Συζητάμε με τον υπουργό Επικρατείας για τη συμφωνία με τους δανειστές και τι περιθώρια αυτή αφήνει, ώστε να απαλύνει τις δυσβάσταχτες για το λαό συνέπειες. Το ενδεχόμενο εκλογών για το φθινόπωρο είναι πολύ πιθανό, την ίδια ώρα που το κόμμα πρέπει να αναζητήσει το πρόγραμμα που θα παρουσιάσει, όπως τονίζει ο Αλέκος Φλαμπουράρης.

Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Ο Αύγουστος θα είναι ένας δύσκολος μήνας για την κυβέρνηση, με στόχο να κλείσει τη συμφωνία και να σταματήσει ο οικονομικός στραγγαλισμός...

Πράγματι, η κυβέρνηση έχει εντατική δουλειά μπροστά της. Από τη μία, να πετύχει μια συμφωνία, η οποία θα είναι -όσο μας επιτρέπουν οι συνθήκες- όσο το δυνατόν κοντύτερα στους ανθρώπους του μόχθου και από την άλλη,  να προγραμματίζει αλλά και να εφαρμόζει πολιτικές και νομοσχέδια που ετοιμάζονται, ώστε να μειώνουν τα αρνητικά  από την εφαρμοζόμενη πολιτική της συμφωνίας.
Είσαστε, δηλαδή, προς αναζήτηση τρόπων, που θα απαλύνουν τη δυσβάσταχτη συμφωνία;
Ακριβώς. Θα προσπαθήσουμε, μέσα από τις ρωγμές που μπορεί να υπάρχουν,  να διαμορφώσουμε καλύτερες συνθήκες  για τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Θα αλλάξουμε το παραγωγικό μοντέλο

Η συμφωνία, μέχρι στιγμής, δεν αφήνει περιθώρια ελιγμών. Γιατί οι δανειστές να επιτρέψουν να ανοίξουν αυτά τα «παραθυράκια»;
Προσπαθούσαμε να κάνουμε όσο το δυνατόν καλύτερη συμφωνία από αυτή που υπήρχε και νομίζω πως κάτι καταφέραμε. Ένα θετικό αυτής της, κατά γενική ομολογία, κακής συμφωνίας είναι το πακέτο των 35 δισ. ευρώ που μας επιτρέπει να εφαρμόσουμε  μια αναπτυξιακή πολιτική, αξιοποιώντας στοιχεία της κοινωνικής οικονομίας,  κερδίζοντας κάθε μέρα νέες θέσεις εργασίας.
Η συμφωνία έχει βαρύ φορολογικό μέρος, πώς θα αντιρροπήσει αυτό;
Ακριβώς αυτό σας είπα παραπάνω. Θα ξεκινήσουμε την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με  δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις ώστε να επανεκκινηθεί η οικονομία και να ενισχυθεί η παραγωγική βάση της χώρας. Για παράδειγμα, ετοιμάζουμε ένα νομοσχέδιο σύμφωνα με το οποίο θα δίνεται η δυνατότητα να φτιάχνονται εταιρείες που θα αξιοποιούν ανεκμετάλλευτα στρέμματα του δημοσίου ή της Εκκλησίας, τα οποία θα καλλιεργήσουν οι αγρότες, με τη στήριξη του κράτους στα πρώτα τους βήματα. Αντίστοιχα θα προχωρήσουμε και σε άλλους τομείς όπως η βιομηχανία, οι κατασκευές, ο τουρισμός και άλλα.  Με αυτό τον τρόπο αφενός θα αντιμετωπίσουμε την ανεργία και αφετέρου θα αλλάξουμε το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.
Το σχέδιο αυτό φαίνεται πως θα μπορούσε να μειώσει μεσοπρόθεσμα την ανεργία. Όμως, η 100% προκαταβολή φόρου των επιχειρήσεων, σύμφωνα με προβλέψεις, θα έχει ως αποτέλεσμα να μπει λουκέτο σε 1.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αυτό πώς θα αποφευχθεί;
Η ελληνική οικονομία στηρίχθηκε στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και εμείς θέλουμε να τις στηρίξουμε. Με την αναχρηματοδότηση των τραπεζών, το μέλημά μας θα είναι  να δοθούν δάνεια σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με ένα πρόγραμμα βιώσιμο. Επαναλαμβάνω, η κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει να αναζητήσει άλλες μορφές διακυβέρνησης, ούτως ώστε να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στις υπάρχουσες δυσκολίες. Όσο ήμασταν στην αντιπολίτευση, ποτέ δεν αποδεχθήκαμε το μοντέλο ανάπτυξης το οποίο επιβλήθηκε. Ήρθε η ώρα, όλοι μας να σκεφτούμε τη νέα κατάσταση και μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο, να αναζητήσουμε τις νέες μορφές πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικής αντιμετώπισης των προβλημάτων. Έτσι θα αποδείξουμε πως η Αριστερά, η οποία ποτέ δεν κυβέρνησε, μπορεί να το κάνει και μάλιστα με επιτυχία.

Οι εκλογές ως ενδεχόμενο

Ενδέχεται να πάμε τον Σεπτέμβρη σε εκλογές;
Οι εκλογές, όπως και το δημοψήφισμα, είναι μια δημοκρατική διαδικασία που είναι αναγκαία όταν υπάρχουν προβλήματα, ώστε να απαντήσει σε αυτά ο λαός. Ενδέχεται, λοιπόν, να χρειαστεί σύντομα να πάμε σε εκλογές. Και ας μην δαιμονοποιούμε τη διαδικασία. Αυτό το έκανε πάντα η δεξιά, για να παραμένει στην εξουσία. Η αριστερά, όμως, έχει άλλη κουλτούρα. Είναι δυνατόν όταν υπάρχουν προβλήματα ή αναγκαστική  αλλαγή προγραμματικών κατευθύνσεων ή χάσιμο εμπιστοσύνης από ένα κομμάτι, να μην πάμε σε εκλογές; Διαφορετικά πώς θα μπορεί να εφαρμοστεί η κυβερνητική πολιτική;
Με τι πρόγραμμα θα κατέβει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές;
Αυτό πρέπει να το αναζητήσουμε από κοινού. Είναι πρωτόγνωρη εμπειρία να έχει η αριστερά τη διακυβέρνηση και να πρέπει να εφαρμόσει μια τέτοια συμφωνία. Είναι ανάγκη να συζητήσουμε, σε ένα ανοιχτό συνέδριο με τον κόσμο και τον κοινωνικό χώρο που συνέβαλε να φτάσει ως εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ, τα πραγματικά προβλήματα που υπάρχουν για να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε το νέο πολιτικό σχέδιο στις συγκεκριμένες συνθήκες. Και από τη στιγμή που θα το συνδιαμορφώσουμε, οφείλουμε και να το υπηρετήσουμε όλοι μαζί.
Αναφέρθηκες σε ανοιχτό συνέδριο. Να το δούμε λίγο;
Πιστεύω ότι οι σύνεδροι πρέπει να εκλεγούν από μια ευρεία βάση, ύστερα από μια καμπάνια εγγραφών. Θέλουμε να συμμετέχουν και να έχουν λόγο οι κοινωνικές δυνάμεις που στήριξαν και ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά δεν εννοώ να γίνουμε σαν το ΠΑΣΟΚ, που έλεγε πως όλοι είναι μέλη και πρέπει να ψηφίσουν. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι μόνιμα  ανοιχτός στην κοινωνία, και στις δυνάμεις εκείνες που τον στήριξαν.

Σύζευξη κόμματος, βουλής, κυβέρνησης

Ήταν αναμενόμενο, από τη στιγμή που η κυβέρνηση υποχρεώθηκε σε αυτή την κακή συμφωνία, να είχε τρανταγμούς. Πώς θα αντιμετωπιστεί το ζήτημα που έχει τεθεί;
Κατ’ αρχάς πρέπει να κάνουμε μια αναγκαία υπενθύμιση: Για πρώτη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κόμμα της αντιπολίτευσης, είναι κυβέρνηση. Μπορεί κάποιες αποφάσεις να πάσχουν σε ένα βαθμό από δημοκρατικές λειτουργίες και ευαισθησίες, αλλά όταν φτάνεις στη Βουλή, κατά τη γνώμη μου, η άρση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση δεν είναι νοητή. Θεωρώ πως ήταν λάθος από πλευράς των συντρόφων.
Ασκείται κριτική πως το εξάμηνο που πέρασε, η κυβέρνηση έκλεψε ύλη από το κόμμα αφήνοντάς του το ρόλο του θεατή. Ισχύει; Και αν ναι, πώς θα το αντιμετωπίσουμε;
Αμέσως μετά τις εκλογές του 2012 διεφάνη πως υπήρχε αντιπαράθεση μεταξύ κόμματος και Βουλής. Για να γεφυρωθεί αυτή φτιάξαμε τις ΕΕΚΕ (Επιτροπή Ελέγχου Κοινοβουλευτικού Έργου), ώστε να προετοιμάζονται επερωτήσεις, παρεμβάσεις ή ακόμα και προτάσεις νόμου ανά τομέα. Όταν γίναμε κυβέρνηση φτιάχτηκαν οι ΕΠΕΚΕ με τη συμμετοχή και του κυβερνητικού φορέα. Βέβαια, ορισμένες αντιμετωπίζουν προβλήματα, με ευθύνη και του κόμματος. Αν δεν ενισχυθούν αυτές, η σύζευξη κόμματος, βουλής και κυβέρνησης δεν θα είναι εύκολο να επιτευχθεί. Από εκεί και πέρα, θα πρέπει μέσα από διαφανείς και δημοκρατικές διαδικασίες, να συνεδριάσουν τα συλλογικά όργανα του κόμματος, ώστε με νηφαλιότητα να αναζητήσει, στις συνθήκες που ζούμε τώρα, ένα νέο πολιτικό σχέδιο.
Πιστεύεις ότι πρέπει να απεγκλωβιστούμε από αυτή τη συμφωνία; Και πώς;
Πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε να πετύχουμε όσο το δυνατόν καλύτερους όρους και να εφαρμόσουμε τη συμφωνία. Όπως και να έχει, η συμφωνία πρέπει να εφαρμοστεί, διαφορετικά κινδυνεύουμε να χάσουμε τα 84 δισ. ευρώ, τα οποία χρειάζονται για να αντεπεξέλθουμε στις ανάγκες που έχουμε. Ζητούμενο δεν είναι πώς θα απεγκλωβιστούμε, αλλά αν θα καταφέρουμε να φτιάξουμε ένα παράλληλο σύστημα, το οποίο θα παρέχει στην κοινωνία ανάσες. Και προκειμένου να το πετύχουμε αυτό θα πρέπει παράλληλα με τις σκληρές διαπραγματεύσεις, να  αναπτυχθεί ένα κίνημα αλληλεγγύης στον ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και να έχουν ενισχυθεί τα κινήματα αντίστασης και διεκδίκησης στον ελληνικό χώρο. Στο ΚΚΕ Εσωτερικού πάντα λέγαμε ότι και σοσιαλισμό να είχαμε, θα στηριζόμασταν στα κοινωνικά κινήματα και τους αγώνες των εργαζομένων, γιατί σε αυτή τη ζωή τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κατακτούνται με αγώνες.
Θεωρώ, λοιπόν, πως πρέπει να συζητήσουμε και να δούμε αν υπάρχει η δυνατότητα να κυβερνάμε και να κάνουμε μια παράλληλη πολιτική που θα ελαφραίνει τις επιπτώσεις στα ασθενέστερα κοινωνικά σώματα. Αν, βέβαια, μετά από έξι, οχτώ ή δέκα μήνες δούμε πως δεν περνά τίποτα και πως χειροτερεύει η ζωή του κόσμου, πράγμα που δε το πιστεύω, τότε πρέπει να επανεξετάσουμε τη στάση μας, με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Καταδικαστέα η καταστολή

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης έχει διαφορετική άποψη για τα κινήματα αντίστασης που αναφέρθηκες προηγουμένως, είτε με τις δηλώσεις που κάνει για τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, είτε με το πώς αντιμετώπισε τη συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος την περασμένη βδομάδα. Η κυβέρνηση συμφωνεί με όσα γίνονται;

Η καταστολή της διαδήλωσης πριν δύο βδομάδες είναι σαφώς καταδικαστέα. Δεν θέλω να υπερασπιστώ τον Γιάννη Πανούση, όμως ας δούμε την μεγάλη εικόνα. Παρά τις δυσκολίες -γιατί δεν ελέγχουμε όλο το μηχανισμό- ακόμα και σε αυτόν τον τομέα έχουμε αλλαγές. Σας θυμίζω τις μεγάλες ταυτόχρονες συγκεντρώσεις του «ναι» και του «όχι» δύο μέρες πριν το δημοψήφισμα, όπου δεν έγινε τίποτα. Αντίστοιχα, το 2010 οι μεγάλες διαδηλώσεις των πλατειών είχαν πνιγεί στα χημικά. Θέλω να πω πως υπάρχει μια σταδιακά σχετική πρόοδος στη συμπεριφορά των δυνάμεων καταστολής. Από εκεί και πέρα ο υπουργός, που βρίσκεται σε αυτή ειδικά τη θέση, πρέπει περισσότερο να δρα παρά να μιλάει.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet