Όπως θα θυμούνται οι αναγνώστες και αναγνώστριές μας, ένα από τα άρθρα που τελικά αναθεωρήθηκαν στην τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος ήταν και το άρθρο 62, ώστε να εκλείψει κάθε προνομιακή μεταχείριση των βουλευτών για θέματα παραβιάσεων του Ποινικού Κώδικα ή αντιθέσεων με άλλους πολίτες, εφόσον δεν εντάσσονται αυτά με τη στενή έννοια στην πολιτική και κοινοβουλευτική δραστηριότητα. Η πολιτική δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένης και της έκφρασης γνώμης και κρίσης, προστατεύεται και πολύ σωστά. Η εφαρμογή, όμως, του αναθεωρημένου πλαισίου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση κι αυτό τέθηκε την Τετάρτη στην Ολομέλεια της Βουλής, όπου ζητήθηκε η άρση της ασυλίας δυο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, της Νίνας Κασιμάτη της Β΄ Πειραιά και του Θοδωρή Δρίτσα της Α΄ Πειραιά. Τούτο συμβαίνει διότι συχνά η αίτηση άρσης υποκρύπτει σκοπιμότητες και αυτό δεν εντοπίζεται εύκολα.


Έγκαιρα, όπως σημείωσε στην αγόρευσή του ο Θ. Δρίτσας, «και εγώ και εμείς από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από άλλα κόμματα, εντοπίσαμε και τους κινδύνους να ανοίξει ένας δρόμος για κακόβουλες επιλογές πολιτών ή ομάδων πολιτών εναντίον των βουλευτών, με υποκρυπτόμενες σκοπιμότητες όχι μόνο πολιτικές, αλλά και άλλες». Και συνέχισε: «αυτό, πράγματι είναι ένα από τα στοιχήματα της πρόσφατης αναθεώρησης του άρθρου 62 , που σημαίνει ότι από δω και πέρα η Ολομέλεια της Βουλής, πρέπει να εξετάζει πάρα πολύ σχολαστικά καθετί, ενδεχομένως δε και οι δικαστικές αρχές. Παράδειγμα, η υπόθεση που αφορά τη συντρόφισσα βουλεύτρια Νίνα Κασιμάτη, το οποίο ενέχει σκοπιμότητα».
«Θέλω να τονίσω ότι μπήκαμε με την αναθεώρηση του άρθρου 62 σε μία άλλη πραγματικότητα από αυτήν που είχαμε μέχρι τώρα, όταν η προηγούμενη πρόβλεψη του άρθρου 62 έδινε το ελεύθερο σωρηδόν να δίδονται εγκρίσεις άρσης ασυλίας», σημείωσε ο Θ. Δρίτσας. «Στην περίπτωση που με αφορά, δεν διανοούμαι, παρά το γεγονός ότι ενυπάρχει (σκοπιμότητα) ..., συνεπής με τη στάση και του κόμματος μου και τη δική μου για την αναθεώρηση του άρθρου 62 , ζητώ και από εσάς, όλες και όλους, να αρθεί η ασυλία μου και να πάρω το δρόμο για την δικαστική οδό. Ειρήσθω εν παρόδω, έφτασα στα 73 μου χρόνια και για πρώτη φορά στη ζωή μου αποκτώ και την ιδιότητα του να βρίσκομαι ενώπιον δικαστηρίου, κατηγορούμενος», πρόσθεσε.
«Εγώ θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Δεν υπάρχει θέμα. Αδίκημα δεν υπάρχει, ούτε ψευδορκία. Κατέθεσα ό,τι είδα και ό,τι άκουσα χωρίς να προσθέσω ή να αποκρύψω τίποτα. Δεν σας κρύβω όμως ότι αισθάνομαι εκβιαζόμενος. Όμως, παρόλα αυτά», και μη δυνάμενος να το αποδείξει σ’ αυτή την κοινοβουλευτική διαδικασία, «δεν μπορώ και δεν θα πρέπει από τη μεριά μου να αποστώ τις συνέπειες τις οποίες ανέλαβα και ως βουλευτής και ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και το κόμμα μου, που πρωτοστατήσαμε στην αναθεώρηση του άρθρου 62 του Συντάγματος».
Και κλείνοντας την αγόρευσή του πρόσθεσε ένα ακόμη λιθαράκι στο ήθος της Αριστεράς με τα εξής λόγια: «Διαφορετικά, εάν το κάνουμε, θα αποστούμε από τη στοιχειώδη προσπάθεια που οφείλουμε όλοι να καταβάλουμε της ενίσχυσης του κύρους των κοινοβουλευτικών θεσμών και της αξιοπρέπειας μου και της πολιτικής και του βουλευτικού αξιώματος».

Π. Κ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet