H μετάβαση από το πεδίο των υποσχέσεων για μεγάλες φορολογικές ελαφρύνσεις –στο οποίο η νέα κυβέρνηση είχε, ως αντιπολίτευση, «παίξει» κατά κόρον προεκλογικά– στο πεδίο του πραγματικού επιφυλάσσει ψυχρολουσίες σε όσους, στις εθνικές εκλογές, έδωσαν «ψήφο εμπιστοσύνης» στις υποσχέσεις της ΝΔ για γενναιόδωρες φοροελαφρύνσεις άμεσα.
Το ασφαλές συμπέρασμα, μετά τον πρώτο κύκλο επαφών της κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των δανειστών, είναι ότι η μείωση των φόρων αποπέμπεται σε βάθος τριετίας, καθώς ούτε οι θεσμοί –κυρίως αυτοί– φαίνεται να παίρνουν στα σοβαρά την εξαγγελία του κ. Μητσοτάκη, που συνέδεσε τις φοροελαφρύνσεις με ανάπτυξη 4% του ΑΕΠ τον επόμενο χρόνο, όταν και οι πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις της Κομισιόν μετά βίας ανεβάζουν το μέσο ευρωπαϊκό όρο στο 1,6% για το 2020.
Δέκα εργάσιμες μέρες από την εκλογή της, η κυβέρνηση κατεβάζει τον πήχη. Η σχεδιαζόμενη για το καλοκαίρι κατάθεση στη Βουλή του κύριου σώματος της φορολογικής μεταρρύθμισης, του επικοινωνιακά πιο ισχυρού πακέτου μέτρων, μετατίθεται για τον Οκτώβριο.
Ως επικοινωνιακό υποκατάστατο, κατατίθεται τον Αύγουστο ένα πρώτο «ελαφρό μείγμα» μέτρων, με κύρια στόχευση τη βελτίωση της ρύθμισης των 120 δόσεων. Θα αφ��ρά κυρίως οφειλέτες με χρέη έως 3.000 ευρώ, με την ελάχιστη μηνιαία δόση να πέφτει στα 20 ευρώ από τα 30 που είναι σήμερα, με παράλληλη μείωση του ετήσιου επιτοκίου.
Κίνηση ισχνής επικοινωνιακής απόδοσης, όταν οι φορολογικές ελαφρύνσεις που απετέλεσαν την αιχμή του δόρατος των προεκλογικών εξαγγελιών της ΝΔ (μείωση των φορολογικών συντελεστών για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις ως ισχυρό αναπτυξιακό κίνητρο προς επίτευξη του πολυπόθητου 4% τον επόμενο χρόνο) παραπέμπονται στις καλένδες του Οκτωβρίου –και πάντα υπό την προϋπόθεση ότι, εν τω μεταξύ, θα έχει υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές για τα δημοσιονομικά περιθώρια του 2020. Η σχετική συζήτηση ανοίγει στο EuroWorkingGroup της 5ης Σεπτεμβρίου, υπό τη βαριά σκιά των ενστάσεων που έχουν εκφράσει οι θεσμοί για τις αλλαγές που προωθεί κυβέρνηση στις 120 δόσεις, αλλά, κυρίως, της έκθεσης της Κομισιόν, που θεωρεί ότι η νέα ρύθμιση των 120 δόσεων παράγει έλλειμμα 600 εκατ. ευρώ έως και 1,1 δισ. ευρώ στο φετινό προϋπολογισμό.
Με δεδομένη τη συνεχιζόμενη φορολογική …δυσανεξία -που μόνο στιγμιαία εκτονώθηκε στις κάλπες- και τη …νομοτελειακά αργή «υπέρ των πολλών» απόδοση της ανάταξης της οικονομίας σε βάθος χρόνου, είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση θα επιχειρήσει το συντομότερο να στρέψει αλλού την προσοχή της κοινής γνώμης και να νοθεύσει το περιεχόμενο του δημόσιου διαλόγου.
Ο προσφορότερος τρόπος να το κάνει είναι εγκαθιστώντας άμεσα στο επίκεντρο αυτό που ήταν πάντα η πρώτη προτεραιότητά της: την κατάργηση της απλής αναλογικής και τη συνταγματική αναθεώρηση. Η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να είναι ήδη έτοιμη να ανταποκριθεί με υπερεπάρκεια σε ένα διπλό μέτωπο: οικονομία και υπεράσπιση των λαϊκών κεκτημένων, αφενός, και εκλογικός νόμος και υπεράσπιση της συνταγματικής νομιμότητας, αφετέρου.
Πέρα από την ανησυχία του για τις διαψεύσεις που επιφυλάσσουν στις προεκλογικές υποσχέσεις (και στα μελλοντικά εκλογικά ποσοστά) του η δυσπιστία των δανειστών και η δυστροπία της οικονομίας να απογειωθεί με ρυθμούς 4%, ο κ. Μητσοτάκης έχει, μετεκλογικά, ένα επιπλέον λόγο να θέλει να προχωρήσει με διαδικασίες-εξπρές στη συνταγματική αναθεώρηση και την αλλαγή του εκλογικού νόμου: Η παταγώδης διάψευση των προσδοκιών του ιδίου, αλλά και των συνεργών του εντός του ΚΙΝΑΛ, που βυσσοδομούσαν για «στρατηγική ήττα» του ΣΥΡΙΖΑ. Η ισχυρή εντολή αντιπολίτευσης που έλαβε η ριζοσπαστική αριστερά και ο Αλέξης Τσίπρας από το 31,6% των εκλογέων.
Πρώτος στόχος, η συνταγματική αναθεώρηση να έχει ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους, ώστε η εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας να γίνει με 151 βουλευτικές ψήφους και όχι με 180, ώστε να αποφευχθεί, κατά τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα, η διάλυση της Βουλής και η προκήρυξη εκλογών –εννοείται, εκλογών με απλή και ανόθευτη αναλογική, και με βέβαιο αποτέλεσμα τον σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας, από τις οποίες δύσκολα θα μπορούν να αποκλειστούν σχήματα με προοδευτικό, αριστερό, ριζοσπαστικό και οικολογικό πρόσημο, μια ανα-τροπή στην ιδέα της οποίας φρικιούν η ΝΔ και οι περί την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ.
Σε ό, τι αφορά την απλή αναλογική, με την οποία, βάσει του ισχύοντος εκλογικού νόμου, θα γίνουν οι επόμενες εκλογές, είναι κοινό μυστικό ότι η κυβέρνηση αναζητά πυρετωδώς τη φόρμουλα που θα επιτρέψει την κατάργησή της και την επαναφορά της ενισχυμένης αναλογικής και του μπόνους των 50 εδρών —ακέραιου ή άλλως πώς— από τις επόμενες εκλογές.
Το πρόβλημα είναι πως το άθροισμα των 158 εδρών της ΝΔ και των 22 εδρών του ΚΙΝΑΛ στη νέα Βουλή (σύνολο 180 έδρες) δεν συγκροτεί πλειοψηφία των 200 ψήφων που απαιτείται από το Σύνταγμα (άρθρο 54 παρ. 1), για την αλλαγή του εκλογικού νόμου με άμεση ισχύ.
Πάνω, ακριβώς, στο άθροισμα αυτών των 180 εδρών βασίζεται το σχέδιο που συζητείται μεταξύ Μαξίμου και Χαριλάου Τρικούπη για την άμεση αλλαγή του εκλογικού νόμου, με μια αμφιβόλου συνταγματικότητας ερμηνεία του άρθρου 54 — το οποίο, όμως, άρθρο, μολονότι έχει συμπεριληφθεί στις αναθεωρητέες διατάξεις, αμφισβητείται βάσιμα αν μπορεί να αναθεωρηθεί προς την κατεύθυνση της αλλαγής του εκλογικού νόμου, δεδομένου ότι η προηγούμενη Βουλή το έκρινε αναθεωρητέο ως προς την ψήφο των ομογενών κυρίως, χωρίς να έχει υπάρξει συζήτηση για συνταγματική κατοχύρωση της ενισχυμένης αναλογικής.
Μολαταύτα, βάσει αυτού του σχεδίου προτίθεται, κατά πληροφορίες, να κινηθεί η κυβέρνηση μέσα στο φθινόπωρο.
Το θέμα είναι αν το ΚΙΝΑΛ επιλέξει να συμπράξει σε μια επιλογή που, σύμφωνα με έγκριτους συνταγματολόγους, αγγίζει τα όρια της «συνταγματικής εκτροπής» και σαν τέτοια θα αντιμετώπιζε, όπως τονίζεται, σοβαρό πρόβλημα νομιμοποίησης στην σχεδόν βέβαιη περίπτωση προσφυγής στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο που είναι αρμόδιο για την τήρηση της εκλογικής νομιμότητας…
Πριν προλάβουν στο ΚΙΝΑΛ να αναστενάξουν με ανακούφιση για την αυτοδυναμία της ΝΔ, που τους απάλλαξε από το πικρό ποτήρι της υποστήριξής της έστω με ψήφο ανοχής, βρίσκονται τώρα ενώπιον του διλήμματος να πράξουν το ίδιο προσπερνώντας τεχνηέντως το Σύνταγμα, ή, άλλως πώς, διαπράττοντας μια «σύννομη ντρίπλα», κατά τον καθηγητή κ. Ν. Αλιβιζάτου, ο οποίος έσπευσε να την υπερασπιστεί ασμένως με ένα άρθρο του «πολλαπλών αναγνώσεων» στην Καθημερινή της περασμένης Κυριακής…

Κωστής Γιούργος
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet