«Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ»
Τα χρόνια της αμφισβήτησης



Του Στράτου Κερσανίδη

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1970, σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο ξέσπασε ένα κύμα αμφισβήτησης, μέσα από το οποίο η νεολαία κυρίως αναζητούσε τη χειραφέτηση και την απελευθέρωση σε όλα σχεδόν τα επίπεδα. Δεν ήταν μόνον οι εξεγέρσεις και οι επαναστατικές μορφές που έπαιρνε αυτό το διογκούμενο κίνημα (Μάης ’68, Άνοιξη της Πράγας, Κίνημα εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ κ.λπ.) αλλά είχε και άλλες εκφράσεις και παραμέτρους. Όπως ήταν φυσικό όλο αυτό επηρέασε και την τέχνη, η οποία αναζητούσε τους δικούς της τρόπους έκφρασης και αμφισβήτησης της κυρίαρχης αντίληψης αλλά και τους δικούς της κώδικες για να εκφράσει το κλίμα και το πνεύμα της εποχής.
Το 1971, ο Μάικλ Νίκολς γύρισε την ταινία «Η γνωριμία της σάρκας» (Carnal knowledge) η οποία βρίσκεται στον πυρήνα αυτών των προβληματισμών. Επίκεντρο η σεξουαλική απελευθέρωση, οι σχέσεις των δύο φύλων μέσα από ένα σενάριο το οποίο στην εποχή του θεωρήθηκε ιδιαίτερα προκλητικό και σόκαρε τη συντηρητική αμερικανική κοινή γνώμη.
Οι δύο κεντρικοί ανδρικοί χαρακτήρες είναι ο Τζόναθαν και ο Σάντι, συμφοιτητές από τη δεκαετία του 1950 στο κολέγιο Άμχερστ. Δικηγόρος ο πρώτος και γιατρός ο δεύτερος διατηρούν μια δυνατή φιλία, αν και η αντίληψη που έχουν για τις ανθρώπινες σχέσεις είναι εντελώς διαφορετική. Έτσι ο μεν Τζόναθαν θεωρεί το σεξ ως κάτι πολύ σημαντικό, και γι’ αυτό προσπαθεί να αυξάνει τις σεξουαλικές του κατακτήσεις, ο δε Σάντι, πιο συναισθηματικός, θεωρεί πως η αγάπη είναι πιο σημαντική και γι’ αυτό αναζητά την τέλεια γυναίκα με την οποία θα συνδέσει τη ζωή του.
Όταν ο Σάντι ερωτεύεται την Σούζαν εκείνη αρνείται να του δοθεί, αντίθετα ενδίδει στις σεξουαλικές ορέξεις του Τζόναθαν! Αργότερα πάντως θα παντρευτεί τον Σάντι και θα αποκτήσουν μαζί δυο παιδιά. Μετά από μερικά χρόνια ο Τζόναθαν γνωρίζει την Μπόμπι, μια όμορφη γυναίκα η οποία τον γοητεύει και κολακεύει την αισθηματική του ανισορροπία με τις μαζοχιστικές της τάσεις. Η σχέση τους όμως κλονίζεται γιατί ο Τζόναθαν δεν επιτρέπει στην Μπόμπι να δουλέψει κι έτσι αυτή περνά την ώρα της στο κρεβάτι βλέποντας τηλεόραση, κάτι που τον εκνευρίζει αφάνταστα. Αλλά ούτε η σχέση του Σάντι με την Σούζαν πηγαίνει καλά.
Μπορεί σήμερα το θέμα, η σεξουαλικότητα και οι διάλογοι της ταινίας να μην προκαλούν ιδιαίτερες αντιδράσεις, να μοιάζουν κάτι συνηθισμένο αλλά την εποχή που προβλήθηκε προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση. Η κοινή γνώμη δεν ήταν έτοιμη να δεχτεί την έντονη σεξουαλικότητα της ταινίας ούτε διαλόγους όπως «αν μου έδινε κώλο δεν θα της έλεγα όχι». Ούτε μπορούσε να ανεχτεί σκηνές όπως εκείνη που ο Σάντι ξαπλωμένος στο κρεβάτι με την Σούζαν της δείχνει ένα προφυλακτικό, κάτι το οποίο είχε γίνει για πρώτη φορά στο σινεμά.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η ταινία να λάβει το χαρακτηρισμό Χ, όπως και οι ταινίες πορνό και οι παραγωγοί αναγκάστηκαν να πληρώσουν ώστε να αποχαρακτηριστεί και να λάβει το χαρακτηρισμό R, δηλαδή κατάλληλη άνω των 14 ετών. Σύντομα έγινε επιτυχία και μάλιστα περιελήφθη στον κατάλογο των 10 καλύτερων ταινιών της χρονιάς.
Ήταν η πρώτη κινηματογραφική επιτυχία του Τζακ Νίκολσον (Τζόναθαν) ενώ η Αν Μάργκαρετ (Σούζαν) και η Κάντις Μπέργκεν (Μπόμπι) πήραν πολύ καλές κριτικές. Αξιοπρόσεκτη όμως είναι και η ερμηνεία του γνωστού Αρτ Γκαρφάνκελ (από το γνωστό μουσικό ντουέτο Σάιμον και Γκαρφάνγκελ) στο ρόλο του Σάντι.

strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Σεξ και ψυχανάλυση» (Sibyl) της Ζιστίν Τριέ: Η Σιμπίλ είναι ψυχοθεραπεύτρια αλλά λατρεύει τη συγγραφή. Έτσι σχεδιάζει να παρατήσει τη δουλειά της, η οποία την κουράζει, και να αφιερωθεί σε αυτό που αγαπά. Έχει πάρει την απόφασή της αλλά δεν μπορεί να αφήσει την τελευταία της ασθενή, τη Μαργκό. Η Μαργκό είναι ηθοποιός η οποία αντιμετωπίζει προσωπικά προβλήματα στη σχέση της και τη δουλειά της. Έτσι η Σιμπίλ ανακαλύπτει πως η ασθενής της αποτελεί ένα πρώτης τάξεως υλικό για το βιβλίο της! Αποφασίζει να την γνωρίσει καλύτερα και σιγά-σιγά εμπλέκεται στη ζωή της και τα προβλήματά της.



«Ποια νομίζεις ότι είμαι» (Celle que vous croyez) του Σαφί Νεμπού: Είναι καθηγήτρια πανεπιστημίου, είναι χωρισμένη και μητέρα δύο παιδιών και το όνομά της είναι Κλερ. Μόλις έχει χωρίσει με το νεαρό εραστή της, Λουντό κάτι που της έχει στοιχίσει πολύ. Θέλοντας να παρακολουθεί τις κινήσεις του, αποφασίζει να δημιουργήσει ένα ψεύτικο διαδικτυακό προφίλ στο οποίο εμφανίζεται ως όμορφη 20χρονη με το όνομα Κλάρα. Μέσα από το διαδίκτυο θα γνωρίσει έναν νεαρό, τον Άλεξ, ο οποίος είναι φίλος και βοηθός του Λουντό! Και ενώ όλα ξεκίνησαν απλά, η συνέχεια αρχίζει να γίνεται πιο περίπλοκη καθώς η έλξη που αρχίζουν να νιώθουν είναι πολύ δυνατή. Όταν ο Άλεξ αρχίζει να την πιέζει να συναντηθούν, η Κλερ νιώθει παγιδευμένη ανάμεσα στην πραγματικότητα και την πλασματική Κλάρα. Η ταινία είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον θρίλερ χαρακτήρων βασισμένο στο μυθιστόρημα της Καμίλ Λοράν. Όπως υποστηρίζει ο σκηνοθέτης Σαφί Νεμπού, η ιστορία συνδυάζει στοιχεία από το «Ρασομόν» του Ακίρα Κουροσάουα, το «Δεσμώτη του ιλίγγου» του Άλφρεντ Χίτσκοκ και τις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Σοντερλό ντε Λακλό. Για την επιλογή της Ζιλιέτ Μπινός στον πρωταγωνιστικό ρόλο, λέει: «Διαρκώς εκφράζει τις ιδέες της. Δεν έχει χάσει τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού σε ό,τι έχει να κάνει με την αφήγηση ιστοριών και είναι φοβερά γενναιόδωρη - δεν φοβάται να εκτεθεί. Κοιτάζει την ηλικία της στα μάτια και αυτός είναι ο λόγος που είναι τόσο λαμπερή. Υπήρχε απόλυτη εμπιστοσύνη μεταξύ μας και ένιωθα ότι ο συγκεκριμένος ρόλος τής μιλούσε πολύ. Και δεν είναι η μόνη: η Κλερ απορρίπτει την ιδέα ότι, καθώς περνάει ο χρόνος, πρέπει να γυρίσει την πλάτη στην ερωτική επιθυμία. Οπότε ελπίζω ότι εγώ, εσείς, όλοι μας είμαστε λίγο σαν εκείνην...».

«Polaroid» του Λαρς Κλέβμπεργκ: Η Μπερντ Φίτσερ, μια έφηβη κοπέλα, παίρνει μια κάμερα πολαρόιντ από τον Τάιλερ, ο οποίος την αγόρασε σε ένα παζάρι. Τον φωτογραφίζει και παρατηρεί πάνω στη φωτογραφία μια παράξενη μουντζουρωμένη φιγούρα. Το βράδυ πηγαίνει σε ένα πάρτι, φωτογραφίζει την παρέα της μαζί με τον Κόνορ, το αγόρι που θέλει και μια φίλη της βγάζει σέλφι. Όταν επιστρέφει στο σπίτι της μαθαίνει πως ο Τάιλερ δολοφονήθηκε από κάποια μυστηριώδη οντότητα. Παρατηρεί πως η μουντζούρα έχει φύγει από τη φωτογραφία του Τάιλερ και έχει πάει στη φωτογραφία της φίλης της η οποία δολοφονείται κι αυτή! Τότε αποφασίζει να καταστρέψει την κάμερα και μαζί της -όπως πιστεύει- το Κακό! Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

«Η ληστεία της Μαφίας» (Vault) του Τομ Ντε Νούτσι: Το 1975, στο Ρόουντ Άιλαντ, μια συμμορία αποφασίζει να κλέψει πάνω από 30 εκατομμύρια δολάρια από τη Μαφία! Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα η ταινία αφηγείται με συναρπαστικό τρόπο μια πολύ απλή στο σχεδιασμό της ληστεία. Λέγεται πως για την εποχή της αυτήν ήταν η 2η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία των ΗΠΑ. Μέχρι σήμερα οι αρχές δεν έχουν μάθει το πραγματικό ποσό που εκλάπη εκείνη την ημέρα. Ο σκηνοθέτης Τομ Ντε Νούτσι, λέει: «Είμαι ένας Ιταλοαμερικανός από το Κράνστον, μία περιοχή του Ρόουντ Άιλαντ, όπου ζουν κυρίως Ιταλοαμερικανοί, και από τη στιγμή που δεν είχαμε επαγγελματικές αθλητικές ομάδες, μεγαλώσαμε παρακολουθώντας τους γκάνγκστερς αντί τους αθλητές. Μεγάλωσα ακούγοντας ιστορίες για αυτούς τους πληθωρικούς τύπους από τους θείους μου, τα ξαδέλφια μου και τα άλλα παιδιά. Αυτοί οι γκάνγκστερς ήταν σαν θρύλοι στη γειτονιά. Είχα ακούσει πολλές ιστορίες, αλλά χωρίς καμία αμφιβολία αυτή η ληστεία ήταν η πιο θρυλική. Τόσο απλή. Τόσο επικερδής. Για να μην αναφέρω ότι οι πραγματικοί άνθρωποι της ιστορίας ήταν φοβεροί χαρακτήρες. Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν μερικά από αυτά που συνέβησαν, γιατί ήταν εντελώς τρελά. Αλλά τότε το οργανωμένο έγκλημα ήταν μεγάλο ζήτημα στο Ρόουντ Άιλαντ. Ήταν σαν την Άγρια Δύση και για μένα αυτή είναι η πιο σπουδαία ιστορία εγκλήματος που έχει ειπωθεί, οπότε ήθελα να την διηγηθώ».

Σινεφίλ
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet