Συζητάμε με τον εκπρόσωπο Τύπου της Λαϊκής Ενότητας, Κώστα Ήσυχο, για την απόφασή τους να αποχωρήσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ και να κατέλθουν αυτόνομα στις εκλογές. Την ερχόμενη βδομάδα η Λαϊκή Ενότητα θα προχωρήσει σε συνδιάσκεψη προκειμένου να καθορίσει το εκλογικό πρόγραμμα και τις συμμαχίες της.



Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ προέκυψε ένα νέο εκλογικό σχήμα, η Λαϊκή Ενότητα. Ποιες είναι οι βασικές της θέσεις;

Επειδή προερχόμαστε όλοι από ένα ριζοσπαστικό, αντιμνημονιακό, αριστερό, δημοκρατικό κόμμα, που ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, υπερασπιζόμαστε σε πολύ μεγάλο βαθμό βασικές κατευθύνσεις του που είχαν ως λογική την αντιμνημονιακή πάλη, με στόχο να καταφέρουμε να έχουμε μια χώρα απαλλαγμένη από μνημόνια, με ουσιαστική ανασυγκρότηση της οικονομίας της, με μια διαφορετική εξωτερική πολιτική, μ’ έναν διαφορετικό κοινωνικό χώρο. Υπό αυτή την έννοια, συνεχίζουμε αυτόν τον αγώνα, κάνοντας μια νέα ανάγνωση των καινούριων δεδομένων που προέκυψαν μετά το τέλος του ιστορικού κύκλου της ριζοσπαστικής αριστεράς, έτσι όπως τη γνωρίσαμε στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Μαξίμου είναι υπόλογο

Η Λαϊκή Ενότητα είναι μια μικρογραφία του ΣΥΡΙΖΑ, με τις θέσεις και τις δομές που είχε αναπτύξει, ή υπάρχει αναστοχασμός;

Δεν μπορεί κανείς να μηδενίσει από τα κεκτημένα του ΣΥΡΙΖΑ όλο το πρόγραμμα, για το οποίο όλοι συμβάλλαμε να φτιαχτεί. Από την άλλη, πρέπει να πω ότι έχει τεράστια σημασία μια νέα ανάγνωση της νέας μνημονιακής πραγματικότητας, διότι είχαμε σεισμό  στην πολιτική γεωγραφία, με τους 225 βουλευτές να ψηφίζουν νέο μνημόνιο. Έχουμε νέα δεδομένα και έναν νέο παλαιοκομματισμό που εισβάλλει στη πολιτική ζωή, αυτό που όλοι αναγνωρίζουμε ως «είπα-ξείπα».

Που εντοπίζετε τα λάθη στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ που σας οδήγησαν στην αποχώρηση, αναγνωρίζοντας σε αυτόν μετάλλαξη;
Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τον όρο «μετάλλαξη», αλλά τον όρο «πολιτική επιλογή». Και μάλιστα η επιλογή ανήκει στο κυβερνητικό επιτελείο, ουσιαστικά στο Μαξίμου, και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς δεν έγινε συνέδριο ούτε κανενός είδους διαδικασία εντός του κόμματος. Και γι’ αυτή την εξέλιξη υπόλογο είναι το Μαξίμου στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στον ελληνικό λαό. Από εκεί και πέρα, τα λάθη είναι πολλά, μικρά και μεγάλα. Κυριότερα είναι η βαθμιαία εγκατάλειψη της εσωκομματικής δημοκρατίας, όπως και της δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν η δύναμη των πολλών ανθρώπων και συλλογικοτήτων, εντός κι εκτός των γραμμών του. Αυτός ο χώρος αποδυναμώθηκε από τα κάτω και η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία εκτόπισε το κόμμα και τη δημοκρατία του κόμματος. Εκεί δεν υπήρξε αντίδραση. Σε αυτό έχουμε όλοι ευθύνη, με το κυριότερο βάρος να ανήκει σε αυτούς που είχαν την ευθύνη των αποφάσεων.

Κίνηση εξ ανάγκης

Εάν δεν είχαν προκηρυχθεί εκλογές μέσω διαγγέλματος, θα αποχωρούσατε από το κόμμα; Το συνέδριο είχε αποφασιστεί να γίνει μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, γιατί δεν αποχωρήσατε τότε;

 Τα συνέδρια καθορίζουν σε κρίσιμες στιγμές την πορεία των ανθρώπων μέσα στο κόμμα. Είχαμε διαφωνήσει με το χρόνο του συνεδρίου που αποφασίστηκε, καθώς έπρεπε να προηγηθεί των αποφάσεων. Δεν μπορεί να προδικάσει κανείς αν θα φεύγαμε ή θα μέναμε στο συνέδριο. Θα δίναμε, όμως, τη μάχη. Ο τρόπος που προκηρύχθηκαν οι εκλογές δείχνει πως πια δεν μιλάμε για ένα κόμμα της Αριστεράς, που έχει στο DNA του τις δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά για μια ηγετική ομάδα που δεν σέβεται το καταστατικό δικαίωμα των μελών να εκφράζονται. Αντί συζήτησης, επιλέχθηκε η πρόταση Σόιμπλε-Μέρκελ «απαλλαγείτε από τα αριστερά βαρίδια».

Θεωρείτε ότι εξαντλήσατε τα περιθώρια ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ;
Ναι.

Ορισμένοι σας κατηγορούν ότι ήσασταν έτοιμοι από καιρό. Ισχύει;
Δεν ήμασταν έτοιμοι για διάσπαση ή για να δημιουργήσουμε ένα άλλο κόμμα. Παρόλα αυτά, δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε να συμμετέχουμε σε ένα μνημονιακό κόμμα, σε μια μνημονιακή λογική, που δεν ήταν αποτέλεσμα των αποφάσεων των οργάνων του κόμματος, αλλά αποτέλεσμα μίας ηγεσίας που αγνόησε το 61,3% του λαού. Ήταν εξ ανάγκης η κίνηση να προχωρήσουμε και να προσπαθήσουμε να εκφράσουμε την αντιμνημονιακή, αγωνιστική παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ύστερα από την εμπειρία της κυβερνώσας Αριστεράς, ποια είναι η Αριστερά σήμερα;
Κατ’ αρχάς δεν μπορούμε να πούμε ότι ζήσαμε την κυβερνώσα Αριστερά. Υπήρξε μια κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που ήταν μια λύση θεσμικού τύπου την επομένη των εκλογών. Υπήρχε μια αριστερά, η οποία με φοβικά σύνδρομα δεν μπήκε για να αλλάξει την εξουσία, αλλά για να ενσωματωθεί στο κουστούμι της εξουσίας.

Θεωρείτε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αριστερά;
Δεν θέλω να αφαιρέσω το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού από κανέναν. Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί ο αυτοπροσδιορισμός να σβήσει την πραγματικότητα που βιώνουμε. Δεν μπορεί κανείς να ονομάζει κυβέρνηση της Αριστεράς μία κυβέρνηση που αιτιολογεί μια συνθηκολόγηση ως στρατηγικού τύπου ήττα. Αυτή η αριστερά έχασε την ψυχή της και δεν μπόρεσε να γίνει αφέντης του προγράμματος και των θέσεων που είχε παλέψει τόσα χρόνια.

Σε ποιους απευθυνόμαστε

Διεκδικείτε την ψήφο διαμαρτυρίας των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ;

Η Λαϊκή Ενότητα δεν μπορεί να διεκδικήσει μόνο ψήφους διαμαρτυρίας. Δεν βρισκόμαστε πλέον σε μια πραγματικότητα, όπου οι πολίτες δηλώνουν απογοητευμένοι από ένα κόμμα ή μια κυβέρνηση. Οι πολίτες βρίσκονται σήμερα στην αντίπερα όχθη, απέναντι στον πλούτο, τη διαπλοκή, την ξενοκρατία, την ευρωκρατία και την αποικιοκρατία και σε αυτούς απευθυνόμαστε.

Σε ποιους απευθύνεστε για μια ενδεχόμενη εκλογική συνεργασία;
Η Λαϊκή Ενότητα αποτελεί ένα μετωπικό σχήμα, στο οποίο θα συμμετέχουν συλλογικότητες, πρόσωπα, κόμματα, κινήματα. Η κάθε οργάνωση ή συλλογικότητα κρατά τη δική του αυτοτέλεια, την οργανωτική, ιδεολογική και πολιτική και όλοι μαζί θα διαμορφώσουμε ένα κοινό πρόγραμμα. Γι’ αυτό τις επόμενες μέρες θα προχωρήσουμε σε μια συνδιάσκεψη, όπου όλοι θα συμμετέχουν ισότιμα με όρους συντροφικότητας, έχοντας ως κοινό παρανομαστή τον αντιμνημονιακό αγώνα. Αυτές οι εκλογές είναι fast track. Μακάρι να είχαμε χρόνο για συνέδρια…

Και το κόμμα είναι fast track…
Εδώ το μνημόνιο ήταν fast track. Ζούμε στην εποχή του «fast track» , βλέπετε. Δεν θέλουμε να αποδώσουμε σε κανέναν τον τίτλο της «Λαϊκής Ενότητας», έπρεπε να κινηθούμε γρήγορα στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Μετά τις εκλογές θα ξεκινήσουν πιο ουσιαστικές διαδικασίες. Προς το παρόν, στο χρόνο που μας απομένει, θα αρκεστούμε στο εκλογικό πρόγραμμα, το οποίο θα έχει εκτός από ταξικό και κοινωνικό και έναν πατριωτικό χαρακτήρα. Δυστυχώς, αυτό το τρίτο μνημόνιο έχει καθαρόαιμες νεοαποικιακές πτυχές. Η Ελλάδα χάνει τον εθνικό της δημόσιο πλούτο.

Αναζήτηση δρόμων εκτός ευρωζώνης

Οι ιδέες της Αριστεράς μπορούν να ανθίσουν εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Και ναι και όχι. Το βλέπουμε με την GUE και το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Οι συνομιλίες του Λαφαζάνη με τον Μελανσόν, με αριστερούς ευρωβουλευτές από Ισπανία, Πορτογαλία, Γερμανία, Ιταλία κ.λπ. γίνονται προκειμένου να προκύψουν σημαντικές συγκλήσεις και συνεργασίες της ευρωπαϊκής αριστεράς, που θα ανακτήσουν έναν χαμένο ριζοσπαστισμό, μια οραματική αναγκαιότητα και μια αγωνιστική διάθεση που λείπει σήμερα. Γι’ αυτό θα προχωρήσουμε στην αναζήτηση εναλλακτικών δρόμων έξω από την ευρωζώνη, η οποία αποτελεί μια κοινωνική και πολιτική φυλακή λαών με μεταφυσικό, επικοινωνιακό και ουσιαστικό περιεχόμενο, που συνδυάζονται με μεγάλες ρωγμές που πρέπει να γίνουν στο γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό περιβάλλον, που θα ενδυναμώσουν την ειρήνη και όχι τον πόλεμο, που θα δημιουργήσουν κοινωνικές, εργασιακές, ζώνες σταθερότητας.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet