Η άμεση προσφυγή στις κάλπες με πρωτοβουλία του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στο κλίμα μιας μεγάλης ήττας, δεν υπήρξε ούτε ως μακρινό ενδεχόμενο στο νου του κόσμου του. Είναι αναμενόμενο, επομένως, να δέχτηκε ένα σοκ την περασμένη Κυριακή όταν εν μέσω εξοργιστικά λανθασμένων προβλέψεων, σχεδόν επίσημων, βαθμιαία μέτρησε 9,5 μονάδες διαφορά με τη ΝΔ, έναν αντίπαλο που αστόχαστα υποτίμησε.
Ένας κόσμος -αν και ασκημένος να ζητά εξηγήσεις και να ψάχνει το γιατί, πόσο μάλλον για μια τέτοια ήττα- όπως ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε, παρόλα αυτά, να μπει αμέσως σε διάταξη μάχης! Αυτό είναι σήμερα η δύσκολη ισορροπία που προσπαθεί να βρει η ηγεσία, χωρίς να χάνει ούτε λεπτό. Η δύσκολη ισορροπία είναι να ανοίξει μεν μια συζήτηση στις οργανώσεις για τα αίτια της ήττας, που δεν θα εξαντληθεί, βεβαίως, σ’ αυτή τη φάση, αλλά συγχρόνως και να οργανώνεται η μάχη. Κι αυτό διότι η εσωστρέφεια, μόνιμο πρόβλημα στην αριστερά, μπορεί όχι μόνο να μη μειώσει τη διαφορά των ευρωεκλογών, αλλά και να τη διευρύνει.

Αναστοχασμός

Ήδη άρχισαν τα οργανωτικά και πολιτικά μέτρα για την οργάνωση της μάχης: επιλογές υποψηφίων, ευρείες συσκέψεις, επίσκεψη στην περιφέρεια κυβερνητικών και κομματικών στελεχών κτλ. Η νίκη, σε ένα ρεπορτάζ στο Left την επομένη της συνεδρίασης της πολιτικής γραμματείας, χαρακτηρίζεται «εφικτή, αλλά και αναγκαία για τη χώρα». Αυτό είναι το μήνυμα της Κουμουνδούρου και για την κατάκτηση αυτού του στόχου, συγκρατημένα, προετοιμάζεται. Τη Δευτέρα, ήδη σε ευρεία σύσκεψη –Κεντρική Επιτροπή, εκλογική πολιτική επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, βουλευτές του κόμματος και οργανωτικό γραφείο– ο Αλέξης Τσίπρας με χαμηλούς τόνους, αλλά και αποφασιστικά προσπάθησε να ορίσει τη νέα πορεία με αρκετά σημεία αναστοχασμού, αν και απέφυγε να γίνει πολύ συγκεκριμένος στην αυτοκριτική του. «Δεν αγνοούμε το μήνυμα των ευρωπαϊκών εκλογών», σημείωσε και πρόσθεσε «δεν έχουμε ούτε την πολυτέλεια, ούτε το δικαίωμα να κάνουμε πίσω».
Όσο για τον χαρακτήρα της αντιπαράθεσης δεν απέκρυψε την αλήθεια ότι αυτές οι εκλογές θα «έχουν εκ των πραγμάτων διλημματικό χαρακτήρα για το ποιος θα κυβερνήσει και με ποιο σχέδιο για τον τόπο». «Διότι αναμετρώνται δύο μεγάλες πολιτικές παραδόσεις, δύο μεγάλες πολιτικές και ιδεολογικές οικογένειες», είπε σε άλλο σημείο θέλοντας να δώσει το εύρος της απεύθυνσης.
Η πολύωρη συνεδρίαση της πολιτικής γραμματείας την Τετάρτη, ωστόσο, δεν περιορίστηκε σε γενικές μόνο κατευθύνσεις. Υπήρξε πολύ συγκεκριμένη και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε καθαρά για λάθη. Και η πλειοψηφία των μελών της. Μπορεί να μην απαντήθηκε το ερώτημα που τέθηκε, αν ήταν αναπόφευκτη η ήττα ή η μεγάλη ήττα, όμως τέθηκε και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Διότι το μνημόνιο ως πλαίσιο πολιτικής ήταν δεδομένο και δεν είναι σωστό να προβάλλεται ως μοναδική δικαιολογία για την ήττα εκ των υστέρων. Στη γραμματεία, λοιπόν, σημειώθηκε η διαπίστωση ότι υπήρξε συχνά αλαζονεία στη συμπεριφορά της κυβέρνησης, ειδικά ορισμένων υπουργών, η διαπίστωση ότι παρακάμφθηκε το κόμμα, ότι η καθημερινότητα των πολιτών δεν ήταν πάντα πρώτη έγνοια υπουργών και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων, ότι υποτιμήθηκε ο αντίπαλος, ότι αναζητήθηκαν «εύκολα» πεδία σύγκρουσης με τη ΝΔ και όχι η ουσία, ότι η στάση έναντι του ΚΙΝΑΛ ήταν μερικές φορές πολιτικά οξεία, σαν να ξεχνούσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει το θεσμικό του καθήκον, έχει ψηφίσει δηλαδή την απλή αναλογική και σ’ αυτή τη βάση θα έπρεπε να εγκαλεί το ΚΙΝΑΛ για την εξοργιστικά αντιΣΥΡΙΖΑ και φιλοδεξιά στάση του, ότι η οξύτητα συχνά δεν είχε μέτρο και περιεχόμενο, η έπαρση ότι λύνουμε τα προβλήματα που οι άλλοι δεν μπόρεσαν, όταν σε αρκετές περιπτώσεις ήταν φανερό ότι ο προγενέστερος μνημονιακός κορμός και οι δικές μας μνημονιακές προσθήκες, αν και πολύ μικρότερες, άφηναν εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών στη ζώνη της καθημερινής προσπάθειας για επιβίωση.

Για μια νικηφόρα ανατροπή

Προφανώς μια πλήρης ανατροπή της έως τώρα στρατηγικής, η οποία είχε διορθωθεί αρκετά –έστω και αργά– από τη συγκέντρωση του Γαλατσίου και μετά, δεν μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή. Μπορεί όμως να γίνουν οι αλλαγές και προσαρμογές εκείνες που τη δύσκολη αυτή μάχη να την κάνουν, έστω και με μικρές πιθανότητες, νικηφόρα. Όπως η απόφαση, η μάχη να δοθεί με βάση το τρίπτυχο «απολογισμός, πρόγραμμα και αντιπαράθεση με τη ΝΔ» και όχι στη βάση του φόβου ότι θα έλθει η ΝΔ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία οφείλει να ξαναβρεί την ελπίδα και αυτή να προβάλλει στην ελληνική κοινωνία. Έτσι κέρδισε το 2015, στη βάση της ελπίδας, όχι του φόβου. Η ανάθεση αυτού του έργου σε στελέχη γνωστά για τις γνώσεις και το κύρος τους στο κόμμα, όπως ο Γιάννης Δραγασάκης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο Αλέξης Χαρίτσης, είναι σαφής ένδειξη ότι απέχουμε πολύ από την περίοδο όπου υπουργοί, με την ανοχή ή σιωπή της ηγεσίας, αναζητούσαν ένα να μπει φυλακή για να κερδίσουμε τις εκλογές.

Μια ιστορική επιτυχία

Όμως, είναι ανάγκη να δούμε και μια άλλη πλευρά του ζητήματος πολύ σπουδαία. Ποια ήταν η ιστορική πλευρά της δεκαετίας μετά το 2012, όταν ο λαός αναγόρευσε τον ΣΥΡΙΖΑ μεγάλο αριστερό κόμμα; Ήταν η πιθανότητα αυτό το κόμμα να αυξηθεί, να σταθεροποιηθεί και να γίνει ο αριστερός πόλος που στο εξής θα αντιμετωπίζει μαζί με τους συμμάχους του, το συντηρητικό πόλο. Αυτό θα ήταν μια διαρθρωτική αλλαγή, μια ανατροπή στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Και αυτό έγινε!
Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών επιβεβαίωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήλθε για να μείνει! Και όμως οι ισχυρισμοί της ηγεσίας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και να κερδίσει αυτές τις εκλογές, δεν άφησαν να φανεί αυτή η επιτυχία με την έντονη ιστορικότητα.
Το ζήτημα αυτό έθεσε πολύ εύστοχα ο Γιάννης Δραγασάκης. Παραθέτουμε τη δήλωση του αμέσως μετά το αποτέλεσμα. «Κάποτε ξεκινούσαμε από το 4%. Τώρα ξεκινάμε από το 24%, θέλαμε περισσότερο, αλλά δεν το λες και “τίποτα”, μπορούμε και περισσότερα. Με εμπιστοσύνη στο λαό, με πίστη στο σχέδιό μας, αρχίζουμε από αύριο έναν ακόμη ωραίο αγώνα. Για το δίκιο των πολλών, για την προοπτική της χώρας». Αυτή είναι η ουσία για μας τις αριστερές και τους αριστερούς.

Παύλος Κλαυδιανός
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet