Η Ευρώπη έκλεισε τα σύνορά της, αλλά η αλληλεγγύη έρχεται από μακριά. Από την Κίνα, την Ρωσία, την Κούβα, την Αλβανία, την Σομαλία. Φτωχές χώρες στέλνουν γιατρούς και υγειονομικό υλικό στην Ιταλία, ιδιαίτερα στη δοκιμαζόμενη περιφέρεια της Λομβαρδίας, ενώ οι πλούσιες χώρες της Ευρώπης, κλεισμένες στην εγωιστική τους μιζέρια υπολογίζουν τη βοήθεια με το σταγονόμετρο και με το αζημίωτο. Οι κουβανοί γιατροί θεωρούν τη βοήθεια «επαναστατικό τους καθήκον», οι αλβανοί γιατροί σπεύδουν να βοηθήσουν αφήνοντας πίσω τους το τραγικό ναυάγιο με τους πάνω από 100 νεκρούς που προκάλεσε το 1997 το ιταλικό πολεμικό ναυτικό εμβολίζοντας ένα αλβανικό σκάφος στα ανοιχτά του Μπρίντιζι (με πρωθυπουργό τον Ρομάνο Πρόντι). Η Αφρική, με τους σομαλούς γιατρούς, δεν αρνείται την προσφορά της, παρόλη τη διαρκή και μόνιμη τακτική της διατήρησης σχέσεων όλων των ιταλικών κυβερνήσεων με τις εγκληματικές πρακτικές των κυβερνήσεων της Λιβύης, προκειμένου να εμποδίζουν με βασανιστήρια και πνιγμούς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες να φθάσουν στην Ιταλία. Η αλληλεγγύη όμως έρχεται και με εκατοντάδες γιατρούς από τη φτωχή Νότια Ιταλία στην πλούσια Λομβαρδία, την πατρίδα της Λέγκας του Βορρά, όπου για δεκαετίες μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν παρέλειπε σε κάθε ευκαιρία να δείχνει την περιφρόνησή του για τους “terroni” του Νότου.
Ίσως ο πόνος της πανδημίας να αποτελέσει μια ευκαιρία για να αναθεωρηθούν στερεότυπα και να αναπτυχθούν στενοί και αληθινοί δεσμοί ανάμεσα στους ανθρώπους.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet