Κυβερνητική αδιαφορία για την προστασία των προσφύγων από τον κορωνοϊό



Εντείνονται την τελευταία εβδομάδα η ανησυχία και οι καταγγελίες για την αντιμετώπιση της πανδημίας όσον αφορά το προσφυγικό, καθώς τα μέτρα της κυβέρνησης χαρακτηρίζονται από ανεπαρκή μέχρι επικίνδυνα.
Προς το παρόν, κρούσματα του ιού έχουν καταγραφεί στις δομές φιλοξενίας προσφύγων στη Ριτσώνα και στη Μαλακάσα. Αντί, όμως, να γίνει μεταφορά των νοσούντων σε καταλληλότερα μέρη, όπως και των επαφών τους, με απολύμανση ή και κλείσιμο των χώρων, όπως συμβαίνει μέχρι τώρα στις υπόλοιπες περιπτώσεις κρουσμάτων, το υπουργείο επέβαλε την πλήρη καραντίνα των δομών. Οι διαμένοντες, δηλαδή, είναι υποχρεωμένοι να παραμείνουν κλεισμένοι 6 και 8 άτομα μαζί σε ένα κοντέινερ, χωρίς να είναι σίγουρο ποιος μπορεί να είναι θετικός στον ιό και ποιος όχι, αφού το τεστ δεν έχει διενεργηθεί σε όλο τον πληθυσμό των δομών, και χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας (μάσκες, γάντια, αντισηπτικά κτλ). Στην πραγματικότητα, με αυτό τον τρόπο καταδικάζεται ολόκληρος ο προσφυγικός πληθυσμός των δομών να νοσήσει (πληθυσμός με ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες, που μπορεί να σημαίνει ακόμα και θάνατο για κάποιους), κάνοντας φανερό ότι μόνο μέλημα της κυβέρνησης είναι η απομόνωσή τους από την υπόλοιπη κοινωνία.
«Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους αιτούντες άσυλο περισσότερο σαν αριθμούς, παρά σαν ανθρώπους. Στις περιπτώσεις της Ριτσώνας και της Μαλακάσας επιβάλλει ένα γενικό αποκλεισμό, που ενδεχομένως να οδηγήσει στην ανοσία της αγέλης μέσα στις δομές. Αντί να οδηγούμαστε εμμέσως σε στοχοποίηση και απομόνωση συγκεκριμένων πληθυσμών, πρέπει να υιοθετηθούν λύσεις για την αντιμετώπιση του ίδιου του φαινομένου της πανδημίας», σημειώνει στην «Εποχή» ο Γιώργος Ψυχογιός, βουλευτής και αν. τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, προτείνοντας «προσλήψεις στις υγειονομικές μονάδες των περιφερειών όπου υπάρχουν δομές φιλοξενίας και κινητές μονάδες του ΕΟΔΥ, που θα εξετάζουν τακτικά και συνολικά τους φιλοξενούμενους».

Η αποσυμφόρηση πιο επιτακτική από ποτέ

Παράλληλα, η κυβέρνηση συνεχίζει να μη λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα αποσυμφόρησης για τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) των νησιών, μεταφέροντας απλά στην ενδοχώρα την Πέμπτη και σήμερα, Κυριακή, κάποιες δεκάδες μόνο πρόσφυγες από τη Λέσβο (82 και 53 αντίστοιχα). Τη στιγμή που το ΚΥΤ του νησιού μετρά πάνω από 18.000 διαμένοντες, αυτή η κίνηση μπορεί να χαρακτηρισθεί μόνο σαν σταγόνα στον ωκεανό. Σημειώνεται πως το αίτημα αποσυμφόρησης δεν διατυπώνεται πια μόνο από την αντιπολίτευση και τις τοπικές αρχές και κοινωνία, αλλά και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μετά από σχετική επιστολή της επιτρόπου Εσωτερικών Υποθέσεων, Ίλβα Γιόχανσον, προ δύο εβδομάδων, η ίδια επαναδιατύπωσε την πρόταση μεταφοράς των προσφύγων σε ξενοδοχεία σε τηλεδιάσκεψη με το ελληνικό υπουργείο πριν λίγες ημέρες. Παρόλ’ αυτά, όμως, «το δημοτικό συμβούλιο της Μυτιλήνης δεν έχει καμία ενημέρωση από το υπουργείο ότι προτίθεται να προβεί σε κάτι τέτοιο», επισημαίνει στην «Εποχή» η Εριφύλη Χιωτέλλη, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Με Πυξίδα τον Πολίτη».
«Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το πώς οι πρόσφυγες έχουν αυτοπεριοριστεί μες στις σκηνές τους μετά την ενημέρωση της διοίκησης και των εθελοντών για τον ιό. Ό,τι όμως για όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους αποτελεί φυσιολογική καθημερινότητα, οι κανόνες υγιεινής, το πλύσιμο των χεριών, η αποφυγή συνωστισμού και κοινωνικών επαφών, για τους διαμένοντες στη Μόρια είναι απλά αδύνατον», περιγράφει η ίδια, «οι άνθρωποι καθημερινά αναγκάζονται να συνωστίζονται στις ουρές για το συσσίτιο επί τρεις ώρες, ή για να πάνε τουαλέτα, που αντιστοιχεί μία σε χίλια άτομα, ή για να πλυθούν, καθώς οι βρύσες είναι ελάχιστες. Ουσιαστικά, έχουμε μείνει απλά να ευχόμαστε να μην υπάρξει κάποιο κρούσμα».
Για την περίπτωση κρουσμάτων, το υπουργείο έστησε κάποια κοντέινερ έξω από το ΚΥΤ της Μόριας για την απομόνωσή τους -μέτρο προφανώς ανεπαρκές, καθώς δεν εξασφαλίζει τον εντοπισμό τους, που είναι πολύ δύσκολο να διαπιστωθεί σε αυτές τις συνθήκες συνωστισμού, και μέχρι να εντοπιστούν, θα σημαίνει ότι έχει γίνει μετάδοση σε πολύ περισσότερο κόσμο απ’ ό,τι μπορούν να φιλοξενήσουν αυτά τα κοντέινερ. Παράλληλα, το υπουργείο έχει επιβάλλει τη διακοπή του επιδόματος της Ύπατης Αρμοστείας στους πρόσφυγες, όπως και τη μετακίνησή τους ουσιαστικά έξω από τα ΚΥΤ, που σημαίνει ότι πολλοί πρόσφυγες έχουν μείνει χωρίς χρήματα και χωρίς δυνατότητα να αγοράσουν τρόφιμα, γεγονός απαραίτητο, αφού «λόγω υπερπληθυσμού πολλές φορές το συσσίτιο δεν φτάνει για όλους», τονίζει η Εριφύλη Χιωτέλλη.
Το δημοτικό συμβούλιο της Μυτιλήνης, προκειμένου να υπάρξει κάποια προστασία των προσφύγων από τον ιό, διερευνά μέρη που θα λειτουργήσουν ως χώροι καραντίνας 14 ημερών για τους νεοεισερχόμενους πρόσφυγες, αλλά «πρώτο και πιο σημαντικό μέλημα πρέπει να είναι η αποσυμφόρηση, που ούτως ή άλλως έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί εδώ και μήνες. Ταυτόχρονα, πρέπει να γίνουν προσλήψεις για την ενίσχυση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας υγείας στα νησιά, αλλά και μέσα στις δομές θα πρέπει να γίνει αξιοποίηση του ΕΟΔΥ (με περαιτέρω προσλήψεις με έμφαση στα νησιά) και οργανώσεων με μεγάλη εμπειρία, όπως των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, των Γιατρών του Κόσμου κ.ά.», υπογραμμίζει ο Γιώργος Ψυχογιός.

Απεργίες πείνας

Μπροστά σε αυτά τα τεκταινόμενα, όπως είναι αναμενόμενο, η ανησυχία των προσφύγων για την υγεία τους εντείνεται, προχωρώντας σε κάποιες περιπτώσεις σε απεργία πείνας. Μετά τους κρατούμενους στο ΠΡΟΚΕΚΑ της Κορίνθου και της Δράμας, διήμερη απεργία πείνας πραγματοποιήθηκε και από κρατούμενους στο ΠΡΟΚΕΚΑ της Μόριας, όπως και στο αστυνομικό τμήμα Γλυφάδας, ζητώντας την απελευθέρωσή τους, καθώς δεν έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα και η διοικητική απόφαση κράτησής τους σε αυτές τις συνθήκες θέτει τη ζωή τους σε άμεσο κίνδυνο. «Αντί να μειώνεται η κράτηση και να ακολουθήσουμε την πολιτική της Πορτογαλίας, που έδωσε προσωρινά χαρτιά σε όλους, προκειμένου να προστατευθούν από την πανδημία, βλέπουμε μια πολιτική που γεμίζει τα αστυνομικά τμήματα και εγκλωβίζει ανθρώπους σε απάνθρωπες συνθήκες, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Και αυτή η πολιτική κοστίζει όντως σε ανθρώπινες ζωές, γιατί έχουμε δει ήδη πολλούς θανάτους προσφύγων κατά τη διακυβέρνηση της ΝΔ», σημειώνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, με τον τελευταίο μάλιστα να σημειώνεται αυτή τη βδομάδα στη Μόρια, όπου ένα 16χρονο παιδί κατέληξε μετά από συμπλοκή μέσα στο ΚΥΤ.

Ρατσιστικές επιθέσεις αστυνομικών

Η επικίνδυνη αντίληψη, όμως, που βλέπει του πρόσφυγες σαν ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας, δεν χαρακτηρίζει μόνο τα κυβερνητικά μέτρα (ή για την ακρίβεια τα μη μέτρα), αλλά και ευρύτερα τον κρατικό μηχανισμό. Το τελευταίο διάστημα, κατά τους ελέγχους για τον περιορισμό κυκλοφορίας, έχουν καταγραφεί και δει τη δημοσιότητα τουλάχιστον τρία περιστατικά αστυνομικής βίας σε βάρος προσφύγων, σύμφωνα με την Άρσις και το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας. Αιτούντας άσυλο στη Σάμο, ενώ περίμενε σε ουρά σουπερ-μάρκετ, ελέγχθηκε από αστυνομικούς, ο μόνος απ’ όλη την ουρά, και στη συνέχεια προσήχθη με τη βία στο τμήμα, όπου και τον ξυλοκόπησαν. Αντίστοιχα, ωφελούμενος του προγράμματος ESTIA στην Αθήνα επίσης προσήχθη στο τμήμα και υπέστη σωματική βία με πρόσχημα την παραβίαση των όρων απαγόρευσης κυκλοφορίας του πληθυσμού. Στην τρίτη περίπτωση, αυτή μαθητή του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών, οι αστυνομικοί δεν χρειάστηκαν ούτε αυτό το πρόσχημα, λέγοντάς του ότι αποκλείεται να ξέρει ελληνικά και να έγραψε ο ίδιος τη βεβαίωση κυκλοφορίας που είχε, του άσκησαν βία και εξευτελιστικό δημόσιο σωματικό έλεγχο, ξεγνυμνώνοντάς τον.

Ανεπαρκή βήματα

Μέσα σε αυτή την ιδιαίτερα ζοφερή κατάσταση στο προσφυγικό, το μόνο έστω λίγο θετικό είναι, πρώτον, η υποχώρηση της κυβέρνησης, μετά και από τις αλλεπάλληλες αντιδράσεις των εγχώριων κοινωνικών και πολιτικών φορέων και της ΕΕ, όσον αφορά την αναστολή του δικαιώματος υποβολής αίτησης ασύλου για όσους εισήλθαν στη χώρα τον Μάρτιο. Οι εν λόγω πρόσφυγες μπορούν πλέον να υποβάλλουν το αίτημά τους κανονικά, αν και η εξέτασή του θα γίνει όταν επαναλειτουργήσει η Υπηρεσία Ασύλου μετά την άρση των μέτρων για τον κορωνοϊό. Δεύτερον, η προώθηση της επανεγκατάστασης 1.600 περίπου ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων σε χώρες της ΕΕ το επόμενο άμεσο διάστημα. Κίνηση, βέβαια, που δεν μπορεί να κριθεί ως επαρκής ή ως πράξη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, τόσο για το γεγονός ότι αφορά μόνο μία συγκεκριμένη ομάδα προσφύγων, όσο και για τον περιορισμένο αριθμό που αφορά, τη στιγμή που στην Ελλάδα διαμένουν τουλάχιστον 5.252 ασυνόδευτοι ανήλικοι πρόσφυγες.

Τζέλα Αλιπράντη
Πρόσφατα άρθρα ( Κοινωνία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet