Αν και ο γερμανικός Τύπος παραδέχεται ότι δεν υπάρχει άλλος “αξιόπιστος συνομιλητής” στην Αθήνα πλην του Αλ. Τσίπρα, οι σκληροί στο Βερολίνο επιμένουν να καταστροφολογούν

Του Δημήτρη Σμυρναίου


Είναι ο πιο δημοφιλής πολιτικός στη Γερμανία και ο πιο μισητός στις υπόλοιπες χώρες και αυτό, προφανώς, κάτι λέει για την κατάσταση της Ευρώπης, ειδικά αν συνυπολογίσουμε ότι, ουσιαστικά, αυτός κρατά στο χέρι του το πηδάλιο της Ευρωζώνης. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είχε και πάλι την τιμητική του την εβδομάδα που μας πέρασε και το παραπάνω σχόλιο δεν ανήκει σε μας, αλλά στον Γιάκομπ Αουγκστάιν στην ηλεκτρονική έκδοση του «ντερ Σπιγκελ».
«Σκιώδη καγκελάριο του πόνου» τον αποκαλούσε στον τίτλο του το σχετικό δημοσίευμα και σημείωνε ότι αν ο δικός του δρόμος είναι και ο συνολικός γερμανικός δρόμος, τότε «Καληνύχτα Ευρώπη». Στην ανάλυση του ο σχολιαστής σημείωνε ότι ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών εκμεταλλεύτηκε τη στιγμή, για να στρίψει το καράβι προς τα εκεί ακριβώς που αυτός επιθυμούσε, εφαρμόζοντας το ρητό του Ουίνστον Τσόρτσιλ, που συνήθιζε να λέει «ποτέ μην αφήνεις μια καλή κρίση να πάει χαμένη».
Η αντίδραση του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ, που ξαφνικά ανακάλυψε ότι η ευρωζώνη θα πρέπει να μπει σε μια άλλου επιπέδου φάση συνολικής διακυβέρνησης της, δείχνει ότι ο φόβος έχει πια εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η γερμανική Ευρώπη δεν είναι πια μια μακρινή ...φαντασίωση, αλλά απτή πραγματικότητα, που σαν οδοστρωτήρας απειλεί να τα συμπαρασύρει όλα.

Δύσκολη υπόθεση η υπερψήφιση

Την ίδια στιγμή όλοι οι σκληροί της Χριστιανοδημοκρατίας επιμένουν να θεωρούν ότι παρά την ψήφιση των «προαπαιτούμενων» από την ελληνική Βουλή, οι συμφωνηθείσες μεταρρυθμίσεις δεν θα εφαρμοστούν, από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει πλέον δική του πλειοψηφία στο ελληνικό κοινοβούλιο. Και απειλούν πάλι ότι δεν θα δώσουν την ψήφο τους σε ένα νέο μεγάλο πακέτο στήριξης, το οποίο θα πρέπει να έχει συμφωνηθεί μέχρι τις 20 Αυγούστου.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της στάσης ο Βόλφγκανγκ Μπόσμπαχ, ένας παραδοσιακά σφοδρός πολέμιος της πολιτικής της καγκελαρίου Μέρκελ για την ελληνική κρίση, ο οποίος και εξέφρασε τη διαφωνία του με αυτή την πολιτική, υποβάλλοντας την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου της Επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων του γερμανικού κοινοβουλίου. Αντίστοιχες δηλώσεις έγιναν και από άλλους βουλευτές της ομάδας των «οικονομιστών», οι οποίοι στέκονται ιδιαίτερα και στις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, ότι υπέγραψε μια συμφωνία την οποία δεν «πιστεύει». Όλα αυτά συνηγορούν στην εκτίμηση ότι η επικύρωση της νέας τριετούς συμφωνίας από το Μπούντεσταγκ δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Μάλιστα κάποιοι διακινούν την ιδέα, η θετική ψήφος τους να συνδυαστεί με την απαίτηση κάποιων ακόμα «προαπαιτούμενων» από την Αθήνα.

Ο πιο αξιόπιστος

Και όλα αυτά, μάλιστα, τη στιγμή που ακόμα και ο συντηρητικός Τύπος παραδέχεται ότι η γερμανική στάση απέναντι στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει κάθε όριο σκληρότητας, με αποκορύφωμα το γνωστό πια και στην Ελλάδα δημοσίευμα της «ντι Βελτ» για την εικόνα του «Τέταρτου Ράιχ», που κυριαρχεί σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές κοινωνίες και έχει κάνει την εικόνα της σύγχρονης γερμανικής ηγεσίας να φαντάζει για πολλούς αποκρουστική. Η ίδια εφημερίδα παραδεχόταν την περασμένη εβδομάδα ότι «ο μοναδικός αξιόπιστος συνομιλητής στην Αθήνα είναι ο Αλέξης Τσίπρας», κάτι που σκόπιμο θα ήταν να το αποδεχτούν Βρυξέλλες και Βερολίνο. Η επίσης αστική εφημερίδα γνώμης και «γραμμής» η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ», σε ασυνήθιστο ύφος, σημείωνε στις αρχές της εβδομάδας, κάτω από τη φωτογραφία-πορτρέτο του Έλληνα πρωθυπουργού ότι αυτός είναι «ο μοναδικός που μπορεί να σώσει την Ελλάδα» και έκανε κάποιους από τους πιστούς αναγνώστες της να τσιμπιούνται για να δουν αν ονειρεύονται.
Αυτό ίσως να είναι τελικά και το μεγαλύτερο κέρδος, που απέμεινε στον Ελληνα πρωθυπουργό, μετά την «περιπέτεια» με το δημοψήφισμα και τη σκληρή διαπραγμάτευση που ακολούθησε. Ακόμα και οι πιο σκληροί επικριτές του, ακόμα και αυτοί που πριν από μερικές εβδομάδες ...διαδήλωναν υπέρ της ανάγκης να πέσει η κυβέρνησή του και να αντικατασταθεί από μια άλλη, παραδέχονται σήμερα ότι δε μπορούν να τον παρακάμψουν τόσο εύκολα και θα πρέπει να έρθουν σε συμφωνία μαζί του. Το ερώτημα είναι, αν αυτή η διαπραγμάτευση για μια τέτοια συμφωνία θα είναι ειλικρινής και ρεαλιστική ή θα αποτελεί ακόμα μια προσπάθεια να πιεστεί η κυβέρνηση μέχρι σημείου ασφυξίας και να φθαρεί ακόμα περισσότερο. Αν δηλαδή έχουμε να κάνουμε με μια πραγματική αποδοχή της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας ή απλά με μια προσωρινή αναγκαστική ανακωχή, που θα την διαδεχτούν ακόμα σκληρότερες επιθέσεις ενάντια στη σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η στάση Σόιμπλε, αλλά και η προθυμία υιοθέτησης των αιτιάσεων του από κάποιους ντόπιους οπαδούς του γεννούν πολλές υποψίες ότι σύντομα θα βρεθούμε θεατές στο δεύτερο σενάριο.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet