** Ανεξαρτητοποίηση του ευρωβουλευτή Λαγού, προαναγγελία «νέου φορέα»
** Εξαφανισμένα τα στελέχη πρώτης γραμμής, σε οικονομική ασφυξία το νεοναζιστικό μόρφωμα



Το βράδυ των εκλογών της 6ης Μαΐου 2012, η Χρυσή Αυγή μπαίνει για πρώτη φορά στη βουλή με 6,97%, κατακτώντας 21 έδρες. Κατά τις συνήθεις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, ο Ν. Μιχαλολιάκος μπήκε στα γραφεία του κόμματός του, με τον Γιώργο Γερμενή («Καιάδα») να διατάσσει τους παριστάμενους δημοσιογράφους να σηκωθούν όρθιους («εγέρθητω»), ενώ τον συνόδευαν οι Η. Κασιδιάρης, Η. Παναγιώταρος, Γ. Λαγός, Π. Ηλιόπουλος. Επτά χρόνια μετά, και ενώ έχουν μεσολαβήσει οι ποινικές διώξεις της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, διαδικασία που ενεργοποιήθηκε μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα –αφού έως τότε οι δικογραφίες ήταν στα συρτάρια του υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Δένδια- η Χρυσή Αυγή μένει εκτός βουλής (2,93%). Το βράδυ των εκλογών της 7ης Ιούλη 2019, ο Ν. Μιχαλολιάκος περιστοιχισμένος από τον Χρ. Παππά, την κόρη του και άγνωστα στελέχη –επιβεβαιώνοντας μια εικόνα διάλυσης- στέλνει «ένα μήνυμα σε εχθρούς και φίλους εντός εισαγωγικών. Η Χρυσή Αυγή δεν τελείωσε. Ας το πάρουν απόφαση (…) Ζήτω η νίκη».

Αποσάθρωση

Μάλλον, όμως, σβήνει οριστικά το καντήλι του νεοναζιστικού μορφώματος, αφού σε λίγες εβδομάδες που μεσολάβησαν από τις ευρωεκλογές (4,87%, 2 έδρες) έως τις εθνικές εκλογές, η Χρυσή Αυγή έχασε τη στήριξη ψηφοφόρων που θα της έδιναν μια επανείσοδο στο κοινοβούλιο, αλλά έχασε και τη στήριξη επιφανών στελεχών, ολοκληρώνοντας την αποσάθρωση που ξεκίνησε από όταν άνοιξε η δικογραφία για τη ΧΑ. Την περασμένη εβδομάδα, ο ένας από τους δύο ευρωβουλευτές και υπόδικος Γ. Λαγός αποχώρησε από τη Χρυσή Αυγή και ανεξαρτητοποιήθηκε, κρατώντας έτσι την έδρα. Θυμίζουμε πως για τον Γ. Λαγό, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με βούλευμά του, ήρε την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, επιβάλλοντάς του πολύ αυστηρούς επιπλέον περιορισμούς. Σύμφωνα με δηλώσεις του αποχώρησε «όχι γιατί υπάρχει κάποιο μίσος ή κάποια κόντρα με την ηγεσία και τη ΧΑ, αλλά γιατί κάνουμε λάθος πολιτικές κινήσεις».
Η αποχώρηση του πρώην πυρηνάρχη Πειραιά Νίκαιας αποτέλεσε τη θρυαλλίδα για την κατάρρευση της ΧΑ, αφού τον ακολούθησαν άλλα τρία στελέχη και επίσης υπόδικοι για την ηγεσία της εγκληματικής οργάνωσης, ο Γ. Γερμενής, ο Ν. Κούζουλος και ο Π. Ηλιόπουλος, όπως και δεκάδες ακόμα μέλη. Σε δηλώσεις του Π. Ηλιόπουλου, που ακολούθησαν, προαναγγέλλεται δε η ίδρυση «νέου φορέα»: «Το να βλέπω παθητικά τη ΧΑ να αποσυντίθεται, συνέπεια αλλεπάλληλων λαθών, είναι κάτι που δεν ταιριάζει στην προσωπικότητά μου και δεν αρμόζει στις θυσίες μου (…) Προσωπικά θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για Πατρίδα, Θρησκεία και Οικογένεια (…) στο πλευρό χιλιάδων άξιων πατριωτών και ενός νέου φορέα που εδραιώνεται δυναμικά σε ολόκληρη την Ελλάδα».

Χωρίς τον κοινοβουλευτικό μανδύα

Η Χρυσή Αυγή που έχει χάσει πια το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησής της (η κρατική χρηματοδότηση έχει ανασταλεί από το 2013, αλλά οι βουλευτές και ευρωβουλευτές αποτελούσαν κύρια πηγή εσόδων, ενώ κάλυπταν και τη μισθοδοσία στελεχών) και δεν μπορεί να στηρίξει καν την κάλυψη των εξόδων των κεντρικών γραφείων της στη Μεσογείων, γι’ αυτό και τα αφήνει, φαίνεται πως βρίσκεται κολλημένη στον τοίχο, την ώρα μάλιστα που η ηγεσία της καλείται στο εδώλιο για να απολογηθεί, χωρίς πια τον μανδύα του κοινοβουλευτικού κόμματος. Το νούμερο 2 του νεοναζιστικού μορφώματος και υποψήφιος για το δήμο της Αθήνας (κατέγραψε 10,53%), Ηλίας Κασιδιάρης είναι εξαφανισμένος. Παρότι έκανε μία δήλωση μετά το εκλογικό αποτέλεσμα –χωρίς όμως να σταθεί στο πλευρό του «αρχηγού»- πως θα ζητήσει επανακαταμέτρηση των ψήφων, δεν έχει τοποθετηθεί για όσα συμβαίνουν στη Χρυσή Αυγή, ώστε να στείλει μήνυμα ενότητας ή ανασυγκρότησης, με πολλούς να γράφουν πως θα θέσει ζήτημα ηγεσίας, στοιχείο που ακούγεται απίθανο, αφού ο Ν. Μιχαλολιάκος είναι η Χρυσή Αυγή. Δεν είναι, ωστόσο, διόλου απίθανο να προκύψει ένας νέος φορέας, που θα προσπαθήσει να «αθωώσει» τους κατηγορούμενους, ως θύματα του «αδιαμφησβήτητου αρχηγού». Κάτι τέτοιο, άλλωστε, προσπάθησε να κάνει ο Ν. Μίχος (πρώην βουλευτής της ΧΑ, αποχώρησε τον Σεπτέμβριο του 2017), ο οποίος κατά την απολογία του για τη χρυσαυγίτικη επίθεση στο Συνεργείο στην Ηλιούπολη (10/7/2013) την περασμένη Τρίτη είπε πως ο πρώην συνήγορός του «δεν εκτελούσε αυτά που του έλεγα εγώ… εκτελούσε εντολές της Χρυσής Αυγής, του Μιχαλολιάκου», προσθέτοντας «μου έκρυψαν πράγματα για αυτή και την άλλη δίκη (σ.σ.: εννοεί αυτή της εγκληματικής οργάνωσης).
Η Χρυσή Αυγή πνέει τα λοίσθια. Και όσοι βρίσκονται κατηγορούμενοι για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν με στρατιωτική περιβολή στο όνομα του «Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή» προσπαθούν να πετάξουν από πάνω τους το «χτικιό». Οι απολογίες θα έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς όλοι θα δείχνουν με το δάχτυλο τον διπλανό τους και –κυρίως- αυτόν για τον οποίο μέχρι πριν λίγο καιρό σηκώνονταν όρθιοι και βάραγαν προσοχές. Όλα τελικά έχουν ένα τίμημα.

 

 

ΑΠΟΛΟΓΗΘΗΚΕ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

Ένα απλά εξοργιστικό μάθημα ζωής

 

Η στιγμή της απολογίας είναι η ώρα που ο κατηγορούμενος θα πει τη δική του «αλήθεια», τι συνέβη, γιατί, πώς αισθάνεται κατόπιν. Είναι μια στιγμή που επιβάλλει τη σιωπή όσων παρευρίσκονται, ώστε ο κατηγορούμενος να έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ό,τι και να πει, βρισκόμενος μπροστά σε μια έδρα δικαστών, που κάθονται πάντα πολύ πιο ψηλά από το ύψος του –κερδίζοντας έτσι θεατρικά, μία ανωτερότητα- είναι κατανοητό, αν και όχι απαραίτητα αποδεκτό. Αλλά πάντως κατανοητό.
Και ύστερα ήρθε η φράση «ήταν μια απλή ανθρωποκτονία και την έκαναν ολόκληρη ιστορία». Προσωπικά δεν θα ανέμενα από τον δολοφόνο του Π. Φύσσα, ο οποίος συνελήφθη επ’ αυτοφώρω, στον τόπο του εγκλήματος, με το όπλο του εγκλήματος πεταμένο ελάχιστα μέτρα από το σημείο που στεκόταν, να δείξει μεταμέλεια ή να παρουσιάσει πώς έγιναν τα γεγονότα, τα οποία έχουν καταγραφεί από πολλές κάμερες. Δεν θα ανέμενα από τον Γ. Ρουπακιά να έχει το θάρρος να παραδεχτεί τα κίνητρα της δολοφονίας, την ιδεολογία του και το ρόλο του μέσα στη Χρυσή Αυγή, αφού αποδείχτηκε πως εκτελούσε εντολές. Όμως, το να σταθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου και με μία μόνο φράση να θεωρήσει τη δολοφονία ενός ανθρώπου, ως μια απλή πράξη, ως κάτι που μπορεί να συμβεί είναι ένα μεγάλο –εξοργιστικά επίπονο- μάθημα, όχι για την απονομή της δικαιοσύνης, αλλά για την ίδια τη ζωή. Ο φασισμός αναγνωρίζει το δικαίωμα στη ζωή μόνο στους ομοϊδεάτες του. Όλοι οι υπόλοιποι μπορούν απλά να ζουν, έως να βρεθούν στο δρόμο του. Αλλά τελικά, με αγώνες –και δυστυχώς- και με αίμα, όλα αυτά ανατρέπονται, όχι έτσι απλά, αλλά ανατρέπονται.

 

Ιωάννα Δρόσου
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet