Του Στράτου Κερσανίδη

Είναι πράγματι οδυνηρό αυτό που συμβαίνει στο ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα αιμορραγεί καθημερινά, αφού μια πλειάδα εκλεκτών στελεχών, αλλά και μελών από όλη την Ελλάδα είτε οργανώνονται στη ΛΑΕ, είτε αναζητούν άλλη πολιτική στέγη, είτε -στη χειρότερη περίπτωση- περνούν στην αποστρατεία.
Είναι οδυνηρό τόσο για τους ίδιους τους ανθρώπους, οι οποίοι μόχθησαν για τη δημιουργία αυτού του πρωτόγνωρου για την παγκόσμια αριστερά εγχειρήματος, και γίνεται οδυνηρότερο για την ίδια την υπόθεση της Αριστεράς, αλλά και για τις υποτελείς τάξεις τις οποίες ένα αριστερό ριζοσπαστικό κόμμα εκπροσωπεί.
Μετά από ένα εξάμηνο σκληρών διαπραγματεύσεων με τους τοκογλύφους – δανειστές, η πρώτη αριστερή ελληνική κυβέρνηση υπέκυψε υπογράφοντας ένα σκληρό μνημόνιο και απογοητεύοντας ένα μεγάλο κομμάτι ανθρώπων που πίστεψαν σε αυτήν. Κι ύστερα ήρθε η μεγάλη εσωκομματική κρίση. Βγήκαν τα μαχαίρια και ξεκίνησε η αποσύνθεση, εις τα εξ ων συνετέθη, του μεγάλου ενωτικού εγχειρήματος της ριζοσπαστικής αριστεράς.
Θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί όλα αυτά; Τούτο το ερώτημα βασανίζει καθημερινά τον κόσμο της αριστεράς, τον κόσμο που πίστεψε, στήριξε κι αγωνίστηκε για το ΣΥΡΙΖΑ.

Προϋπάρχοντα προβλήματα δημοκρατίας

Πιστεύω πως ναι, εάν είχαν τηρηθεί οι συνεδριακές αποφάσεις, το καταστατικό και η εσωκομματική δημοκρατία. Εδώ βρίσκεται, κατά την άποψή μου, το κομβικό σημείο, από το οποίο ξεκίνησε το πρόβλημα, που παρέμεινε κρυμμένο για ένα μεγάλο διάστημα, επειδή πάντοτε υπήρχαν «άλλες προτεραιότητες». Κι όταν έφτασε η κρίσιμη στιγμή, εξερράγη με τα γνωστά αποτελέσματα.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο, αλλά τα πρώτα δείγματα φάνηκαν με τον τρόπο εκλογής του προέδρου, που έγινε όχι από την Κεντρική Επιτροπή, αλλά από το Συνέδριο. Αυτό έδινε στον πρόεδρο μεγάλες δυνατότητες άσκησης εξουσίας, χωρίς να υπάρχει ο άμεσο έλεγχος και η λογοδοσία στην Κ.Ε., αλλά μόνο στο εκλεγμένο από την κομματική βάση σώμα, το οποίο όμως, συνέρχεται κάθε 3 χρόνια.
Έτσι άρχισε να δημιουργείται η λεγόμενη «ηγετική ομάδα», η οποία έπαιρνε αποφάσεις ή μεθόδευε καταστάσεις, παρακάμπτοντας τα όργανα (Κ.Ε., Ο.Μ.) και δημιουργώντας έτσι ένα δημοκρατικό κενό στη λειτουργία του κόμματος.
Έτσι, φτάσαμε στην προεκλογική περίοδο. Όταν άρχισαν να εμφανίζονται δεκάδες ονόματα υποψηφίων σε ολόκληρη την επικράτεια, επιλογές της ηγετικής ομάδας και του προέδρου προσωπικά, τα οποία όμως δεν ήσαν αποδεκτά από τις κατά τόπους Ο.Μ.. Ως απεδείχθη εκ των υστέρων, πολλές από αυτές τις επιλογές ήσαν αποτυχημένες.
Κι ύστερα, ήρθε η ώρα της διαπραγμάτευσης, με τα μέλη και τα στελέχη του κόμματος να μην έχουν κανενός είδους ενημέρωσης, μαθαίνοντας τι συνέβαινε από τα ΜΜΕ. Χαρακτηριστικό είναι πως η Κ.Ε., συνεδρίασε σε 6 μήνες μόνον δύο φορές! Πιστεύω πως εδώ ήταν το λεπτό σημείο από όπου ξεκίνησε το ξήλωμα του πουλόβερ. Υποστηρίζω πως εάν υπήρχε ενημέρωση και συνεργασία με την Κ.Ε., κάτι που θα οδηγούσε και στη στήριξη της κυβερνητικής προσπάθειας από το καθοδηγητικό όργανο του κόμματος, πιθανόν να μη φτάναμε σε αυτό το σημείο.

Τήρηση των κομματικών αποφάσεων

Γιατί όπως έχω πει, κι έχω γράψει κι άλλες φορές, το θέμα δεν είναι εάν οι αποφάσεις και η γραμμή του κόμματος βρίσκονται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά το κατά πόσο αυτές τηρούνται. Κορυφαίο παράδειγμα αυτής της αντίφασης μεταξύ αποφάσεων και τήρησής τους, ήταν η προκήρυξη των εκλογών χωρίς να έχει προηγηθεί το συνέδριο του κόμματος, όπως είχε αποφασίσει η Κ.Ε., κατόπιν προτάσεως του ιδίου του προέδρου.
Θέλω να πιστεύω πως τόσο ο πρόεδρος όσο και οι παρά τω προέδρω, έχουν πάρει το μήνυμα και δεν θα έχουμε στο μέλλον παρόμοια φαινόμενα παραβίασης της δημοκρατίας, καταπάτησης των αποφάσεων και λεηλασίας του πλούσιου σε ψυχή, προσφορά και ανιδιοτέλεια ανθρώπινου δυναμικού.
Τελικά, ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε «κόμμα των μελών», όπως ήταν η απόφαση του 1ου Συνεδρίου. Κάποιες συνιστώσες δεν διαλύθηκαν. Άλλες ανέστειλαν τη δημόσια παρουσία τους, για να αναδυθούν ξανά όταν θα το επέλεγαν, δίνοντας όχι μια πολύχρωμη ενότητα μέσα από τη διαφορετικότητα, αλλά μια ισορροπία του τρόμου.
Το ίδιο συνέβαινε και με τις τάσεις. Όπως φαινόταν όλο το προηγούμενο διάστημα, αλλά και ως απεδείχθη τελικά, στο κόμμα και στη συνείδηση των μελών του δεν είχε ωριμάσει η ύπαρξη τάσεων και ιδεολογικών ρευμάτων. Το αποτέλεσμα ήταν αυτές να λειτουργούν ως ξεχωριστοί μηχανισμοί, ως κόμματα μέσα στο κόμμα, με εσωτερικές διαδικασίες και αποφάσεις για τις οποίες ίσχυε ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός. Το αποτέλεσμα, δυστυχώς, δικαιώνει την άποψή μου.

Η αδυναμία των 53

Και ποια ήταν η στάση των 53 όλο αυτό το διάστημα; Δυστυχώς, όχι ξεκάθαρη. Η τάση λειτούργησε ως έρμαιο της περιβόητης συνεδριακής πλειοψηφίας, όπου όλοι μαζί (ΑΝΑΣΑ, ΑΡΕΝ, Πλατφόρμα 2010, ΚΟΕ κλπ), συντάχθηκαν έχοντας απέναντι την Αριστερή Πλατφόρμα. Κι αυτό λειτούργησε ως τροχοπέδη, αφού οι 53 που ήθελαν να καταγραφούν ως η αριστερή αντιπολίτευση εντός του κόμματος, δεν τα κατάφεραν. Κάτι που συνέβη επειδή κάποιοι, προερχόμενοι κυρίως από την ΑΡΕΝ, προτιμούσαν τη συμπόρευση με τη «δεξιά» τάση, έχοντας αναγορεύσει ως υπ’ αριθμόν ένα αντίπαλο την Αριστερή Πλατφόρμα. Φάνηκε, δηλαδή, ξεκάθαρα η αδυναμία ευελιξίας και δημιουργίας συμμαχιών εντός του κόμματος οι οποίες μπορούν, ανάλογα με τη συγκυρία, να αλλάζουν.
Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω την ανυπαρξία εναλλακτικού σχεδίου. Δε θα πω τίποτε περισσότερο επί του συγκεκριμένου, απλά πως οφείλουμε τώρα να δούμε με σοβαρότητα και να εκπονήσουμε ένα ή και περισσότερα εναλλακτικά σχέδια. Κι ακόμη, ίσως, θα πρέπει να επανεξετάσουμε τη θέση μας για την Ευρωζώνη.
Περιληπτικά εν κατακλείδι: εσωκομματική δημοκρατία, λειτουργία των οργανώσεων και των οργάνων, επανεξέταση του τρόπου λειτουργίας των συνιστωσών και των τάσεων, εκπόνηση εναλλακτικού σχεδίου απεμπλοκής από τα μνημόνια.
Τέλος, καμία μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και με κόμματα τα οποία εκφράζουν το παλιό κατεστημένο (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) και άμεση σύγκλιση του έκτακτου συνεδρίου, το οποίο θα πάρει σημαντικές αποφάσεις για τη νέα συγκυρία και οι οποίες πρέπει να τηρηθούν.
Διαφορετικά, πολύ φοβάμαι πως θα υπάρξει και δεύτερο κύμα φυγής, αναζήτησης άλλης στέγης και αποστράτευσης.




ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet