Ο χρόνος ο αληθινός είναι αυτός που ζούμε δίπλα σε καλούς φίλους και συντρόφους. Με τον Σάκη, απ΄ τις ανάγκες της ζωής, αρχίσαμε να χωρίζουμε νωρίς και συχνά, αλλά ποτέ δεν τον νιώθαμε μακριά. Αρκούσε μια διά ζώσης συνάντησης μαζί του, για να ξανάρθει η αίσθηση πως είμαστε συνέχεια ο ένας δίπλα στον άλλο.
Απ΄ όπου πέρναγε ο Σάκης, άφηνε παρακαταθήκη φίλους καλούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Κέρκυρα, την τελευταία του πατρίδα, πήγαν να τον αποχαιρετήσουν φίλοι και σύντροφοι όλων των εποχών. Ο Σταύρος Κοντονής, από τα φοιτητικά χρόνια του «Ρήγα» και του ΚΚΕ Εσωτερικού, η Φωτεινή Βάκη, από τις νεότερες γενιές, ο βουλευτής Κέρκυρας του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αυλωνίτης, εκπρόσωπος της ΕΛΜΕ... Και στη Ριτσώνα, όπου είχε επιλέξει ότι θα γίνει η καύση του, μίλησε ο σύντροφος και φίλος του Στ. Μποφυλάτος και ο αδελφός του Ανδρέας.
Από τον αποχαιρετισμό της Φωτεινής Βάκη που δημοσιεύουμε, μπορεί όποιος δεν τον γνώρισε να έχει μια εικόνα από το έντονο ίχνος που άφησε ο Σάκης Τσούκας στο πέρασμά του από τη ζωή και την αριστερά.

Είναι κάποιοι άνθρωποι φτιαγμένοι από το υλικό των ονείρων και κάνουν λέξεις που διέσυρε η πραγματικότητα, όπως “σύντροφος”, “φίλος”, “δάσκαλος”, “άνθρωπος”, να αξίζουν το όνομά τους. Είναι κάποιοι άνθρωποι που μας δίδαξαν κανόνες βίου σεμνά και αθόρυβα, χωρίς διδακτισμούς και μεγαλοστομίες. Είναι κάποιοι άνθρωποι που η διαδρομή της ζωής τους μέσα σε ζοφερούς καιρούς φώτισε τα σκοτάδια. Ο φίλος μου ο Σάκης ήταν ένας από αυτούς. Με έμαθε ότι η Αριστερά είναι οι αριστεροί και όχι οι δεκάρικοι και οι ψευδεπίγραφες κορώνες. Με έμαθε ότι είναι οι αριστεροί που την συντροφικότητα, την αλληλεγγύη, την ανιδιοτέλεια και την ανθρωπιά τις κάνουν αξίωμα και πυξίδα, που τους προσανατολίζει στην καθημερινότητα.
Για να ανατρέξει και να απαριθμήσει κανείς την πολιτική του διαδρομή και την προσφορά στην κοινωνία, θα χρειαζόταν αρκετές ώρες. Ακάματος και σεμνός, γεμάτος πάθος για ό,τι αναλάμβανε επιβεβαίωνε διαρκώς τη ρήση του ποιητή “οι ήρωες περπατούν στα σκοτεινά.” Ο Σάκης απεχθανόταν τους προβολείς της δημοσιότητας και τα οφίκια, την έπαρση και τα οξύμωρα που ταλάνισαν και ταλανίζουν, δυστυχώς, και τον δικό μας χώρο, όπως αυτό της “διαφήμισης” αγωνιστικών περγαμηνών. Από σκόρπιες κουβέντες σε ένα διάλειμμα καφέ στη Βουλή, θα μάθαινα ότι ο Σάκης Τσούκας τύπωνε άοκνα τον “Θούριο” σε δύσκολους καιρούς. Και όταν μου ανέθεσαν το καθήκον να συντάξω ένα μικρό κείμενο για την «Αυγή» με τα έργα και τις ημέρες του αγαπημένου μας φίλου και συντρόφου, συνειδητοποίησα κάνοντας την μικρή έρευνά μου πόσα είχε προσφέρει και για τα οποία δεν μιλούσε ποτέ. Μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου και του Γραφείου του Ρήγα Φεραίου, Γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτερικού στην Οργάνωση του Παλαιού Φαλήρου, μετά στην ΑΚΟΑ, μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας. Διετέλεσε μέλος της διοίκησης της ΕΛΜΕ Κέρκυρας, αιρετό μέλος του ΠΥΣΔΕ και του ΑΠΥΣΔΕ Ιονίων Νήσων, μέλος του ΔΣ και Γραμματέας του Νομαρχιακού τμήματος Κέρκυρας της ΑΔΕΔΥ και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ. Τον αγάπησε πολύ, τον αγκάλιασε η Κέρκυρα και τον τίμησε για να την τιμήσει και αυτός με τη σειρά του μέσα από το αξίωμα του Αντιπεριφερειάρχη Ιονίων Νήσων (2014-2019).
Θα με κατσάδιαζε τώρα αν με άκουγε να παραθέτω το πολιτικό και κοινωνικό του βιογραφικό. Όμως, φίλε μου Σάκη, πώς μπορώ να ξεχάσω την αγωνία και το πείσμα σου, την οργανωτικότητα και τις ατέλειωτες ώρες ενημέρωσης, τα όνειρα και τις προσδοκίες που μεταφράζονταν σε αναρίθμητες ώρες εργασίας, ταξίδια στην Αθήνα, επισκέψεις σε φορείς και υπουργεία για θέματα εξαιρετικά χρήσιμα, αλλά εξόχως άχαρα στη διεκπεραίωση και δρομολόγησή τους; Το επιχειρηματικό πάρκο, που τόσο ήθελες να γίνει, το χωροταξικό Ιονίων νήσων, τη συμπαράστασή σου στους ελαιοτριβείς, την προστασία από φυσικά φαινόμενα και καταστροφές και άλλα πολλά. Πώς να ξεχάσω όμως και εκείνες τις δύσκολες μέρες του ’15, τον αγώνα και την αγωνία για την ταυτότητα και το μέλλον της Αριστεράς, τις περιοδείες που κάναμε απ’ άκρη σ’ άκρη τον Σεπτέμβρη του ’15 και παρά τις δικές μας “νουθεσίες” και προτροπές να μην κουράζεσαι ερχόσουν παντού μαζί μας; Για την πληγωμένη Αριστερά, για την Αριστερά που έπρεπε να ορθοποδήσει μετά την ήττα και να συνεχίσει να κυβερνά στο ζόφο, για την ιστορική ευθύνη που αναλάβαμε.
Δεν προλάβαμε να τα πούμε τώρα για τις τελευταίες εξελίξεις. Δεν προλάβαμε να σχολιάσουμε απολογισμούς και προγράμματα, δεν προλάβαμε να συζητήσουμε που οδεύει το πάντα εν κινήσει κόμμα μας. Τα κακά μαντάτα μου τα είπες πριν λίγο καιρό στο τηλέφωνο από το νοσοκομείο. Πάσχιζα να σου δώσω λίγο αισιοδοξία και δύναμη κάνοντας αδέξια πλάκα: Κοίτα να τον φας γρήγορα τον καρκίνο, γιατί μετά πρέπει να φάμε το νεοφιλελευθερισμό, αν και αυτός δεν τρώγεται με τίποτα -και γελούσαμε.
Ο Σάκης δεν πρόσφερε μόνο τα μέγιστα στην Στήριξη και στην Δημοτική Ομάδα Πρόληψης “Νίκος Μώρος”, αλλά ήταν και από τους πρωτεργάτες του σχολείου δεύτερης ευκαιρίας στις φυλακές Κέρκυρας. Αγωνιστής για τα δικαιώματα, για τους βουβούς και αόρατους μέχρι τέλους. Ένα ανοιχτό μυαλό, μια ανοιχτή πόρτα και μια ανοιχτή αγκαλιά για όλους ήταν ο φίλος μας.
Λένε ότι οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν όταν τους θυμάσαι. Και ο Σάκης Τσούκας πάντα θα είναι στο μυαλό και την καρδιά μας, δίπλα μας να μας κατσαδιάζει και να μας συμβουλεύει, να μας ανοίγει δρόμους ζωής και να μας θυμίζει πάντα ότι τον δρόμο τον φτιάχνεις περπατώντας.
Φωτεινή Βάκη
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet