Η δεύτερη ομάδα προαπαιτούμενων ψηφίστηκαν την περασμένη Πέμπτη τις πρωινές ώρες από τη Βουλή και τώρα είναι ανοιχτός ο δρόμος να αρχίσουν από αύριο Δευτέρα οι κανονικές διαπραγματεύσεις για τη νέα συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών, που θα αριθμείται ως το τρίτο μνημόνιο προβλεπόμενης διάρκειας τριών χρόνων. Κατά το συμφωνημένο πρόγραμμα θα πρέπει αυτή να έρθει ολοκληρωμένη στη Βουλή στις 12 Αυγούστου, ώστε να έχει ψηφιστεί για να αποπληρωθούν οι δόσεις ύψους 3,2 δισ. προς την ΕΚΤ που λήγουν στις 20 Αυγούστου.
Όσον αφορά το ρήγμα που έχει καταγραφεί στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, παρά το ότι οι αριθμοί του «όχι» και του «παρών» μειώθηκαν, παραμένει και σταθεροποιήθηκε. Αυτή η εξέλιξη επιβεβαιώνει το πρόβλημα της κυβέρνησης, η οποία κατά περίπτωση είναι μειοψηφία, και ταυτόχρονα δρομολογεί και εσωκομματικές και γενικότερα πολιτικές εξελίξεις. Στο τραπέζι, πλέον, υπάρχει η διεξαγωγή ενός έκτακτου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ άμεσα, πιθανόν και τον Σεπτέμβριο, και η διεξαγωγή εκλογών αμέσως μετά, ίσως και τον Οκτώβριο.

Η νέα διαπραγμάτευση πηγή ρευστότητας

Το περιβάλλον, επομένως, είναι ρευστό και αυτή η ρευστότητα τροφοδοτείται από πολλές πλευρές. Η διαδικασία σύναψης της συμφωνίας είναι κρίσιμη πηγή. Πέραν της κατ’ αρχήν συμφωνίας των Βρυξελλών και της πρώτης εκταμίευσης, το περιεχόμενο της συμφωνίας τώρα θα καθοριστεί και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν κάποιες βελτιώσεις, που θα ζητήσει η ελληνική πλευρά, θα γίνουν αποδεκτές ή, αντίθετα, αν οι εκπρόσωποι των θεσμών θα θέσουν νέα προαπαιτούμενα, που θα φέρουν την ελληνική πλευρά σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.
Αυτή η πηγή δυσκολιών μπορεί να προκαλέσει ακόμη και πολιτικές εξελίξεις, καθώς οι θεσμοί δεν έχουν ενιαία στάση γενικότερα για την οικονομική πολιτική και ειδικότερα για την Ελλάδα. Το χρέος και το πώς θα αντιμετωπιστεί είναι η αιχμή της διαφωνίας, αλλά διαφωνούν και για το κατά πόσο οι στόχοι της συμφωνίας είναι εφικτοί, άρα πώς πρέπει να διαμορφωθούν τα τελικά μέτρα. Είναι χαρακτηριστικό δημοσίευμα του «Σπίγκελ» που αναφέρεται σε πληροφορίες για χαλάρωση της λιτότητας λόγω δυσμενούς κατάστασης της οικονομίας.
Πολιτικές εξελίξεις, ακόμα, μπορεί να προκληθούν και από την ίδια την κυβέρνηση. Η προσφυγή στις εκλογές μπορεί να επιλεγεί από την κυβέρνηση για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι για να επωφεληθεί από το θετικό κλίμα απέναντί της, όπως αποκαλύπτουν και οι δημοσκοπήσεις, για να εξασφαλίσει μεγαλύτερη από τη σημερινή κοινοβουλευτική και πολιτική δύναμη. Ο δεύτερος είναι για να αντιμετωπίσει τα εσωκομματικά προβλήματα, τα οποία πιθανόν δεν καταφέρει να επιλύσει το έκτακτο συνέδριο.

Το εσωτερικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ

Το μείζον εσωκομματικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς τροφοδοτείται με διάφορους τρόπους, περιπλέκεται όλο και περισσότερο. Η καθυστέρηση της λειτουργίας των κομματικών οργάνων, η οποία όξυνε το κλίμα εφόσον θεωρήθηκε υπεκφυγή της ηγεσίας της κυβέρνησης, με τη συνεδρίαση αύριο της Πολιτικής Γραμματείας και το επόμενο Σαββατοκύριακο της Κεντρικής Επιτροπής, απομακρύνεται ως αιτία τριβών. Εικάζεται, ως εκ τούτου, ότι τα προβλήματα που έχουν προκύψει, θα αρχίσουν να συζητιούνται με μεγαλύτερη σύνεση και μεγαλύτερη διάθεση εμβάθυνσης. Η συζήτηση στα όργανα θα επιτρέψει και τη διατύπωση των απόψεων των τριών κυριότερων ρευμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, αποτρέποντας έτσι πρόσκαιρες συμπτώσεις, που δεν στηρίζονται και σε κοινά πολιτικά σχέδια.
Η κυβέρνηση, εν τω μεταξύ, συγχρόνως με την εργασία για την τελική σύναψη της συμφωνίας, θα επιχειρήσει με μια σειρά νομοθετικές πρωτοβουλίες να αντικρούσει την κριτική για αδράνεια και κυρίως να πείσει ότι η διπλή στόχευση του έργου της είναι δεδομένη και για το μέλλον. Σε αυτό το έδαφος θα επιχειρήσει να απαντήσει στο επικείμενο συνέδριο η σημερινή ηγεσία της κυβέρνησης στην κριτική που θα ασκηθεί. Όσοι επιλέξουν ως αφετηρία κριτικής την άμεση αποχώρηση από την ευρωζώνη και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος, μπορεί να μην επιμείνουν στην αντιπαράθεση σε αυτό το σημείο. Όσοι όμως θα επιλέξουν ως αφετηρία την ανασύνταξη του -αριστερού και όχι απλώς αντιμνημονιακού- κόμματος και της υιοθέτησης ενός σχεδίου, μέσω και των κοινωνικών κινημάτων, απεγκλωβισμού από το μνημόνιο, θα επιμείνουν και θα αποκρούσουν ενδεχόμενες πολιτικές ή και πιέσεις, που θα οδηγούν σε ένα είδος μνημονιακής κανονικότητας.

Παύλος Κλαυδιανός
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet