Η τρέχουσα περίοδος σίγουρα θα αφήσει το αποτύπωμά της στο μέλλον τόσο για τη χώρα και την προοπτική της ΕΕ, όσο και για ολόκληρο τον κόσμο. Το πιο σημαντικό, βέβαια, είναι το, πλανητικό πλέον, πρόβλημα του κορονοϊού, τα μηνύματα που μας φέρνει και τους τρομακτικούς συνειρμούς που μας προκαλεί. Επισκιάζει, μεν, όλα τα προβλήματα που υπήρχαν έως τώρα, αλλά αυτά όχι μόνο θα τα ξαναδούμε μπροστά μας, αλλά και θα είναι πολύ πιο οξυμένα και απαιτητικά.

Νεοφιλελεύθερη ελαφρότητα

Το ίδιο -και ακόμη περισσότερο- ισχύει και για μας, στην Ελλάδα. Η δοκιμασία της κυβέρνησης της ΝΔ πρώτα απέναντι στην όξυνση του προσφυγικού και τώρα στην αντιμετώπιση του κορονοϊού, μας αποκαλύπτει την εγκληματική, πλέον, νεοφιλελεύθερη ελαφρότητα που τη διαπερνούσε για οκτώ μήνες τώρα. Στο προσφυγικό, για παράδειγμα, πρώτα περιπλανήθηκε σε αυταρχικές και επιπόλαιες επιλογές με αφάνταστο πόνο για συνανθρώπους μας. Στη συνέχεια, αφού οι επιλογές αυτές την οδήγησαν στη βία κατά των νησιωτών, βρέθηκε αιφνιδιασμένη στα γεγονότα του Έβρου μπροστά στην εργαλειοποίηση των προσφύγων από τον Τ. Ερντογάν, για την εξυπηρέτηση της πολιτικής του έναντι της ΕΕ και της Ελλάδας.
Το αυτονόητο καθήκον της, όμως, να προφυλάξει τα σύνορα το συνόδευσε με δυο απαράδεκτες επιλογές. Αφενός, το πρόβλημα το ανακήρυξε «εθνικό» και «πατριωτικό» για να αντλήσει πολιτικά οφέλη και να δυσκολέψει την οποιαδήποτε κριτική στις επιλογές της. Αφετέρου, καταπάτησε κρίσιμες διεθνείς συμβάσεις στον τρόπο που εφάρμοσε το σχέδιο εξουδετέρωσης των επικίνδυνων προκλήσεων της Τουρκίας με τέτοια βαναυσότητα και σε τόση έκταση, που η Ελλάδα δυσφημίστηκε διεθνώς ως χώρα που δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και καταπατά διεθνείς συμβάσεις που προστατεύουν τους πρόσφυγες. Το δημοσίευμα των New York Times - μετά της El Pais - είναι το πιο τρανταχτό όχι όμως και το μοναδικό. Μας έφερε στη δυσάρεστη θέση να ντρεπόμαστε για τη χώρα μας για άλλη μια φορά.
Η αντιμετώπιση του κορονοϊού, από την άλλη, αποκάλυψε τη ρηχότητα, καταρχάς, της κατασκευής «επιτελικό κράτος». Εξέθεσε, ταυτόχρονα, στα μάτια κάθε πολίτη, τα νεοφιλελεύθερα πειράματα στον τομέα της Υγείας και την ολιγωρία της κυβέρνησης, η οποία δεν ενίσχυσε καθόλου το δυναμικό του ΕΣΥ, δεν υλοποίησε καν προγραμματισμένες προσλήψεις από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, δεν προχώρησε έτοιμους διαγωνισμούς αλλά σχεδίαζε την απίσχνασή του. Αυτή η πολιτική, τώρα, δοκιμάζει ζωές ανθρώπων, τρομοκρατεί την κοινωνία. Η κυβέρνηση τελικά, με μικρή καθυστέρηση, προχώρησε στα έκτακτα μέτρα, όμως, όπως δυστυχώς θα φανεί τις επόμενες μέρες, το ΕΣΥ έχει περιορισμένα όπλα να πολεμήσει.

Η δεξιά, ξανά, βλέπει «Δούρειους Ίππους»

Η σοβαρότητα και του κορονοϊού και του προσφυγικού είναι προφανής και θέτει κανόνες και, κάποια, όρια και στην πολιτική αντιπαράθεση. Πλην, δεν εμποδίζει και την κριτική. Αυτό, όμως, θα ήθελε η κυβέρνηση και γι’ αυτό με τη βοήθεια των φιλικών της – και κυρίαρχων επικοινωνιακά – ΜΜΕ δυσφημεί κάθε κριτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πρώτο θύμα, φυσικά, αν και με τις παρεμβάσεις του ακολουθεί μέχρι κεραίας τη ρήση του Αλέξη Τσίπρα «εγώ δεν θα γίνω Μητσοτάκης». Τουλάχιστον, οι σοβαροί αναλυτές το επισημαίνουν αυτό, ιδίως με αφορμή τη φράση του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Πέτσα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «Δούρειος Ίππος του Ερντογάν»! Ήταν επόμενο να το πει αυτό ο κ. Πέτσας εφόσον ένα δύσκολο πρόβλημα, όπως το προσφυγικό, η κυβέρνηση το ανήγαγε σε εθνικό και ενέπνευσε πολεμικούς οίστρους όχι μόνο στους πολίτες, αλλά και στα στελέχη της.
Έχει ενδιαφέρον ότι στο χειρισμό του προσφυγικού ζητήματος βλέπει κανείς –εκτός απ΄ την απαράδεκτη στάση της έναντι των προσφύγων– μια υποχωρητικότητα της κυβέρνησης έναντι της ΕΕ και αποφυγή να απαιτήσει λύσεις. Συγχρόνως, βλέπουμε ένα κενό, στην επικοινωνία της Ελλάδας με την Τουρκία όσο και αν αυτή τη δυσκολεύει η αρνητική και προκλητική στάση της. Όντως, ο Ερντογάν προκαλεί και αυτό θέλει απάντηση. Αλλά θέλει αντιμετώπιση με μυαλό και προσοχή. Διότι, όλα όσα λέγονται από τους κυβερνητικούς προπαγανδιστές ότι «έφαγε πόρτα» ο Ερντογάν στις Βρυξέλλες είναι τουλάχιστον υπερβολικά. Η Τουρκία παραμένει στο παιχνίδι.
Αυτή τη στιγμή η Τουρκία, στριμωγμένη, προφανώς, αλλά και συνομιλήτρια – ενώ η Ελλάδα αποκλείεται για άλλη μια φορά – με μεγάλες χώρες, επιχειρεί μια συνολική αναδιαπραγμάτευση των σχέσεών της με την ΕΕ, όχι μόνο για το προσφυγικό. Επιδιώκει μια ειδική σχέση. Η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να κλείνει όλους τους δίαυλους επικοινωνίας με την τουρκική, κάθε ιδέα διαλόγου. Η συζήτηση της Τουρκίας με την ΕΕ για τη νέα σχέση της είναι ζωτικής σημασίας και για την Ελλάδα και ίσως γίνει παράθυρο ελπίδας για το μέλλον. Η κυβέρνηση, επομένως, οφείλει να αξιολογεί όλα αυτά και να παρεμβαίνει. Δεν το κάνει, είτε από ανικανότητα είτε από μικροπολιτικές βλέψεις, για να κρατά ψηλά το «εθνικό φρόνημα». Και ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, θα έπρεπε να αξιολογεί διαφορετικά το θέμα αυτό και να πιέζει την κυβέρνηση προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο ιός κρύβει τα προβλήματα της οικονομίας

Θα δούμε πώς θα ξεμπλέξουμε με τον κορονοϊό, διεθνώς, και τι διδάγματα θα κατασταλάξουν στις κοινωνίες. Προς το παρόν, η ελληνική κυβέρνηση τον επιστράτευσε για να προετοιμάσει τις δυσμενείς προοπτικές της οικονομίας και να γίνουν πιο αποδεκτές από τους πολίτες. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι με βάση τα επίσημα στοιχεία (η ανάλυση του Κ. Μελά στη σελ. 6) ο κορονοϊός βρήκε την οικονομία σε επιβράδυνση, ενώ η κυβέρνηση είχε προεξοφλήσει επιτάχυνση. Μάλιστα, επιβράδυνση που ήταν απόρροια της οικονομικής πολιτικής της.
Αυτό όχι μόνο δεν μπορεί να κρυφτεί λόγω κορονοϊού, αλλά –απεναντίας- αποκαλύπτει τα αδύνατα σημεία της πολιτικής της ΝΔ. Για παράδειγμα, θα ήταν διαφορετικές οι αντοχές της οικονομίας αν είχε εφαρμοσθεί η δέσμη μέτρων της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και ιδίως η μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος στο 2,5%. Τώρα, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει, όπως ήδη ζήτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, σε νέο προϋπολογισμό για το 2020 και να περιλαμβάνει μέτρα αναπτυξιακά και δαπάνες για αποζημιώσεις όσων θα θίξει ο κορονοϊός. Τα ρεπορτάζ, παρ’ όλα αυτά, μιλούν ήδη για ακύρωση μέτρων και υποσχέσεων όπως μείωση ΕΝΦΙΑ και φόρων. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα, ζητά όχι μόνο να υπάρξουν αναπτυξιακά μέτρα, αλλά και να μην γίνουν περικοπές! Επίσης ζητά να ακυρωθούν αποφάσεις για άρση της προστασίας της πρώτης κατοικίας και οι πλειστηριασμοί.
Η κυβέρνηση σύντομα θα βρεθεί μπροστά σε ένα πολιτικό πρόβλημα όχι μόνο διαχειριστικό. Τα προβλήματα που υπάρχουν, ιδίως στην οικονομία και το κοινωνικό κράτος, λόγω και του κορονοϊού, σίγουρα δεν μπορούν να αποκρυβούν για μακρύ χρονικό διάστημα.

 

 

Ν’ αντισταθούμε στις γκρίζες ζώνες



Δεν είναι καθόλου ευχάριστο να χρειάζεται να ενημερωνόμαστε ξανά οι έλληνες πολίτες από το εξωτερικό, από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Αυτό αισθανθήκαμε, τουλάχιστον όσοι το αισθανθήκαμε, προχθές διαβάζοντας το ρεπορτάζ των New York Times για όσα συμβαίνουν στον Έβρο κυρίως, αλλά και στα νησιά. Διάσπαρτα δημοσιεύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπήρχαν, αλλά έτσι συγκροτημένα όχι. Γι’ αυτό και το ρεπορτάζ αυτό τιμωρήθηκε με τη δέουσα αποσιώπηση και υποβάθμιση. Παρά το ότι η δημοσιότητα που πήρε στον ξένο Τύπο υπήρξε ευρεία και με το ανάλογο κόστος για τη χώρα. Ο κ. Πέτσας, βέβαια, διέψευσε το ρεπορτάζ, αλλά καθόλου πειστικά.
Αλλά δεν είναι μόνο τα όσα συμβαίνουν εκεί ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως. Ένα ακόμη ζήτημα γεννάται και από την παραμονή, σχεδόν σε συνθήκες, εγκλεισμού πεντακοσίων περίπου προσφύγων στο αρματαγωγό «Ρόδος» στο λιμάνι της Λέσβου. Ποιο είναι το νομικό καθεστώς που τους διέπει; Ποια η τύχη τους; Σωστά ο τομεάρχης για τα ανθρώπινα δικαιώματα του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Ψυχογιός με δήλωση επισημαίνει ότι «δεν είναι δυνατό να βρίσκονται εδώ και τόσες μέρες μέλη ευάλωτων ομάδων, … ασυνόδευτοι ανήλικοι, έγκυες, οικογένειες με παιδιά, εγκλωβισμένα στα αμπάρια του αρματαγωγού». «Η επικίνδυνη ‘γκρίζα ζώνη’ (limbo state) και οι συνεχώς επιδεινούμενες συνθήκες στις οποίες βρίσκονται εδώ και μέρες και αναδείχθηκαν κι από πολλά ξένα μέσα εκθέτοντας τη χώρα, πρέπει να τερματιστεί και να τους χορηγηθεί η δυνατότητα πρόσβασης στο σύστημα Ασύλου, όπως ζητούν πλήθος Διεθνών Οργανισμών και Ανθρωπιστικών Οργανώσεων, αλλά και κορυφαίοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όπως η Επίτροπος Εσωτερικών της Ε.Ε. Ίλβα Γιόχανσον».

 

Παύλος Κλαυδιανός
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet