Ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο «Βήμα» επανήλθε στο ζήτημα της κατάργησης της απλής αναλογικής, δηλώνοντας μάλιστα ότι εντός του Ιανουαρίου θα κατατεθεί ο σχετικός νόμος. Προφανώς, επισπεύδει για να αποτρέψει το ενδεχόμενο η ύπαρξη της απλής αναλογικής να ευνοήσει πολιτικές εξελίξεις και συνεργασίες με προοδευτικό πρόσημο. Ο ίδιος τόνισε, άλλωστε, ότι αν δεν συγκεντρώσει τις αναγκαίες ψήφους, τότε θα πάει σε διπλές εκλογές, δηλαδή εκλογές μόνο για το εκλογικό σύστημα.
Με αφορμή αυτά, η «Εποχή» απευθύνθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, το ΜΕΡΑ25, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΚΙΝΑΛ, ζητώντας ένα σχόλιο σχετικά με τη θέση του κάθε κόμματος για το εκλογικό σύστημα, αλλά και τη στάση τους στο ενδεχόμενο των διπλών εκλογών.

 

 

ΣΥΡΙΖΑ: Η υπεράσπιση της απλής αναλογικής



Του Φώτη Κουβέλη*

Η απλή αναλογική καταγράφει τους πραγματικούς εκλογικούς συσχετισμούς, υπηρετεί τη γνήσια έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας και το λειτουργικό, στο πλαίσιο της Δημοκρατίας, χαρακτήρα του εκλογικού σώματος ως του αμέσου οργάνου του κράτους.
Με την απλή αναλογική, η Βουλή γίνεται πραγματικά αντιπροσωπευτικός θεσμός της ελληνικής κοινωνίας και παρέχεται η δυνατότητα να εκφράζονται χωρίς αποκλεισμούς, στο πλαίσιο αυτής –της αντιπροσωπευτικά συγκροτούμενης Βουλής- όλες οι απόψεις και οι πολιτικές θέσεις. Διαμορφώνει συνθήκες αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κοινοβούλιο και αποκρούει την προνομιακή μεταχείριση των μεγαλυτέρων και δυνάμει κυβερνητικών κομμάτων έναντι των μικροτέρων.
Ο αντίπαλος λόγος στην απλή αναλογική περιορίζεται στον ισχυρισμό ότι αυτή δεν εξασφαλίζει την κυβερνητική σταθερότητα. Η κυβερνητική σταθερότητα, όμως, δεν στηρίζεται σε νομικές ρυθμίσεις και δεν προκύπτει ως το αποκλειστικό αποτέλεσμα του εκλογικού συστήματος. Η κυβερνητική σταθερότητα προϋποθέτει, κατά κύριο λόγο, περιεχόμενο πολιτικής για την κοινωνική συνοχή και τη συσπείρωση των κοινωνικών δυνάμεων. Για την κατάργηση της απλής αναλογικής, η ΝΔ προβάλλει την απειλή της ακυβερνησίας και ουσιαστικά επαναφέρει τη δημοκρατικά απαράδεκτη θέση για τη «χαμένη ψήφο» στα μικρότερα κόμματα. Η απλή αναλογική «απελευθερώνει» και απεγκλωβίζει την πολιτική και τις δυνάμεις της από αρνητικές διλημματικές θέσεις και κομματικές αγωνίες για την ύπαρξή τους και είναι δυνατόν να οδηγεί σε πολιτικές συνθέσεις και συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας σε προγραμματική βάση. Σε αυτές τις συνθέσεις γνήσια αναφέρεται ο ΣΥΡΙΖΑ, με την πεποίθηση ότι είναι αναγκαίες οι συγκλίσεις για μια μεγάλη προοδευτική πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία, με στόχο και διεκδίκηση μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση.
Στη χώρα μας είναι διαμορφωμένοι δύο πολιτικοί πόλοι. Ο ένας νεοφιλελεύθερος και συντηρητικός και ο άλλος προοδευτικός. Οι πολιτικές δυνάμεις του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου (αναφερόμενες ως κέντρο, κεντροαριστερές, σοσιαλδημοκρατικές), δικαιώνοντας τον αυτοπροσδιορισμό τους πρέπει να αναζητήσουν συγκλίσεις με την αριστερά και να κλείσουν επί της ουσίας το κεφάλαιο της συμπόρευσης με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική.
Ο αναγκαίος διάλογος της κεντροαριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει την απομάκρυνση της κεντροαριστεράς από τη σημερινή πολεμική ατμόσφαιρα που επιλέγει το ΚΙΝΑΛ. Η ομαλοποίηση των σχέσεων της κεντροαριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιστρατεύεται  τον αυτοπροσδιορισμό της, ούτε οδηγεί στον ετεροκαθαρισμό της από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ανταγωνιστικότητα του ΚΙΝΑΛ προς τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν έντονα αρνητικό και για το ίδιο το ΚΙΝΑΛ να εκφρασθεί και στο πεδίο της απλής αναλογικής και να την αρνηθεί. Η στάση, όμως, του ΚΙΝΑΛ για την απλή αναλογική είναι υπόθεση του ίδιου, όπως και η ευθύνη του να υπηρετήσει το σχέδιο της ΝΔ να εξαφανίσει και να «κάψει» την απλή αναλογική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίζεται και θα υπερασπισθεί την απλή αναλογική, απευθυνόμενος στις δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις οι οποίες την εντάσσουν και στο πρόγραμμά τους. Στο ενδεχόμενο δε των διπλών εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ, με την προωθούμενη διεύρυνσή του και τον αριστερό μετασχηματισμό του, θα είναι παρών και διεκδικητής νικηφόρου αποτελέσματος.

*Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της ΚΕΑ του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

 

ΚΚΕ: Απλή αναλογική χωρίς μπόνους και πλαφόν



Του Νίκου Ρεμπάπη*

Το ΚΚΕ από θέση αρχής υποστηρίζει ως πάγιο εκλογικό σύστημα την απλή και ανόθευτη αναλογική, γιατί είναι το μοναδικό εκλογικό σύστημα που αποτυπώνει τη λαϊκή βούληση, όπως αυτή τουλάχιστον καταγράφεται στις εκλογές.
Η απλή και ανόθευτη αναλογική είναι ασυμβίβαστη τόσο με την ύπαρξη οποιασδήποτε μορφής μπόνους, όσο και με την ύπαρξη πλαφόν εισόδου στη Βουλή (σήμερα είναι 3%), για το οποίο κανένα κόμμα δεν μιλάει, πλην του ΚΚΕ.
Μάλιστα, το ΚΚΕ κατέθεσε αυτή την πρόταση και στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης, όμως απορρίφθηκε απ’ τα άλλα κόμματα. Απορρίφθηκε και απ’ τη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ, που υπερασπίζονται σταθερά καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα, απορρίφθηκε όμως και απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, η πρόταση του οποίου -στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης- προέβλεπε τη δυνατότητα μπόνους (μέχρι 10% απόκλιση της κατανομής εδρών απ’ το εκλογικό αποτέλεσμα), πέρα απ’ την ύπαρξη πλαφόν, που το θεωρεί ούτως ή άλλως δεδομένο.
Φυσικά, η ύπαρξη ενός αναλογικού εκλογικού συστήματος δεν συνιστά λύση στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός και η χώρα, ούτε αποτελεί μέσο για την ανάδειξη φιλολαϊκών κυβερνήσεων. Σε πάρα πολλές χώρες έχουν συγκροτηθεί αντιδραστικές και αντιλαϊκές κυβερνήσεις μέσα από συστήματα απλής αναλογικής.
Συνεπώς, η θέση αρχής του ΚΚΕ υπέρ της καθαρής απλής αναλογικής δεν έχει καμία σχέση με τη στάση άλλων κομμάτων, που η υπεράσπιση της απλής αναλογικής –και μάλιστα κολοβής– είναι το μέσο για τις πολιτικές τους επιδιώξεις και για μελλοντικές κυβερνητικές συνεργασίες.
Από αυτή τη σκοπιά, το ΚΚΕ στέκεται απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να επαναφέρει το μπόνους, μέσα και απ’ τον εκβιασμό των διπλών εκλογών.
Η κυβέρνηση με αυτόν τον τρόπο πιέζει στη διαμόρφωση ενός νέου εκλογικού νόμου, που δήθεν θα αποκλείσει τις διπλές εκλογές και θα εξασφαλίσει τη «σταθερότητα».
Την ίδια στιγμή ο «εκβιασμός» της κυβέρνησης της ΝΔ αποτελεί την καλύτερη «πάσα» στον ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθειά του να υψώσει εκ νέου κάλπικες διαχωριστικές γραμμές μέσα στην ελληνική κοινωνία. Γι’ αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ, ως το μεταμοντέρνο ΠΑΣΟΚ, θυμήθηκε τα αλήστου μνήμης περί «κυβέρνησης δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων». Φυσικά σήμερα δεν είμαστε ούτε στο 1985, ούτε καν στο 2015. Η πείρα της συγκυβέρνησης των «αντιμνημονιακών δυνάμεων», που έγινε η «μνημονιακότερη» όλων, είναι και πολύ νωπή και πολύ πικρή.
Το πλέον ρεαλιστικό σενάριο σε περίπτωση αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης στο μέλλον (αν κρίνουμε με βάση τις θέσεις των κομμάτων σε κρίσιμα ζητήματα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής) είναι η δυνατότητα να προκύψει μία συγκυβέρνηση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, ή -σε πρώτη φάση τουλάχιστον- να ανοίξει ο δρόμος για μία τέτοια συγκυβέρνηση αργότερα. Και όσοι ξορκίζουν αυτό το ενδεχόμενο, ας σκεφτούν πώς το αντιμετώπιζαν παλιότερα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, μέχρι που το έκαναν πράξη.

* Εκπρόσωπος του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ,

 

 

 

 

ΜΕΡΑ25: Πλήρης αντιστοίχιση εκλογικού ποσοστού κι εδρών, χωρίς στρογγυλέματα



Του Αλέξη Σμυρλή*

Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, με ενορχηστρωτή τον υπουργό Εσωτερικών, Τάκη Θεοδωρικάκο, μας έχει αποδείξει μέσα στους έξι σχεδόν μήνες της διακυβέρνησής της πως λειτουργεί αποκλειστικά επικοινωνιακά, με μπούσουλα το οργουελιανό newspeak: το μαύρο ονομάζεται άσπρο, οι σκληρά ταξικές πολιτικές ονομάζονται ανάπτυξη και πρόοδος.
Το εκλογικό σύστημα δεν θα μπορούσε φυσικά να αποτελεί εξαίρεση από τον μητσοτακικό κανόνα. Η κυβέρνηση επαναφέρει την ενισχυμένη αναλογική, προσφέροντας έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα, με μικρές διαφοροποιήσεις από το προηγούμενο σύστημα, στο όνομα της «κυβερνησιμότητας», ενός νεολογισμού που εισήγαγε ο Τάκης Θεοδωρικάκος στο νομοσχέδιο για τους ΟΤΑ τον Ιούλιο, όπου πραξικοπηματικά ανέτρεψε το εκλογικό αποτέλεσμα του Μάη και την απλή αναλογική στους δήμους. Τι εστί αυτή η περιβόητη «κυβερνησιμότητα»; Είναι η νεοφιλελεύθερη λογική που ταυτίζει την πολιτεία με μια επιχείρηση, την κυβέρνηση με διοικητικό συμβούλιο Ανώνυμης Εταιρείας και τον πρωθυπουργό ως τον διευθύνοντα σύμβουλο, τον CEO. Τί είμαστε εμείς οι πολίτες: Μα φυσικά οι μέτοχοι της εταιρείας «Ελληνική Δημοκρατία ΑΕ», με τις εκλογές να αποτελούν τη Γενική Συνέλευση που ορίζει τα όργανα της διοίκησης. Όπως, λοιπόν, μια εταιρεία πρέπει να διοικείται σθεναρά και οι βαθμοί ελευθερίας του CEO να είναι απεριόριστοι, έτσι, μας λέει το νεοφιλελεύθερο μητσοτακικό αφήγημα, πρέπει να λειτουργεί και η κυβέρνηση της χώρας. Η στάση μας είναι κάθετα ενάντια σε αυτή τη λογική. Στεκόμαστε ξεκάθαρα υπέρ της πλήρους αντιστοίχισης εκλογικού ποσοστού κι εδρών, χωρίς στρογγυλέματα, χωρίς ελάχιστο όριο εισόδου στο Κοινοβούλιο. Το μείζον ζήτημα για μας, το κυρίαρχο πολιτικά επίδικο, είναι η Δημοκρατία και όχι βέβαια η νεοφιλελεύθερη λογική της κυβερνησιμότητας. Το βασικό χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας είναι η πολιτική ζύμωση και η διαλεκτική σύνθεση, ο διαρκής διάλογος και όχι να προσφέρει ο λαός λευκή επιταγή σε ένα κόμμα για τέσσερα χρόνια, όπου οι «επαΐοντες» κυβερνητικοί θα νομοθετούν και θα διοικούν για αυτόν ερήμην αυτού.

Αναφορικά με την προσφυγή σε πρόωρες κάλπες, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε πως αν δεν υπερψηφιστεί η πρόταση του για τον εκλογικό νόμο, θα οδηγήσει τη χώρα σε διπλές εκλογές. Είναι προφανές πως επιδιώκει, επικοινωνιακά, να επιρρίψει την ευθύνη για την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες στα κόμματα της αντιπολίτευσης, μιλώντας για «πολιτική ανευθυνότητα», ενώ είναι οι ίδιοι που επιδεικνύουν απόλυτη ανευθυνότητα, κυβερνώντας αποκλειστικά για το συμφέρον των εντολέων τους ολιγαρχών, οι οποίοι φυσικά αποστρέφονται μετά βδελυγμίας την απλή αναλογική, είναι δύσκολο γαρ να ελέγξεις πολλούς παρά έναν...

* Διευθυντής κοινοβουλευτικής ομάδας ΜεΡΑ25

 

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ: Απλή αναλογική και ταξική σύγκρουση, όχι συναίνεση με ΝΔ!



Του Πέτρου Κωνσταντίνου*

Η κυβέρνηση της ΝΔ σχεδιάζει αντιδραστικές αλλαγές στον εκλογικό νόμο για να θωρακίσει το αστικό πολιτικό σύστημα με ενίσχυση της θεσμικής καλπονοθείας, με την οποία τα κόμματα της άρχουσας τάξης εξασφαλίζουν πλειοψηφίες στη Βουλή και «κυβερνησιμότητα» στους δήμους και τις περιφέρειες, ενώ αποτελούν μειοψηφία στο εκλογικό σώμα. Με εγκύκλιο της, μάλιστα, εξασφάλισε τον αποκλεισμό παρατάξεων από τη δυνατότητα υποβολής υποψηφιοτήτων για εκλογή στις επιτροπές των δήμων, επιβάλλοντας πρακτικά την εκλογή των νεοναζί στην Αθήνα, κάτι που είχε αποτραπεί σε προηγούμενες εκλογές.
Παράλληλα, με το όριο εισόδου στη Βουλή στο 3%, το οποίο θεσμοθετήθηκε για να εξασφαλίζει τον αποκλεισμό των υποψηφίων της μειονότητας στη Θράκη και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, το αστικό πολιτικό σύστημα περιθωριοποιεί τις φωνές διαμαρτυρίας.
Η απλή αναλογική χωρίς το κατώφλι του 3% δεν είχε προταθεί ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν διέθετε τη δυνατότητα να την ψηφίσει, ενώ επρόκειτο για πάγιο αίτημα διασφάλισης των δημοκρατικών ελευθεριών. Ούτε, βέβαια, προτάθηκε το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες/στριες που αποτελούν σημαντικό μέρος της εργατικής τάξης στην Ελλάδα. Βρίσκονται στη θέση αποκλεισμού που βρίσκονταν οι γυναίκες πριν το 1952 στην Ελλάδα.
Η απλή αναλογική για την αριστερά δεν μπορεί να αποτελεί εργαλείο για τη συμμετοχή της σε αστικές κυβερνήσεις συνασπισμού, αλλά εργαλείο για την έκφραση των αιτημάτων στη ρήξη με τους από τα πάνω, το κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ.
Η παρέμβαση της αριστεράς στις εκλογές με την υποταγή στη σκοπιμότητα συμμετοχής στις αστικές κυβερνήσεις οδηγεί σε συμβιβασμούς και αδιέξοδα, υποτάσσοντας τα αιτήματα και τις ανάγκες της εργαζομένης πλειοψηφίας στις επιδιώξεις και τα «εθνικά οράματα» της μειοψηφίας της άρχουσας τάξης που ελέγχει το κράτος και τη διπλωματία του.
Αυτή είναι η εμπειρία των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ: οι διαρκείς συμβιβασμοί με το «Όχι» του δημοψηφίσματος να γίνεται «Ναι» στη λιτότητα της Τρόικας, η «συνέχεια του κράτους» στην εξωτερική πολιτική αγκαλιές με τους σφαγείς Νετανιάχου και Σίσι, η «αναπτυξιακή στρατηγική» καταστροφή του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Ελληνικό, εξορύξεις και ΑΟΖ που μας φέρνουν περιβαλλοντική καταστροφή και πιο κοντά σε πολέμους. Η στήριξη της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας ήταν μαχαιριά σε βάρος του αντιρατσιστικού κινήματος.
Η σύγκρουση με τις αντιδραστικές αλλαγές στον εκλογικό νόμο της κυβέρνησης είναι υπόθεση του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος που δίνει τη μάχη με τις ταξικές επιθέσεις της ΝΔ, τις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις, το «νόμο και τάξη», τις ρατσιστικές συμφωνίες ΕΕ – Τουρκίας - Λιβύης, τις πολεμοκάπηλες εξορμήσεις στη Μ. Ανατολή και τα Βαλκάνια για χάρη των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Η συναινετική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ δίνει στη ΝΔ διαρκή περίοδο χάριτος, ενώ ο κόσμος από τα κάτω δίνει τις μάχες. Η αντικαπιταλιστική αριστερά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν βρεθεί στο πλευρό του και είναι η καλύτερη εγγύηση για τη νίκη των αγώνων.

* Δημοτικός σύμβουλος Αθήνας με την «Ανταρσία στις γειτονιές
της Αθήνας».

 

 

 

ΚΙΝΑΛ: Αναλογικότητα μεν, κυβερνησιμότητα δε



Του Γιάννη Κουτσούκου*

Η συζήτηση για πρόωρες εκλογές, και μάλιστα διπλές, φαίνεται ότι ξεκινά από την ίδια την κυβέρνηση. Προφανώς αποτελεί ένδειξη αδυναμίας και έναν επικίνδυνο θεσμικό τυχοδιωκτισμό.
Αποτελεί, ίσως, μια προσπάθεια να ξεφύγει η κυβέρνηση από τα υπαρκτά προβλήματα της οικονομίας, την καθημερινότητα των πολιτών, την κρίση στο μεταναστευτικό και την όξυνση σε εθνικά θέματα, θέτοντας εκβιαστικά διλήμματα, πριν ο κόσμος καταλάβει ότι το «μη χείρον» δεν είναι πάντα «βέλτιστο».
Το κίνημα Αλλαγής δεν φοβάται την κρίση του λαού και είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει ψευτοδιλήμματα που οδηγούν πάντα σε συντηρητικές επιλογές.
Πιστεύουμε ότι στις επόμενες εκλογές ο ελληνικός λαός θα αναζητήσει μια τεκμηριωμένη πρόταση, πραγματικά προοδευτικής διακυβέρνησης και εμείς εργαζόμαστε συστηματικά γι΄ αυτήν.
Δεν μας απασχολούν οι τακτικισμοί του κ. Μητσοτάκη και του κ. Τσίπρα και έχουμε δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν είμαστε συμπλήρωμα κανενός. Εμείς έχουμε απαντήσεις για τα προβλήματα που απασχολούν τον ελληνικό λαό και τη χώρα και αυτά θα θέσουμε στη κρίση του, όταν έρθει η ώρα.
Σε ό,τι αφορά το εκλογικό σύστημα, είναι γνωστό ότι με την ισχύουσα απλή αναλογική έχουμε διαφωνήσει, καθώς, όπως τεκμηριώσαμε κατά τη συζήτηση στη Βουλή, οδηγεί σε ακυβερνησία, με βάση τους υπάρχοντες πολιτικούς συσχετισμούς.
Πιστεύουμε, βέβαια, ότι στις επόμενες εκλογές το Κίνημα Αλλαγής θα βγει ενισχυμένο, αλλά σε κάθε περίπτωση το πρόβλημα παραμένει. Εκτός αν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δηλώσουν ότι θα συνεργαστούν.
Προφανώς, απάντηση στον κίνδυνο ακυβερνησίας δεν αποτελεί η ενισχυμένη αναλογική της ΝΔ με το μπόνους των 50 εδρών, γιατί αλλοιώνει ουσιαστικά τη λαϊκή βούληση. Αν κάτι τέτοιο επιχειρήσει να επαναφέρει, ο κ. Μητσοτάκης θα μας βρει αντίθετους.
Υπενθυμίζω ότι η λογική με βάση την οποία καταψηφίσαμε το ισχύον εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής και ταυτόχρονα ασκήσαμε σκληρή κριτική στη ΝΔ για την εμμονή της στην υπερισχυμένη, εδραζόταν στη δική μας πρόταση για ένα σύστημα αναλογικό μεν, αλλά που θα διασφάλιζε δε την κυβερνησιμότητα, με βάση τη βούληση του ελληνικού λαού. Με την ίδια λογική θα τοποθετηθούμε όταν η κυβέρνηση, επίσημα και θεσμικά, ανοίξει το θέμα του εκλογικού συστήματος. Ως δύναμη εθνικής ευθύνης και συνεννόησης θα επιδιώξουμε και πάλι τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή μεταξύ αναλογικότητας και κυβερνησιμότητας, μακριά από επικίνδυνα εκβιαστικά διλήμματα.
Σε κάθε περίπτωση, και επειδή με βάση τη μέχρι τώρα εμπειρία, η χώρα πλήρωσε ακριβά τους τακτικισμούς της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ που οδήγησαν στις διπλές εκλογές του 2012 και του 2015, εμείς θα θέσουμε ενώπιον του ελληνικού λαού τη δική μας πρόταση, μιας πραγματικά προοδευτικής διακυβέρνησης και θα ζητήσουμε αλλαγή πολιτικών συσχετισμών για να την κάνουμε πράξη.

* Πρώην βουλευτής.

 

 

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet