Η δράση και η προσφορά των γιατρών της Κούβας σε πάνω από 30 χώρες σε όλες τις περιοχές του κόσμου για την καταπολέμηση του κορωνοϊού είναι εκτός από αναγκαία και καθοριστική. Έρχεται να επιβεβαιώσει τις «αρχές της συνεργασίας και της αλληλεγγύης», όπως λένε οι ίδιοι οι Κουβανοί. Μια αλληλεγγύη αναγκαία τώρα όσο ποτέ άλλοτε, που η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με την παγκόσμια «υγειονομική κρίση».
Κρίσεις υπήρξαν και στο παρελθόν, όχι τέτοιας έκτασης. Η Κούβα από τις αρχές του 1960 –η νεαρή τότε σοσιαλιστική δημοκρατία– εγκαινίασε την πολιτική της «διεθνούς αλληλεγγύης». Έτσι, η Αβάνα είχε από τότε στείλει χιλιάδες γιατρούς σε πολλές χώρες του «Τρίτου Κόσμου» να βοηθήσουν τους λαούς που υπέφεραν από τις επιδημίες και τους πολέμους. Η παρουσία των Κουβανών στις χώρες αυτές καταπολεμήθηκε και χαρακτηρίστηκε σαν επέμβαση στα εσωτερικά τους, από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ (CIA).

«Πάμε να βοηθήσουμε, όχι να ρίξουμε βόμβες»

Η απάντηση του Φιντέλ Κάστρο στις κατηγορίες αυτές έχει μείνει ιστορική: «εμείς πάμε να βοηθήσουμε και όχι να ρίξουμε βόμβες. Πάμε να εργαστούμε για την ανόρθωση των χωρών από τις καταστροφές, που εσείς έχετε προκαλέσει για να βοηθήσουμε τους λαούς, που υποφέρουν από την πείνα και την καταπίεση.» Η βοήθεια αυτή προς τις τρίτες χώρες παρά τις δυσκολίες και τις αντίξοες συνθήκες συνεχίστηκε και τις επόμενες δεκαετίες το ΄90 και το 2000. Έμεινε, όμως, σχεδόν άγνωστη ευρύτερα, αφού τα μίντια απέφευγαν να αναφερθούν σε αυτή ή, το χειρότερο, τη δυσφημούσαν.

ΠΟΥ: Εγκώμιο για το σύστημα υγείας

Όμως, το 2016 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναγνώρισε ότι η Κούβα έχει ένα υγειονομικό σύστημα που ανταποκρίνεται με επάρκεια και αξιοπρέπεια στις ανάγκες υγείας του πληθυσμού. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει πολιτική βούληση και έχει τεθεί στο κέντρο της προσοχής ο άνθρωπος. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που η Κούβα έχει ένα πολυάριθμο δυναμικό από γιατρούς και υγειονομικό προσωπικό. Ταυτόχρονα, ο ΠΟΥ αναφέρθηκε και στην ικανότητα της Κούβας να παράγει καινοτόμα φάρμακα.

Η Κούβα στην Ευρώπη

Σήμερα, παρά το συνεχιζόμενο –εμπάργκο που έχει επιβάλλει η Ουάσιγκτον από το 1962– με τεράστιες συνέπειες για την ανάπτυξη της χώρας η Κούβα έχει την ικανότητα να στέλνει αποστολές με υγειονομικό υλικό και στις ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης όπου επικράτησε αρχικά μια χαοτική κατάσταση με διαφορετικές στρατηγικές, την εθνική αναδίπλωση και το κλείσιμο των συνόρων για την αντιμετώπιση του COVID-19.
Η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα ήταν η Ιταλία που υποδέχτηκε την αποστολή γιατρών και υγειονομικών στις 22 Μαρτίου στο αεροδρόμιο του Μιλάνου, με τις άσπρες μπλούζες, κρατώντας στα χέρια τους τις σημαίες της Ιταλία και της Κούβας. Μια συμβολική ενέργεια αλληλεγγύης και συνεργασίας που ζήτησαν οι αρχές της Λομβαρδίας, της περιοχής που είχε τις περισσότερες πληγές από τον κορωνοϊό και τα περισσότερα θύματα. Στην αποστολή μετείχαν 37 γιατροί (ειδικευμένοι στη γενετική, πνευμονολόγοι λοιμοξιωλόγοι και αρκετοί έμπειροι στις εντατικές). Ο δρ Κάρλος Ρικάρντο Ντίες είπε «εμείς βρισκόμαστε παντού, όπου μας καλούν και υπάρχουν ανάγκες (...) γιατί η επιστήμη μας, η ιατρική, δεν είναι απλώς μια επιστήμη, αλλά συνδέεται στενά με τον ουμανισμό.»

...και στην Βρετανία

Λίγες ημέρες αργότερα μια άλλη αποστολή από γιατρούς και υγειονομικούς έφθασαν στη Μ. Βρετανία, όπου ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον είχε ακολουθήσει την τακτική «η ανοσία της αγέλης», μια επικίνδυνη πολιτική που αναγκάστηκε να την αλλάξει μετά τις διαμαρτυρίες που έγιναν και να ζητήσει τη βοήθεια της Κούβας, παρά την εχθρική στάση της χώρας του σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς κατά της Κούβας. Η ψυχρότητα, όμως, μεταξύ των δύο χωρών είχε υποχωρήσει λίγες ημέρες πριν, όταν βρετανικό κρουαζιερόπλοιο βρέθηκε στην ανάγκη λόγω κρούσματος του COVID-19 να αναζητήσει λιμάνι. Οι Μπαχάμες και τα Νησιά Μπαρμπέιντος αρνήθηκαν να διευκολύνουν το κρουαζιερόπλοιο. Μόνο η Κούβα δέχθηκε να βγουν όλα τα άτομα στο λιμάνι της Αβάνας και να φθάσουν στη χώρα τους αεροπορικώς, εκτός από τους ασθενείς που τους προσφέρθηκαν ιατρικές υπηρεσίες.
Μετά από αυτές τις δύο χώρες ήρθε η σειρά μιας άλλης ευρωπαϊκής χώρας, της Γαλλίας, να προσφύγει στην Αβάνα. Η πολιτική ηγεσία της δυσκολεύτηκε, όπως έγραψε ο Τύπος, και αφού ταλαντεύτηκε αρκετές ημέρες, υπό την πίεση της Γερουσίας και του γαλλικού ΚΚ, υπέγραψε τελικά το διάταγμα για τα νησιά Μαρτινίκα και Γουαδελούπη να κληθούν οι γιατροί της Κούβας.
Οι μεγαλύτερες αποστολές της Κούβας, όμως, συνεχίστηκαν να γίνονται προς τις χώρες της Λατινικής Αμερικής (Νικαράγουα, Βολιβία, Βενεζουέλα, Βραζιλία). Οι αποστολές αυτές ενοχλούν ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, που εντείνουν τις πιέσεις, τις κυρώσεις και το εμπάργκο τη στιγμή που ο ρόλος της Κούβας θεωρείται κρίσιμος για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης.
Η πολιτική αυτή των ΗΠΑ έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις που ακόμα και οι επικεφαλής των οργανισμών, όπως ο γ.γ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, η επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του ΟΗΕ Μισέλ Μπατσελέτ, ακόμα και ο επίτροπος της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ υποστηρίζουν την αναστολή των διεθνών κυρώσεων, «όσο διαρκεί η μάχη κατά της παγκόσμιας επιδημίας».

Κ. Κοβανης
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet