Δεν θα το παραδεχτούν ποτέ, γι’ αυτό μην κουράζεστε ρωτώντας τους, περιμένοντας να δηλώσουν ειλικρινά τι ήρθαν να κάνουν ως κυβέρνηση για τον τόπο. Δεν το συζητάνε ούτε μεταξύ τους ως άτομα, ίσως ούτε καν ενδόμυχα, στον εαυτό τους, θα παραδεχτούν και θα ομολογήσουν πόσο ταπεινά και μικρόψυχα είναι τα κίνητρα που τους οδήγησαν στον στίβο της πολιτικής. Είναι βαρύ κάτι τέτοιο, θα άγγιζε, θα ξεπερνούσε τα όρια της υπαρξιακής αυτοσυντήρησης.

Έχουν ήδη διανύσει μια κυβερνητική θητεία εκατό ημερών, αρκετή για να αντληθούν από τον καθένα κάποια βασικά συμπεράσματα, μπορεί κανείς να τα ανιχνεύσει στο έργο και στις παραλείψεις τους, δεν χρειάζεται να τα παραδεχτούν οι ίδιοι.

Με νωπή τη λαϊκή εντολή, μπορούν να υπολογίζουν βάσιμα ότι έχουν μπροστά τους μια τετραετία για να πείσουν ότι δικαιούνται να διεκδικήσουν τη ανανέωσή της. Το γεγονός ότι ξεκίνησαν τόσο νωρίς στην αναζήτηση νομοπρεπών τεχνασμάτων που θα στρεβλώνουν στο διηνεκές τη λαϊκή εντολή επ’ ωφελεία τους είναι αποκαλυπτικό ότι σκοπεύουν να εφαρμόσουν άμεσα πολιτικές που θα πλήξουν τη μεγάλη πλειοψηφία. Ο χειρισμός τον οποίο επιφυλάσσουν στην ψήφο των ομογενών ώστε να εξασφαλίζεται η δική τους μακροημέρευση στην εξουσία, η αναζήτηση λύσεων αμφιλεγόμενης συνταγματικότητας ώστε να παρακαμφθεί η εφαρμογή της απλής αναλογικής στις αμέσως επόμενες εκλογές και να αποκατασταθεί δια παντός η ενισχυμένη αναλογική, η μεθόδευση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή με μόλις 151 ψήφους ώστε να αποφευχθεί η διενέργεια εκλογών σε χρόνο που δεν θα ευνοεί τους ίδιους, όλα αυτά ένα πράγμα δείχνουν: τη βεβαιότητά τους ότι η κλιμάκωση των αντιλαϊκών μέτρων θα έχει ως άμεση συνέπεια την αποκλιμάκωση της εμπιστοσύνης της πλειοψηφίας που τους ανέδειξε νικητές στις τελευταίες εκλογές.

Η ως άνω πλειοψηφία μπορεί, αν θέλει, να έχει μια πρόγευση της τύχης που τους επιφυλάσσεται ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στα παρακάτω:

Με βάση το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε με τους δανειστές, και με τη βοήθεια του «μαξιλαριού» των 5,5 δισ. ευρώ, το πλεόνασμα του δημοσίου θα μειωνόταν κατά 1% και το 2020 θα διοχετευόταν κατά τα 3/4 σε περισσότερες φοροελαφρύνσεις/κίνητρα και κατά το 1/3 σε κοινωνικά προγράμματα εμμέσως ενισχυτικά της ζήτησης καταναλωτικών αγαθών πρώτης ανάγκης. Ξεχάστε τα. Η κυβέρνηση ΝΔ δεν διεκδικεί από τους δανειστές οποιαδήποτε μείωση πλεονασμάτων. Και βέβαια δεν επιλέγει τη λύση του «μαξιλαριού» -- θα παραήταν κραυγαλέα συνέχιση πολιτικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δύσκολο να αποκρυβεί όπως αποκρύφτηκε η μείωση του ΕΝΦΙΑ η νομοθετημένη από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η οποία μείωση του ΕΝΦΙΑ με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έφτανε για μικρές και πολύ μικρές περιουσίες το 50% και μεσοσταθμικά το 30%, ενώ τώρα η μείωση του 2019 θα εξουδετερωθεί από την αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων.

Πριν: Μείωση προκαταβολής φόρου για φυσικά πρόσωπα, προσωπικές επιχειρήσεις και νομικά πρόσωπα. Τώρα: Δεν μειώνεται η προκαταβολή φόρου. Πριν: Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης για εισόδημα έως 20.000 ευρώ. Τώρα: Δεν καταργείται η εισφορά αλληλεγγύης. ΣΥΡΙΖΑ: Μείωση ΦΠΑ από 13% σε 11%, μείωση φόρου συνεταιρισμένων αγροτών, μείωση κόστους πετρελαίου θέρμανσης για ορεινές περιοχές, μείωση φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ σε μόνιμους κατοίκους νησιών με μικρό πληθυσμό. ΝΔ: Καμιά από τις παραπάνω μειώσεις.

Με την επόμενη λαϊκή εντολή σε επισφάλεια --όσο εκκρεμούν ο εκλογικός νόμος και η ψήφος των αποδήμων--, η φροντίδα τους θα επικεντρωθεί σε δύο εξόχως επείγοντα μέτωπα: στην εσωκομματική συνοχή και στην ικανοποίηση των απαιτήσεων των επιχειρηματικών συμφερόντων που τους ανέδειξαν και (θα) τους στηρίζουν, ώστε αυτά να εξακολουθήσουν να τους παρέχουν την προστασία τους.

Στο πρώτο εντάσσεται η κακοτεχνία της μεθοδευμένης παραπομπής του Δ. Παπαγγελόπουλου στην προανακριτική της Βουλής. Το σαμαρικό μενού θα προτιμούσε πρώτο πιάτο Τσίπρα, αλλά τότε η προεξοφλούμενη παταγώδης κατάρρευση της σκευωρίας περί «σκευωρίας» θα τίναζε στον αέρα την αξιοπιστία του νεοδημοκρατικού μίγματος διακυβέρνησης, περισσότερο κι από τις απερίσκεπτες παρασυζητήσεις περί των προτιμήσεων της «καραμανλικής» συνιστώσας της ΝΔ και για το έλλειμμα των έξι ψήφων στην ψηφοφορία για την παραπομπή Παπαγγελόπουλου.

Στο δεύτερο σαφώς κατατάσσεται η εξαίρεση των καναλαρχών και εκδοτών (με λένε και Μαρινάκη…) από την υποχρέωση να δηλώνουν Πόθεν Έσχες, την οποία προωθεί η κυβέρνηση δια του «αναπτυξιακού» νομοσχεδίου του κ. Αδώνιδος Γεωργιάδη. Που σημαίνει τι; Που σημαίνει ότι η κυβέρνηση επιτρέπει στους ιδιοκτήτες και τους διαχειριστές των ΜΜΕ να είναι ανώνυμοι και να μην φαίνονται πουθενά στις διαδρομές του χρήματός τους, να επενδύουν ακόμη και «μαύρο», αφορολόγητο χρήμα σε επιχειρήσεις- πλυντήρια χρήματος αμφίβολης νομιμότητας.

Υπενθυμίζεται ότι οι ιδιοκτήτες ΜΜΕ είχαν προσφύγει στο ΣτΕ, ζητώντας να ανασταλεί η υποχρέωση υποβολής δηλώσεων Πόθεν Έσχες, με το επιχείρημα ότι πλήττει --άκουσον άκουσον!— «το δικαίωμα στην προστασία των προσωπικών δεδομένων και του ιδιωτικού βίου»! Το ΣτΕ έκρινε τα επιχειρήματα τους αόριστα και αβέβαια και απέρριψε την προσφυγή. Έρχεται τώρα και ανταποκρίνεται θετικά η κυβέρνηση, προφανώς σε ανταπόδοση των καλών υπηρεσιών τους.

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Την φυγή αφορολόγητων εσόδων σε εξωχώριες εταιρίες ίσως; Τους λόγους που χρεοκόπησε η Ελλάδα το 2010 μήπως;

Έχει συμβεί πολλές φορές στην ανθρώπινη ιστορία. Κάποιοι θα πουλούσαν και την ψυχή τους, αν αυτό θα τους επέτρεπε να τηρήσουν το άτυπο συμβόλαιο που έχουν συνάψει –σαν άλλοι Άμλετ στο σάπιο βασίλειο της Δανιμαρκίας— με το φάντασμα τους πατέρα τους ότι θα αναλωθούν για την υστεροφημία ενός ονόματος που πολύ έχει καταπονηθεί και πολλούς έχει καταπονήσει.

Κωστής Γιούργος

Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet