Ας κρατήσουν, όσοι σκέφτονται ρεαλιστικά σ’ αυτή τη χώρα, μια καλή θέση στο μυαλό τους για μια φράση από τη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα την Τετάρτη απ’ αφορμή τους χειρισμούς της κυβέρνησης στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου. Η σημασία της θα αναδειχθεί στο άμεσο μέλλον – και όχι μόνο σε ό,τι έχει σχέση με το προσφυγικό-μεταναστευτικό, αλλά με όλα τα ανοιχτά εθνικά θέματα, όπως τα ελληνο-τουρκικά, το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης, η πρόκληση της συνδιαχείρισης των ενεργειακών πόρων της Ν.Α. Μεσογείου.
«Καλούμε», είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, «τον κ. Μητσοτάκη, έστω και την ύστατη στιγμή, να αλλάξει ρότα: Να ανακαλέσει την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Να αποσύρει άμεσα τα ΜΑΤ από τα νησιά. Και να αναστείλει τις εργασίες για τη δημιουργία φυλακών. Στο βαθμό που ο κ. Μητσοτάκης εγκαταλείψει την αδιέξοδη επιλογή του αυταρχισμού και της βίας, ο ΣΥΡΙΖΑ, ως υπεύθυνη αξιωματική αντιπολίτευση, είναι έτοιμος να βάλει πλάτη για τη διαμόρφωση και υλοποίηση ενός εθνικού σχεδίου διαχείρισης της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης».
Είχε προηγηθεί, με διαφορά ωρών, η διαβεβαίωση του κ. Μητσοτάκη από την Αλεξανδρούπολη, μετά το πέρας των εργασιών του 4ου Ανώτατου Συμβουλίου Ελλάδας-Βουλγαρίας, ότι η κυβέρνησή του είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στη δημιουργία νέων «κλειστών» δομών στα ακριτικά νησιά, και η έκκλησή του προς τους ανάστατους κατοίκους της Λέσβου, της Χίου και της Σάμου — οι οποίοι, την ίδια ώρα, εισέπρατταν την αβρή μεταχείρισ�� που τα ΜΑΤ του κ. Χρυσοχοΐδη επιφυλάσσουν, με υπερβάλλοντα ζήλο, επί δικαίων και αδίκων (κάθε) ευκαιρίας δοθείσης.
«Κάνω», είπε ο πρωθυπουργός, «έκκληση να πέσουν οι τόνοι, να μετριαστεί αυτή η άγονη αντίδραση η οποία δεν οδηγεί πουθενά…», παρακινημένος, προφανώς, από ελλειπή επίγνωση της κατάστασης στα νησιά και στις διαθέσεις των κατοίκων. Πρόσθεσε μάλιστα, απευθυνόμενος— σαν από άλλο γαλαξία παρατηρητής— στο πανελλήνιο, ότι «ήδη από χθες στα νησιά του Β.Α Αιγαίου άρχισαν(;) να κατασκευάζονται νέες σύγχρονες δομές». Κάποιος θα έπρεπε να τον είχει προστατεύσει, ενημερώνοντάς τον πως ούτε καν οι μπουλντόζες δεν είχε γίνει μπορετό να πλησιάσουν σε ακτίνα χιλιομέτρων από τα επιταγμένα γεωτεμάχια.
Κι ύστερα, πριν περάσουν εικοσιτέσσερις ώρες, δόθηκε εντολή να αποχωρήσουν τα ΜΑΤ…
Διερωτάται κανείς μετά από όλα αυτά: Πιστεύει ακόμη ο πρωθυπουργός ότι θα πάρουν στα σοβαρά όλοι οι εμπλεκόμενοι, ο καθένας απ’ τη δική του σκοπιά –τα νησιά, η ενδοχώρα, οι διακινητές, οι κατατρεγμένοι ικέτες κατ’ εξοχήν, αλλά και οι ευρωπαίοι εταίροι μας, που γυρεύουν αιτία για να λοιδορήσουν την αξιοπιστία μας ως χώρα— το «ξεκάθαρο», όπως είπε, μήνυμα, που εξέπεμψε προς «όσους γνωρίζουν(;) ότι δεν δικαιούνται άσυλο και παρά ταύτα επιλέγουν να έρθουν στην πατρίδα μας», να μην έρχονται διότι ο δρόμος «δεν οδηγεί στην ενδοχώρα της Ελλάδας και τελικά στην Ευρώπη. Σταματά στα νησιά και από εκεί θα ξεκινά ο δρόμος της επιστροφής»;…
Θα ήταν ίσως αλλιώς αν οι επιτελικοί του πρωθυπουργού τον είχαν ενημερώσει για το κύριο άρθρο της «Καθημερινής» την ίδια μέρα, όπου ο Αλέξης Παπαχελάς παρατηρεί, με την ευθυκρισία που τον χαρακτηρίζει, ότι «το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα δεν έχει εύκολες λύσεις. Οι ροές δεν θα σταματήσουν. Ούτε και η δικαιολογημένη οργή των πολιτών των νησιών. Η κυβέρνηση προφανώς υποτίμησε το ζήτημα […] Ένα τμήμα της Ν.Δ. πόνταρε πολιτικά σε αυτό και τώρα νιώθει εκτεθειμένο […] Διάφοροι μαθητευόμενοι μάγοι πρότειναν ό,τι τους κατέβει, από πλωτά φράγματα έως κλειστά κέντρα σε ερημονήσια…».
Από την άλλη, ο έγκριτος αρθρογράφος δεν απέφυγε, ίσως και λόγω κακής ενδοσυνεννόησης, να προσθέσει και το ακόλουθο, αναφερόμενος στην απόφαση της κυβέρνησης να φτιάξει κλειστά κέντρα στα νησιά: «Οι αντιδράσεις είναι μεγάλες και θα κλιμακωθούν. Δεν μπορεί όμως να κάνει πίσω, γιατί αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες σε όποιο άλλο καυτό μέτωπο ανοίξει τους επόμενους μήνες, από το ποδόσφαιρο έως τους πλειστηριασμούς ή την υπόλοιπη ασφαλιστική μεταρρύθμιση».
Ποιος θα διαφωνήσει μαζί του; Ποιος θα του αρνηθεί την απέραντη κατανόηση πως ούτε κι αυτός θα μπορούσε να διανοηθεί τη μεγαλειώδη πρωθυπουργική κυβίστηση της απόσυρσης των ΜΑΤ από τα νησιά ελάχιστες ώρες μετά τα πομπώδη μηνύματα απ’ την Αλεξανδρούπολη; Και, βέβαια, ποιος δικαιολογείται να μην ανησυχεί μπροστά στο σοβαρό ενδεχόμενο η κυβέρνηση και ο επιτελάρχης της να αποδειχθούν ακόμη μια φορά επικίνδυνα ανεπαρκείς «σε όποιο άλλο καυτό μέτωπο, από το ποδόσφαιρο έως τους πλειστηριασμούς ή την ασφαλιστική μεταρρύθμιση»…
Μπορεί η απόφαση για τη δημιουργία κλειστών κέντρων με τη βία των ΜΑΤ να εκπορεύτηκε από ένα «τμήμα της Ν.Δ. που πόνταρε πολιτικά» σε αυτήν, όμως η ευθύνη για την έκρυθμη κατάσταση στα νησιά, που έχει οδηγήσει την κυβέρνηση στα πρόθυρα βαθιάς κρίσης και τη χώρα να αμφιβάλλει αν δεν βρίσκεται στα πρόθυρα της ακυβερνησίας, καταλήγει στον πρωθυπουργό.
Διασπείρεται ανωνύμως ότι η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε, ότι υποτίμησε δραματικά την ένταση της αντίδρασης στα νησιά. Αυτό ποσώς απαλλάσσει τον πρωθυπουργό. Αντίθετα, του αποδίδει έλλειμμα προβλεπτικότητας επί ενός καθαρά εσωτερικού προβλήματος, το οποίο ωχριά σε μέγεθος και διαχειρισιμότητα συγκρινόμενο με εξωτερικές προκλήσεις, όπως είναι η ανάρτηση του τουρκο-λιβυκού Μνημονίου στην ιστοσελίδα των Ηνωμένων Εθνών, που θεωρείται απόλυτα βέβαιο ότι έχει ήδη γίνει, και η συνακόλουθη, αλλά συγκαλυπτόμενη, βεβαιότητα της κυβέρνησης ότι η Τουρκία θα αποστείλει γεωτρύπανο στην αμφισβητούμενη θαλάσσια περιοχή σε χώρο και χρόνο της δικής της επιλογής.
Η αμέσως επόμενη εξέλιξη θα είναι να τεθεί ζήτημα συνεκμετάλλευσης ή συνδιαχείρισης, όπως επιθυμεί η Ουάσινγκτον, των ενεργειακών αποθεμάτων της περιοχής, πράγμα που, με τη σειρά του, θα σημαίνει αμφισβήτηση δικαιωμάτων που η Αθήνα θεωρεί κυριαρχικά — και η ελληνική κοινή γνώμη αναφαίρετα…
Η κυβέρνηση απέσυρε τα ΜΑΤ από τα νησιά. Θα ανακαλέσει και την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου; Άδηλο, όσο γράφονταν αυτές οι γραμμές. Θα αντιμετωπίσει η κυβέρνησημε τη δέουσα σοβαρότητα την πρόταση Τσίπρα για χάραξη εθνικής στρατηγικής αποσυμφόρησης των νησιών και δίκαιο διαμοιρασμό των προσφύγων σε όλη την επικράτεια; Ο φόβος είναι ότι για κάποιους αυτό θα ισοδυναμούσε με επικοινωνιακή, άρα πολιτική, ήττα της κυβέρνησης, εμφανίζοντάς την να «σύρεται» πίσω από την αξιωματική αντιπολίτευση.
Αν έτσι συμβεί, η χώρα θα πρέπει να είναι έτοιμη για το επόμενο λάθος. Αυτό της κακοδιαχείρισης των ελληνοτουρκικών από την κυβέρνηση, ερήμην της αντιπολίτευσης και σε βάρος της ομοψυχίας που θα απαιτούν οι συνθήκες. Θα μπορέσει ποτέ η κυβέρνηση να υπερβεί τον εαυτό της;

Κωστής Γιούργος
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet