Την περασμένη Πέμπτη ξεκίνησε στην –ιδιότυπη ελέω κορονοϊού– «ολομέλεια» της Βουλής η συζήτηση του νέου πτωχευτικού κώδικα που έφερε προς ψήφιση η κυβέρνηση και συγκεντρώνει τα πυρά σύσσωμης της αντιπολίτευσης, της οποίας οι αντιδράσεις μπορούν να συνοψιστούν στη φράση «ο πτωχευμένος χάνει τα πάντα», καταγγέλλοντας ρυθμίσεις υπέρ των τραπεζών και σε βάρος της ιδιωτικής περιουσίας.

Ο εργατολόγος Διονύσης Τεμπονέρας θεωρεί δεδομένο ότι ο νέος πτωχευτικός κώδικας προσβάλλει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας και επομένως θα προκαλέσει προσφυγές, τόνισε όμως ότι αυτές είναι χρονοβόρες διαδικασίες κα κινδυνεύουμε να δούμε πολύ κόσμο το επόμενο διάστημα ο οποίος θα χάσει τα σπίτια του.

Παράλληλα, ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ Γιώργος Καββαθάς εξέφρασε την άποψη, μιλώντας στο ρ/σ 105,5 Στο Κόκκινο, ότι «αν συνδυάσω την Ενδιάμεση Έκθεση Πισσαρίδη και το νέο Πτωχευτικό Κώδικα, νομίζω ότι εργαλειοποιείται η κρίση της πανδημίας για βίαιη μετακίνηση πλούτου, για συγκεντροποίηση κεφαλαίου σε λίγους και ισχυρούς [...] Για να καταλήξει: «Πρόκειται για εθνοκάθαρση σε επίπεδο μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, όταν οι ελληνικές επιχειρήσεις με ως 9 άτομα προσωπικό έχουν το 57% της απασχόλησης στην χώρα. Και πάνω από 1 εκατομμύριο συμπολίτες μας εργάζονται σε αυτές τις επιχειρήσεις».

Εν τω μεταξύ, όπως επισημάνθηκε από πολλούς φορείς, ο νέος Κώδικας δίνει τη δυνατότητα πτώχευσης, με αναστολή όλων των καταδιωκτικών μέτρων που έχουν επιβάλει οι ανακριτές, σε όσους έχουν υποπέσει στο αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Στο άρθρο 100 παρ. 1 προβλέπεται ότι αναστέλλονται αυτοδικαίως όλα τα καταδιωκτικά μέτρα των πτωχευτικών πιστωτών κατά του οφειλέτη, στα οποία ρητώς ορίζεται ότι συγκαταλέγονται τα μέτρα που προβλέπονται στη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Δηλαδή, προβλέπεται ότι τα μέτρα που επέβαλε ο ανακριτής (απαγόρευση κίνησης τραπεζικού λογαριασμού, απαγόρευση εκποίησης ακινήτου κ.ά.) κατά όποιου έχει προβεί σε ένα από τα οριζόμενα στον νόμο αδικήματα αναστέλλονται.

Η συζήτηση του πτωχευτικού κώδικα διακόπηκε μεν από την κατάθεση πρότασης δυσπιστίας στον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, ωστόσο στις τοποθετήσεις οι εισηγητές έβαλαν ομαδόν κατά του νομοσχεδίου. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος επισήμανε μεταξύ άλλων: «Η λογική σε αυτό το νομοσχέδιο είναι η ρευστοποίηση. Το λέει ανοιχτά. Δεν το κρύβει, να πει ότι κάποιες επιχειρήσεις που δεν είναι βιώσιμες θα πάνε σε ρευστοποίηση, αλλά είναι πολλές άλλες επιχειρήσεις που είναι βιώσιμες και άρα θέλουμε αναδιάρθρωση και να τους βοηθήσουμε».

Για να υπογραμμίσει: «Νομίζω ότι οι προοδευτικές δυνάμεις και το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25 και εμείς, ίσως και το ΚΙΝΑΛ, πρέπει να αναδείξουμε ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος που δεν βασίζεται στη ρευστοποίηση, που αναδεικνύει το πρόβλημα μεγάλων επιχειρήσεων με τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων που δουλεύουν σε αυτές, που έχουν κάποια ηλικία, που δεν είναι εύκολο να ξαναβρούν δουλειά, εάν πάμε στη ρευστοποίηση. […] Άρα, έχει τεράστια σημασία η κριτική που κάνουμε σε αυτό το νομοσχέδιο, η ονομαστική να είναι η αρχή μιας διαδικασίας που αναδεικνύουν οι προοδευτικές δυνάμεις, ότι υπάρχει μια οικονομία που μπορεί να αναδιαρθρωθεί, ότι μπορούμε να βοηθήσουμε επιχειρήσεις να αναδιαρθρωθούν με έναν τρόπο πιο δίκαιο, πιο αναπτυξιακό. Αν δεν το κάνουμε αυτό, δεν δίνουμε ελπίδα σε κανέναν και αυτό θα έχει κόστος για όλους μας.

Γιατί δεν μπορούμε να πούμε ότι εδώ τελειώνει αυτή η υπόθεση. Σε εμάς έγκειται να το σηκώσουμε στην κοινωνία ότι αυτή η στρατηγική της κυβέρνησης, από τη μια μεριά φτωχοποίηση, ρευστοποίηση, από την άλλη μεριά δουλειές για τους δικούς μας ανθρώπους, είναι ένα τέρμα. Δεν οδηγεί πουθενά και υπάρχει ένας άλλος δρόμος».

Η «Εποχή» συνομίλησε με τον βουλευτή και τομεάρχη Ανάπτυξης και Επενδύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Χαρίτση, επιχειρώντας να φωτίσει πτυχές του νομοσχεδίου και προοπτικές για την ανατροπή του.

 

Τι ακριβώς προβλέπει ο νόμος που συζητήθηκε τις προηγούμενες μέρες στη Βουλή, ο λεγόμενος πτωχευτικός κώδικας;

Για πρώτη φορά οδηγούνται σε πτώχευση όλοι αδιακρίτως οι επαγγελματίες, ενώ μέχρι στιγμής η πτώχευση ήταν μια  επιλογή που είχαν οι επιχειρήσεις και οι έμποροι για επανεκκίνηση της οικονομικής τους δραστηριότητας. Μάλιστα οδηγούνται και τα νοικοκυριά σε πτώχευση πλέον, με πρωτοβουλία των πιστωτών τους, αν για έξι μόλις μήνες δεν εξυπηρετούν το 40% των οφειλών τους, με μηδαμινές δυνατότητες παρέμβασης των οφειλετών στην τελική συμφωνία. Ρευστοποιείται το σύνολο της περιουσίας τους, χωρίς να εξαιρείται ούτε η κύρια κατοικία, ενώ ο δανειστής αποκτά δικαίωμα και στο μελλοντικό εισόδημα των οφειλετών, πέραν του βασικού εισοδήματος διαβίωσης, χωρίς να εξαιρούνται μισθοί και συντάξεις.

Αίρεται κάθε προστασία της πρώτης κατοικίας. Για τους λεγόμενους ευάλωτους, όσους δηλαδή έχουν ετήσιο εισόδημα 7.000 ευρώ,  ορίζεται ως προστασία η «δυνατότητα» να ενοικιάσουν το ίδιο τους το σπίτι για 12 χρόνια και να το επαναγοράσουν στο τέλος του διαστήματος αυτού στο ακέραιο της εμπορικής του αξίας. Χωρίς να συνυπολογιστούν τα ενοίκια που στο μεταξύ θα έχουν καταβάλει.

Προφανώς αυτό δεν αποτελεί προστασία, αλλά «δυνατότητα» να επιλέξουν αν θα χάσουν το σπίτι τους με πλειστηριασμό ή εκχώρηση της κυριότητάς του σε ιδιωτικό φορέα διαχείρισης.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που οδηγεί σε εξαφάνιση τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, επιταχύνοντας την εξαγορά και τη βίαιη συγχώνευσή τους από μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Την ίδια στιγμή, για τους εργαζόμενους των υπό πτώχευση επιχειρήσεων, προβλέπει κατάργηση της καταβολής αποζημίωσης, προκειμένου να μην περιοριστούν στο παραμικρό τα οφέλη των πιστωτών.

 

Πού μπορεί να αναχθεί μια τόσο σκληρή νομοθετική επιλογή από την πλευρά της κυβέρνησης, σε μια συγκυρία μάλιστα κρίσης για την κοινωνία λόγω των συνεπειών της διαχείρισης του κορονοϊού;

Πράγματι, η στιγμή που επιλέχθηκε να έρθει ένα τέτοιο νομοθέτημα στη Βουλή είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Τη στιγμή που θα έπρεπε η Βουλή να ψηφίζει νομοσχέδια για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, της δημόσιας παιδείας, ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, προστασίας της πρώτης κατοικίας ακριβώς επειδή είμαστε σε κρίση, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιλέγει να φέρει προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο για την πτώχευση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Τη στιγμή που σε όλη την Ευρώπη, ακόμη και συντηρητικές κυβερνήσεις έχουν καταλάβει ότι χωρίς γενναία κρατική παρέμβαση, χωρίς στήριξη της πραγματικής οικονομίας και προστασία ευάλωτων και μικρομεσαίων, δεν υπάρχει έξοδος από την κρίση, η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει την πανδημία ως ευκαιρία για να καταλύσει τον κοινωνικό ιστό που με τόσο κόπο ξαναστήσαμε. Όμως δεν πρέπει να μας εκπλήσσει αυτό, είναι ενδεικτικό της ιδεολογικής κατεύθυνσης και των συμφερόντων που υπηρετεί. Τα ίδια λέει άλλωστε και η έκθεση Πισσαρίδη, όπου η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα αντιμετωπίζεται ως βαρίδι για την ανάπτυξη και πηγή όλων των δεινών της ελληνικής οικονομίας.

 

Με ποιους τρόπους κινηματικά και πολιτικά, κεντρικά και τοπικά, μπορεί να οργανωθεί η έκφραση της δυσαρέσκειας της κοινωνίας και να ανατραπεί αυτό το νομοθέτημα;

Kάναμε σειρά συναντήσεων με επαγγελματικούς φορείς και επιμελητήρια, συγκεντρώσαμε τις έντονες αντιδράσεις και την αγωνία για τις μαζικές εκποιήσεις περιουσιών και τα χιλιάδες λουκέτα. Επεξεργαζόμαστε την αντιπρόταση που θα περιγράψει ένα πλαίσιο προστασίας των ευάλωτων πολιτών και της πρώτης κατοικίας. Παράλληλα, καταθέσαμε πρόταση δυσπιστίας στη Βουλή. Από κει και πέρα, από 1ης Ιανουαρίου που θα αρχίσει να εφαρμόζεται ο νόμος, τότε θα εκφραστεί πιο μαζικά και έντονα η δυσαρέσκεια και θα φανεί πώς θα οργανωθούν οι αντιστάσεις των πολιτών.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet