Του Δημήτρη Παφίλη*

Το κάλεσμα ένταξης νέων μελών, η ανασυγκρότηση και το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ έπονται μιας οδυνηρής στρατηγικής ήττας, που έφερε το τρίτο μνημόνιο και αποτέλεσε την κύρια αιτία ήττας και στις τρείς εκλογικές αναμετρήσεις.

Η στρατηγική ήττα

Η στρατηγική ήττα επήλθε επειδή το νομιζόμενο πεδίο πίεσης στους διαπραγματευτές της άλλης πλευράς ήταν επιδίωξή τους! Το τρίτο μνημόνιο, που την ακολούθησε, είχε ολέθριες επιπτώσεις στο ΣΥΡΙΖΑ. Τραυματίστηκε σοβαρά η αξιοπιστία του. Γιατί από το 4,6% του 2009 εκτινάχτηκε με τους αγώνες κατά των μνημονίων στην αξιωματική αντιπολίτευση. Και στη συνέχεια, εξαγγέλλοντας την κατάργησή τους, στην κυβέρνηση. Η, εκ των πραγμάτων, κυβίστηση έφερε θυμό, πίκρα και απογοήτευση σε όσους μετείχαν στους αγώνες κατά των μνημονίων, που ρήμαξαν τις ζωές τους. Απότοκη η ψυχολογική κόπωση και η προστιθέμενη οικονομική εξάντληση και από την περικοπή των ημερομισθίων απεργίας, που επέφεραν την έλλειψη κοινωνικής κίνησης. Αποτελεί λάθος αυτή η πτωτική περίοδος να ερμηνεύεται ως ανοχή ή και στήριξη (!) του ΣΥΡΙΖΑ.
Το μέγα ζητούμενο για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πώς θα αποκαταστήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τα κινήματα, ώστε να αντιμετωπισθεί, στο κοινωνικό πεδίο, η νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΝΔ και τα μέτρα της, που είναι όμοια μ’ αυτά του ΔΝΤ. Στο πλαίσιο της αυτοκριτικής, το Συνέδριο οφείλει στους σκληρά δοκιμαζόμενους από τις περικοπές των μνημονίων να ζητήσει συγγνώμη για τη στρατηγική ήττα στη διαπραγμάτευση και να διαβεβαιώσει ότι το κόμμα θα είναι στο πλευρό τους και θα συμπορευθεί μαζί τους.
Η υπογραφή της συμφωνίας αποδεκάτισε το κόμμα. Αποχώρησαν 53 μέλη της ΚΕ και ο Γραμματέας της, 29 βουλευτές, το 30% περίπου των στελεχών του και μεγάλος αριθμός μελών.
Η κρίσιμη επιλογή του Προέδρου να υπογράψει τη συμφωνία, για να αποφύγει η χώρα τις καταστρεπτικές επιπτώσεις από την άτακτη χρεοκοπία στην εθνική οικονομία και τις οικονομικά ασθενέστερες τάξεις αποδείχτηκε ορθή και υπεύθυνη πολιτική πράξη. Το κράτος χρηματοδοτείται, πλέον, από τις αγορές με ιδιαίτερα χαμηλά επιτόκια. Παραμένουν όμως αναπάντητα σειρά από γιατί, που αναφέρονται στην έλλειψη ουσιαστικής προετοιμασίας και τους κάκιστους διαπραγματευτικούς χειρισμούς.

Κριτική

Μετά την έκφραση της δυσαρέσκειας στις ευρωεκλογές για όσα υποσχέθηκε και δεν έπραξε ο ΣΥΡΙΖΑ, όσα έπραξε λάθος, τα φαινόμενα οίησης και αλαζονείας και τα ουκ ολίγα αυτογκόλ το μεγάλο αντιΣΥΡΙΖΑ ρεύμα εκτονώθηκε. Προ του φόβου επανόδου της ΝΔ στην κυβέρνηση οι προοδευτικοί πολίτες, όπως δείχνει η συρρίκνωση των μικρών αριστερών κομμάτων και η καθήλωση των ποσοστών του ΚΚΕ, καταγράφηκαν στο ελπιδοφόρο 31, 5%. Από τον ΣΥΡΙΖΑ εξαρτάται η μεγάλη επαύξησή ή η εξαϋλωσή του. ΟΙ ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είναι κινουμένη άμμος. Πολίτες γνώμης και αυστηρών κριτηρίων.
Οι μνημονιακές δεσμεύσεις δεν άφηναν ουσιαστικά περιθώρια δειγμάτων αριστερής γραφής στην οικονομική πολιτική. Πάντως ήταν σπουδαία τα επιτεύγματα στον τομέα της Υγείας, σημαντικά τα μέτρα του Υπουργείου Εργασίας, όπως και οι κάθε μορφής ενισχύσεις σε ευπαθείς ομάδες. Όμως η πλειοψηφία των πολιτών υπέστη μεγάλη μείωση ή και εξαφάνιση των εισοδημάτων της, από τα προηγούμενα μνημόνια και αντί οικονομικής ελάφρυνσης της επιβλήθηκαν και νέα βάρη από το τρίτο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ, με προφανή τη δυσαρέσκειά της.
Οι σοβαρές τομές που έπρεπε να γίνουν δεν έγιναν. Η δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ «να εξαλείψει τη διαπλοκή και τη διαφθορά, να μεταρρυθμίσει ριζικά και δημοκρατικά το κράτος και τους θεσμούς του» δεν τηρήθηκε. Όπως δεν τηρήθηκε η δέσμευση «να διαλύσει το τρίγωνο που δυναστεύει τον τόπο επί δεκαετίες, διαπλέκοντας αξεδιάλυτα το κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού και τα καθεστωτικά ΜΜΕ». Ούτε για το διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους υπήρξε πολιτική βούληση. Αντίθετα, ο μη αρεστός υπουργός αποπέμφθηκε.
Αλλά και στα τρέχοντα θέματα υπάρχουν σοβαρές αδυναμίες. Μη εφαρμογή του εδώ και χρόνια ψηφισμένου νόμου για τη διακίνηση των καυσίμων. Μη αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας. Εργασιακός μεσαίωνας στον ιδιωτικό τομέα. Όλα τα παραπάνω, ενδεικτικά αναφερόμενα, αξιολογήθηκαν και βαθμολογήθηκαν με το εκλογικό αποτέλεσμα. Παρέλκει ο αυτοθαυμασμός για επιτυχή κυβερνητική θητεία, πέραν της συμφωνίας των Πρεσπών.

Το κόμμα

Το κόμμα νοσεί βαρύτατα. Η ανάληψη της κυβέρνησης το μετέτρεψε σε τυπικό αρχηγικό. Σημαντικές αποφάσεις για την πορεία του, τις συμμαχίες και τους υποψήφιους, που επηρεάζουν ακόμη και την ταυτότητά του λαμβάνονται από τον Πρόεδρο και τους επιτελείς του και εξαγγέλλονται δημόσια. Εκ των υστέρων, τα αρμόδια όργανα παρέχουν έγκριση των τετελεσμένων. Το κόμμα όταν έγινε κυβέρνηση διέθετε κλαδικές οργανώσεις, ανά υπουργείο, καθώς και Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, με εξειδικευμένα μέλη. Επίσης διέθετε κλαδικές οργανώσεις ανά Τράπεζα και στους μεγάλους Οργανισμούς. Οι προτάσεις τους, κατασταλάγματα εμπειρίας ετών, αγνοήθηκαν. Όπως αγνοήθηκε ομόφωνη απόφαση της ΠΓ για το μη διορισμό του κ Ταγματάρχη στη Διοίκηση της ΕΡΤ και δόθηκε το μήνυμα απαξίας. Επόμενο ήταν να ατονήσει το ενδιαφέρον των μελών για προσέλευση στις Συνελεύσεις. Μ’ αυτά τα δεδομένα πάμε στο Συνέδριο. Στην παράγραφο που αναφέρεται η Διακήρυξη Κάλεσμα στις μεγάλες στιγμές και τους αγώνες προστέθηκε και «η μεγάλη δημοκρατική έκρηξη του 81». Εννοείται η νίκη του ΠΑΣΟΚ. Δεν ήταν όμως δημοκρατική έκρηξη. Αντίθετα, υπήρξε πρωτοφανής αντιδημοκρατική επίθεση στο συνδικαλιστικό κίνημα. Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου βγήκε στην τηλεόραση και κάλεσε τους απεργούς Τραπεζοϋπαλλήλους «Να μπουν στις Τράπεζες, γιατί η απεργία υποκινείται». Την επόμενη μέρα οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ μοίραζαν φυλλάδια με τίτλο «μπείτε αγωνιστικά στις Τράπεζες»! Από τότε καθιερώθηκε η «αγωνιστική απεργοσπασία» Έτσι χτυπήθηκε το ρωμαλέο συνδικαλιστικό κίνημα, που γεννήθηκε αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας, με καθολική συμμετοχή στις απεργίες και μεγάλα επιτεύγματα. Στη συνέχεια με τις αθρόες προσλήψεις κατασκευάστηκαν πλειοψηφίες και χτίστηκε ένας μηχανισμός εκμαυλισμού και εξαγοράς συνειδήσεων που ακόμα λυμαίνεται τα συνδικάτα Μ αυτό το μηχανισμό το ΠΑΣΟΚ μολονότι πολιτικά έχει μονοψήφιο ποσοστό στα συνδικάτα είναι πρώτη δύναμη και ελέγχει τη ΓΣΕΕ. Το όργιο του πελατειακού κράτους είναι βέβηλο να το λες «δημοκρατική έκρηξη» και να το αναδέχεσαι στις καταβολές σου.
Τώρα για τη λειτουργία του κόμματος θεωρώ αναγκαία την αυτοπρόσωπη συμμετοχή των μελών στις Συνελεύσεις και τη λήψη αποφάσεων για θέματα που αφορούν το χώρο τους, εργασία ή τόπο κατοικίας, καθώς και για σοβαρά θέματα της κεντρικής πολιτικής και του κόμματος. Είναι αυτονόητη η χρέωση έργου στα μέλη και ο απολογισμός. Σχετικά με την επωνυμία του κόμματος δεν βρίσκω λόγο αλλαγής, αφού μ’ αυτή καταξιώθηκε. Εκλογή του Προέδρου από το σύνολο των μελών η και φίλων του κόμματος αρμόζει μόνο σε αρχηγικά και προσωποπαγή κόμματα. Σε Ριζοσπαστικό Αριστερό κόμμα ενεργών μελών προέχει η συλλογικότητα, που εκφράζεται με την εκλογή του Προέδρου από την ΚΕ και σηματοδοτεί την ισχύ της, ως ανωτέρου οργάνου του κόμματος.
Αν διασφαλισθεί ο ρόλος των μελών, η αυτοπρόσωπη παρουσία στη λήψη αποφάσεων, η δημοκρατική λειτουργία και ο σεβασμός των αποφάσεων των αρμοδίων οργάνων το κόμμα μεγαλώνει, αποκτά συνεκτικούς δεσμούς με την κοινωνία, γίνεται πανίσχυρο και τότε η Ριζοσπαστική Αριστερά θα είναι εγγύηση για το μέλλον.

* Ο Δ. Παφίλης ήταν μέλος της ΚΕ του ΣΥΝ 4 θητείες. Υπεύθυνος Χρηματοπιστωτικού τομέα και την περίοδο της αριστερής στροφής υπεύθυνος των κλαδικών οργανώσεων. Ήταν Διευθυντής τράπεζας και Πρόεδρος της ΟΤΟΕ στην απεργία των 42 ημερών.
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet