Η Βολιβία ζει τις τελευταίες ημέρες δραματικές στιγμές. Ο πρόεδρος Έβο Μοράλες παραιτήθηκε από την προεδρία για «να αποφύγει η χώρα μια αιματοχυσία», όπως είπε. Μετά τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις στο εσωτερικό της χώρας και τις ακραίες εμπρηστικές και δολοφονικές ενέργειες των παρακρατικών και φασιστικών ομάδων, καθώς και οπαδών του ακροδεξιού κόμματος, που είχε συμμαχήσει με το κεντροδεξιό κόμμα στις προεδρικές εκλογές.
Ο Εβο Μοράλες από το Μεξικό, όπου βρήκε πολιτικό άσυλο, κάλεσε τους αντιπάλους του «να μην οδηγήσουν τη χώρα στην αιματοχυσία». Ο ίδιος στα 14 χρόνια της διακυβέρνησης του ποτέ δεν έστρεψε τις αστυνομικές δυνάμεις και το στρατό «να πυροβολήσουν κατά του λαού». Οι αντίπαλοί του, και οι δυνάμεις που τους στηρίζουν, είναι αποφασισμένοι όχι μόνο να απομακρύνουν τον Μοράλες από την εξουσία, αλλά να τελειώνουν τουλάχιστον με την πολιτική του παρουσία. Γι΄ αυτό βιάστηκαν να καλύψουν το κενό εξουσίας που παρουσιάστηκε μετά τις παραιτήσεις του αντιπροέδρου Αλβάρο Γκαρία Λινέρα, καθώς και των προέδρων της Βουλής και της Γερουσίας προσκείμενων στο κόμμα MAS.

Αναγνώριση του Χουάν Γκουαϊδό

Η δεύτερη αντιπρόεδρος της Βουλής Ζανίν Άνιες, προερχόμενη από την αντιπολίτευση, αυτοανακηρύχθηκε μεταβατική πρόεδρος και παρουσιάστηκε με τη Βίβλο στο χέρι να αναλάβει τα καθήκοντα της, στις 12 Νοεμβρίου το βράδυ, λέγοντας πως: «Θέλημα θεού ήταν η Βίβλος να ξαναμπεί στο νέο προεδρικό μέγαρο (...) Η δύναμη μας είναι ο θεός, ο θεός είναι δύναμή μας». Έτσι η Ζανίν Άνιες αυτοανακηρύχθηκε μεταβατική πρόεδρος χωρίς να έχει την έγκριση των δυο σωμάτων της Βουλής. Οι βουλευτές του MAS αποφάσισαν να απέχουν.
Η νέα μεταβατική πρόεδρος, όμως, είναι αποφασισμένη να προχωρήσει και να προκηρύξει εκλογές στο τέλος Ιανουαρίου του 2020. Για εκλογές μίλησε και η νέα πρόεδρος της Γερουσίας Μόνικα Έβα Κόπα Μούργα (MAS), η οποία είπε ότι «επιτεύχθηκε καταρχήν συμφωνία για την διοργάνωση προεδρικών εκλογών». Στις εκλογές αυτές, όμως, αποκλείεται να πάρει μέρος ο Έβο Μοράλες, σύμφωνα πάντα με την αυτοανακηρυχθείσα πρόεδρο, η οποία εξέφρασε έτσι την πολιτική της βούληση να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο των εξελίξεων. Πράγμα, βέβαια, αδύνατο, σύμφωνα με παρατηρητές που επισημαίνουν ότι οι λαϊκές αντιδράσεις συνεχίζονται στους δρόμους της πρωτεύουσας και τις άλλες πόλεις υπέρ του Μοράλες και κατά του πραξικοπήματος. Ο ίδιος ο Μοράλες, που ήρθε πρώτος σε ψήφους και ποσοστά στις εκλογές της 20ης Οκτωβρίου, δήλωσε πως είναι έτοιμος να γυρίσει στη χώρα... Ο αγώνας συνεχίζεται.
Η Ζανίν Άνιες προχώρησε στο διορισμό υπουργών και την αντικατάσταση της ηγεσίας του στρατού και της αστυνομίας. Ακόμα προχώρησε στην αναγνώριση του Χουάν Γκουαϊδό ως «νόμιμου προέδρου» της Βενεζουέλας, δηλαδή του ομοϊδεάτη της, που επιδιώκουν εδώ και καιρό οι ΗΠΑ να τον επιβάλλουν. Έτσι δεν μπορεί να θεωρηθούν τυχαίες οι δηλώσεις του Τραμπ πως «η παραίτηση του προέδρου της Βολιβίας είναι ένα σπουδαίο γεγονός για το δυτικό ημισφαίριο (...) Τα γεγονότα αυτά στέλνουν ένα ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας και της Νικαράγουας (...) Οι ΗΠΑ συγχαίρουν το βολιβιανό λαό και το στρατό για την ελευθερία που κατέκτησε. Στο εξής θα είμαστε πιο κοντά στον κόσμο του δυτικού ημισφαιρίου, που θα απολαμβάνει την πλήρη δημοκρατία και την ευημερία».

Οξυμένες αντιθέσεις

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στη Βολιβία αποκαλύπτουν την οξυμένη ταξική πάλη στη χώρα και την περιοχή. Αποκαλύπτουν ακόμα έναν επικίνδυνο ρατσισμό της αντιπολίτευσης, που θα ήθελε να διαχειρίζεται αυτή την τύχη της χώρας και όχι ένας πολυεθνικός πολιτικός οργανισμός, που έχει βασικό του μέλημα την αναδιανομή του εισοδήματος. Με άλλοθι τη νοθεία του εκλογικού αποτελέσματος, η δεξιά που επηρεάζεται από τις υπηρεσίες της Βόρειας Αμερικής, αρνήθηκε την αποτυχία της και συνεπώς και το διάλογο για νέες εκλογές, όπως πρότεινε ο Έβο Μοράλες. Η δεξιά δεν παραδέχεται την ήττα της, γιατί όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, σημειώνουν αναλυτές, δεν μπορεί να είναι καθοριστική η ψήφος των ιθαγενών, όπως ενδεχομένως των αστών, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους είναι λευκοί.

«Έχω την υποχρέωση να αναζητώ την ειρήνη»

Η βία που εκδηλώθηκε δεν οφείλεται, συνεπώς, σ΄ ένα αυθόρμητο ξέσπασμα. Οι παραστρατιωτικές ομάδες που κινήθηκαν στους δρόμους κατά των εκλεγμένων εκπροσώπων του λαού, διέπραξαν βάρβαρες εγκληματικές πράξεις κατά των πολιτών, και κυρίως των ιθαγενών, καθόλου τυχαίες. Ο Έβο Μοράλες βρέθηκε μπροστά σε μια κρίσιμη κατάσταση «σ΄ ένα πραξικόπημα νέου τύπου», όπως είπε ο ίδιος και αποφάσισε να αποσυρθεί, λέγοντας ότι «αποφάσισα να παραιτηθώ από το πόστο μου, έτσι ώστε ο Κάρλος Μέσα και ο Λουίς Καμάτσο να σταματήσουν να κακοποιούν και να βλάπτουν χιλιάδες αδελφούς (...) Έχω την υποχρέωση να αναζητώ την ειρήνη, γιατί όλα αυτά που συμβαίνουν κάνουν πολύ κακό και προκαλούν πόνο στο βολιβιανό λαό. Γι΄ αυτό στέλνω την επιστολή της παραίτησής μου στην Πολυεθνική Συνέλευση της Βολιβίας». Και συνέχισε: «Εμείς παραιτούμαστε, ώστε οι ταπεινοί αδελφοί μας, οι φτωχές οικογένειες να μην υποφέρουν. Εμείς δεν θέλουμε τις συγκρούσεις. Η απόφασή μας είναι να παραιτηθούμε από τη νίκη και να οδηγηθούμε σε νέες εκλογές για το καλό της Βολιβίας, για το καλό της χώρας». Και για να σταματήσει ο θόρυβος που κυκλοφορούσε σε όλη τη χώρα, δήλωσε: «δεν έχω να διαφύγω για κάτι, δεν έχω κλέψει τίποτα, αν κάποιος πιστεύει ότι έχουμε κλέψει ας παρουσιάσει μια απόδειξη».

Με τον Μοράλες άνοιξε νέος δρόμος

Σε μια χώρα όπως η Βολιβία, που από το 1960 μέχρι την εκλογή του Έβο Μοράλες το 2005 είχαν συμβεί δεκάδες πραξικοπήματα, ανατροπές, καταστάσεις βίας, κυρίως σε βάρος των δικαιωμάτων των ιθαγενών, παράλληλα επικρατούσε μια κατάσταση αβεβαιότητας και έντονης ανησυχίας για το λαό με τη διαφθορά, τον πληθωρισμό, το εμπόριο ναρκωτικών. Με τον Μοράλες άνοιξε ο δρόμος για τη δημοκρατία για μια καλύτερη ζωή για τους φτωχούς, τα λαϊκά στρώματα.
Αυτή η νέα κατάσταση δεν φαίνεται να ενθουσιάζει τις ΗΠΑ, αλλά ούτε και τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού στο εσωτερικό της χώρας, που εκ των πραγμάτων έχουν αναλάβει να δίνουν τη μάχη, επιδιώκοντας να κατακτήσουν την πλειοψηφία. Ο αγώνας αυτός, όμως, δίνεται με συγκεκριμένους στόχους και μια ορισμένη τακτική, έτσι ώστε να είναι αποτελεσματικός, όπως γράφει μεξικανός δημοσιογράφος στην εφημερίδα «La Prensa».
Η μάχη δίνεται μονόπλευρα, αμφισβητώντας την οποιαδήποτε επιτυχία μιας προοδευτική κυβέρνησης, αδιαφορώντας αν υπάρχει αύξηση των εισοδημάτων, μείωση της ανεργίας, αν με τις κοινωνικές πολιτικές βελτιώνεται η ζωή των ανθρώπων, παρουσιάζοντας με μελανά χρώματα την κατάσταση. Να υπονομεύεται και να αμφισβητείται η όποια θετική εικόνα μιας ηγεσίας (δηλαδή δολοφονία χαρακτήρων) και να προβάλλεται συστηματικά η ανάγκη για «αλλαγή» προσώπου, προκειμένου να φύγει αυτός που είναι «καρφωμένος στην καρέκλα του».
Με αυτή τη συνταγή ακριβώς έδωσαν οι συντηρητικές δυνάμεις την εκλογική μάχη και αφού δεν τους βγήκε, κατέφυγαν στο άλλοθι της αλλοίωσης του αποτελέσματος και τη βία. «Η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί να είναι αποδεκτή και στον αγώνα για τη δημοκρατία δεν μπορεί να παραμείνουν μόνοι τους οι Βολιβιανοί», όπως αναφέρουν γάλλοι ακτιβιστές και διανοούμενοι.

Μ. Κοβάνης

 

 

Διακήρυξη της Πολιτικής Επιτροπής του Κινήματος για τον Σοσιαλισμό (MAS)

Σήμερα, 10 Νοεμβρίου, εμείς, οι ταπεινωμένοι πολίτες, άντρες και γυναίκες, εργαζόμενοι και εργαζόμενες, οι λαοί Αϊμάρα και Κέτσουα, ξεκινάμε το μακρύ δρόμο της αντίστασης για να υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις της πρώτης κυβέρνησης αυτοχθόνων του προέδρου Έβο Μοράλες, που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση μετά από πραξικόπημα στρατού -αστυνομίας.
Η ιστορία θα κρίνει τη δέσμευσή μας να υπερασπιστούμε το πρόγραμμα των εθνικοποιήσεων και της εκβιομηχάνισης, τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, το κοινωνικό κράτος, τα εθνικά μας σύμβολα.
Σήμερα, ο στρατός των πραξικοπηματιών της δεξιάς ατιμάζει το λάβαρο των αυτοχθόνων λαών και του βολιβιανού έθνους, προσβάλλουν βάναυσα την αξιοπρέπειά μας. Δεν θα μας λυγίσουν, θα υπερασπιστούμε τη συνταγματική νομιμότητα και τα σύμβολά της.
Τις επόμενες μέρες θα ενταθούν οι διωγμοί των συντρόφων μας, είναι ευθύνη μας να προστατέψουμε ο ένας τον άλλο σαν μια οικογένεια, να ανασυστήσουμε τον κοινωνικό ιστό, να υπερασπιστούμε τους ηγέτες μας, που γίνονται στόχος βάρβαρων επιθέσεων. Τώρα είναι η ώρα της αλληλεγγύης, αύριο θα είναι η ώρα της ανασύνταξης δυνάμεων και των αγώνων που έχουμε μπροστά μας.
Σύνθημά μας είναι: «Αντίσταση σήμερα, για να ξαναχτίσουμε το αύριο». Θα υπερασπιστούμε το σημαντικό κυβερνητικό έργο που συντελέστηκε πρώτη φορά στην ιστορία της Βολιβίας. Πατρίδα ή Θάνατος.
Το MAS γράφει ιστορία, η δεξιά ατιμάζει την ιστορία.
Από το site: Faire vivre le PCF

 
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet