Τι και αν η μαζική πορεία και πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία της Πέμπτης που μας πέρασε, είχε στα κεντρικά της αιτήματα τη λήψη μέτρων για την προστασία της υγείας στα σχολεία; Τι κι αν συνεχίζονται οι διαδηλώσεις μαθητών και οι καταλήψεις σε εκατοντάδες σχολεία; Τι κι αν επίσης εκατοντάδες σχολεία και τμήματα είναι κλειστά λόγω εντοπισμού κρουσμάτων κορονοϊού (η εβδομάδα έκλεισε με 175 σχολικές μονάδες και τμήματα σε αναστολή λειτουργίας);
Το υπουργείο Παιδείας παραμένει εμμονικά αδιάλλακτο, απορρίπτοντας τα αιτήματα που έχουν διατυπωθεί τόσο από τους μαθητές, όσο και από την Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) και τη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΔΟΕ) για μείωση των μαθητών ανά τάξη, προσλήψεις εκπαιδευτικών και καθαριστριών, δωρεάν διενέργεια μαζικών τεστ.
Αυτό απέδειξε για ακόμα μια φορά η υπουργός Ν. Κεραμέως και κατά την απάντησή της στις επίκαιρες ερωτήσεις της αντιπολίτευσης στη βουλή την περασμένη Δευτέρα, όπου υπεραμύνθηκε της απόφασής της για απουσία από την τηλεκπαίδευση όσων μαθητών μετέχουν σε κατάληψη και για την απουσία οποιουδήποτε άλλου μέτρου, πέραν της χρήσης μάσκας, για την προστασία της υγείας.
Άλλωστε, όπως δήλωσε, «τα τμήματα με άνω των 25 μαθητών είναι μόλις το 3%». «Αυτό αντιστοιχεί σε 40.000 μαθητές. Είναι αμελητέα αυτά τα παιδιά για την κ. υπουργό; Ξέχασε, βέβαια, να αναφέρει πόσα τμήματα έχουν πάνω από 22 μαθητές, που είναι το σύνηθες φαινόμενο», υπογραμμίζει στην «Εποχή» ο Θοδωρής Μαλαγάρης, αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ, υπενθυμίζοντας πως «λύσεις υπάρχουν. Έστω ένα τμήμα ανά τάξη να δημιουργούσε το υπουργείο, αμέσως θα έπεφτε ο αριθμός των μαθητών ανά αίθουσα. Κενοί χώροι υπάρχουν ακόμα και μέσα σε κάποια σχολεία, αλλά ούτως ή άλλως έχουν καταργηθεί 2.500 σχολικές μονάδες επί μνημονίων. Πολλές από αυτές θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μετά από μικρές παρεμβάσεις. Για να γίνουν, βέβαια, όλα αυτά θα πρέπει να αυξηθεί η χρηματοδότηση».
 
Νεοφιλελεύθερος συντηρητισμός

Και εκεί ακριβώς ενέχεται ο πραγματικός λόγος απόρριψης των αιτημάτων από το υπουργείο. Όχι λόγω έλλειψης πόρων, εφόσον αυτοί μπορούν να βρεθούν είτε από το μαξιλάρι, είτε από το Ταμείο Ανάκαμψης, σύμφωνα με τη Μερόπη Τζούφη, βουλεύτρια και αναπληρώτρια τομεάρχισσα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά λόγω στόχευσης και πολιτικής θεώρησης: «Η αδιαλλαξία του υπουργείου είναι ιδεολογικού χαρακτήρα. Είναι η αίσθηση της πυγμής, ότι δεν τους κάμπτει ούτε η πανδημία, προχωρώντας απτόητοι στο σχέδιο απαξίωσης, στην ουσία, της δημόσιας παιδείας. Γι’ αυτό δεν έχουν υλοποιήσει και τους απαραίτητους διορισμούς στη γενική εκπαίδευση, που ήταν δρομολογημένοι, όπως και κανένα άλλο μέτρο θωράκισης των δημόσιων σχολείων. Το υπουργείο δεν επιθυμεί διάλογο ούτε με τους μαθητές, ούτε με τους εκπαιδευτικούς, ούτε με τους γονείς. Εφαρμόζει τη λογική του αποφασίζομεν και διατάσσομεν, κάτι που έχει αποδείξει από την αρχή ανάληψης των καθηκόντων της η κυβέρνηση της ΝΔ, με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την επαναφορά της διαγωγής στα απολυτήρια και πολλά ακόμα».
Ο συντηρητισμός, άλλωστε, της υπουργού φάνηκε και από την τοποθέτησή της για τις καταλήψεις ως κοινωνικό φαινόμενο. Αντί να ακούσει τα αιτήματα που διατυπώνονται μέσω αυτού του τρόπου πολιτικής διεκδίκησης, βλέπει μόνο το στερεότυπο της παρωχημένης παράδοσης κάποιων τεμπέληδων μαθητών, που καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία κτλ κτλ. Το ίδιο βλέπει, βέβαια, και η αστυνομία, που ξαναστράφηκε εναντίον των μαθητών, αυτή τη φορά μετά την πορεία της Πέμπτης, με ελέγχους αδιακρίτως στις τσάντες όλων των μαθητών που αποχωρούσαν από τα Προπύλαια και την καταγραφή των στοιχείων τους, «σε μια προσπάθεια τρομοκράτησής μας», όπως καταγγέλλει σε ανακοίνωσή του το Bloco μαθητών-ριών. Σημειώνεται ότι η αστυνομία προχώρησε και σε 8 συλλήψεις παιδιών, που σύμφωνα με την ίδια έριξαν μολότοφ (αν ήταν από τις ανύπαρκτες μολότοφ, όπως οι 150 στην αντιφασιστική πορεία για την καταδίκη της ΧΑ ή πραγματικές, παραμένει άγνωστο).

Αγώνας για τα αυτονόητα

«Κάναμε κατάληψη για την προστασία της υγείας μας. Όχι επειδή είμαστε τεμπέληδες, ή δεν θέλουμε να περάσουμε στο πανεπιστήμιο και δεν έχουμε όνειρα ή για ό,τι άλλο μας κατηγορούν. Δεν γίνεται στις τάξεις να είμαστε πάνω από 20 παιδιά, ο ένας πάνω στον άλλο και να μην πειράζει, και στις πλατείες, σε ανοιχτό χώρο και με απόσταση, αν είμαστε πάνω από 9 άτομα, να βάζουν πρόστιμο. Είναι τελείως αντιφατικά αυτά τα μηνύματα και μας προκαλούν ανασφάλεια», σημειώνει η Νεφέλη, μαθήτρια Γ’ τάξης γενικού λυκείου στο Περιστέρι.
Στο σχολείο της οι μαθητές ανά αίθουσα είναι άνω των 22 παιδιών και μπορεί να κάθονται ανά ένας στα θρανία, αλλά αυτά είναι κολλητά το ένα με το άλλο, αφού οι αίθουσες είναι πολύ μικρές. Για απολύμανση, βέβαια, ούτε λόγος. Έχουν μία καθαρίστρια που θεωρητικά πρέπει να καθαρίσει και τις 12 αίθουσες μέσα στα πέντε λεπτά διαλείμματος, πράξη αδύνατη. Να σημειωθεί ότι ο καθαρισμός είναι απαραίτητος, καθώς τα παιδιά λόγω κατευθύνσεων αλλάζουν αίθουσες και δεν χρησιμοποιούν κάθε ώρα τα ίδια θρανία.
Στο σχολείο της Κυριακής, μαθήτριας της Γ’ τάξης γενικού λυκείου στην Αθήνα, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Οι μαθητές ανά αίθουσα είναι άνω των 25 και κάθονται ανά δύο στα θρανία. Για τον καθαρισμό υπάρχει και πάλι μόνο μία καθαρίστρια, ενώ τις πρώτες εβδομάδες είχαν κενά και στο εκπαιδευτικό προσωπικό (οι Α’ και Β’ λυκείου δεν είχαν αρκετούς φιλολόγους και μαθηματικούς για την πραγματοποίηση των μαθημάτων). Για την ακρίβεια το σχολείο της αρχικά δεν είχε κλείσει από κατάληψη, αλλά λόγω κρούσματος κορονοϊού, με μια μαθήτρια που κατάλαβε από μόνη της εν ώρα μαθήματος ότι είχε πυρετό, αφού η θερμομέτρηση ως μέτρο ίσχυσε μόνο την πρώτη εβδομάδα και μετά σταμάτησε.

Εκβιασμοί και τραμπουκισμοί σε βάρος των μαθητών
 
Σ’ αυτή την κατάσταση, η απάντηση του υπουργείου είναι η τιμωρία δια της απουσίας και του αποκλεισμού από την τηλεκπαίδευση όσων παιδιών δεν δέχονται, στην ουσία, τη διακινδύνευση της υγείας τους.
«Το υπουργείο με το να απειλεί ανήλικα παιδιά, δεν θα καταφέρει τίποτα. Δεν κάνουμε κατάληψη, γιατί δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε. Ζητάμε βασικά πράγματα για την προστασία της υγείας μας. Δεν γίνεται, λοιπόν, επειδή διεκδικούμε τα αυτονόητα, η υπουργός να μην μας αφήνει να κάνουμε μάθημα. Η λύση είναι να ακούσει τα αιτήματά μας, γιατί έχουμε καλύτερη εικόνα από την ίδια για τις συνθήκες που επικρατούν, και να πάρει τα απαιτούμενα μέτρα», τονίζει η Κυριακή.
Προς το παρόν, η πλειονότητα των καθηγητών έχει αρνηθεί να υλοποιήσει την αυταρχική διάταξη του υπουργείου. «Ως ΟΛΜΕ στηρίζουμε τον αγώνα των μαθητών και συμμετείχαμε στα συλλαλητήριά τους με δημόσια καλέσματα. Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην ηλεκτρονική απουσία των παιδιών που κάνουν κατάληψη και στο φακέλωμά τους. Πρόκειται για πρωτόγνωρες και αντιδημοκρατικές ενέργειες, που μας γυρίζουν χρόνια πίσω. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών δεν είναι αυτός του καταδότη, να ζητάμε δηλώσεις των παιδιών για τη συμμετοχή τους ή όχι σε κατάληψη. Η συγκεκριμένη διάταξη συνιστά συνταγματική εκτροπή, το υπουργείο δεν μπορεί να αποφασίζει τον αποκλεισμό κανενός μαθητή και μαθήτριας από την εκπαίδευση», επισημαίνει ο αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας.
Παρόλ’ αυτά, σύμφωνα με τη Νεφέλη, «μπορεί η ΟΛΜΕ να λέει ότι είναι μαζί, αλλά σε αρκετά σχολεία υπάρχουν καθηγητές που μας κατηγορούν για ανεύθυνους και τεμπέληδες. Επίσης, μπορεί να μην μας βάζουν απουσία στην τηλεκπαίδευση, αλλά κάποιοι κάνουν κατάχρηση εξουσίας, χρησιμοποιώντας την σαν μέσο εκβιασμού, πχ μην αντιμιλάτε, ή να κάνετε αυτό που σας λέω, αλλιώς θα πάρετε απουσία σαν καταληψίες».
Παράλληλα δε, έχουν σημειωθεί και, μεμονωμένα ευτυχώς, περιστατικά τραμπουκισμών και εκβιασμών μαθητών, κυρίως από διευθυντές σχολείων. Ο διευθυντής του γυμνασίου Αλικιανού (νομός Χανίων) κάλεσε την αστυνομία, ώστε να συλλέξει τα στοιχεία των μαθητών που είχαν προχωρήσει σε κατάληψη, όπως και των γονέων τους, για να σχηματιστεί δικογραφία. Σημειώνεται ότι η πλειοψηφία των καθηγητών του σχολείου εξέδωσε καταγγελτική ανακοίνωση για το περιστατικό.  Αντίστοιχα, διευθυντής λυκείου στη Θεσσαλονίκη «ανέκρινε» δύο μαθήτριες για το ποιοι μετέχουν στην κατάληψη και τις υποχρέωσε να υπογράψουν χαρτί ότι δεν θα ξανακάνουν κατάληψη. Την επόμενη μέρα που εμφανίστηκαν με δικηγόρο στο σχολείο, είπε πως έκανε πλάκα απλά. Ενώ σημειώθηκε και περιστατικό βίας από γονέα σε μαθήτρια που μετέχει σε κατάληψη σε σχολείου του Αμαρουσίου, προκαλώντας της κάκωση στο χέρι γιατί δεν του έδινε το λουκέτο.
«Πάγια θέση της ΟΛΜΕ είναι ότι η αστυνομία και η εισαγγελία δεν έχει καμιά θέση μέσα στα σχολεία, προφανώς με εξαίρεση περιπτώσεις κοινού ποινικού δικαίου, όπως πχ ναρκωτικών. Τα προβλήματα στην εκπαιδευτική κοινότητα -και αυτά δεν είναι η εκδίωξη των μαθητών από τα σχολεία, αλλά η απουσία μέτρων για την προστασία από τον κορονοϊό, οι ελλείψεις εκπαιδευτικών κτλ- λύνονται με διάλογο και λήψη κατάλληλων μέτρων. Ακόμα και να εκδιωχθούν οι μαθητές από την αστυνομία, τα προβλήματα των σχολείων θα παραμείνουν και σε αυτά θα πρέπει να απαντήσει επιτέλους το υπουργείο», τονίζει ο Θοδωρής Μαλαγάρης.

Οι μαθήτριες-ές δείχνουν το δρόμο

Είτε με καταλήψεις, είτε με άλλες κινητοποιήσεις οι μαθήτριες και οι μαθητές τονίζουν ότι θα συνεχίσουν τον αγώνα που δίνουν για την υγεία τους και την υγεία όλων μας.
«Και σε αυτόν τον αγώνα θέλουμε και τους καθηγητές μας, για να στείλουμε δυνατά το μήνυμα στο υπουργείο. Δεν προσπαθούμε να προστατέψουμε μόνο τον εαυτό μας, αλλά και αυτούς. Υπάρχουν καθηγητές που είναι μεγάλης ηλικίας ή ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και το ίδιο ισχύει και για τους γονείς μας. Τα μέτρα που ζητάμε θα είναι προς όφελος όλων μας», επισημαίνει η Κυριακή.
Παρόλ’ αυτά, όπως περιγράφει η Νεφέλη, σε κάποιες περιπτώσεις το ηθικό έχει αρχίσει να κάμπτεται, καθώς υπάρχουν παιδιά που φοβούνται από τους εκβιασμούς του υπουργείου μην μείνουν στην ίδια τάξη από ηλεκτρονικές απουσίες ή μην στιγματιστούν στη διαγωγή του απολυτηρίου τους. Ακόμα χειρότερα, κάποιοι έχουν αρχίσει να νιώθουν απογοήτευση ότι, εφόσον δεν εισακούγεται η φωνή τους ούτε για τόσο βασικά και εύκολα επιλύσιμα προβλήματα, δεν έχουν καμία δύναμη και τίποτα δεν μπορούν να αλλάξει.
Κάπως έτσι γεννιέται, όμως, ο ατομικισμός, η αδιαφορία για τα κοινά και την πολιτική, βρίσκουν εύφορο έδαφος αντιδημοκρατικά μορφώματα κοκ. Και σ’ αυτό προφανώς δεν θα φταίνε τα σημερινά παιδιά, οι αυριανοί πολίτες, αλλά όλοι οι υπόλοιποι που δεν τους στηρίξαμε σε έναν αγώνα που αφορά όλους μας.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet