ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΝΑΛΥΤΗ
Οριακή διαπραγμάτευση με πιεσμένους τους δανειστές



Ο πολιτικός αναλυτής Γιάννης Αγγέλης μιλά στην Εποχή για τις κινήσεις της ελληνικής πλευράς και των δανειστών στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, αναλύοντας τις πιέσεις που ασκούνται εκατέρωθεν.

Τη συνέντευξη πήρε ο Παύλος Κλαυδιανός


Άκρως αντιφατικές οι εξελίξεις, εξαιρετικά σύνθετο το παιχνίδι. Τι βλέπεις με βάση την μεγάλη εμπειρία σου;
Ένα πράγμα, εν τούτοις, είναι σαφές. Πλησιάζουμε, έτσι κι αλλιώς, σ’ ένα οριακό τέλος μιας διαπραγμάτευσης τεσσάρων μηνών και ούτως ή άλλως όλες οι πλευρές, σε μια τέτοια στιγμή, τραβάνε τα πιο ισχυρά χαρτιά τους. Επομένως είναι αναμενόμενο να εμφανίζεται μία σκλήρυνση όλων των πλευρών. Εννοώ και της κυβέρνησης καθώς η στάση της, τελευταία, δείχνει ότι είναι σταθερή η τοποθέτησή της για πολιτική διαπραγμάτευση. Έχει, μάλιστα, και ένα προηγούμενο στοιχείο, τη μετάθεση της δόσης προς το ΔΝΤ και το πακετάρισμα για το τέλος του μήνα. 

Αυτό ήταν, κατά τη γνώμη μου, πολύ σοβαρό στοιχείο.
Πράγματι. Παραδόξως, ήταν και μια αναγκαία ανάπαυλα για όλους, γιατί αυτομάτως η κίνηση αυτή έδινε χρόνο ως το τέλος του μήνα. Διαφορετικά ο χρόνος θα μέτραγε ως τις 12 του μηνός. Όλοι κέρδισαν χρόνο. Βέβαια, κανένας δεν ξεχνά τις αγκωνιές του άλλου. Το ΔΝΤ θεώρησε την ελληνική απόφαση γερή αγκωνιά. Η αποχώρηση από τη διαπραγμάτευση έχει σχέση μ’ αυτό.

Το ΔΝΤ και η ΕΚΤ υπό πίεση

Πώς θα κινηθεί τώρα το ΔΝΤ;
Το ΔΝΤ, έχω αναφέρει και παλαιότερα, είναι σε εξαιρετικά δύσκολη θέση στην περίπτωση της Ελλάδας όχι μόνο γενικά, αλλά και πολύ συγκεκριμένα. Η κ. Λαγκάρντ και ο κ. Τόμσεν είναι σε πολύ δύσκολη θέση αν στο τέλος του μήνα δεν πληρωθεί το 1,6 δισ. ευρώ. Είναι απολύτως εκτεθειμένοι απέναντι στο Ταμείο και είναι υποχρεωμένοι να δώσουν εξηγήσεις. Ο κ. Τόμσεν, ως υπεύθυνος της Ευρώπης, και η κ. Λαγκάρντ, προφανώς, η οποία ετοιμάζεται για μια δεύτερη θητεία και αυτό μπορεί να της στοιχίσει. Κατά συνέπεια, πιστεύω, ότι από τώρα μέχρι και την τελευταία στιγμή η κ. Λαγκάρντ θα κάνει τα αδύνατα δυνατά, και προς τις δύο πλευρές για να εξασφαλισθεί το ποσό των 1,6 δισ. ευρώ. 

Με τα δεδομένα της Ελλάδας αυτό είναι αδύνατο και το γνωρίζουν πολύ καλά όλοι.
Ακριβώς, και αυτό είναι και το καινούργιο στοιχείο. Άρα το βλέμμα οδηγείται προς τη μεριά της ευρωζώνης. Εκεί είναι τα πράγματα και επίκειται μια πολύ σκληρή εβδομάδα. Γι’ αυτό ίσως και η ΕΚΤ πρόλαβε, με την αύξηση της ρευστότητας μέσω ΕLA, να καλύψει συσσωρευμένες υστερήσεις στις τράπεζες. Είμαστε, λοιπόν, στο σημείο, που όλες οι πλευρές είναι υποχρεωμένες να χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι και γι’ αυτό οι επικοινωνίες μπορεί να πάρουν ως και τελεσιγραφικό χαρακτήρα.

Τα σημερινά (σ.σ. Παρασκευή μεσημέρι) τηλεγραφήματα δίνουν χαλαρότερο τόνο.
Είναι σαφές αυτό, γιατί υπάρχει και ένα άλλο στοιχείο, το οποίο προκύπτει, με μεγάλη καθυστέρηση βέβαια, ως πληροφορία από τη συνάντηση των πέντε της προηγούμενης Δευτέρας στο Βερολίνο, στο πλαίσιο της οποίας ανάμεσα στ' άλλα που συζητήθηκαν ήταν ότι, πρώτον, δεν πρέπει να συμβεί Grexit και δεύτερον, ότι αν τυχόν συμβεί, να γίνει κατανοητό στην κοινή γνώμη ότι δεν φταίνε οι δανειστές. Πρόκειται για ένα παράγοντα αρκετά ισχυρό. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και το εσωτερικό κλίμα κάθε πλευράς. Υπήρξε, βέβαια, μια διαρροή την Παρασκευή από το Γιουρογουορκινκ Γκρουπ, στην οποία αναφέρεται, σύμφωνα με το Ρόϊτερ, ότι για πρώτη φορά συζητήθηκε ακόμη και το ενδεχόμενο ατυχήματος, δηλαδή χρεοστασίου,  Βέβαια, το ίδιο τηλεγράφημα δεν διευκρινίζει αν υπήρξαν προτάσεις και συζήτηση επ’ αυτού. Πρόκειται για θέμα, βεβαίως, που αν συζητήθηκε, συζητήθηκε για πρώτη φορά (σ.σ. διαψεύστηκε από το Μαξίμου) και πιέζει την ελληνική πλευρά. 

Προωθητική πρόταση της ελληνικής πλευράς

Περιμένουν από την Ελλάδα καινούργιες προτάσεις;

Έχουν γίνει καινούργιες προτάσεις. Πιστεύω, όμως, ότι δεν έχει γίνει αρκετά σαφές τι ακριβώς ειπώθηκε. Η έννοια της παράτασης του προηγούμενου προγράμματος έχει δύο εκδοχές. Η μία, είναι αυτή της τρίμηνης παράτασης, που προτείνει η Κομισιόν και απηχεί και τις απόψεις του Βερολίνου. Αυτό είναι εξαιρετικά σκληρό πολιτικά, γιατί θα εφαρμοστούν, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, μέτρα που δεν άντεξαν ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις, πόσο μάλλον αυτή, για να αποφευχθεί το χρεοστάσιο. Η άλλη είναι η πρόταση παράτασης, από την ελληνική πλευρά, για εννέα μήνες, όπως παρουσιάστηκε στον Τύπο, αλλά έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, το οποίο δεν επισημάνθηκε και ίσως είναι το καταλυτικότερο. Η πρόταση αφορούσε μια παράταση του προγράμματος για εννέα μήνες, τα χρηματοδοτικά εργαλεία της οποίας –και αυτό είναι το άγνωστο στοιχείο– προέβλεπαν ότι δεν θα χρειαζόταν να γίνει δανεισμός από την πλευρά της ευρωζώνης. Και αυτό για να διευκολυνθεί η  υιοθέτησή της. Είναι δυνατόν αυτό; Ναι, είναι και μπορεί να υποστηριχθεί τεχνοκρατικά. 

Αυτό πιέζει και πολιτικά;
Ασφαλώς, μία συμφωνία για ένα εννεάμηνο έχει πίσω της πολιτικό επιχείρημα. Διότι μια πολιτική θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά πολιτικά διαχειρίσιμη στο εννεάμηνο απ' ότι στο τρίμηνο. Πολύ περισσότερο αν υπάρξουν φυσιολογικές ροές χρηματοδότησης, ας το πούμε έτσι, που να μην έχουν, δηλαδή, σχέση με δάνεια κτλ. Αυτό που γνωρίζουμε ως τώρα, δυστυχώς, είναι ότι αυτό το τμήμα της πρότασης δεν έγινε αποδεκτό ούτε από την Κομισιόν, ούτε από το ΔΝΤ. Δεν έχει απορριφθεί, αλλά δεν αποτελεί και αντικείμενο συζήτησης. 

Πιθανός νέος κύκλος διαπραγματεύσεων

Αυτό, όμως διευκολύνει τους δανειστές και στη συζήτηση για το χρέος καθώς εμπεριέχει ένα είδος μορατόριουμ. Δεν είναι κίνητρο;

Βεβαίως, αυτή ήταν, εξάλλου, και η σκοπιμότητα της πρόταση. Άρα, τα περιθώρια να γνωρίσουμε και νέους διαπραγματευτικούς κύκλους, κάτω απ’ αυτή την πίεση που ασκούν όλες οι πλευρές, δεν έχουν εξαφανισθεί. 

Ναι, αλλά στις 18 Ιουνίου το Γιούρογκρουπ πρέπει να αποφασίσει, για να να πληρωθούν τα 1,6 δισ. ευρώ στις 30 Ιουνίου.
Το διαπραγματευτικό παιχνίδι που παίζεται αυτή τη στιγμή, είναι συνθετότερο. Μην ξεχνάμε ότι στις 18 του μήνα, που λέγαμε πριν ότι θα συνεδριάζει το Γιούρογκρουπ, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα είναι στην Πετρούπολη σε συνάντηση με το Ρώσο πρόεδρο Βλ. Πούτιν. Τυχαίο ή όχι έχει πάντως το βάρος του ως γεγονός. 

Οι στιγμές, οπωσδήποτε, είναι πολύ κρίσιμες!
Σίγουρα, οι εξελίξεις πυκνώνουν εξαιρετικά. Όταν συζητάμε, πάντως, για τις τράπεζες, άποψή μου είναι, ότι η ΕΚΤ, δεν θα κάνει τίποτε πριν αποφασίσουν οι πολιτικοί. Σε καμία περίπτωση. Έστω και αν η ΕΚΤ είναι υποχρεωμένη να λειτουργεί προληπτικά. Γι’ αυτό, εξάλλου, την προηγούμενη Τετάρτη διοχέτευσε τα 2,3 δισ. ευρώ, μέσω ELA. Είναι αποτέλεσμα της προληπτικής δραστηριότητάς της.

Ο κ. Σόιμπλε εξακολουθεί, τις τελευταίες μέρες, να μην μιλά. Είναι σύμπτωση;
Νομίζω ότι ούτε αυτό είναι τυχαίο. Επιχειρήσαμε να διερευνήσουμε τι ακριβώς ισχύει, ως προς τις σχέσεις του με την κ. Μέρκελ, και το αποτέλεσμα ήταν δύο εκδοχές. Η μία που έλεγε ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα παιχνίδι πολιτικής μεταξύ Μέρκελ και Σόιμπλε, για το θέμα της Ελλάδας. Η άλλη λέει ότι η πολιτική προσέγγιση της Μέρκελ έχει πλευρές, που δεν περιλαμβάνονται στη λογική του κ. Σόιμπλε, όπως π.χ. τα γεωπολιτικά. Όμως, δεν πρόκειται να διαταράξουν την υπάρχουσα συναίνεση, σε καμία περίπτωση. 
Πρόσφατα άρθρα ( Οικονομία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet