Η ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΜΑΚΡΟΝ – ΦΙΛΙΠ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ


Τίποτα δεν έχει τελειώσει με τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Οι εργαζόμενοι και οι νέοι βρέθηκαν για μια ακόμη φορά, τη δέκατη μετά από δυόμισι μήνες που ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις στο Παρίσι και σε όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας. Ανταποκρίθηκαν παρά τις δυσκολίες και τις κυβερνητικές αντιδράσεις στο κάλεσμα του διασυνδικαλιστικού οργάνου των συνδικάτων CGT, FO, Solidaire, FSU και των οργανώσεων των νέων, φοιτητών και μαθητών.
Μετά τις διαδηλώσεις δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν, και μάλιστα όρισαν την 31η Μάρτη ως ημέρα πανεθνικής κινητοποίησης. Θα συνεχίσουμε μέχρι την απόσυρση του νόμου που φέρνει για όλους «την προσωρινότητα στην εργασία και την αβεβαιότητα για το μέλλον».

Η κυβέρνηση δεν θέλει το δημοψήφισμα

Η κινητοποίηση αυτή είχε μια ιδιαίτερη σημασία γιατί έγινε τη στιγμή που στο κοινοβούλιο συζητιέται το νομοσχέδιο. Τα κόμματα της αριστεράς: Ανυπότακτη Γαλλία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Γαλλικό ΚΚ από κοινού και με παράλληλες προτάσεις επιχειρούν να αποτρέψουν την ψήφισή του. Η κυβέρνηση αρνείται κάθε πρόταση και ουσιαστική συζήτηση. Καταψήφισε δε την πρόταση για δημοψήφισμα, που είναι αίτημα του 67% των εργαζομένων, όπως φάνηκε σε έρευνα της εφημερίδας «Ουμανιτέ». Την πρόταση ανέπτυξε στη Βουλή ο εθνικός γραμματέας του ΚΚ Φαμπιέν Ρουσέ, αναφέροντας ότι τα δημοψηφίσματα αποτελούν παράδοση για την Γαλλία. Ο Σαρλ Ντε Γκολ είχε κάνει τα τελευταία χρόνια δέκα δημοψηφίσματα, το τελευταίο ήταν το 1969 μετά τη μεγάλη εξέγερση του 1968.
Οι βουλευτές του Μακρόν και της συντηρητικής παράταξης όσοι, δηλαδή, βρέθηκαν στη Βουλή –γιατί η πλειοψηφία τους προτίμησε να απέχει – απέρριψαν την πρόταση για δημοψήφισμα. Η κυβέρνηση Μακρόν – Φιλίπ είναι αποφασισμένη να περάσει το νομοσχέδιο, έχει «κλείσει τα αυτιά» και αποφεύγει κάθε πρόταση για ένα άλλο νομοσχέδιο που θα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα και τη βελτίωση του «δημόσιου κοινωνικού συστήματος», όπως τονίζουν προσωπικότητες με κείμενό τους από το χώρο της επιστήμης, του αθλητισμού, της τέχνης κ.λπ. που συγκρότησαν «επιτροπή στήριξης του αγώνα».

Οι δημοτικές εκλογές

Η κυβέρνηση Μακρόν – Φιλίπ επιδιώκει, μέσα από τις δημοτικές εκλογές, να ρίξει τους τόνους για το συνταξιοδοτικό από τη μια, και από την άλλη να προβάλει το έργο της (;) που έχει επιτελέσει στον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στις εκλογές αυτές, ο πρόεδρος Εμ. Μακρόν είχε επενδύσει πολλά για την επιτυχία της στρατηγικής του να φθάσει μετά από δύο χρόνια στις προεδρικές εκλογές, έχοντας απέναντί του την Λεπέν. Το σχέδιο αυτό φαίνεται να αντιμετωπίζει δυσκολίες στις μεγάλες πόλεις και όχι μόνο στο Παρίσι, απ΄ όπου ο υποψήφιος του κόμματος του Μακρόν (LREM) Μπενζαμίν Γκριβό εξαναγκάστηκε σε παραίτηση μετά το θόρυβο που δημιουργήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα, με τη δημοσιοποίηση προσωπικών μηνυμάτων και βίντεο. Γεγονός που καταδικάστηκε απ΄ όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Γενικά οι υποψήφιοί του, όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ, δίνουν μια αμφίβολη μάχη για τις δημαρχίες.
Η προεκλογική καμπάνια διεξάγεται μέσα σε πλαίσιο κοινωνικής έντασης και αβεβαιότητας. Οι κινητοποιήσεις των «Κίτρινων Γιλέκων» που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνεχίζονται καθώς και οι κινητοποιήσεις των συνδικάτων έχουν προκαλέσει αναταράξεις και αναζητήσεις. Υπάρχει, ωστόσο, αμφιβολία για το ποια θα είναι η πολιτική έκφραση αυτών, με τη συμμετοχή ή την αποχή στις εκλογές. Η Μαρί Λεπέν τηρώντας μια καιροσκοπική πολιτική απέφυγε να πάρει σαφή θέση, αφού στα πλατό των TV μιλούσε κατά της μεταρρύθμισης χωρίς να προτείνει τίποτα και στη Βουλή τηρεί «σιγή ιχθύος». Έτσι οι υποψήφιοί της έχουν την ευχέρεια να τοποθετούν ανάλογα τις αντιδράσεις, πάντα όμως καταγγέλλοντας τους ξένους που προκαλούν τόσα προβλήματα στη χώρα...
Οι δυνάμεις της αριστεράς, ιδιαίτερα το Γαλλικό ΚΚ, το ΣΚ και οι Generations βρίσκονται σε μια σταθερή επαφή όπως αυτή εκφράζεται στο Παρίσι με την υποψηφιότητα. Η Ανυπότακτη Γαλλία και οι Οικολόγοι μετέχουν κατά περίπτωση στη συνεργασία, επιθυμώντας πάντα να κατέχουν την ηγεμονία. Η μεν πρώτη μιλώντας εξ ονόματος του ποσοστού που πήρε το 2017 στις προεδρικές που διεκδίκησε τη συμμετοχή στο δεύτερο γύρο των προεδρικών. Η δεύτερη αναφέρεται στην επιτυχία της –πρώτη θέση στην αριστερά με το 13%– στις ευρωεκλογές. Το ζήτημα, όμως, δεν περιορίζεται στο πρόσωπο που θα εκφράσει την αριστερά και την οικολογία, αλλά με ποια πολιτική πρόταση και στρατηγική συνεργασίας θα προχωρήσει. Έτσι το τελευταίο διάστημα, απ΄ αφορμή και των μεγάλων κινητοποιήσεων των εργαζομένων, έχει αρχίσει ένας διάλογος, που έχει προκαλέσει ευρύτερο ενδιαφέρον γιατί αφορά το μέλλον της χώρας. Γιατί όπως είπε ένας απεργός, όταν ρωτήθηκε τι θα προτιμούσε μεταξύ του Μακρόν και της Λεπέν: «Δεν θέλω καν να το σκεφθώ ότι μπορεί να βρεθώ μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο».
Για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο, οι δυνάμεις της αριστεράς και της οικολογίας έχουν ήδη αρχίσει ένα άτυπο διάλογο και έχουν ακουστεί πολλές απόψεις: για την ανάγκη «να ξεπεραστούν οι πολιτικοί, κομματικοί μηχανισμοί», για την «οικοδόμηση του κοινού σπιτιού», την «λαϊκή συνομοσπονδία» μια ιδέα που έχει προβάλει ο Ζαν Λικ Μελανσόν. Ακόμα έχει προταθεί η επεξεργασία ενός «κοινού κυβερνητικού προγράμματος» και τέλος η οικοδόμηση ενός «λαϊκού οικολογικού και κοινωνικού μετώπου».

 

 

Πρόγραμμα της κυβερνώσας αριστεράς

Τα στελέχη της Generations, μεταξύ αυτών και ο γενικός συντονιστής του φορέα, πρώην ευρωβουλευτές του ΣΚ Γουλιέλμος Μπαλάς με κοινό τους κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ζουρνάλ ντε Ντιμάνς», μεταξύ άλλων, υποστηρίζουν: «Δεν πρέπει να περιμένουμε μετά τις δημοτικές εκλογές να συναντηθούμε και να συμφωνήσουμε για ένα στόχο: την ενότητα των δυνάμεων μας. Επιβάλλεται να αρχίσει άμεσα ο διάλογος για να δοθούν απαντήσεις: στην απειλή της παγκόσμιας οικολογικής κατάρρευσης, στην εκτίναξη των ανισοτήτων και την παραβίαση – των δημοκρατικών ελευθεριών. Προβλήματα που προκαλούν σε όλες τις γωνιές της Γης πρωτοφανέρωτες λαϊκές κινητοποιήσεις. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια εύθραυστη Ευρώπη. Το Brexit αποτελεί αδιάψευστη μαρτυρία, ενώ τα φιλελεύθερα δόγματα συνεχίζουν να βαραίνουν στις πλάτες των λαών που τους κρατούν φυλακισμένους των συνθηκών.
Σε αυτές τις στιγμές θα πρέπει να εργαστούμε για μια αντεπίθεση οικολογική και κοινωνική μεγάλου βεληνεκούς. Για το κλίμα δεν έχουμε παρά 10 χρόνια να δράσουμε. Στην Γαλλία, μας απομένουν 2 χρόνια να εργαστούμε για να αποτρέψουμε το χειρότερο σενάριο που μας υπόσχεται το δίδυμο Μακρόν – Φιλίπ, οι οποίοι θα έπρεπε να σαρωθούν από τη λαϊκή δυναμική και δράση. Για να είμαστε σαφείς γνωρίζουμε πως η ενότητα είναι αναγκαία και μάλιστα ζωτική και δεν αρκεί από μόνη της για να οικοδομηθεί μια λαϊκή δυναμική που θα δώσει τη δυνατότητα να νικήσουμε και να κυβερνήσουμε τη χώρα. Γιατί αυτός είναι ο στόχος μας οι οικολογικές και αριστερές δυνάμεις να βρεθούν στην εξουσία. Για να δώσουν λύσεις στις ανάγκες σήμερα και να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις του μέλλοντος. Η ενότητα είναι μια επίπονη οικοδόμηση, γι΄ αυτό θα πρέπει να επιλέξουμε τις πέτρες για να εγγυηθούμε τη σταθερότητα του οικοδομήματος και την αποτελεσματικότητά του.
Αυτή τη συζήτηση που ξεκινήσαμε θα την εντείνουμε τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες. Πιστεύουμε ότι απέναντι στη συσσώρευση του πλούτου από μια μικρή μειοψηφία των ούλτρα – πλούσιων που προκαλούν και την ούλτρα – ρύπανση του περιβάλλοντος θα πρέπει να απαντήσουμε ριζοσπαστικά για αλλαγή του μοντέλου. Κατά τον ίδιο τρόπο είμαστε πεπεισμένοι ότι μια οικολογική κοινωνία είναι μια κοινωνία δομημένη στις αρχές της ισότητα και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πρόκειται για μια εναλλακτική λύση στο νεοφιλελευθερισμό και τον καπιταλισμό που θα πρέπει να τον αφήσουμε πίσω μα (...)
Μπροστά στις κοινωνικές εντάσεις, την υποβάθμιση και την απαισιοδοξία των μεσαίων και την εγκατάλειψη των λαϊκών τάξεων, μια πολιτική που οδηγεί στο δρόμο της άκρας δεξιάς και του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, θα πρέπει να προτείνουμε –και να ακολουθήσουμε– μια άλλη πολιτική που θα έχει συνείδηση του συσχετισμού δυνάμεων...
Με αυτές τις σκέψεις είμαστε έτοιμοι να πάρουμε μέρος στο bing bang της αριστεράς και της οικολογίας... Αυτό είναι το νόημα της συμμετοχής μας, να συμβάλουμε στη δημιουργία ενός πολιτικού χώρου, μιας δυναμικής που θα αλλάξει την πορεία της Ιστορίας (...)
Το έτος 2020 θα είναι αποφασιστικό. Όχι στην απραξία, όχι στις κωλυσιεργείες. Συζητάμε, οικοδομούμε, ενωνόμαστε!»

Μπ. Κοβάνης
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet