Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών μιλά για μείωση των φορολογικών εσόδων της τάξης των 100 δισ., αλλά δεν μοιάζει να ανησυχεί για τις μόνιμες και ανυπολόγιστες απώλειες λόγω της μεταφοράς δραστηριοτήτων όλων των κορυφαίων γερμανικών επιχειρήσεων σε φορολογικές οάσεις. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι πολλές από αυτές βρίσκονται μέσα στη λίστα εκείνων, που ζητούν να κάνουν χρήση των κρατικών ενισχύσεων με κορυφαίο και πιο επίκαιρο το παράδειγμα της Lufthansa.

Του Δημήτρη Σμυρναίου

Την εβδομάδα που πέρασε η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι τα κράτη μέλη είχαν καταθέσει συνολικά σχέδια ενίσχυσης με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επιχειρήσεων, οι οποίες επλήγησαν από τις συνέπειες της πανδημίας και τα περιοριστικά μέτρα που ακολούθησαν. Οι παρεμβάσεις αυτές αγγίζουν τα 2,3 τρισ. ευρώ και έχουν έναν ξεκάθαρο «πρωταθλητή»: Την Γερμανία με ποσοστό 47%. Πρόκειται βεβαίως για ιλιγγιώδη ποσά, στα οποία δεν περιλαμβανόταν το «πακέτο διάσωσης» της αεροπορικής εταιρίας Lufthansa. Αλλά τι σημασία έχουν 9 δισ. μπροστά στο ένα και πλέον τρισ., τα οποία έχει διαθέσει μέχρι στιγμής το Βερολίνο για την σταθεροποίηση και ανασύνταξη της γερμανικής οικονομίας;
Οι σκληροί νεοφιλελεύθεροι γκρινιάζουν για αυτήν την πραγματική επέλαση του κρατικού καπιταλισμού, αλλά δεν έχουν και κάτι να αντιπροτείνουν. Ή μήπως θα μπορούσαν να αντιπροτείνουν κάτι; Για παράδειγμα να μην ενισχυθούν επιχειρήσεις που φοροαποφεύγουν συστηματικά έστω «και με το νόμο», όπως αποφάσισε η κυβέρνηση της Δανίας. Μιλάμε βεβαίως για εκείνες που μεταφέρουν μέσω θυγατρικών τις πιο κερδοφόρες από τις δραστηριότητές τους σε εξωτικούς προορισμούς, όπως οι Βερμούδες, τα νησιά Κάυμαν, οι Παρθένες Νήσοι, αλλά και σε λιγότερο εξωτικούς όπως ο Παναμάς και το Ντελαγουέρ των ΗΠΑ, το οποίο και κατέχει τα αδιαμφισβήτητα πρωτεία σε αριθμό εταιριών και φυσικά για κάποιους γαλαντόμους Ευρωπαίους, όπως η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, η Ελβετία ή και η Ιρλανδία. Οι τελευταίες δεν συμπεριλαμβάνονται βεβαίως στην «μαύρη λίστα» της ΕΕ.

Αποκαλύψεις από την Αριστερά

Αυτή την εβδομάδα η «die Linke» παρουσίασε μια πολύ διαφωτιστική έρευνα, η οποία βεβαίως δεν χώρεσε στα περισσότερα συστημικά μέσα, τα οποία ήταν απασχολημένα με αναλύσεις για τη... σωστή χρήση της μάσκας. Τα στοιχεία που παρουσίασε ο Φάμπιο ντε Μάζι, επικεφαλής του κόμματος της Αριστεράς στην επιτροπή οικονομικών είναι πραγματικά συγκλονιστικά. Οι τριάντα εταιρίες που συμπεριλαμβάνονται στον δείκτη DAX, στο ευαγγέλιο δηλαδή του Χρηματιστηρίου της Φρανκφούρτης έχουν συστήσει 2.841 θυγατρικές εταιρίες, στις οποίες κατέχουν το 100% των μετοχών τους σε χώρες «φορολογικούς παραδείσους» ή τέλος πάντων σε χώρες με πολύ ευνοϊκότερο καθεστώς φορολόγησης.
Μιλάμε για μια πραγματική «dream Team» της γερμανικής οικονομίας με όλα τα βαριά ονόματα να δίνουν το παρών: Deutsche Bank, Allianz, BWM, Daimler, Volkswagen, SAP, RWE, Siemens, Continental και πολλές ακόμα. Από τον κατάλογο δεν μπορούσε να λείπει φυσικά και η Lufthansa. Αυτό που ισχυρίζονται οι διοικήσεις τους είναι βεβαίως ότι σε όλες τις χώρες, όπου μεταθέτουν κάποιες λειτουργίες τους λειτουργούν νομότυπα. Το ύψος των διαφυγόντων εσόδων για το γερμανικό κράτος είναι δύσκολο να εκτιμηθεί με ακρίβεια. Υπάρχουν πάντως ανάμεσα στις παραπάνω και θυγατρικές με τζίρους δισεκατομμυρίων. Την ώρα λοιπόν που η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αναζητεί αόριστους, ακόμα, τρόπους προκειμένου να φορολογήσει ιντερνετικές εταιρίες και διασυνοριακές συναλλαγές για να χρηματοδοτήσει έτσι το υπό σύσταση «Πρόγραμμα Ανάκαμψης», η αφρόκρεμα της γερμανικής βιομηχανίας γλυτώνει πολλά δισεκατομμύρια σε φόρους. Και φυσικά πρέπει να θυμηθούμε ότι το γερμανικό δημόσιο υπολόγισε ήδη για φέτος μια πτώση των φορολογικών εσόδων του κατά 98 δισ. ευρώ λόγω της βαριάς ύφεσης.
Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι οι εταιρίες αυτές δεν βρίσκονται μόνο στις χώρες που κατατάσσουν ως φορολογικούς παραδείσους οι διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις, που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχουν πιο αυστηρά κριτήρια. Αλλά και στην επικαιροποιημένη «μαύρη λίστα» της ΕΕ για τις φορολογικές οάσεις. Η οποία ολοένα και περισσότερο αποκτά το χαρακτήρα ενός απλού επικοινωνιακού άλλοθι.

Η καημένη η Lufthansa

Το παράδειγμα της «λαβωμένης» Lufthansa είναι χαρακτηριστικό, αφού η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρία της Ευρώπης διαθέτει 77 θυγατρικές σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Για κάποιες έχει δώσει ισολογισμούς και για άλλες όχι. Κάτι που έκανε τον Φάμπιο ντε Μάζι, να απαιτήσει να γνωστοποιηθούν όλα τα οικονομικά στοιχεία αυτών των εταιριών πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση για υποστήριξη της μητρικής εταιρίας με κρατικό χρήμα.
Φυσικά όπως παραδέχεται και η έκθεση της die Linke η παρουσία μιας εταιρίας σε ένα φορολογικό παράδεισο δεν αποδεικνύει αυτομάτως φοροαποφυγή και πολύ περισσότερο παρανομία. Αλλά μετά και τις αποκαλύψεις των τελευταίων χρόνων για το ρόλο όλων των υπεράκτιων και με εταιριών είναι μάλλον πρόδηλο ποιός είναι ο στόχος τέτοιων μετακομίσεων... Όπως σημειώνει και η έκθεση του κόμματος της Αριστεράς μέσα από τα δαιδαλώδη και αδιαφανή εταιρικά σχήματα και συνεχείς μεταφορές κονδυλίων γίνεται αδύνατο να διερευνηθούν τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία, είτε πρόκειται για κέρδη, είτε για ζημίες. Σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι καν υποχρεωτική η δημοσίευση ισολογισμών ή άλλων στοιχείων όπως για παράδειγμα ο αριθμός των απασχολούμενων. Μόνο αν υπήρχε μια τέτοιου είδους υποχρέωση θα μπορούσε κανείς να έχει μια πλήρη εικόνα για παράδειγμα για την πραγματική κατάσταση της Lufthansa.
Αλλά ακόμα και τώρα, που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποτίθεται ότι θα θέσει κάποιους όρους, προκειμένου να εγκρίνει το σχέδιο στήριξης της αεροπορικής εταιρίας από το γερμανικό δημόσιο, κανείς ευρωπαίος τεχνοκράτης δεν σκέφτηκε να θίξει αυτό το ευαίσθητο σημείο. Εκτός αν είναι και αυτός ένας από τους λόγους, που το ΔΣ της Lufthansa ανέβαλε την Τετάρτη την έγκριση του σχεδίου, προκειμένου όπως επίσημα ανακοινώθηκε να συζητήσει κάποιες από τις πιο περίπλοκες πτυχές του, που έχουν να κάνουν με τα προαπαιτούμενα των Βρυξελλών.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet