Ηταν μία βαθιά ανάσα για το δημοκρατικό κόσμο μέσα στο ζόφο των ημερών και το «εθνοπατριωτικό» παραλήρημα σε κανάλια και άλλα ΜΜΕ. Περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι στο κέντρο της Αθήνας, το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, διαδήλωσαν για το αυτονόητο (που όπως φαίνεται, βέβαια, δεν είναι και τόσο αυτονόητο τελικά). Ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, δηλαδή, είναι καλοδεχούμενοι στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και ότι φυσικά οι ίδιοι δεν φταίνε για το γεγονός ότι οι ζωές τους διαλύθηκαν λόγω των πολέμων στις πατρίδες τους.
Στη συγκέντρωση συμμετείχαν κόμματα και συλλογικότητες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς,του αντιεξουσιαστικού χώρου και της Νεολαίας και του Τομέα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ. Πάνω από 400 μέλη του κόμματος έδωσαν το παρόν, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι υπάρχει σφυγμός, αλλά και διάθεση για πάλη, έτσι ώστε να αναδειχθούν ψύχραιμες και συνετές φωνές, κόντρα στο κλίμα που έχει καλλιεργηθεί.
Τα συνθήματα που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της πορείας ήταν πολλά και ιδιαίτερα επιτυχημένα. Στόχευαν στη ρίζα του προβλήματος και έθεσαν το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις: «Με τους μετανάστες είμαστε μαζί, επαναπροώθηση σε μπάτσους και ναζί», «Στο φράχτη του Έβρου, στον πάτο του Αιγαίου βρίσκεται η ασφάλεια του κάθε Ευρωπαίου» και «Ούτε κλειστά, ούτε ανοιχτά στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά». Επίσης, «Όχι φυλακές για την προσφυγιά-αλληλεγγύη σ’ όλα τα νησιά» και τέλος «Ελλάδα, γη αντιφασιστική με τους πρόσφυγες θα ζήσουμε μαζί».
H πορεία άρχισε από τα Προπύλαια, μέσω της οδού Σταδίου έφτασε στο Σύνταγμα και στη Βουλή και επέστρεψε εκ νέου στα Προπύλαια, χωρίς όμως να διαλυθεί και αυτό έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία. Πολλοί από τους συγκεντρωμένους παρέμειναν στο σημείο, συζήτησαν μεταξύ τους, αντάλλαξαν απόψεις για δράσεις που μπορούν να λάβουν χώρα το επόμενο διάστημα και έστειλαν ένα μήνυμα συμπόρευσης, διότι το πρόβλημα είναι επείγον και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.

Είμαστε πολλοί

Πολλά ήταν και τα σχετικά ποσταρίσματα στα social media από πολίτες που θέλησαν να προβάλλουν τη συγκέντρωση και την πορεία ως την πρώτη, συγκροτημένη απάντηση της δημοκρατικής και αντιφασιστικής Αθήνας στους πολεμοκάπηλους, που ονειρεύονται πολέμους και που έχουν ορίσει ως μοναδικό εχθρό τους τους κατατρεγμένους και τα θύματα του πολέμου.
Το τέλος της βραδιάς βρήκε τον κόσμο που συμμετείχε αναθαρρημένο. Όχι γιατί μία πορεία μπορεί να λύσει το πρόβλημα, όσο γιατί αποδείχθηκε στην πράξη ότι όσοι πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρξει μία άλλη διέξοδος,διέξοδος που θα σέβεται τον άνθρωπο, το διεθνές δίκαιο, αλλά και την κοινή λογική, είμαστε πολλοί. Απλά, η φωνή μας δεν μπορεί να ακουστεί στα κυρίαρχα ΜΜΕ, ειδικά σήμερα που τα media έχουν επιλέξει στρατόπεδο. Είναι αυτό του «φιγουρατζίδικου» εθνικισμού και της δήθεν πατριωτικής προσέγγισης.
Παράλληλα, δεν υπήρχε τίποτα πιο παρήγορο από τη συμμετοχή νέων ανθρώπων. Μαθητών, φοιτητών, σπουδαστών και εργαζόμενων. Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν σπεύσει στο Έβρο πιστεύοντας ότι θα έχουν τη δυνατότητα να περάσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος, είναι επίσης νέοι που θέλουν να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να ονειρευτούν μακριά από τον εφιάλτη του πολέμου και την αγωνία για την καθημερινή επιβίωση. Αυτό κινητοποίησε νέο κόσμο στην Αθήνα, αλλά και στις άλλες πόλεις στις οποίες έλαβαν χώρα ανάλογες συγκεντρώσεις.

Συνέχεια των δράσεων αλληλεγγύης

Προφανώς δεν πρέπει να μείνουμε μόνο στη συγκέντρωση της Πέμπτης. Εννοείται ότι απαιτούνται και άλλες δράσεις το αμέσως επόμενο διάστημα που θα ευαισθητοποιήσουν περαιτέρω την κοινή γνώμη και θα αντιστρέψουν, αν αυτό είναι δυνατό, το κλίμα φόβου και τρόμου που έχει κυριαρχήσει για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Πρόκειται για δουλειά που θα γίνει στο δρόμο, αλλά όχι μόνο εκεί. Χρειάζεται ζύμωση στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στους χώρους δουλειάς, σε συλλόγους, στις γειτονιές, ιδίως στις υποβαθμισμένες που φιλοξενούν μετανάστες και πρόσφυγες. Μπροστά υπάρχει ένας μαραθώνιος που έχει ως τελικό στόχο τη θριαμβευτική επικράτηση της αλληλεγγύης και την οριστική ήττα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Είναι ένας αγώνας ζωής που πρέπει να δώσουμε...

Νίκος Γιαννόπουλος

 
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet