Του Βλάση Τσιόγκα* 

Σε μια χώρα κινητήριο μοχλό της οποίας αποτελεί ο αγροτικός τομέας επέλεξα να αποδεχθώ την πρόταση του πρωθυπουργού, προκειμένου να συμμετέχω στη μάχη για το ευρωκοινοβούλιο, ευελπιστώντας να εκπροσωπήσω τον αγροτικό κόσμο, και όχι μόνο, στην ευρωβουλή, εξαιτίας της κρισιμότητας των επερχόμενων ευρωεκλογών. Το επόμενο διάστημα η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να σχεδιάσει τη νέα ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική), έχει να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή, τη μεταναστευτική ροή καθώς και την αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρώπη.

Η προοδευτική συμμαχία αποτελεί το νέο εγχείρημα, στο οποίο συμμετέχω και εγώ. Είμαι νέος ηλικιακά αλλά στην πολιτική είμαι ενεργός από τα εφηβικά μου χρόνια. Από τα 20 μου διετέλεσα δημοτικός σύμβουλος και το 2014 έθεσα υποψηφιότητα ως περιφερειακός σύμβουλος. Υπεραμύνομαι της συμμετοχής στα κοινά και εξ αυτού αποτελώ ενεργό πολίτη, ενώ παράλληλα επί σειρά ετών αγωνίζομαι στο πλαίσιο του αγροτικού συνδικαλισμού.
Η χώρα μας έχει φυσικά συγκριτικά πλεονεκτήματα στον αγροτικό χώρο, χωρίς όμως να καταφέρνει να τα αναδείξει, πέραν ελαχίστων περιπτώσεων. Σε αυτό, καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε η πολιτική απαξίωση της πραγματικής παραγωγής από την πολιτική ηγεσία διαχρονικά, που λειτουργούσε χωρίς εθνικό αγροτικό σχέδιο και επαναπαύτηκε στις ενισχύσεις, οι οποίες δόθηκαν χωρίς συγκεκριμένη ή σωστή στόχευση και δίκαιο τρόπο. Επί της ουσίας η αγροτική πολιτική υπήρξε απλά μια διαχείριση κονδυλίων και τίποτα παραπάνω. Το μοντέλο των ιστορικών δικαιωμάτων δεν έδωσε λύσεις σε προβλήματα, αντιθέτως δημιούργησε ανισότητες και στρεβλώσεις, τις οποίες επέτεινε η λάθος επιλογή του διαχωρισμού της χώρας σε τρεις περιφέρειες.
Η διάλυση και η απαξίωση των συνεταιρισμών, παράλληλα με το μικρό κλήρο και τον κατακερματισμό των εκτάσεων οδήγησε στο τέλμα τις όποιες δυναμικές παραγωγές. Η έλλειψη συνεργατισμού σε συνδυασμό με τη συνεχόμενη αύξηση του κόστους παραγωγής (π.χ. πετρέλαιο) δημιούργησε πολλούς, «μικρούς», μη βιώσιμους αγρότες.
Η δημιουργία ΠΟΠ ή ΠΓΕ προϊόντων αποτελούσε και αποτελεί μια θετική εξέλιξη, που όμως χωρίς την απαραίτητη στήριξη δεν απέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αν και υπήρχαν «εργαλεία». Η Ελλάδα, χάρη στο τοπικό μικροκλίμα της, αυτομάτως αποκτά το μεγάλο πλεονέκτημα της ποιότητας του προϊόντος και της μοναδικότητας του κάθε είδους. Καθοριστικής σημασίας βέβαια θα είναι η στροφή σε νέους τρόπους καλλιέργειας ή ακόμη και σε νέες, προσαρμοσμένες στους σύγχρονους καιρούς, καλλιέργειες εξαιτίας της κλιματικής μεταβολής, η οποία επιτάσσει αλλαγές στο καθ’ όλον αγροτικό γίγνεσθαι.
Επιπροσθέτως, ο υψηλός ηλικιακός μέσος όρος των ενασχολούμενων στον αγροτικό τομέα, αποτελεί μία από τις καίριες προσλαμβάνουσες, που μας καθιστούν μη ικανοποιημένους, ακόμη και απαισιόδοξους για το μέλλον της γεωργίας.
Η καινοτομία και η εξωστρέφεια είναι το παραγωγικό μοντέλο που θα πρέπει να εισαχθεί. Το κεφάλαιο ΚΑΠ είναι η λύση αλλά και το πρόβλημα της επόμενης ημέρας. Οι στρεβλώσεις που δημιούργησαν οι προηγούμενες πολιτικές είχαν ως επακόλουθο αγρότες 2 και 3 ταχυτήτων. Η λάθος στόχευση της κοινοτικής ενίσχυσης έκανε έναν παραγωγικό κλάδο να χαθεί και αντί για ενίσχυση στην παραγωγή δόθηκε η ενίσχυση για αγρανάπαυση. Η νέα ΚΑΠ θα αφορά σε κεφάλαια της τάξης των 360 δισ. και άνω σε όλη την Ευρώπη, με κομβικό σημείο το πώς θα μοιραστούν. Η χώρα μας κινδυνεύει να χάσει πάνω από 1 δισ. ετησίως, αν τελικά επικρατήσει η πρόταση των χωρών της Βαλτικής για την εξωτερική σύγκλιση των δικαιωμάτων. Αντιλαμβάνεστε τι θα σημαίνει αυτό για την Ελλάδα και τον αγροτικό κόσμο... Για το λόγο αυτόν είναι μείζονος σημασίας η προοδευτική συμμαχία σε επίπεδο ευρωβουλής μιας και οι χώρες που αιτούνται την εξωτερική σύγκλιση εκπροσωπούν είτε την ακροδεξιά ομάδα είτε τον κύριο Βέμπερ τον εκλεκτό του κύριου Μητσοτάκη.
Κοινή αγροτική πολιτική όμως χωρίς τη δυνατότητα εθνικής αγροτικής πολιτικής είναι ανούσια. Οι άξονες που πρέπει να συνδέσουν την κλιματική αλλαγή με τον πρωτογενή τομέα και η χρηματοδότηση σε δυναμικές καλλιέργειες, στην ευφυή γεωργία, στη γεωργία ακριβείας θα πρέπει να είναι σε πρώτο πλάνο. Δυστυχώς έως τώρα κάναμε διαχείριση κονδυλίων. Από το 2020 και μετά είναι επιτακτική ανάγκη να μην είμαστε μόνο διαχειριστές κοινοτικών χρημάτων αλλά επιπροσθέτως να διαμορφώσουμε την επόμενη ημέρα.
Ο ψηφιακός μετασχηματισμός, η είσοδος νέων τεχνολογιών στο χωράφι μέσω της νέας ΚΑΠ θα αποτελέσει το μέλλον του πρωτογενή τομέα.
Η επιστήμη σε συνδυασμό με τη γεωργία ακριβείας είναι η διέξοδος στο χρόνια κουρασμένο και ταλαιπωρημένο αγροτικό κόσμο. Παράλληλα τούτων θα πρέπει να συμπεριλάβουμε στους αναπτυξιακούς πυλώνες και τη βιοοικονομία, η οποία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους τομείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Περιλαμβάνει τη γεωργία, τα τρόφιμα, τη βιοενέργεια και τα προϊόντα βιολογικής προέλευσης κατέχοντας ποσοστό άνω του 12% του παγκόσμιου εμπορίου. Είναι η επόμενη στρατηγική πρόκληση όχι μόνο της ΕΕ αλλά ολόκληρου του πλανήτη, προκειμένου να υπάρξει τόσο επάρκεια όσο και ποιότητα τροφής.
Η νέα ΚΑΠ που σχεδιάζεται και θα εγκρίνει η επόμενη ευρωβουλή είναι η πλέον καθοριστική για το μέλλον της γεωργίας στη χώρα μας. Εξ αυτού η οποιαδήποτε λάθος στόχευση ή χαμένοι πόροι δεν θα είναι παρά μοιραία πλήγματα για τον πρωτογενή τομέα.

* Αγρότης, συνδικαλιστής του αγροτικού κινήματος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet