Συνέντευξη με τον Δημήτρη Ψαρρά, δημοσιογράφο-ερευνητή της Εφημερίδας των Συντακτών



Τη συνέντευξη πήρε η Τζέλα Αλιπράντη

Την περασμένη εβδομάδα είδαμε δημοσιεύματα που μίλαγαν για κλείσιμο των γραφείων της Χρυσής Αυγής στον Πειραιά. Σε τι κατάσταση βρίσκονται γενικά οι δυνάμεις του νεοναζιστικού μορφώματος σήμερα;
Γενικά υπάρχει μια εικόνα διάλυσης, που επιτείνεται φυσικά και από τη διάσπαση. Οι συγκεντρώσεις που κάνει, είναι λίγων ατόμων, δεν τολμούν να δείξουν καν τις φωτογραφίες από αυτές. Υπήρχε και μια πληροφορία ότι έκλεισαν τα γραφεία της στον Πειραιά, αλλά αυτό δεν ισχύει. Απλώς υπήρχαν κάποια προβλήματα στην οργάνωση και έκλεισαν για κάποιο διάστημα, καθώς ο πυρήνας της Χ.Α. στον Πειραιά έχει ακολουθήσει τον Λαγό και ο ίδιος ετοιμάζει να ανοίξει σε λίγες μέρες τα κεντρικά του γραφεία στην περιοχή, πολύ κοντά εκεί που ήταν τα γραφεία της Χ.Α. Το βασικό είναι ότι οι ίδιοι οι χρυσαυγίτες παραδέχονται ότι βρίσκονται σε φάση συρρίκνωσης, αποδέχονται δημόσια, για παράδειγμα, τη δημοσκόπηση που τους δίνει 2%, λέγοντας ότι «ναι, μετά από αυτό τον πόλεμο, εκεί είναι τα ποσοστά μας». Είναι η πρώτη φορά μετά το 2010, που βρίσκεται όντως σε μια φάση διάλυσης.

Μια φυσιολογική πορεία

Μένοντας, μάλιστα, και εκτός κοινοβουλίου στις πρόσφατες εκλογές. Αυτή η πτώση πού οφείλεται κατά τη γνώμη σας;
Νομίζω ότι πρόκειται για ένα συνδυασμό λόγων. Πρώτον, είναι συνέπεια του αντιφασιστικού κινήματος που αναπτύχθηκε όλα αυτά τα χρόνια και απομόνωσε τη Χ.Α. Κάτι που δεν ήταν προφανές ότι θα γίνει, ακόμα και μετά τις διώξεις. Έπειτα είναι και προϊόν της ίδιας της μεγάλης δίκης που γίνεται, η οποία έχει φέρει στο φως πολλές αποδείξεις για τον εγκληματικό χαρακτήρα και τη ναζιστική ιδεολογική συγκρότηση της οργάνωσης, γεγονός που έχει υποχρεώσει ακόμα και κάποιους πιο ήπιους ακροδεξιούς να έχουν πρόβλημα να την υποστηρίξουν. Νομίζω, δηλαδή, ότι είναι μια φυσιολογική πορεία. Αυτό που δεν ήταν φυσιολογικό, ήταν η εκτίναξη των ποσοστών και η διατήρησή τους μετά τις διώξεις. Οι διώξεις και η αντίδραση των αντιφασιστών λειτούργησαν σαν μια βραδυφλεγής βόμβα. Φυσικά έπαιξε ρόλο και το δικό μας σινάφι, που μέχρι και το 2013 σε μεγάλο βαθμό ανεχόταν την Χ.Α., αν δεν γινόταν αγωγός των μηνυμάτων της. Τα τελευταία χρόνια, όμως, την έχουν απομονώσει και κανένας δεν δέχεται να γίνει αναπαραγωγός του λόγου της.

Σε κάποιους, όμως, δήμους που έχει εκλεγεί, λόγω της απόφασης του υπουργείου Εσωτερικών, θα την δούμε να βρίσκεται σε διάφορες επιτροπές, παρά την απόφαση, π.χ. στην Αθήνα για αποκλεισμό της σε αυτές από το 2012 και μετά.
Αυτό είναι ένα μεγάλο πολιτικό λάθος, που δεν έγινε τυχαία κατά τη γνώμη μου, ειδικά στην Αθήνα. Ξαναπαίζεται το πολιτικό παιχνίδι που είχαμε δει κατά το παρελθόν, πριν από τις διώξεις, αυτό της ΝΔ και ακροδεξιάς. Αυτή τη φορά είναι το παιχνίδι Μπακογιάννη-Κασιδιάρη. Μην ξεχνάμε ότι τις παραμονές των εκλογών ο Μπακογιάννης είχε περιοδεύσειει επιδεικτικά στα πολύπαθα μέρη που δρούσε η Χ.Α., τον Άγιο Παντελεήμονα, με τον γνωστό εκπρόσωπο της επιτροπής κατοίκων, μιας βιτρίνας δηλαδή της Χ.Α., τον Γιαννάτο. Επομένως, πιστεύω ότι δεν έγινε κατά τύχη αυτή η ιστορία, αλλά με πολιτική στόχευση, η οποία θα στοιχίσει στη μακρά διάρκεια στη ΝΔ και στον Μπακογιάννη. Αυτά, όμως, είναι μικρές κηλίδες στη γενική εικόνα, που είναι ότι η Χ.Α εξαφανίζεται.

Επιχείρηση αναβάπτισης

Όπως είπατε πριν, ένα κομμάτι της έχει πάει με τον Λαγό, που θα παρουσιάσει επίσημα το κόμμα του στην επέτειο της Νύχτας των Κρυστάλλων. Για ποιο λόγο αυτή η διάσπαση; Μπορεί να πρόκειται για ένα σχέδιο διεξόδου της Χ.Α. σε περίπτωση καταδίκης της;
Συζητιούνται πολλά σενάρια για ποιο λόγο έγινε αυτή η διάσπαση. Πολιτικά δεν υπάρχει καμία ανοιχτή διαφορά. Λένε απλώς ότι διαφώνησαν με κάποιες επιλογές της ηγεσίας. Τα πρόσωπα αυτά, όμως, δεν είναι καινούργια, τα ξέρουμε, και τον Λαγό και τον Γερμενή και τον Ηλιόπουλο και τον Αθανασάκο. Επειδή ξέρουμε ότι οι μισοί από αυτούς είναι φανατικοί ναζί, μπορεί ο καθένας να σκεφθεί το οτιδήποτε σχετικά με αυτή τη διάσπαση. Έχει ακουστεί ότι παίζεται κάποιο παιχνίδι. Πράγματι, το κύριο που νοιάζει και τον Μιχαλολιάκο και τον Λαγό και τους λοιπούς αυτή τη στιγμή, είναι πώς θα ξεπεράσουν το θέμα της δίκης. Αυτοί ήλπιζαν ότι θα εκλεγούν στις βουλευτικές. Από τη στιγμή που δεν έβγαλαν βουλευτές, χάλασαν οι σχεδιασμοί τους, τα μόνα λεφτά που έχουν, είναι των δύο ευρωβουλευτών και επομένως είναι υποχρεωμένοι να μαζευτούν σε ομάδες πολύ μικρές, που θα προσπαθεί να σώσει η κάθε μία τον εαυτό της. Βέβαια, αυτές οι διασπάσεις ακόμα και αν είναι εικονικές, έχουν μια δικιά τους δυναμική. Ήδη η πλευρά Λαγού από την ιστοσελίδα της κατηγορεί τον Μιχαλολιάκο ότι λειτουργούσε σαν ο απόλυτος φύρερ, ότι είχε απόλυτο πρότυπο τον Χίτλερ. Κουβέντες που έχουν και ποινική αξία, γιατί η δίκη αυτό που εξετάζει, είναι αν πράγματι η ηγεσία της οργάνωσης είχε ευθύνη για τις πράξεις των στελεχών και των μελών της. Οπότε με αυτό τον τρόπο δυσκολεύεται το ενδεχόμενο επανασυγκόλλησης των ομάδων αυτών. Περισσότερο μοιάζει σαν μια απελπισμένη, τελευταία ευκαιρία κάποιων, με τα λεφτά της ευρωβουλής, να διατηρηθούν στον αφρό και να πάρουν μια αναβάπτιση σαν πολιτικό μόρφωμα. Το ότι ο Λαγός, δηλαδή, κατηγορεί ουσιαστικά τον Μιχαλολιάκο για ακραίο, μπορεί να φαίνεται αστείο σε κάποιον εξωτερικό παρατηρητή, αλλά ενδεχομένως συμβαίνει με βάση συμβουλές κάποιων δικηγόρων. Μην ξεχνάμε ότι η διάσπαση αφορά και την υπεράσπιση της Χ.Α., αφού κάποιοι δικηγόροι αυτής πήγαν στην πλευρά του Λαγού.

Το κίνημα δεν σταματά εδώ

Με αφορμή, λοιπόν, και τον αντιφασιστικό Σεπτέμβρη και τα 6 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, πώς πρέπει να κινηθεί από εδώ και πέρα το κίνημα, παρά την πτώση της Χ.Α. και την πιθανή καταδίκη της;
Καταρχήν, το αντιφασιστικό κίνημα δεν πρέπει να επαναπαυθεί στην εκλογική υποχώρηση και ήττα της Χ.Α., γιατί είδαμε ότι ήταν ένα αυγό που επωαζόταν δεκαετίες, δεν γεννήθηκε μέσα στην κρίση, απλά με την κατάλληλη συγκυρία μπόρεσε να αναπτυχθεί. Πιστεύω ορθά το κίνημα, και με τις εκδηλώσεις του αντιφασιστικού Σεπτέμβρη, ήδη δείχνει ότι δεν σταματάει εδώ. Ταυτόχρονα, δεν θα πρέπει να απαντήσει σε οποιαδήποτε πρόκληση της Χ.Α.. Επειδή η οργάνωση συρρικνώνεται και ξαναμπαίνει στον καβούκι του εξτρεμισμού, μπορεί να ξαναχρησιμοποιήσει τη βία σαν τελευταίο χαρτί απελπισίας. Όχι σαν χαρτί επίδειξης δύναμης που έκανε το ’12 και το ΄13, αλλά να επιστρέψει στο ’98. Εκεί δεν θα πρέπει να υπάρξει απάντηση στη νύχτα των χρυσαυγιτών, αλλά να υπάρξει απάντηση με μαζικότητα στο δρόμο. Και σε αυτό το σημείο μέχρι τώρα το αντιφασιστικό κίνημα έδειξε απίστευτη ωριμότητα.

 

Η έωλη στρατηγική των «ανήξερων» χρυσαυγιτών




Μετά το διάλειμμα του καλοκαιριού, η δίκη της Χ.Α. προχωρά κανονικά από τις 9 Σεπτέμβρη, συνεχίζοντας με το στάδιο των απολογιών των κατηγορουμένων. Αυτή τη βδομάδα ολοκληρώθηκε η διαδικασία για τις υποθέσεις επιθέσεων κατά του ΠΑΜΕ και των αιγυπτίων αλιεργατών και πραγματοποιήθηκε η πρώτη απολογία σχετικά με τη συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση.
Η εικόνα αποσύνθεσης της Χ.Α. επικρατεί ακόμα και μέσα στο δικαστήριο, με ελάχιστους παρευρισκόμενους υποστηρικτές των κατηγορουμένων. Ενώ ακόμα και οι δικηγόροι της υπεράσπισης κατά τη διάρκεια των απολογιών πολλές φορές φαίνεται να προτιμούν να χαζολογάνε με τα κινητά τους, αφού προς το παρόν μιλούσαν τα «μικρά ψάρια» της οργάνωσης.

Τακτική μαφίας

Κατ’ άλλα, η στρατηγική της υπερασπιστικής γραμμής συνεχίζει να είναι η ίδια. «Δεν ξέρω, δεν είδα, τυχαία βρέθηκα εκεί, δεν έχω σχέση με τη Χ.Α». Πρόκειται για μια τακτική μαφίας, όπως περιγράφει στην «Εποχή» ο Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος της πολιτικής αγωγής στην υπόθεση των αλιεργατών: «Η τακτική των κατηγορούμενων μέχρι τώρα είναι η άρνηση της συμμετοχής τους στις αξιόποινες πράξεις για τις οποίες δικάζονται. Ακόμα και οι ελάχιστοι που αποδέχονται την παρουσία τους στο σημείο που γίνονται οι επιθέσεις, αρνούνται την τέλεση αξιόποινων πράξεων. Γενικά η αντιμετώπιση του θέματος είναι όπως αυτή της μαφίας, δηλαδή κανένας δεν γνωρίζει, κανένας δεν ήταν παρών, και στη δολοφονία Φύσσα και στο ΠΑΜΕ και στους αλιεργάτες τώρα».
Η τακτική αυτή, όμως, «δεν μπορεί να πείσει το δικαστήριο», όπως επισημαίνει η Χρύσα Παπαδοπούλου, δικηγόρος της πολιτικής αγωγής για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, καθώς «όλα τα στοιχεία αποδεικνύουν το αντίθετο, οι κλήσεις που τους τοποθετούν στο σημείο, οι καταθέσεις άλλων κατηγορουμένων κοκ. Η απόλυτη άρνηση των πάντων δείχνει στην ουσία ότι και εκεί ήταν και λένε ψέματα με στόχο να καλύψουν τη λειτουργία ολόκληρης της οργάνωσης, όχι μόνο τον εαυτό τους».
Ταυτόχρονα, οι απολογίες των κατηγορουμένων έρχονται και σε ευθεία σύγκρουση και με τις καταθέσεις τους κατά την ανάκριση, προσπαθώντας τώρα να τις ανασκευάσουν και να τις αποποιηθούν στο δικαστήριο, φερόμενοι μάλιστα κατά των ανακριτριών. «Υπάρχει συστηματικά μια ακολουθούμενη τακτική, που την έχει εντοπίσει και το δικαστήριο, που είναι η στοχοποίηση των ειδικών εφέτων ανακριτριών με ισχυρισμούς περί εκβιασμών και απειλών που δέχθηκαν από αυτές, και μάλιστα ακόμα και τη μορφή υποβολιμαίων αναφορών μέσα στις ανακριτικές τους απολογίες», επισημαίνει ο Θανάσης Καμπαγιάννης. Η τακτική αυτή -που όπως υπενθυμίζει η Χρύσα Παπαδοπούλου, είχε χρησιμοποιηθεί από την αρχή από την ηγεσία της Χ.Α., δείχνοντας παράλληλα ότι ακόμα τα μέλη ακολουθούν τη γραμμή της- δεν είναι απλά έωλη, αλλά και «αποτελεί τεράστια μομφή κατά των ανακριτριών, όπως και κατά των ίδιων των δικηγόρων με τους οποίους παρίσταντο οι κατηγορούμενοι. Είναι τουλάχιστον προκλητικό να λένε ότι οι ίδιοι οι δικηγόροι τους υπέγραψαν μία απολογία όπου οι ανακρίτριες είχαν γράψει ό,τι ήθελαν. Αυτό αγγίζει τα όρια του αδικήματος της απιστίας δικηγόρου, ότι συνηγόρησαν, δηλαδή, σε μια τέτοια πράξη και δεν υπερασπίστηκαν τα δικαιώματα των πελατών τους», εξηγεί η δικηγόρος.
Παρά, όμως, το θέατρο των απολογιών, και αυτή η φάση της δίκης διαδραματίζει σημαίνοντα ρόλο, σύμφωνα με τον Θανάση Καμπαγιάννη. «Οι απολογίες είναι σημαντικό κομμάτι της αποδεικτικής διαδικασίας. Παρότι ήδη το υλικό που έχει εισφερθεί από τους μάρτυρες κατηγορίας και από τα αναγνωστέα έγγραφα, έχει στοιχειοθετήσει την υπόθεση, θεωρούμε ότι η φάση των απολογιών είναι αποκαλυπτική και αυτό γιατί και μέσα από τη γενική αυτή άρνηση προκύπτει ο οργανωμένος χαρακτήρας της τέλεσης των συγκεκριμένων αξιόποινων πράξεων και το γεγονός ότι πίσω από αυτές τις εγκληματικές πράξεις κρύβεται μία ενιαία οργάνωση, που μεθοδεύει και ενορχηστρώνει αυτή την ενιαία υπερασπιστική γραμμή».

Να είμαστε όλοι εκεί

Τελειώνοντας με τις απολογίες για τις επιθέσεις κατά του ΠΑΜΕ και των αιγύπτιων αλιεργατών, η δίκη συνεχίζεται με αυτές για τη συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση και τον Οκτώβριο για τη διεύθυνσή της. Οι δικάσιμες αυτές θα είναι ορόσημες για τη δίκη και το αντιφασιστικό κίνημα θα πρέπει να δείξει ότι δεν εφησυχάζεται με την κατάρρευση του νεοναζιστικού μορφώματος, αλλά να είναι παρόν στο πλευρό των θυμάτων της Χ.Α.
«Η ημέρα απολογίας του Μιχαλολιάκου, θα πρέπει να είναι μια μέρα δράσης του αντιφασιστικού κινήματος, γιατί θα είναι η πρώτη φορά που η ηγεσία της Χ.Α., που είναι η πηγή όλων αυτών των εγκληματικών ενεργειών, θα κληθεί να λογοδοτήσει και τα θύματα δεν θα πρέπει να είναι μόνα τους», τονίζει ο Θανάσης Καμπαγιάννης.

Υπόθεση Συνεργείου

Ένοχους έκρινε το δικαστήριο, την Παρασκευή, τους 7 από τους 9 κατηγορούμενους για την υπόθεση της επίθεσης των χρυσαυγιτών κατά του κοινωνικού χώρου «Συνεργείο». Συγκεκριμένα, στους Ι. Λαγό και Ν. Μίχο επιβλήθηκε ποινή 8 μηνών φυλάκισης για ηθική αυτουργία σε επικίνδυνη σωματική βλάβη και 11 μήνες στους άλλους 4 χρυσαυγίτες για φυσική αυτουργία σε επικίνδυνη σωματική βλάβη και οπλοχρησία, ενώ στον πέμπτο επιβλήθηκε ποινή 5 μηνών.
Το δικαστήριο τελικά δεν ενστερνίστηκε την πρόταση της εισαγγελέως για απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων, που είχε εγείρει έντονες αντιδράσεις και αποδοκιμασία, καθώς η ίδια προτίμησε να μην μπει στην ουσία της υπόθεσης, αλλά να μείνει σε νομικούς συλλογισμούς, «που ήταν δικής της επιλογής και όχι αναγκαστικό αποτέλεσμα της αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα», όπως είχε σχολιάσει η πολιτική αγωγή.
Μετά την απόφαση του δικαστηρίου οι δικηγόροι της πολιτικής αγωγής, Θανάσης Καμπαγιάννης και Δημήτρης Ζώτος έβγαλαν ανακοίνωση, όπου μεταξύ άλλων υπογράμμιζαν πως «η απόφαση στέλνει στην κοινωνία σήμα καταδίκης της βίας των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής. Δίνει όμως κι ένα σημαντικό όπλο στη δικαστική σύνθεση του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που δικάζει την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης, καθώς το modus operandi της επίθεσης στο Συνεργείο είναι ταυτόσημο με τις επιθέσεις που αυτό συνεκδικάζει. (...) Θέλουμε να στηλιτεύσουμε τη χτεσινή δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου που έσπευσε να προδικάσει την υιοθέτηση της εισαγγελικής πρότασης από το δικαστήριο, εμφανίζοντάς την ως αναπόδραστη συνέπεια των ρυθμίσεων του νέου Ποινικού Κώδικα. Πρόκειται για απαράδεκτη πολιτική παρέμβαση προς όφελος της ναζιστικής οργάνωσης, που αποκρούστηκε από το δικαστήριο».

Τζ. Α.

 

Αντιφασιστικό Φεστιβάλ
«Παύλος Φύσσας Killah
Χώρος διεξαγωγής Πρώην Εργοστάσιο Καχραμάνογλου, Κωνσταντινουπόλεως 51, Κερατσίνι. Είσοδος ελεύθερη


Κυριακή 15/9
18.00μμ – 23.00μμ: Εκθέσεις
19.00μμ: Συζήτηση : «Η δίκη της χ.α. και η δράση του αντιφασιστικού κινήματος, καθοριστικοί παράγοντες στην συρρίκνωση της χ.α.» Χρύσα Παπαδοπούλου, Ελευθερία Τομπατζόγλου (Δικηγόροι της Πολιτικής Αγωγής), Δημήτρης Κουσουρής (πανεπιστημιακός, ιστορικός) Δημήτρης Ψαρράς (δημοσιογράφος), Αγγελική Βαλσαμάκη (Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας Πειραιά) Συντονίζει ο Χρήστος Καραγιαννάκης (Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης)
21.30μμ – 23.30μμ: Συναυλία: Αστικά Καβούκια, Παντελής Κυραμαργιός, Φλεγόμενη Φωνή
Παράλληλα στο χώρο θα λειτουργεί έκθεση σκίτσου σε συνεργασία με την Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων, έκθεση φωτογραφίας  «Βάλτους Χ – Ο Μαύρος Χάρτης της Αθήνας» και έκθεση Αντιφασιστικού Βιβλίου.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet