Ό,τι μπορεί να ανατραπεί.. ανατρέπεται


**Ένας οδικός χάρτης για τα τελευταία 24ωρα μιας δύσκολης προσπάθειας και για την επόμενη ημέρα

Του Χρήστου Μαντά*

Το κρίσιμο ερώτημα των τελευταίων ημερών στα μυαλά και στις καρδιές όλων αυτών των φίλων που συναντάμε στις εξορμήσεις, στις γειτονιές και τα χωριά σε όλη την Ελλάδα, είναι αν το πρόσφατο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, δηλαδή η διαφορά με τη ΝΔ, ανατρέπεται και βεβαίως αν κερδίζεται η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις 7 Ιούλη.
Είναι το ερώτημα που θέτει και ο ΣΥΡΙΖΑ στους πολίτες, με το συμβολικό και ουσιαστικό περιεχόμενο: «θα πάμε μπροστά ή θα γυρίσουμε πίσω;»
Ο τρόπος που θα απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα όχι μόνο επιχειρηματολογώντας για τη δυνατότητα, αλλά κυρίως δρώντας για την υλοποίησή της, νομίζω ότι θα καθορίσει και το αποτέλεσμα.
Και εξηγούμαι.
Πολλές φορές όχι μόνο σε γεγονότα της καθημερινότητας, αλλά και σε ιστορικές καταγραφές, η προσδοκία μιας άσχημης εξέλιξης, ενός δυσμενούς αποτελέσματος, μιας ήττας, δημιουργεί μια κατάσταση μειωμένης προσπάθειας και δράσης, ώστε να αποτραπεί αυτό το αποτέλεσμα ή να ανατραπεί η «επερχόμενη» ήττα. Σαν συνέπεια της μειωμένης προσπάθειας πολλές φορές, πράγματι μπορεί να «επέλθει» η ήττα και τότε να πραγματωθεί «η αυτοεκπληρούμενη προφητεία» και να κλείσει έτσι ένας κύκλος, με θλίψη και στενοχώρια, που βεβαίως θα έχει σοβαρή δυσμενή επίπτωση και στην επόμενη ημέρα.

Τι πρέπει να αντιπαλέψουμε

Τα επόμενα 24ωρα είναι αντικειμενικά « πυκνός πολιτικός χρόνος».
Έχουμε να αντιπαλέψουμε την «κόπωση» του εκλογικού σώματος, την αποχή , το «άντε να τελειώνουμε», αλλά και την αναγκαστική(;) δέσμευση χιλιάδων εργαζόμενων στον τουρισμό, που θα δυσκολευτούν να φτάσουν στον τόπο που ψηφίζουν.
Έχουμε να ανταγωνιστούμε ένα μηχανισμό ισχύος, κυρίως από τα συστημικά ΜΜΕ, που η δύναμη πυρός τους μοιάζει να δημιουργεί ένα αδιαπέραστο τείχος στην αντικειμενική πληροφόρηση.
Έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις απειλές και τους εκβιασμούς, από τους μόνιμους ιδιοκτήτες της εξουσίας, που τους χαλάσαμε τη «σούπα» και έχουν απλωμένα τα πλοκάμια τους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με τον τρόπο, που αυτοί μόνο «ξέρουν».
Κυρίως όμως έχουμε να κάνουμε με το φρόνημα του κόσμου της Αριστεράς του προοδευτικού κόσμου και του κόμματος.
Με τον περίφημο, δηλαδή, «υποκειμενικό» παράγοντα.
Αντικειμενικά έχουμε πετύχει ιστορικών διαστάσεων εξελίξεις
Ας σκεφτούμε:
Πότε σε ευρωπαϊκό επίπεδο και στη χώρα μας είχαμε κυρίαρχη πολιτική δύναμη και βασικό κορμό διακυβέρνησης τη Ριζοσπαστική Αριστερά, μετά το 1989, μέσα από «αστικές» κοινοβουλευτικές διαδικασίες ; Για να μην πάω και πιο πριν….
Πότε και πού μπόρεσε μια δύναμη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς να βγάλει μια χώρα χρεοκοπημένη, κοινωνικά διαλυμένη και παραγωγικά θανάσιμα χτυπημένη σε μια κατάσταση, που μπορεί να βλέπει με σιγουριά μια προοπτική τουλάχιστον 10-15 ετών, με ρυθμισμένες τις χρηματοδοτικές της ανάγκες, συνεπώς μια ευκαιρία για να μπουν οι βάσεις μιας δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης;
Πότε και πού τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη και στον κόσμο είχαμε μια συμφωνία «των Πρεσπών», που άνοιξε επιτέλους προοπτικές συνεργασίας και συνανάπτυξης, προφανώς στο δεδομένο πλαίσιο του παγκόσμιου συσχετισμού δυνάμεων και των δεδομένων ανταγωνισμών και συγκρούσεων των κυρίαρχων «παικτών» του πλανήτη;
Όλα αυτά όχι μόνο δεν μπορεί να λειτουργούν «κατασταλτικά» και να μας οδηγούν ήσυχους και χωρίς ενοχές να βάλουμε τις παντόφλες μας και να παρακολουθούμε από τα κανάλια ή το διαδίκτυο τις εξελίξεις, που θα διαδραματίζονται χωρίς εμάς, αλλά το ακριβώς αντίθετο πρέπει να συμβεί.

Ανοιχτοί λογαριασμοί

Το ακριβώς αντίθετο είναι, λοιπόν, ότι έχουμε ανοιχτούς λογαριασμούς με την κοινωνία, με την Αριστερά, έχουμε πολλές και σύνθετες ανάγκες της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας στη χώρα μας και στην Ευρώπη να αντιμετωπίσουμε, έχουμε την κλιματική αλλαγή... έχουμε... έχουμε.
Αλλά κυρίως έχουμε να ξαναβρούμε τη χαρά του αγώνα, της συλλογικής προσπάθειας, της ελευθερίας στη ζωή και στη σκέψη, της δημιουργίας, του «ξανακερδισμένου χρόνου».
Μπορεί κάποιες φορές στη δίνη του ανταγωνισμού και του καιρού μας, για το ποιος ποια θα βγει βουλευτής, να βρισκόμαστε σε σύγχυση να μην καταλαβαίνουμε αν είμαστε σε συλλογικότητα, αν είμαστε στην Αριστερά, αλλά αυτά… λίγο καθορίζουν τις ιστορικές εξελίξεις, σχεδόν δεν ενδιαφέρουν κανένα και τελικά δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματική ζωή των καθημερινών ανθρώπων.
Η επόμενη μέρα, λοιπόν, έχω την απόλυτη βεβαιότητα ότι θα καθοριστεί από το δικό μας φρόνημα, το δικό μας αγώνα, από τη συλλογική μας προσπάθεια.
Δεν πάμε ασυλλόγιστα, ανεπίγνωστα και χαζοχαρούμενα στην ιστορική, έτσι και αλλιώς, εκλογική και κοινωνική αναμέτρηση της 7ης Ιούλη , πάμε με όλες μας τις δυνάμεις για να είναι πρώτη δύναμη ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.

*Ο Χρήστος Μαντάς στη προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο , ήταν βουλευτής Ιωαννίνων και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα είναι, για μια ακόμη φορά, υποψήφιος βουλευτής Ιωαννίνων με τον ΣΥΡΙΖΑ –ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet