Συζητάμε με τον οικονομολόγο Κώστα Βεργόπουλο για τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις και τις επιπτώσεις που θα έχει ενδεχόμενη αποτυχία. Όπως τονίζει, μεταξύ άλλων, «οι συνέπειες από μια ενδεχόμενη αποτυχία των διαπραγματεύσεων θα είναι πάρα πολύ μεγάλες και καταλυτικές, όχι μόνον για την Ελλάδα, αλλά ακόμη περισσότερο για το σύνολο της Ευρωζώνης και την αξιοπιστία του κοινού νομίσματος, αλλά ακόμη και αυτού του ευρωπαϊκού οικοδομήματος στο σύνολο του».



«Οι Έλληνες πρέπει να πληρώσουν». Η τρόικα αρνείται την πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης, γιατί φορολογεί τους έχοντες.

Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Ποιοι οι κύριοι λόγοι της εμπλοκής;

Στην αρχή εμφανίσθηκε ότι οι πιστωτές ανατρέπουν τις ελληνικές προτάσεις, μάλιστα ειπώθηκε ότι πρόκειται για Αρμαγεδώνα και πραξικόπημα. Όμως, εάν αυτό ίσχυε, θα έπρεπε η ελληνική κυβέρνηση να αποχωρήσει άμεσα από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Παρ’ όλα αυτά οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και από ελληνικής πλευράς διαβεβαιώνεται ότι υπάρχει ακόμη δυνατότητα για κάποιο επωφελή συμβιβασμό. Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον η δραματική πρώτη εντύπωση δεν ισχύει και ότι δεν ωφελεί η περαιτέρω δραματοποίηση των διαπραγματεύσεων.
 
Αυτό μπορεί να μην ήταν μια πραγματική εκτίμηση αλλά μια προσπάθεια εφησυχασμού.
Όμως, εγώ αναφέρομαι στον όρο «πραξικόπημα». Εάν ήταν έτσι τότε θα έπρεπε να είχαμε διακόψει τις διαπραγματεύσεις και αποχωρήσει από αυτές. Γνώμη μου είναι ότι οι δανειστές επιχειρούν να αποκομίσουν όσα μπορούν περισσότερα οφέλη, αλλά με τρόπο αρπακτικό και οπωσδήποτε αντιπαραγωγικό, αφού με την συνταγή τους δεν βελτιώνεται καθόλου η ικανότητα αποπληρωμής των χρεών από τον οφειλέτη, αλλά αντίθετα επιδεινώνεται όλο και περισσότερο.
 
Για να αποσπάσουν περισσότερες παραχωρήσεις

Ήταν, θα λέγαμε, μια διαπραγματευτική εμπλοκή ελεγχόμενη; Μήπως υποκρύπτει και διαφωνίες μεταξύ τους;

Οπωσδήποτε. Οι δανειστές εμφανίζουν αυξημένες απαιτήσεις με σκοπό να αποσπάσουν περισσότερες παραχωρήσεις. Όσο για τις μεταξύ τους διαφωνίες, ναι έχουν, οπωσδήποτε. Το κοινό κείμενό τους είναι κατ’ επίφαση κοινό, είναι επιφανειακά ενωμένοι, καθώς έχουν διαφορετικές εκτιμήσεις. Το ΔΝΤ, ως γνωστόν, θέλει να διαγραφεί το χρέος, για να γίνει βιώσιμο, διότι διαφορετικά καλείται να ρίχνει χρήματα σε ένα πρόγραμμα που το ίδιο εκτιμά ως μη βιώσιμο. Από την άλλη, υπάρχουν και οπαδοί της ρήξης, όπως η Γερμανία, ειδικότερα η τάση Σόιμπλε, από την πλευρά των εταίρων, οι οποίοι επίσης επωφελούνται και σκληραίνουν τη γραμμή, αλλά υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που θέλουν συνέχιση, ώστε να βρεθεί μία λύση.

Έχει ενισχυθεί η πλευρά της συνεννόησης;
Έχει ενισχυθεί και δραστηριοποιηθεί. Μέχρι πρόσφατα πολλές χώρες ακολουθούσαν παθητικά τη Γερμανία, ήταν η ουρά της. Σε αυτή την ομάδα ανήκει και ο Γιούνκερ, ο αυστριακός καγκελάριος Φάινμαν, όπως και ο Ολάντ με τον Ρέντσι. Ακόμα και ο Ραχόι φοβάται τον κίνδυνο του Grexit, διότι και αυτός καταλαβαίνει ότι θα επιδεινωθεί ραγδαία η κατάσταση, ακόμη και για την χώρα του. Υπάρχουν, λοιπόν, περιθώρια για να διαπραγματευθούμε, αλλιώς δεν θα συνεχίζαμε να καθόμαστε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Για να ξεμπλοκαριστούν, όμως, οι διαπραγματεύσεις οι υποχωρήσεις πρέπει να γίνουν από την πλευρά των δανειστών. Η ελληνική δεν έχει άλλα περιθώρια ελιγμών.
Οι συνέπειες από μια ενδεχόμενη αποτυχία των διαπραγματεύσεων θα είναι πάρα πολύ μεγάλες και καταλυτικές, όχι μόνον για την Ελλάδα, αλλά ακόμη περισσότερο για το σύνολο της Ευρωζώνης και την αξιοπιστία του κοινού νομίσματος, αλλά ακόμη και αυτού του ευρωπαϊκού οικοδομήματος στο σύνολο του, για να μην μιλήσουμε και για τις άμεσες επιπτώσεις που κάτι τέτοιο θα είχε στην παγκόσμια οικονομία. Γι’ αυτό και κανείς δεν θέλει να τις χρεωθεί. Ο ελληνικός λαός έχει όντως την αγωνία αν θα επιτευχθεί μια συμφωνία ή όχι, όπως άλλωστε ακόμη μεγαλύτερη αγωνία έχουν οι ευρωπαίοι πολίτες, αλλά και οι ευρωπαϊκές και παγκόσμιες αγορές.

Μέρος του ελληνικού προβλήματος η συμφωνία

Οι αγωνίες είναι δύο. Η μία είναι από το ενδεχόμενο να μην υπάρξει συμφωνία, η άλλη όμως είναι μια κακή συμφωνία που να μας εγκλωβίζει.

Η συμφωνία στην διαπραγμάτευση δεν είναι το παν για την Ελλάδα: είναι ένα από τα θέματα του ελληνικού προβλήματος. Η Ελλάδα έχει δυνάμεις και προσδοκίες πέρα από τη συμφωνία, που δεν συμπεριλαμβάνονται στις διαπραγματεύσεις. Για παράδειγμα, τα έσοδα από τον τουρισμό, τα οποία φέτος, όπως κάθε χρόνο, θα τονώσουν την οικονομία. Η ελληνική οικονομία, επίσης, θα μπει επίσης στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης του Ντράγκι και της ΕΚΤ, από το οποίο έχει μέχρι σήμερα εξαιρεθεί. Αυτό δεν θα είναι μέσα στη συμφωνία, αλλά θα είναι μια συνέπειά της, ακόμη και αν η συμφωνία είναι «κακή». Επίσης, είναι τα προγράμματα ΕΣΠΑ, από τα οποία έχουμε μέχρι σήμερα αξιοποιήσει μόνον το 20%. Αν σταθεροποιηθεί το γενικότερο κλίμα, ακόμη και κακό, θα επενεργήσουν και άλλοι παράγοντες στη συνέχεια και το σπουδαιότερο από όλα είναι ότι η ίδια η Ευρώπη αλλάζει σιγά σιγά πορεία. Με την επιλογή και ευθύνη του Ντράγκι και με την αντίθεση της Γερμανίας αποσοβείται ο ευρωπαϊκός αποπληθωρισμός και η ευρωπαϊκή οικονομία μπορεί να αντιμετωπίζει θετικούς ρυθμούς, πράγμα που μπορεί να συμπαρασύρει προς την αντίθετη μέχρι σήμερα κατεύθυνση, ακόμη και την Ελλάδα. Δηλαδή, αυτή η αναμενόμενη συμφωνία είναι ένα μέρος του ελληνικού προβλήματος, υπάρχουν όμως και άλλες πλευρές του προβλήματος. Αν σταθεροποιηθεί η οικονομία και δεν πάμε στο χάος θα μπορέσουν να ενεργοποιηθούν και οι άλλοι παράγοντες.
 
Το διαπραγματευτικό όπλο του Grexit

Εάν δεν προκύπτει αποδεκτή λύση, τι μπορεί να κάνει η ελληνική πλευρά;

Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω. Ίσως να διακόψει άμεσα κάθε διαπραγμάτευση και να χρησιμοποιήσει αυτό το όπλο προς ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης της. Όμως, ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Σαπέν δήλωσε ότι θα βρεθεί λύση, όπως και ο  Γιούνκερ και όλοι όσοι θέλουν πραγματικά τη σταθερότητα ολόκληρης της ευρωζώνης, όχι μόνο της Ελλάδας. Οι συνέπειες, γνωρίζουμε όλοι, δεν θα είναι μόνο οικονομικές, θα είναι και πολιτικές. Χάνει την αξιοπιστία του το ευρώ και η ευρωζώνη, η οποία έχει σχεδιαστεί με νόμισμα καθ’ υπόθεση αμετάκλητο για όποια χώρα εγκαθίσταται σε αυτήν. Αν η Ελλάδα αποβληθεί, τότε θα θεωρηθεί ότι και άλλες χώρες μπορεί να ακολουθήσουν. Επειδή οι συνέπειες θα είναι μεγάλες για την ευρωζώνη, θα έπρεπε η Ελλάδα να έχει χρησιμοποιήσει το όπλο, την απειλή να αποχωρήσει από το ευρώ, να πιέσει τουλάχιστον την άλλη πλευρά. Όμως, δεν το χρησιμοποίησε και είναι το παράδοξο γεγονός ότι το ελληνικό επιχείρημα  αξιοποιείται σήμερα από την αντίπαλη πλευρά! Και είναι, εν τέλει, αυτό είναι το άκρον άωτον της ανοησίας, διότι οι συνέπειες για την Ευρωζώνη κινδυνεύουν να αποδειχθούν πολύ βαρύτερες και καταλυτικές.
 
Υπάρχει δηλαδή ένα διαπραγματευτικό διαφυγών κέρδος της ελληνικής πλευράς;
Έπρεπε να το έχει χρησιμοποιήσει περισσότερο ως διαπραγματευτικό όπλο και επιχείρημα. Και το έχασε. Και επειδή ερασιτέχνες δεν υπάρχουν μόνο από τη μία αλλά και από την άλλη, το άρπαξαν απερίσκεπτα μη αντιλαμβανόμενοι ότι αυτό λειτουργεί εις βάρος τους. Αν μιλάμε όμως για πραγματική ρήξη, από ελληνικής πλευράς, αυτό θα προϋπέθετε ότι έχουμε μελετήσει τις εναλλακτικες προοπτικές. Αυτή τη στιγμή, όπως ολοι γνωρίζουμε, δεν φαίνεται να έχει γίνει οποιαδήποτε μελέτη. Έγινε λόγος για συνεργασία με τους BRICS (Ρωσία, Κίνα, Βραζιλία, Ινδία).
Όμως αυτές οι χώρες είναι που συνιστούν φορτικά στην Ελλάδα να έλθει σε συνεννόηση με την Ευρώπη.

Παύση πληρωμών εντός ευρώ

Υπάρχει πιο δυναμική τακτική, πριν τη ρήξη, που να επιβάλλει και τη συνέχιση της διαπραγμάτευσης με άλλα μέσα;

Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν είναι το ίδιο με τη παύση πληρωμών. Η Ελλάδα δικαιούται να δηλώσει ότι εφόσον δεν μου δίνετε χρήματα, και εγώ δεν σας πληρώνω, ζητώ επισήμως μορατόριουμ, κάνω διακοπή πληρωμών, παύση πληρωμών. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως και έξοδο από το ευρώ, όπως επιπόλαια έσπευσε να ισχυρισθεί την Παρασκευή ο επίτροπος Έντιγκερ. Μπορεί να γίνει μια παύση πληρωμών εντός του ευρώ. Πολλώ μάλλον όταν δεν είναι από υπαιτιότητα ελληνική, αλλά εκ του ότι οι χρηματοδότες έχουν πάψει να χρηματοδοτούν και η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώνει. Δεν είναι ελληνική ευθύνη. Αλλά αυτό δεν συνεπάγεται αυτομάτως και Grexit.
Πρόσφατα άρθρα ( Οικονομία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet