Με μια πρωτοφανή στα διεθνή δικαστικά χρονικά κίνηση, παράλληλα με το απαλλακτικό ουσιαστικά για τη Νοβάρτις πόρισμα της πλειοψηφίας της προανακριτικής επιτροπής της Bουλής, η εισαγγελέας Διαφθοράς κα Τουλουπάκη παραπέμπεται με σωρεία κατηγοριών, με αποτέλεσμα η διερεύνηση της υπόθεσης να αφαιρείται από τα χέρια της και να οδηγείται στις ελληνικές καλένδες. Και να αποκτά, βέβαια, έναν από μηχανής υποψήφιο φυσικό αυτουργό το διάτρητο παζλ της παραπομπής του κ. Παπαγγελόπουλου για ηθική αυτουργία και της μετονομασίας ενός σκανδάλου σε σκευωρία.
Με τον τρόπο αυτό, εκείνοι ακριβώς που η εμπλοκή τους ερευνάται από τη δικαστική εξουσία, καταλήγουν να εμπλέκονται στη δίωξη των κατά το νόμο διωκτών τους διαμορφώνοντας ένα προηγούμενο, το οποίο μόνο την ανεξαρτησία και την αδέκαστη και ανεπηρέαστη έκφραση των λειτουργών της δεν ευνοεί. Θα βαραίνει τη σκέψη όλων όσοι στο μέλλον θα αναλαμβάνουν τη διερεύνηση παρόμοιων υποθέσεων.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται στη συνέχεια ενός άλλου παράδοξου: της αντιφατικής και αλληλοσυγκρουόμενης απόφασης των δύο εισαγγελικών λειτουργών που είχαν αναλάβει να κρίνουν τους χειρισμούς της κας Τουλουπάκη, καθώς ο μεν ένας αποφαίνεται ότι πρέπει να παραπεμφθεί, ο δε δεύτερος να απαλλαγεί! Γεγονός που αφήνει την κοινή γνώμη γεμάτη απορίες και ακόμη περισσότερες αμφιβολίες για το ανεπηρέαστο της δικαστικής εξουσίας.
Πόσο διαφορετικό, όμως, θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα, όταν, με βάση το κατασκευασμένο στα μέτρα της εκτελεστικής εξουσίας, έωλο νομοθετικό πλαίσιο, αυτή η εξουσία έχει την άνεση να εμπλέκεται στη δικαστική διερεύνηση των υποθέσεων που αφορούν τους φορείς της και να τους απαλλάσσει από την υποχρέωση που έχει κάθε κοινός θνητός να δίνει λόγο για τις πράξεις του στο φυσικό δικαστή του;

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet