Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Μπορούμε να βάλουμε σε κάποια λογική τάξη όσα βλέπουμε να συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες;

Νομίζω πως ναι. Βλέπουμε μια αμηχανία των εταίρων μας, κυρίως της Γερμανίας, των ευρωπαϊκών θεσμών, του ΔΝΤ και της Γαλλίας, δευτερευόντως, στο πώς να αντιμετωπίσουν τη διαπραγμάτευση με την Αθήνα. Ενυπάρχουν πολλά και αντιφατικά στοιχεία μεταξύ τους. Ο ρεαλισμός, πρώτον, που λέει πως ό,τι και να λες δημόσια, ότι τα συμφωνηθέντα πρέπει να τηρούνται, δεν μπορείς να αγνοήσεις ολοκληρωτικά τη λαϊκή ετυμηγορία σε μια χώρα, μάλιστα που εντάσσει την όποια λαϊκή βούληση για μεταρρύθμιση και διαχείριση της κρίσης σε ευρωπαϊκό πλαίσιο. Δεύτερο, οι εταίροι μας κινούνται σε αχαρτογράφητα νερά. Είναι η πρώτη φορά, μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2010, που υπάρχει αλλαγή στην κυβερνητική εξουσία, από την οποία δεν προκύπτουν δευτερεύουσες αποχρώσεις, αλλά υπάρχει αίτημα για επαναδιαπραγμάτευση των όρων δανειοδότησης μιας χώρας. Τρίτον, όλοι γνωρίζουν ότι αυτό το πρόγραμμα έχει αποτύχει.
Υπάρχει ένας γρίφος που πραγματικά θέτει σε δοκιμασία την κοινή λογική. Έχουν γίνει πολύωρες επαφές του πρωθυπουργού και υπουργών της κυβέρνησης με ευρωπαίους ηγέτες, με τον Γιούνγκερ, τον Ντράγκι, τη Μέρκελ. Και αυτό το δίχτυ ασφαλείας των πολιτικών αρχηγών, από τότε που στήθηκε, δεν έχει υποστεί τις περιπέτειες και τα σκαμπανεβάσματα των τεχνικών κλιμάκιων. Και αναρωτιέται κανείς: Είναι τέτοιες οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο πολιτικό επίπεδο κορυφής, στο Γιούρογκρουπ, που αποτελείται από τους υπουργούς Οικονομικών των κυβερνήσεων, με τους ηγέτες των οποίων συνδιαλλάσσεται  ο έλληνας πρωθυπουργός, και τα τεχνικά κλιμάκια έχουν ένα τεχνικό αυτοματισμό ανεπηρέαστο από την πολιτική; Όχι.

Όμως και οι πολιτικοί ηγέτες συχνά υπεκφεύγουν και  παραπέμπουν στα τεχνικά κλιμάκια...
Σήμερα είχαμε ένα χαρακτηριστικό  παράδειγμα  εκφοβισμού, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα, που πλησιάζει τα όρια του τυχοδιωκτισμού και της μπλόφας. Μάθαμε, ανεπισήμως, ότι η ΕΚΤ έδωσε επιπρόσθετη βοήθεια στο πλαίσιο του ELA 3,3 δισ. ευρώ στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα!

Γιατί δεν το λένε επισήμως;
Νομίζω για δύο λόγους. Ο ένας είναι να μη  θεωρηθεί ακύρωση του κλεισίματος της στρόφιγγας, διότι αυτό είναι το μήνυμα που στέλνεται από τότε που ο ELA λειτουργεί με τη λογική της σταγόνας. Ο άλλος λόγος, που αφήνεται να εννοηθεί, είναι ότι η τράπεζα κινείται έτσι αλλά χωρίς αυτό να εκλαμβάνεται ως πολιτικό μήνυμα. Θυμίζει το σουρεαλιστικό πίνακα του Μαγκρίτ, που δείχνει μια πίπα καπνίσματος και η λεζάντα λέει αυτό δεν είναι μια πίπα.

Έχεις κάποια εκτίμηση για το ποιος προκάλεσε τη σύνοδο κορυφής της Δευτέρας;
Έμοιαζε να είναι προαποφασισμένη. Aνακοινώθηκε ενώ διαρκούσε η συνέντευξη Τύπου του Γιούρογκρουπ. Είναι αυτονόητο ότι υπήρχε συναίνεση Μέρκελ, Ολάντ και Γιούνκερ. Είναι οι τρεις που έχουν να χάσουν πολιτικά, σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, αλλά να πληρώσουν πολύ δυνατό κόστος για μια κακή εξέλιξη. Η Μέρκελ είναι στα δέκα χρόνια θητείας της στην καγκελαρία και δεν επιθυμεί μια κρίση στην ευρωζώνη, η οποία δεν θα σταματούσε στην Ελλάδα και στην κυριολεξία θα αμαύρωνε την εικόνα της.  

Τη Δευτέρα τι να περιμένουμε;
Κατ’ αρχάς, σήμερα είχαμε και ένα νέο κλίμα απαισιοδοξίας, που λέει ότι αν δεν τα βρουν στα τεχνικά κλιμάκια ή στο Γιούρογκρουπ, τότε στη σύνοδο κορυφής θα γίνει μια γενική συζήτηση. Ο εκπρόσωπος της Μέρκελ έσπευσε να διευκρινίσει ότι αν δεν τα βρουν τη Δευτέρα, θα ξανασυζητήσουν στην τακτική σύνοδο κορυφής, στις 25 και 26 Ιουνίου.

Μήπως προβλέπει ότι η ελληνική κυβέρνηση, δεν θα κάνει πίσω;
Όπως διαμορφώνεται το σκηνικό, είναι σαν να λένε ξαναελάτε στο επόμενο Γιούρογκρουπ, για να δεχτείτε αυτά τα οποία απορρίψατε στο προηγούμενο. Δεν ξέρουμε αν θα είναι, τελικά, έτσι. Έχει ανακοινωθεί ότι Ολάντ και Μέρκελ μιλούν στα τηλέφωνα. Τώρα δεν ξέρω τι κέρδος θα προκύψει αν το αναβάλουν και δεν βγει τη Δευτέρα η συμφωνία, αλλά την Πέμπτη ή την Παρασκευή. Η ίδια η κίνηση  της ΕΚΤ να δώσει στις τράπεζες την πιο αυξημένη δόση ρευστότητας που έχει δώσει όλο αυτό το πεντάμηνο, δείχνει ότι έχουν καταλάβει πως οι πιέσεις προς την Ελλάδα μπορεί να γίνουν ανεξέλεγκτο μπούμερανγκ προς το ευρωπαϊκό τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Άρα, λογικά δεν πρέπει να θέλουν να φύγουν από τη Δευτέρα χωρίς απόφαση;
Μέχρι που θα αρχίσει το Γιούρογκρουπ και η σύνοδος κορυφής τη Δευτέρα, θα έχουμε μια ένταση της πίεσης, με στόχο να παρουσιαστεί ένα σκηνικό τελεσίγραφου take it or leave it. Αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν είναι αυτή η πραγματικότητα.

Χάνουν την αξιοπιστία τους. Κάθε φορά λένε τελεσίγραφο και, όταν εμφανίζεται η ελληνική πλευρά να μην κάνει πίσω, μεταθέτουν τις ημερομηνίες.
Έχουν χτίσει το μύθο ότι κλείνουν τα κοινοβούλια για θερινές διακοπές. Θυμίζω, ότι τον Οκτώβριο 1998, ενώ είχαν γίνει εκλογές στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο και είχε βγει ο Σρέντερ, έπρεπε επειγόντως, για να σταθεί η απόφαση του ΝΑΤΟ για απειλή επέμβασης στη Γιουγκοσλαβία λόγω του Κοσόβου, να συνέλθει η γερμανική βουλή και να δώσει την άδεια για τη χρησιμοποίηση του γερμανικού στρατού σε στρατιωτική επέμβαση εκτός συνόρων. Συγκλήθηκε η προηγούμενη βουλή, που είχε διαλυθεί, και έδωσε την έγκρισή της!

Υπάρχει πολλαπλή ανάγκη να βρεθεί λύση...
Το αδύνατο σημείο της ελληνικής πλευράς δεν είναι να φοβηθεί τις μπλόφες των εταίρων, είναι η κατάσταση της πραγματικής οικονομίας στην Ελλάδα. Η ευρωπαϊκή πλευρά έχει να αντιμετωπίσει μπροστά της σοβαρά πράγματα. Το  Brexit ξαναέρχεται, με έναν στους τρεις βουλευτές του Κάμερον να θέλουν έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ δημιουργείται ευρωσκεπτικιστική πτέρυγα στο Εργατικό Κόμμα. Στη Γαλλία η κυβέρνηση Βαλς περνά νομοσχέδιο για το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή και απορρύθμιση των εργατικών σχέσεων με διαδικασίες έκτακτης ανάγκης που είχε σοφιστεί ο Ντε Γκολ, για να αντιμετωπίσει προβλήματα από τον πόλεμο της Αλγερίας. Το έκανε για δεύτερη φορά σε τρεις μήνες η γαλλική κυβέρνηση. Δηλαδή, κίνδυνος Brexit, κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Γαλλία, βεβαιότητα ήττας του Ραχόι στην Ισπανίας... Ποιος εχέφρων θα ήθελε να χαθεί η μπάλα και ο έλεγχος από το χειρισμό της διαπραγμάτευσης στην Ελλάδα; Και για να κερδίσει τι;

Από τότε που ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι μπορούμε να πούμε και το μεγάλο όχι αν χρειαστεί, υπάρχει μια αλλαγή φάσης στις διαπραγματεύσεις.
Η ελληνική πλευρά δεν ήρξατο χειρών αδίκων. Η θέση της είναι πως δεν νοείται η έξοδος μιας χώρας από την ευρωζώνη. Όταν φτάνουν, όμως, να σε απειλούν με μπλόφες, έστω και σε επικοινωνιακό επίπεδο, λες ότι θα δοκιμάσεις την αξιοπιστία της μπλόφας, και εκεί αρχίζουν τα προβλήματα. Αυτό δεν είναι πολιτική, είναι εικονική πραγματικότητα. Αυτό είναι θέατρο σκιών και δείχνει σε μεγάλο βαθμό την έκπτωση της πολιτικής συζήτησης και αντιπαράθεσης σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, το πιο θλιβερό θέαμα που είδαμε από τη Γερμανία δεν ήταν ο κ. Σόιμπλε, αλλά ο σοσιαλδημοκράτης Γκάμπριελ. Μας θύμισε τις χειρότερες στιγμές της ιστορίας του SPD, την ψήφιση  των πολεμικών πιστώσεων στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, και τη σφαγή των Σπαρτακιστών από τους ίδιους τους σοσιαλδημοκράτες.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet