Μετά την εξαγγελία του Εμ. Μακρόν για τη λήξη της καραντίνας, με εξαίρεση τις ευαίσθητες ομάδες και τους ηλικιωμένους, εκδηλώθηκαν οι πρώτες αντιδράσεις.
Μια ομάδα ηλικιωμένων διανοουμένων, οικονομολόγων, δημοσιογράφων, πολιτικών, αμέσως μετά προχώρησαν στη σύνταξη ενός κειμένου που σε μικρό χρονικό διάστημα συγκέντρωσε από τις 121 υπογραφές αρχικά πάνω από 670. Στο κείμενό τους οι ηλικιωμένοι δηλώνουν πως είναι ανυπότακτοι και ότι δεν πρόκειται να δεχθούν νέες διακρίσεις. Μεταξύ αυτών που υπογράφουν είναι και γνωστοί από τα κείμενά τους στην «Εποχή» όπως ο Πιερ Κάλφα, ο Μισέλ Ίσον, η ιστορικός και αγωνίστρια Ανιέτ Λακρουά Ριζ, ο Μισέλ Λωράν κ.ά. Δημοσιεύουμε ολόκληρο το κείμενο:

Αέναη καραντίνα;


Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ανακοίνωσε σαν πιθανή ημερομηνία λήξης της καραντίνας την 11η Μαΐου. Η απόφαση αυτή όμως θα εφαρμοστεί προοδευτικά. Πρώτα οι μαθητές θα πάνε στο σχολείο τους για να μπορέσουν οι γονείς να επιστρέψουν στις εργασίες τους. Αργότερα –μέχρι πότε κανείς δεν το γνωρίζει– θα έρθει η σειρά των ηλικιωμένων. Θα είμαστε καταδικασμένοι σε καραντίνα, αενάως; Όπως οι λεπροί τις παλιότερες εποχές;
Από ποια ηλικία αρχίζει αυτή η καραντίνα; (η Μπριτζίτ Μακρόν θα συμπεριληφθεί στο μέτρο αυτό;) Σε όλους μας είναι κατανοητό: οι ηλικιωμένοι είναι συνταξιούχοι αντιπαραγωγικοί, αυτοί εκεί πρέπει να σιωπούν, ακόμα κι αν υποφέρουν, από κατάθλιψη λόγω της μοναξιάς. Κι αν έχει κλονισθεί η υγεία τους θα πρέπει να περιμένουν, ο θάνατος δεν θα τους ξεχάσει όπου κι αν βρίσκονται στα νοσοκομεία ή τα γηροκομεία. Και τι θα γίνει με τους ηλικιωμένους που εργάζονται ακόμα λόγω της αύξησης του χρόνου συνταξιοδότησής τους ή για να συμπληρώσουν τη μίζερη σύνταξη ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν, κι ακόμα να βοηθήσουν οικονομικά και πρακτικά τα παιδιά τους. Τέλος, δίνουν ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες συλλογικότητες, τα τελευταία δίκτυα με έντονη δραστηριότητα στην κοινωνία μας.
Η κυβέρνηση αποφάσισε την καραντίνα σε συνθήκες σχεδόν απάνθρωπες, χωρίς μάσκες, χωρίς τεστ, χωρίς αντισηπτικά, χωρίς γάντια και χωρίς κρεβάτια και αναπνευστήρες στα νοσοκομεία. Αυτή η κυβέρνηση θέλει να μεταφέρει τις ευθύνες της εγκληματικής της ανικανότητας της στην κοινωνία. Κι όταν αυτό δεν το μπορεί πια (όπως στην οικονομία της παραγωγικότητας και στο χρυσό κανόνα της κυβέρνησης Μακρόν και των προηγούμενων) τότε προσφεύγει στους ηλικιωμένους, στον αδύναμο κρίκο –όπως θεωρούν τους ανθρώπους αυτούς. Χωρίς αμφιβολία επειδή οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ποτέ δεν θα έχουν επάρκεια σε μάσκες, τεστ, γάντια για όλο τον κόσμο.

Εμείς θα βγούμε

Σκέφθηκαν, με ό,τι ότι αυτό σημαίνει σε ηθικό επίπεδο, μια «διαλογή», η οποία είναι απορριπτέα από την πλειονότητα του ιατρικού κόσμου και των ανθρώπων που φροντίζουν και διασώζουν όσες μπορούν περισσότερες ζωές σε έκτακτες συνθήκες. Έχει φθάσει η ανθρωπότητα στο έσχατο σημείο του πολιτισμού ώστε να παραδώσουμε στις φυλετικές και αντιγεροντικές διακρίσεις τους ηλικιωμένους ανθρώπους; Και γιατί όχι, στην (ήπια) γενοκτονία των γερόντων; Πώς θα αρχίσουμε την «κοινωνία μετά», με αυτά τα φιλελευθερίζοντα και εντελώς αντισυνταγματικά μέτρα;
Εάν ο Εμ. Μακρον εφαρμόσει τη λήξη της καραντίνας όπως την εξήγγειλε για την 11η Μάη, και υποχρεωθούν οι γέροντες να παραμείνουν σε απομόνωση, τότε εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, στις 11 Μαΐου δεν θα υπακούσουμε και θα βγούμε, μαζί με όλους τους άλλους. Και όπως το τραγουδούσε ο Μπορίς Βιαν «προειδοποιήστε τους ενόπλους ότι είμαστε άοπλοι και επομένως μπορούν να μας ρίξουν...»
Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε και στο mediapart.gr. Η συλλογική υπογραφών συνεχίζεται από τους Sonia Combe (sonia.combe@gmail.com), Régine Robin (regrobin7@gmail.com) και Dominique Vidal (dominique.vidal-sephiha@orange.fr), που πήραν και την πρωτοβουλία.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet