Του Θωμά Τσαλαπάτη

Δεν συμπαθώ τα αγριογούρουνα. Κανείς δεν θα έπρεπε να συμπαθεί τα αγριογούρουνα. Το νησί που βρίσκομαι (Μλιέτ, Κροατία) είναι γεμάτο αγριογούρουνα. Το 90% του νησιού είναι δάσος. Κάπου εκεί κατοικούν τα αγριογούρουνα.

Τα αγριογούρουνα θριαμβεύουν

Δεν έχουμε προηγούμενα. Εγώ και αυτά. Ο πληθυσμός τους στην Κυψέλη είναι σαφώς μικρότερος από αυτόν στο νησί. Μέχρι πρόσφατα, ο μόνος τόπος κατοικίας που θα μπορούσα να φανταστώ για ένα αγριογούρουνο είναι οι σελίδες των Αστερίξ. Και εκεί φαίνονται άκακα, καθότι συνήθως είναι μαγειρεμένα. Σύμφωνα με τους ντόπιους τα αγριογούρουνα δεν είναι ενδημικά στο νησί. Λένε πως έφτασαν εδώ κολυμπώντας. Από την απέναντι ακτή (μία ώρα με το πλοίο) ή ακόμα και από τις ακτές της Ιταλίας. Το οποίο σημαίνει πως τα αγριογούρουνα που επιβίωσαν στο ταξίδι είναι σίγουρα τα πιο δυνατά. Με λίγα λόγια, μια χούφτα πρωταθλητών αγριογούρουνων έφτασε ως εδώ ώστε να πολλαπλασιαστεί βελτιώνοντας ακόμα περισσότερο το είδος, στοχεύοντας στην κατάκτηση του νησιού. Και οι άνθρωποι διαρκώς λιγοστεύουν. Τον χειμώνα οι νέοι μεταναστεύουν και οι γέροι πεθαίνουν. Το καλοκαίρι δεν έχει ανθρώπους, έχει τουρίστες. Τα αγριογούρουνα θριαμβεύουν.
Οι φίλοι μου μου στέλνουν συνέχεια βίντεο και άρθρα με επιθέσεις αγριογούρουνων σε ανθρώπους, σε αμάξια, στον Απόστολο Γκλέτσο. Ακούω το γέλιο του πίσω από την επιλογή send. Δεν έχω καλούς φίλους. Οι φίλοι μου είναι γουρούνια.

Άμα σκάσει μπροστά σου;

Συχνά με τους ντόπιους που μας δείχνουν τριγύρω –τα δάση, τις ακτές και τον δρυμό- δεν έχεις πολλά να πεις. Το να συζητάς για αγριογούρουνα είναι πάντοτε ένα ασφαλές θέμα. Δύο βδομάδες τώρα γράφω ένα νέο βιβλίο. Γι’ αυτό, άλλωστε, ήρθα εδώ. Ταυτόχρονα, έχω μάθει πολλά για τα αγριογούρουνα. Είναι κυρίαρχοι θηρευτές. Ουσιαστικά ο πληθυσμός τους διαρκώς αυξάνεται, αφού στο νησί δεν υπάρχει κάποιο κυρίαρχο θηλαστικό για να τα σκοτώσει. Κάνουν βόλτες στο δάσος. Σχεδόν αποκλειστικά τη νύχτα. Αν και η ώρα που προτιμούν είναι το σούρουπο. Είναι η ώρα που όταν επιστρέφουμε πίσω με τα πόδια με τον φίλο συγγραφέα που μοιραζόμαστε το πρόγραμμα καταλαβαίνουμε πως έχουμε αργήσει. Εδώ νυχτώνει στις 5. Το σπίτι είναι στο δάσος. Και μόλις νυχτώνει τα αγριογούρουνα μας κυκλώνουν. Όχι τα πραγματικά. Αυτά που κουβαλούμε στο κυψελιώτικο κεφάλι μας (Εγώ δηλαδή. Το κεφάλι του φίλου συγγραφέα είναι από τον Βόλο). Γύρω μπορείς παντού να βρεις σημεία που σκάβουν για να βρουν ρίζες ή βολβούς ή άλλα αθώα πράγματα που επιθυμούν να δολοφονήσουν.
Ο φίλος συγγραφέας λέει να μην φοβάμαι. Αν δούμε αγριογούρουνο απλώς πρέπει να μείνουμε ακίνητοι. «Πας καλά ρε; Τι ακίνητοι; Άμα σκάσει μπροστά σου όλο αυτό το πράγμα -όγκος και χαυλιόδοντες και νεύρα- θα κάτσεις να το κοιτάς;» Δεν καταλήξαμε στον τρόπο άμυνάς μας απέναντι στο αγριογούρουνο.

Άφαντα

Οι ντόπιοι μας λένε πως ο αριθμός τους έχει μεγαλώσει ανεξέλεγκτα. « Ω θεοί» σκέφτομαι, «πρέπει να είναι χιλιάδες». «Είναι πάνω από 37 σε όλο το νησί» μας λένε γι αυτό έχουμε την άδεια να φέρουμε εδώ κυνηγούς και να τα εξολοθρεύσουμε. Ο αριθμός αυτός με ανακούφισε. Και ταυτόχρονα με απογοήτευσε. Τι 37 ρε; 37 δεν είναι καν πυρετός.
Ρωτάμε την κοπέλα που μας δείχνει τον δρυμό πόσα αγριογούρουνα έχει δει. «Τα τελευταία 2 χρόνια που μένω στο νησί έχω δει. Χμ. περίπου κανένα. Τα έχω ακούσει όμως. Μάλλον.» Σιγά σιγά καταλαβαίνουμε πως κανείς απ όσους μένουνε εδώ δεν έχει δει κανείς αγριογούρουνο. Μια ιστορία εδώ, μια ιστορία εκεί για κάποιον που κάτι. Μερικοί κυνηγοί τα είδαν. Αλλά αυτό είναι λογικό αφού μετά τα σκότωσαν και μετά τα έφαγαν.
Όσο μέναμε εδώ είδαμε πολλούς λαγούς και τουλάχιστον 3 μαγκούστες. Αγριογούρουνα πουθενά. Κάτι το οποίο μου φέρνει ευχαρίστηση και μαζί απογοήτευση. Πόσο άγρια μπορεί να είναι τελικά; Και αν βλέπαμε ένα; Σιγά. Απλώς θα στεκόμαστε ακίνητοι και αυτό θα έφευγε.
Νοιώθω ατρόμητος. Και έτοιμος να αντιμετωπίσω τους άγριους θηρευτές της Κυψέλης.

http://tsalapatis.blogspot.com/

Υ.Γ.: Να ευχαριστήσω από εδώ τα παιδιά από το «Καταφύγιο του Οδυσσέα» και από τη Θράκα, για την υπέροχη εμπειρία που μας χάρισαν με τον να μας στείλουν residency σε αυτό το υπέροχο νησί (χωρίς πλάκα). Η εμπειρία ήταν εξαιρετική. Και μαζί να ευχαριστήσω τα αγριογούρουνα που κόβουνε βόλτες στους δρόμους μόνο αργά τη νύχτα.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet