ΜΑΧΗ ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ


Του Νίκου Σερβετά

Ενας πρώην άμεσος συνεργάτης του, ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, έγινε από τις αρχές της περασμένης εβδομάδας ο μεγάλος πονοκέφαλος του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Μπένζαμιν Νετανιάχου. Μερικές μόνο ημέρες πριν από τις εκλογές της Δευτέρας 2 Μαρτίου, ο πρώην υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης Νετανιάχου και σήμερα αρχηγός του εθνικιστικού, λαϊκιστικού κόμματος «Ισραήλ το σπίτι μας» με δηλώσεις του έστρεψε το ενδιαφέρον μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων προς ένα άλλο νέο σκάνδαλο του Νετανιάχου, αυτή τη φορά πολιτικού και όχι οικονομικού. Επικαλούμενος τις γνώσεις και την εμπειρία του από τότε που είχε κυβερνητικά αξιώματα, δήλωσε ότι ο Νετανιάχου έστειλε έμπιστους του αξιωματικούς της υπηρεσίας πληροφοριών της χώρας (Μοσάντ) στα Κατάρ για να ζητήσουν από παράγοντες της χώρας να ενισχυθεί οικονομικά η Χαμάς η οποία ουσιαστικά διοικεί τη Γάζα.
Σκοπός του Νετανιάχου, σύμφωνα με τον Λίμπερμαν, είναι πρώτον, να μην υπάρξουν εχθροπραξίες κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και δεύτερον, και ουσιαστικότερο, να συνεχίσει η Χαμάς να αντιπαραβάλλεται με τη Φατάχ και την Παλαιστινιακή Αρχή και με τον τρόπο αυτό να παραμένουν διχασμένοι οι Παλαιστίνιοι.

Ο ρόλος των εποίκων

Στις τρίτες, μέσα σε ένα χρόνο, εκλογές που γίνονται στο Ισραήλ, φέρνουν τον Λίμπερμαν σε θέση ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων. Τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας, το ακροδεξιό Λικούντ του Νετανιάχου (25,15% και 32 από τις 120 έδρες της βουλής στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου) και συντηρητικό «Γαλανόλευκο» (29,94% και 33 έδρες) αν και προσπάθησαν, δεν κατάφεραν να σχηματίσουν βιώσιμη κυβέρνηση συνασπισμού. Ο Νετανιάχου ελπίζει ότι αυτή τη φορά θα σχηματίσει κυβέρνηση είτε μόνος του είτε με κάποιο από τα πολλά μικρά δεξιά κόμματα και, σύμφωνα με τον τύπο του Ισραήλ, πρώτο μέλημα του θα είναι να καταθέσει πρόταση νόμου, στον οποίο θα προβλέπεται ότι «εν ενεργεία πρωθυπουργός δεν μπορεί να δικαστεί». Σε κάθε άλλη περίπτωση, η δίκη του για τρία σκάνδαλα διαφθοράς θα αρχίσει μέσα στις επόμενες εβδομάδες.
Πριν από μερικά χρόνια, ένας μαγαζάτορας στην Ιερουσαλήμ, με καταγωγή από την Αρμενία, είχε πει στην «Ε»: «Όσο αυτοί οι δύο (σ.σ. Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι) τσακώνονται οι δικές μου οι δουλειές δεν θα πηγαίνουν καλά. Και δεν θα πάψουν να τσακώνονται, μέχρι οι ίδιοι να κάνουν κάποια δική τους δουλειά. Αυτοί δεν δουλεύουν αλλά ζουν με επιδόματα. Κάθε παλαιστινιακή οικογένεια που χάνει ένα μέλος της, από τον ισραηλινό στρατό, το χαρακτηρίζει «μάρτυρα» και εισπράττει επίδομα από την Παλαιστινιακή Αρχή. Κάθε οικογένεια εποίκων, εισπράττει επίδομα από το κράτος. Έτσι δεν ενδιαφέρεται κανένας να βρεθεί λύση.» Φυσικά, τα λόγια του δεν τίθενται προς συζήτηση, εκφράζουν όμως μία αντίληψη που φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής. Σήμερα, το σχέδιο Τραμπ – Νετανιάχου δεν αφήνει περιθώρια στους Παλαιστίνιους. Αυτό όμως κάποτε, ίσως να ανατραπεί. Εκείνο που είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί είναι η κατάσταση την οποία έχουν διαμορφώσει οι έποικοι οι οποίοι συμμετέχουν, με τον τρόπο τους, στη ζωή της χώρας. Λόγω των προηγούμενων εμπειριών τους, καθώς οι περισσότεροι προέρχονται από χώρες της Σοβιετικής Ένωσης, δεν θέλουν να ακούσουν τη λέξη «Σοσιαλισμός» παράλληλα όμως δεν είναι φανατικοί με τη θρησκεία τους ούτε διέπονται από την αντίληψη περί «περιούσιου λαού». Αυτό που τους ενώνει είναι το εθνικιστικό στοιχείο, στο οποίο βρήκε γόνιμο έδαφος ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν. Υπενθυμίζεται, ότι ο λόγος αποχώρησης του από την κυβέρνηση του Νετανιάχου ήταν η διαφωνία του για το σταμάτημα των βομβαρδισμών της Γάζας και η δήλωση του περί «συμβιβασμού του Νετανιάχου με τους τρομοκράτες.»

Αγώνας πολιτικής επιβίωσης

Από την άλλη πλευρά, το πάλαι ποτέ κραταιό «Εργατικό Κόμμα» (4,80% και 6 έδρες) βλέποντας ότι αυτή τη φορά κινδυνεύει να μην πιάσει το όριο του 3,25% και να μην εκπροσωπηθεί στην επόμενη βουλή (Κνεσέτ) συμβιβάστηκε με τη «Δημοκρατική Ένωση» (Μέρετζ 4,34% και 5 έδρες) κατεβαίνουν στις εκλογές με κοινό ψηφοδέλτιο («Αλήθεια) και οι επικεφαλής τους δηλώνουν ότι στόχος τους είναι να ξεπεράσουν το 10% να εμποδίσουν το Λικούντ, που βρίσκεται στην κυβέρνηση τα 10 τελευταία χρόνια να συνεχίσει, και να στρέψουν την πολιτική της χώρας προς προοδευτική κατεύθυνση.
Αναλυτές στο Τελ Αβιβ θεωρούν ότι ο λόγος που το «Εργατικό Κόμμα» έχει πληγεί από Pasokisation είναι ότι έχει εγκαταλείψει μία μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του, που ήταν οι πολίτες του Ισραήλ που έχουν αραβική καταγωγή και έχει στραφεί και αυτό, χωρίς επιτυχία όμως, στους ρωσόφωνους. Οι απόψεις τους επιβεβαιώνονται, εν μέρει, από το γεγονός ότι στις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, του 2019, δεν είχε στο ψηφοδέλτιο του, ούτε έναν Άραβα Ισραηλινό.
Μέσα στο νέο ψηφοδέλτιο, το Μέρετζ - το οποίο υποστηρίζει την θέση των δύο κρατών με του Παλαιστίνιους και είναι παρατηρητής στο Ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό Κόμμα – κρύβει τις εσωτερικές αντιθέσεις του και την εκ των πραγμάτων αδυναμία του να απευθυνθεί σε ένα πληθυσμό όπου κυριαρχεί έντονα το θρησκευτικό συναίσθημα και ο εθνικισμός.
Ένα νέο κόμμα το οποίο υπόσχεται «νέο τρόπο διακυβέρνησης» είναι το «Κόμμα των Γυναικών» που κατεβαίνει για πρώτη φορά στην εκλογική μάχη. Στις δηλώσεις των στελεχών του δεν διευκρινίζεται ποιος θα είναι αυτός ο νέος τρόπος διακυβέρνησης, ενώ οι δημοσκοπήσεις δεν του δίνουν περιθώρια εισόδου στη βουλή.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet