Η Γαλλία βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες δυσκολίες και προκλήσεις –όπως και όλες οι χώρες της Ευρώπης κι όχι μόνο– μετά την υγειονομική κρίση, χωρίς να έχουν εκλείψει οι ανησυχίες και οι αβεβαιότητες για το μέλλον. Οι ανησυχίες αυτές όμως υποχωρούν στο δημόσιο διάλογο, μπροστά στη νέα τεράστια οικονομική και κοινωνική κρίση που ακολουθεί. Οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών, όπως του ΟΟΣΑ, και τα δημοσιεύματα για τη μείωση του ΑΕΠ, τη ραγδαία αύξηση της ανεργίας, την πτώση της παραγωγικής δραστηριότητας και της κατανάλωσης, προκαλούν εκτός από το φόβο και έντονους προβληματισμούς. Σε αυτούς τους προβληματισμούς και τους φόβους αναμένεται –σήμερα Κυριακή βράδυ– να αναφερθεί ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν στην τέταρτη τηλεοπτική του εμφάνιση μετά το ξέσπασμα της πανδημίας. Ασφαλώς θα αναφερθεί στη σταδιακή βελτίωση της κατάστασης στον τομέα της υγείας και στο ενδεχόμενο να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την άρση των περιορισμών που επιβλήθηκαν με την καραντίνα.
Το ενδιαφέρον όμως επικεντρώνεται στην πολιτική που προτίθεται να ακολουθήσει μετά την υγειονομική κρίση. Τα μέτρα που έχει πάρει μέχρι σήμερα και οι ενέργειες του δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας, σύμφωνα με αναλυτές. Προσπαθεί να λύσει τα σημερινά προβλήματα με παλιές συνταγές που έχουν αποτύχει. Πριν λίγες ημέρες ανακοίνωσε τη συγκρότηση μιας 26μελούς επιτροπής ειδικών (κυρίως οικονομολόγων), για την οποία δέχθηκε έντονες κριτικές. Πρόκειται για μια επιτροπή «μονόχρωμη», όπως γράφτηκε, που δεν έχει τίποτα το καινούργιο και τολμηρό να προτείνει.

Μαζικές απολύσεις

Οι μεγάλοι επιχειρηματίες έχουν ήδη προτείνει τη δική τους συνταγή, η οποία δεν φαίνεται να αλλάζει σε τίποτα από τις προηγούμενες -πριν από την κρίση- συνταγές. Τώρα πιέζουν και πιστεύουν πως θα έχουν την ισχυρή κρατική ενίσχυση και στήριξη, όπως εξάλλου την εξασφάλισαν με τα πρώτα μέτρα της κυβέρνησης Μακρόν – Φιλίπ, που διοχέτευσαν τεράστια ποσά προς την αυτοκινητοβιομηχανία Ρενώ κ.λπ. Η πολιτική αυτή θεωρείται απαράδεκτη από τα συνδικάτα γιατί γίνεται χωρίς δεσμεύσεις, ενώ από την άλλη, τα βάρη πέφτουν και πάλι στους εργαζόμενους. Οι βιομηχανίες προγραμματίζουν να απολύσουν πάνω από ένα εκατομμύριο εργαζόμενους το επόμενο διάστημα.

Πατέρας του έθνους

Στην κατάσταση αυτή θα πρέπει να προσθέσουμε ότι και στον τομέα της Παιδείας και τις δημόσιες υπηρεσίες, ιδιαίτερα στον τομέα της Υγείας, που έπαιξε ένα βασικό ρόλο για την αντιμετώπιση της πανδημίας, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Όσα ειπώθηκαν στη διάρκεια της κρίσης φαίνεται πως ξεχάστηκαν για να προωθηθούν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση ο πρόεδρος Εμ. Μακρόν αποφάσισε να απευθυνθεί και πάλι με διάγγελμά του από το προεδρικό μέγαρο προς το λαό του. «Μια ευκαιρία ακόμα για τον αρχηγό του κράτους να εμφανιστεί σαν πατέρας του έθνους», όπως γράφει αναλυτής. Ενώ όλο και περισσότερο γίνεται αισθητός ο κοινωνικός αναβρασμός που υπάρχει και οι λαϊκές κινητοποιήσεις παρά τις απαγορεύσεις – που επιβλήθηκαν μαζί με την καραντίνα– και ισχύουν ακόμα.

Το κίνημα κατά της αστυνομικής βίας και του ρατσισμού

Γι’ αυτή την παρέμβαση του προέδρου υπάρχει ένας ακόμα λόγος για τον οποίο δεν έχει μιλήσει ακόμα. Σύμφωνα, όμως, με πληροφορίες του Τύπου θα σπάσει τη σιωπή του και θα αναφερθεί στο κίνημα διαμαρτυρίας των νέων κατά της αστυνομικής βίας και του ρατσισμού. Ενός κινήματος που φαίνεται πως θα συνεχισθεί και θα ενταθεί μετά τη μεγάλη διαδήλωση που έγινε στις 2 Ιουνίου. Στη διαδήλωση αυτή πήραν μέρος στο Παρίσι πάνω από 20.000 άτομα, σύμφωνα με την αστυνομία, ενώ οι οργανωτές της ανέφεραν ότι ήταν πάνω από 80.000. Όλος αυτός ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της επιτροπής «Για την αλήθεια του Αντάμα Τραορέ» και της αδελφής του Ασσά. Ο Αντάμα έχασε τη ζωή του το 2016 μετά τη σύλληψη και την κράτησή του σε κελί του αστυνομικού τμήματος της Βαλ ντε Όζ όπου και βρέθηκε νεκρός. Από τότε δεν έχει προχωρήσει η διαλεύκανση της υπόθεσης, δηλαδή ποιες ήταν οι αιτίες του θανάτου του. Στη συγκέντρωση και διαδήλωση μίλησε η αδελφή του Ασσά και τραγούδησε η Καμέλια Ζορντάνα. Εκεί βρέθηκαν μαζί νέοι από τις λαϊκές συνοικίες, ακτιβιστές από τα «Κίτρινα Γιλέκα» που δεν είχαν παρευρεθεί σε τέτοιες συγκεντρώσεις, συνδικαλιστές, μαθητές και φοιτητές που δεν μπορούν να θεωρηθούν θύματα του ρατσισμού, αλλά που ανησυχούν για το περιβάλλον, για τις διακρίσεις και για το μέλλον τους.
Ήταν όλοι εκεί μπροστά στο δικαστικό μέγαρο του Παρισιού για να εκφράσουν την οργή τους κατά της βίας και του ρατσισμού. Αυτή η κινητοποίηση σηματοδοτεί μια ρήξη με τη σιωπή, σύμφωνα με τον δικηγόρο της επιτροπής Αντάμα Τραορέ. Ποτέ δεν είχαν συγκεντρωθεί τόσοι νέοι στο Παρίσι αλλά και στις άλλες μεγάλες πόλεις Μασσαλία, Μπορντό κ.λπ. Βέβαια η κινητοποίηση αυτή δεν ήταν τυχαία, έγινε στον απόηχο των διαδηλώσεων που συγκλονίζουν τις ΗΠΑ μετά τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ. Δείχνει την κινητοποίηση των νέων και τις ευαισθησίες τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτές οι κινητοποιήσεις δείχνουν πως θα συνεχιστούν μετά το κάλεσμα της οικογένειας και της επιτροπής στις 13 Ιουνίου στο Παρίσι. Η κυβέρνηση φαίνεται να φοβάται αυτές τις κινητοποιήσεις όχι όπως γράφτηκε μήπως «εκτραπούν οι νέοι», αλλά μήπως μαζικοποιηθεί ακόμα περισσότερο και έτσι γεννηθεί ένα νέο δυναμικό κίνημα στη Γαλλία.

Δημοτικές εκλογές

Ένα άλλο πρόβλημα –και όχι το τελευταίο– που έχει να αντιμετωπίσει ο Εμ. Μακρόν είναι οι δημοτικές εκλογές που θα γίνουν στις 28 του μήνα. Δεν είναι όμως ακόμα γνωστό αν θα αναφερθεί σ΄ αυτές. Εκτιμάται ότι δεν θα ήθελε με την παρέμβασή του να πάρουν αυτές οι εκλογές, οι πρώτες μετά την πανδημία, ένα έντονο πολιτικό - κομματικό χαρακτήρα, δηλαδή να σηματοδοτηθεί μια αντιπαράθεση των δυνάμεων της αριστεράς από τη μία κι από την άλλη των φιλελεύθερων, δεξιών και ακροδεξιών δυνάμεων. Γιατί αυτό θα συμβεί αν λάβουμε υπόψη μας τα αποτελέσματα των εκλογών του α΄ γύρου, τα οποία δεν συζητήθηκαν, γιατί αμέσως μετά η χώρα τέθηκε σε καραντίνα. Τα ποσοστά του κόμματος Μακρόν κυμάνθηκαν γύρω στο 10% με ελάχιστες εξαιρέσεις προς τα πάνω. Στο β΄ γύρο δεν θα έχει σε πολλές πόλεις υποψήφιους και οι δυνάμεις του είναι σε πολύ δύσκολη θέση γιατί θα πρέπει να συμπράξουν με τη δεξιά ή τους σοσιαλιστές.

Ο «πράσινος κίνδυνος» και η «άκρα αριστερά»

Οι αριστερές δυνάμεις με το σχήμα της ενωμένης αριστεράς, ΣΚ, ΚΚ κ.λπ. και οι Οικολόγοι ελπίζουν να βγουν ενισχυμένες όπως και στον α΄ γύρο. Αυτή η εκτίμηση οδήγησε την εφημερίδα «Ζουρνάλ ντε Ντιμάνς» στην ηλεκτρονική της έκδοση, να εμφανιστεί με πρώτο τίτλο: «Πράσινος κίνδυνος και άκρα αριστερά» στη Μασσαλία, Λυών και Τουλούζη. Ο τίτλος αυτός δεν είναι τυχαίος, αναφέρεται σε αυτές τις τρεις μεγάλες πόλεις –γιατί στο Παρίσι θεωρείται ότι ήδη έχει κριθεί το παιχνίδι, αφού η εκ νέου υποψηφιότητα της νυν δημάρχου Αν Ινταλγκό, υποψήφια της Ενωμένης Αριστεράς (ΣΚ,ΚΚ κ.λπ.) μετά και τη σύμπραξη με τον υποψήφιο των Οικολόγων δεν κινδυνεύει. Στη Λυών, όμως, ο υποψήφιος των Οικολόγων προκαλεί την οργή της δεξιάς, που τη χαρακτηρίζει «συμμαχία ορισμένων ριζοσπαστών οικολόγων με εξτρεμιστές της αριστεράς που θα ακολουθήσουν (αν κερδίσουν) μια πολιτική καταστροφική για τον δήμο». Στην Τουλούζη τα πράγματα είναι πιο σοβαρά γιατί ο υποψήφιος της Αριστεράς και των Οικολόγων με το ψηφοδέλτιο «Αρχιπέλαγος των πολιτών» «απαρτίζεται από ένα σύνολο αναρχικών, επαγγελματιών της αταξίας και της ανυπακοής στους νόμους της δημοκρατίας».
Στην Μασσαλία όπου στο ψηφοδέλτιο «Άνοιξη της Μασσαλίας» υποψήφια είναι η Μισέλ Ριμπρολά δεν είναι μόνο σοβαρά αλλά και επικίνδυνα, γιατί προτάσσει στο πρόγραμμά της την αλληλεγγύη –καθόλου τυχαίο σε μια πόλη που δέχεται κύματα προσφύγων– και την οικολογία. Αυτά συμβαίνουν και στη Γαλλία για να μην νομίζουν μερικοί ότι έχουμε το μονοπώλιο.
Στις εκλογές αυτές ελπίζουν να βγουν ενισχυμένες με περισσότερους δήμους και δημοτικούς συμβούλους.

Μ. Κοβάνης
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet