Του Ορέστη Φ. Αθανασίου

Στο πιο «σκοτεινό» τμήμα της νέας συμφωνίας με τους δανειστές πιθανόν να αναδειχθούν οι ιδιωτικοποιήσεις καθώς πλέον θα περάσουν σε ένα καινούργιο φορέα που θα αντικαταστήσει το ΤΑΙΠΕΔ.

Δέσμευση για τριάντα χρόνια

Ο νέος φορέας που θα ονομαστεί Ταμείο δημόσιου πλούτου δεν θα διαχειρίζεται μόνο ακίνητα, αλλά και επιχειρήσεις και μετοχικά πακέτα του Δημοσίου με συνολική αξία 50 δισ. ευρώ. Στο Ταμείο μπορεί να μεταφερθούν κλειστά στρατόπεδα, βραχονησίδες, τα μελλοντικά έσοδα από τους υδρογονάνθρακες, θυγατρικές και ακίνητα τραπεζών, και το ίδιο το ΤΑΙΠΕΔ. Δηλαδή από τον κατάλογο των προς ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων που προέβλεπαν και οι ελληνικές προτάσεις μέχρι το δημοψήφισμα (ΟΛΠ, ΟΛΘ, περιφερειακά αεροδρόμια, Ελληνικό Αστέρας Βουλιαγμένης και τα ακίνητα-«φιλέτα» που είχαν ήδη πωληθεί) στο όνομα πρωτίστως της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών δημιουργείται ένας μηχανισμός εκποίησης δημόσιας περιουσίας, που θα λειτουργεί για τριάντα χρόνια.
Και αυτό την ίδια στιγμή που το ΔΝΤ, στην έκθεσή του για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, αναγνωρίζει πως οι έως τώρα στόχοι του προγράμματος δεν έχουν επιτευχθεί, καθώς τα έσοδα ανέρχονται σε 3 δισ. ευρώ ενώ η πρόβλεψη ήταν για έσοδα 22,3 δισ. ευρώ: 5 δισ. ευρώ μέχρι τα τέλη του 2011, 15 δισ. ευρώ μέχρι τα τέλη του 2012 και 50 δισ. ευρώ φέτος.
Στη δική της πρόβλεψη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά πως τα έσοδα των ιδιωτικοποιήσεων θα κυμανθούν από τέσσερα έως 10 δισ. ευρώ μέχρι το 2022. Τα δέκα δισ. ευρώ αποτελούν το βασικό σενάριο στην εκτίμηση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και τα τέσσερα δισ. αποτελούν το δυσμενές Το ΔΝΤ περιορίζει τα έσοδα σε μόλις 500 εκατ. ευρώ ετησίως από φέτος μέχρι το 2018, δηλαδή δεν θα ξεπεράσουν συνολικά τα 5 δισ. ευρώ.

Νέο σχέδιο Εύρηκα

Από την πλευρά τους δύο οικονομολόγοι του Centre for European Reform σε άρθρο τους που αναδημοσιεύθηκε σε ελληνική οικονομική ιστοσελίδα χαρακτηρίζουν «απελπιστικά αισιόδοξο» το στόχο των 50 δισ. και συστήνουν λιγότερες «βιαστικές πωλήσεις» δημόσιων περιουσιακών στοιχείων. Στην ίδια εκτίμηση καταλήγει και το σχετικό non paper του Μαξίμου στο οποίο αναφέρεται: «η ένταξη περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου στο Ταμείο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα πουληθούν, σε αντίθεση με τα ακίνητα του ΤΑΙΠΕΔ που ήταν όλα προς πώληση. Κάποια, πράγματι, μπορεί να πουληθούν, για ορισμένα να υπάρξουν μακροχρόνιες παραχωρήσεις και άλλα να δημιουργούν εισόδημα που θα εισρέει στο Ταμείο».
Με αυτά τα δεδομένα, η μάχη που δόθηκε στη 17ωρη Σύνοδο Κορυφής της ευρωζώνης με άξονα το αν η έδρα του Ταμείου θα είναι στην Αθήνα ή στο Λουξεμβούργο μοιάζει με μια εκ των προτέρων χαμένη μάχη οπισθοφυλακής για την ελληνική πλευρά.
Εξάλλου, όπως έχει ήδη δημοσιευθεί, η πρόταση για τη δημιουργία του νέου Ταμείου επαναφέρει έως και την τελευταία λεπτομέρεια το σχέδιο «Εύρηκα» το οποίο έχει εκπονήσει από το 2011, η εταιρία συμβούλων Roland Berger, η οποία συνεργάζεται σταθερά με τη γερμανική κυβέρνηση
Το σχέδιο ήταν να δημιουργηθεί ένας φορέας στον οποίο η Ελλάδα θα τοποθετούσε όλα τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία (τράπεζες, ακίνητα, τηλεπικοινωνίες, λιμάνια…), η συνολική αξία των οποίων υπολογιζόταν στα 125 εκατ. ευρώ. Ο φορέας αυτός θα αγοραζόταν στη συνέχεια από ένα ευρωπαϊκό ίδρυμα με έδρα το Λουξεμβούργο που θα αναλάμβανε και την ιδιωτικοποίηση όλων αυτών των περιουσιακών στοιχείων έως το 2025.
Τα έσοδα θα χρησιμοποιούντο για την αποπληρωμή των δανείων στην EKT και τον EFSF και το χρέος θα μειωνόταν στα 88% του ΑΕΠ από το 145% του ΑΕΠ όπου βρισκόταν όταν εκπονήθηκε το σχέδιο. Με βάση τον σχεδιασμό της Roland Berger, με το κλείσιμο του φορέα το 2025 εάν προέκυπταν κεφαλαιακά κέρδη θα επιστρέφονταν στην Ελλάδα. Αν τα έσοδα είναι χαμηλότερα των 125 δισ. ευρώ, η Ελλάδα θα αναλάμβανε το κόστος, υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό ποσό δεν θα υπερέβαινε το 30% του ΑΕΠ ή τα 150 δισ. ευρώ ως το 2025.
Σύμφωνα με τα ίδια δημοσιεύματα το σχέδιο είχε τότε εγκαταλειφθεί γιατί κρίθηκε «αντιλειτουργικό» και τώρα επαναφέρεται λόγω της «αποτυχίας» του ΤΑΙΠΕΔ να προωθήσει τις ιδιωτικοποιήσεις.

Μακριά από τις δεσμεύσεις

Αναμφίβολα είμαστε πολύ μακριά από τις αρχικές δεσμεύσεις για υλοποίηση μόνο των ιδιωτικοποιήσεων που έχουν ήδη ολοκληρωθεί όπως προέβλεπε η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου και φυσικά για μια διαδικασία από την οποία απουσιάζουν έστω και οι έξι προϋποθέσεις που προέβλεπε προηγούμενη πρόταση της κυβέρνησης. Και αυτό κάθε άλλο μπορεί να θεωρηθεί ως επιτυχία.


ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet