Λίγες μέρες μας χωρίζουν από το σφράγισμα της αμερικάνικης κάλπης και την ανάδειξη του νέου προέδρου των ΗΠΑ. Το δίλημμα Τραμπ ή Μπάιντεν είναι ένα δίλημμα "ζωής ή θανάτου" και αυτό αποδεικνύεται και από τη θεαματική προσέλευση στην ψήφο. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως ο Μπάιντεν έχει μία σίγουρη νίκη, καθώς και οι ψηφοφόροι των Ρεπουμπλικάνων τρέμουν το ενδεχόμενο "να έρθει ο σοσιαλισμός", ένα κλίμα που έχει καταφέρει να καλλιεργήσει με επιτυχία η ομάδα του Τραμπ. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το ποσοστό των αναποφάσιστων είναι μικρό (7%) και ο Μπάιντεν εμφανίζεται να έχει τη στήριξη του 52% των ψηφοφόρων, έναντι του Τραμπ που παίρνει 42% (Reuters/Ipsos). Τα μονοπάτια της κάλπης είναι σκοτεινά, ωστόσο, καθώς το εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ είναι δαιδαλώδες και μπορεί να φτάσουμε να δούμε να κερδίζει ο Μπάιντεν την πλειοψηφία, αλλά όχι και την πλειονότητα των εκλεκτόρων στη Γερουσία. Είναι κρίσιμο να δούμε ποιες πολιτείες θα πάρει ο Μπάιντεν για να καταφέρει να πάρει και τη Γερουσία, αλλιώς θα έχουμε μια νέα "κυβέρνηση Ομπάμα", αδύναμη για οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία. Μέχρι στιγμής, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Τραμπ και τον Μπάιντεν να δίνουν μάχη στήθος με στήθος στην Αριζόνα, την Φλόριντα και τη Βόρεια Καρολίνα, ενώ πιο μπροστά εμφανίζεται ο Μπάιντεν στο Ουισκόνσιν, την Πενσυλβάνια και το Μίτσιγκαν. Συζητάμε με την Νατάσσα Ρωμανού, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Διαστημικών Μελετών της NASA για την προεκλογική καμπάνια, τις εκτιμήσεις για το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά και την επόμενη μέρα.

 

Είμαστε λίγες μέρες πριν το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ, καθώς η διαδικασία ολοκληρώνεται την Τρίτη 3 Νοέμβρη. Δώσε μας μια εικόνα για το ποιες είναι οι εκτιμήσεις;

Σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, φαίνεται ότι ο Μπάιντεν έχει τις περισσότερες πιθανότητες να επικρατήσει, καθώς είναι πολύ κοντά στο όριο των 270 από τους 538 εκλέκτορες, που χρειάζονται για να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ. Κάποιες αμφίρροπες ψηφοφορίες μάλλον θα καταλήξουν υπέρ του (όπως στην Πενσυλβάνια και το Μίσιγκαν, Ουισκόνσιν, Μινεσότα). Βέβαια, όσα λέμε στηρίζονται στις δημοσκοπήσεις, οι οποίες την προηγούμενη φορά, το 2016, έπεσαν τελείως έξω, γιατί δεν εκτίμησαν επαρκώς την έλλειψη ομοιογένειας μεταξύ των ψηφοφόρων στην Αμερική. Δεν είναι δύσκολο να δούμε και πάλι κάποιος υποψήφιος να παίρνει την πλειοψηφία των ψήφων, αλλά όχι την πλειονότητα των εκλεκτόρων, όπως συνέβη με την Χίλαρι Κλίντον το 2016.

 

Αυτό θα φανεί την επόμενη μέρα των εκλογών, αν δηλαδή ο Μπάιντεν έχει την εξουσία ή όχι;

Η επόμενη μέρα μπορεί να μην μας δώσει απάντηση στο αν η προεδρεία και η Γερουσία πέρασαν στους Δημοκρατικούς. Μπορεί να χρειαστεί να περιμένουμε βδομάδες ή και μήνες με διαδικαστικές αντεγκλήσεις και δικαστικές μάχες. Η σύνθεση της Γερουσίας οριστικοποιείται τον Ιανουάριο, οπότε και θα κριθεί η Τζόρτζια ενώ μόνο τρεις πολιτείες χρειάζονται να αλλάξουν χέρια και να περάσει η Γερουσία στους Δημοκρατικούς, αν κερδίσει ο Μπάιντεν και τέσσερις αν κερδίσει ο Τραμπ. Ιδανικά, η εκλογή Μπάιντεν πρέπει να επιτευχθεί με μεγάλη πλειοψηφία, και στο εκλογικό σώμα και στους εκλέκτορες από τις πρώτες μέρες της καταγραφής, ώστε να μην είναι αμφισβητήσιμη η νίκη του, και να πάρουν οι Δημοκρατικοί την πλειοψηφία και στη Γερουσία. Ένας Μπάιντεν μόνος, χωρίς τη Γερουσία, και με το δεδομένο ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έγινε ακόμα πιο συντηρητικό με την επιλογή της Μπάρετ, δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Θα είναι χειρότερη προεδρεία και από του Ομπάμα, από άποψη αποτελεσματικότητας, γιατί δεν θα μπορεί να περάσει κανένα προοδευτικό νομοσχέδιο για την περίθαλψη, το περιβάλλον, την εξωτερική πολιτική και την οικονομία.

 

Μέχρι στιγμής, η προσέλευση των ψηφοφόρων είναι ανέλπιστα υψηλή, αφού ήδη μια βδομάδα πριν το κλείσιμο της κάλπης έχουν ψηφίσει όσοι ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές. Γιατί αυτή η αλλαγή;

Για πρώτη φορά έγιναν δύο σημαντικές αλλαγές στο εκλογικό σύστημα. Λόγω πανδημίας, δόθηκαν η δυνατότητα της επιστολικής ψήφου σε όλους, όχι μόνο τους απόντες,  αλλά και το δικαίωμα πρόωρης ψήφου με φυσική παρουσία στα εκλογικά κέντρα για όλους. Έτσι, μέσα σε ενάμιση μήνα πριν τις εκλογές έχουν ψηφίσει 80 εκατ. άνθρωποι. Αυτό δείχνει αφενός ότι ο κόσμος θέλει διακαώς να εκφραστεί σε αυτή την κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση εν μέσω πανδημίας και αφετέρου πως η αποχή του κόσμου σε προηγούμενες εκλογές ήταν σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα παρακώλυσης της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος. Οι εργαζόμενοι, οι γονείς που δεν έχουν που να αφήσουν τα παιδιά τους, οι φοιτητές που μένουν μακριά από το σπίτι τους, δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε να ψηφίσουν μια συγκεκριμένη Τρίτη σε ένα πολυπληθές εκλογικό τμήμα, με πολύωρη αναμονή. Κατά τη γνώμη μου, η μεγάλη προσέλευση δεν δείχνει απαραίτητα αποδοκιμασία του Τραμπ. Έχει σημασία για παράδειγμα να δούμε πως η μεγαλύτερη ροή πρόωρων ψηφοφόρων καταγράφεται στο Τέξας και την Καλιφόρνια, πολιτείες με αντίθετες πολιτικές προτιμήσεις.

 

Δηλαδή, και οι προοδευτικές και οι συντηρητικές πολιτείες έχουν υψηλούς ρυθμούς προσέλκυσης ψηφοφόρων. Επομένως, είναι κρινόμενο το αποτέλεσμα;

Είπαμε, φαίνεται πως ο Μπάιντεν είναι πιο μπροστά στα προγνωστικά, όμως όλα κρίνονται μέχρι τελευταίας στιγμής. Για τον Μπάιντεν είναι πολύ σημαντικό να πάρει την Πενσυλβάνια, όπως για τον Τραμπ τη Φλόριντα. Πολλοί από εμάς, που ζούμε π.χ. στη Νέα Υόρκη, όπου ξέρουμε ότι βγαίνουν εύκολα οι Δημοκρατικοί, έχουμε πάει στην Πενσυλβάνια ως παρατηρητές στα εκλογικά τμήματα, ή κάνουμε εκστρατείες προσέλκυσης ψηφοφόρων. Η Κλίντον στις προηγούμενες εκλογές έχασε την Πενσυλβάνια για μόλις 44 χιλιάδες ψήφους και το Ουισκόνσιν για 20 χιλιάδες. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επαναληφθεί.

 

Υπάρχει φόβος νοθείας και πάτε ως παρατηρητές στις κρίσιμες πολιτείες;

Υπάρχουν πολλές μορφές «νοθείας». Η παρακώλυση άσκησης της ψήφου είναι νοθεία γιατί παραποιεί το εκλογικό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, υπάρχουν εκλογικά κέντρα (π.χ. στο Κεντάκι σε γειτονιές μαύρων) με 600.000 ψηφοφόρους. Όπως καταλαβαίνεις, είναι εξαιρετικά αποτρεπτική η πολύωρη αναμονή εκεί. Ακόμα, χαρακτηριστική περίπτωση περιστολής της ψήφο -που φέτος αποτρέπεται, καθώς υπάρχουν πολιτείες που έχουν ανοίξει τις κάλπες έως και 40 μέρες πριν-  είναι το γεγονός ότι η ψηφοφορία γίνεται πάντα σε μία μέρα και μάλιστα εργάσιμη. Άλλες μορφές καταστολής ψήφου είναι η χειραγώγηση των εκλογικών περιφερειών (gerrymandering), η πολυπλοκότητα της διαδικασίας, που κάνει πολύ εύκολη την ακύρωση του ψηφοδελτίου, όπως πχ στη Τζόρτζια με τα ελλαττωματικά μηχανήματα καταμέτρησης. Επιπλέον, καταστολή ψήφου με έντονα ταξικά και φυλετικά χαρακτηριστικά είναι η απαίτηση πληθώρας δικαιολογητικών, όπως είναι η βεβαίωση κατοικίας που δεν μπορεί να έχει κάποιος άστεγος ή κάποιος που μετακόμισε πρόσφατα ή κάποιος που έχασε το σπίτι του ή ακόμα και ο περιορισμός του δικαιώματος ψήφου εάν έχεις κάποιο ποινικό παράπτωμα ή αν είσαι υπόδικος. Η επιστολική ψήφος, για την οποία έχει εγείρει υπόνοιες νοθείας ο Τραμπ γιατί πράγματι είναι πολύπλοκη διαδικασία, που κάνει ευάλωτη την ψήφο στο να θεωρηθεί άκυρη αλλά και γιατί δεν πιστοποιείται εύκολα, ωστόσο δεν είναι τόσο προβληματική όσο οι περιπτώσεις καταστολής ψήφου που περιέγραψα και εμπεριέχουν  έντονο το στοιχείο του κοινωνικού ρατσισμού και ανισότητας.

 

Πως διαμορφώθηκε εν τέλει η προεκλογική ατζέντα; Ο Τραμπ επιμένει στην προώθηση της εξωτερικής πολιτικής και των εμπορικών συμφωνιών, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί στα βαθιά κοινωνικά ζητήματα.

Στην αμερικάνικη κοινωνία διαχρονικά η κατάσταση της οικονομίας είναι το νούμερο ένα προεκλογικό θέμα και επ’ αυτού ο Τραμπ είχε να υπερθεματίσει τη μείωση της ανεργίας επί των ημερών του, την ενίσχυση του επιχειρηματικού τομέα και την προσέλκυση επενδύσεων. Λόγω covid, ωστόσο, οι οικονομικοί δείκτες υποχώρησαν και ο Τραμπ προσπαθεί να υπερκεράσει την ύφεση δεσμευόμενος πως δεν θα αυξηθούν οι φόροι, κάτι που όλοι γνωρίζουμε πως είναι αδύνατο να συμβεί μετά από την τεράστια μείωση των δημόσιων πόρων. Επιπλέον, χρησιμοποιεί την εξωτερική πολιτική και στο μότο του «Κάνε την Αμερική μεγάλη και πάλι» (Make America great again), διαφημίζοντας την αποδυνάμωση του Κιμ Γιονγκ Ουν (που δεν έγινε), την αντιπαράθεση με τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ (που δεν απέδωσε) και τον εμπορικό πόλεμο στην Κίνα (που δεν κερδίζει). Και βέβαια επιμένει στην αντιμεταναστευτική ρητορική και πρακτική και τη διαφήμιση του Νόμου και Τάξη που σκοπό έχει να φοβίσει τους πολίτες που αντιδρούν στην ακροδεξιά ρητορική του και την ασυδοσία της αστυνομίας. Από την άλλη πλευρά, ο Μπάιντεν επικεντρώθηκε στο ζήτημα της κοινωνικής ειρήνης και στην πανδημία, χωρίς όμως να καταφέρει να αλλάξει τον τόνο και την ατζέντα που φαίνεται να ορίζει ο Τραμπ σε κάθε δημόσια αντιπαράθεση.

 

Οι μετανάστες, που τόσο στοχοποιήθηκαν από τον Τραμπ, τι ρόλο παίζουν στη διαμόρφωση του αποτελέσματος;

Οι ισπανόφωνοι είναι η μεγαλύτερη μειονότητα στην Αμερική και όμως μόλις οι μισοί από αυτούς ψήφισαν το 2016. Στην Φλόριντα επηρεάζονται παραδοσιακά από τους Κουβανούς και τους Βενεζουελάνους, οι οποίοι έχουν πολύ μεγάλη δύναμη και τρομακτικά αντισοσιαλιστικά αντανακλαστικά. Γι’ αυτό και αν ακούσεις τους Δημοκρατικούς της Φλόριντα να μιλάνε, θα νομίζεις ότι μιλάνε Ρεπουμπλικάνοι, καθώς πρόκειται για αστούς στην πλειονότητά τους, που έφυγαν από τη χώρα τους ως αντιφρονούντες και παλεύουν να ανατραπούν οι κυβερνήσεις εκεί. Και νομίζω πως ένας επιπλέον λόγος που ο Μπάιντεν αποστασιοποιείται από τον Σάντερς είναι η προσέλκυση των ψηφοφόρων της Φλόριντας. Σε άλλες πολιτείες όπου υπερτερούν οι Μεξικάνοι, η ανάγκη αφομοίωσης είναι εντονότερη  και για αυτό ψηφίζουν  Ρεπουμπλικάνους, όπως συνέβη στην Αριζόνα το 2016, με ποσοστό 40%. Αντίθετα, η νεότερη γενιά του Latinx συμμετέχει σε αυτές τις εκλογές με πολύ μεγάλους αριθμούς και μπορεί να φτάσουν να ανατρέψουν την εικόνα, που είχαμε από την προηγούμενη τετραετία για τη ψήφο των ισπανόφωνων. Και σε αυτό ποντάρουν οι Δημοκρατικοί.

 

Την περασμένη εβδομάδα άλλαξε ο συσχετισμός στο Ανώτατο Δικαστήριο (6 Ρεπουμπλικάνοι – 3 Δημοκρατικοί), ύστερα από το διορισμό της Μπάρετ, μιας πολέμιας των εκτρώσεων και του συστήματος υγείας Obamacare και υπέρμαχου της δεξιάς ατζέντας. Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η αλλαγή μετεκλογικά, μιας και ο Τραμπ έχει υπονοήσει ότι αν χάσει τις εκλογές θα καταγγείλει τη διαδικασία;

Έχουν γίνει γύρω στις 240 ενστάσεις και μηνύσεις για την επιστολική ψήφο και τις εκλογικές διαδικασίες. Κάποιες από αυτές έχουν ήδη φτάσει στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο και θα κληθεί να αποφασίσει για τις εκλογές και τη νομιμότητά τους. Δεν είναι δύσκολο να προβλέψουμε πώς θα ψηφίσει, και κατά πόσο θα βοηθηθούν οι Ρεπουμπλικάνοι και ο Τραμπ. Όμως έπονται και άλλες υποθέσεις που πολύ σύντομα θα έρθουν προς ακρόαση και αφορούν κυρώσεις σε πετρελαϊκές εταιρίες για την κλιματική κρίση, το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση, η οπλοφορία κλπ. Δυστυχώς η επιλογή της Μπάρετ θα οδηγήσει σε περαιτέρω συντηρητικοποίηση της πολιτικής στις ΗΠΑ όσον αφορά κοινωνικές παροχές, δικαιώματα και ελευθερίες και μάλιστα σε βάθος χρόνου αφού οι Ανώτατοι Δικαστές έχουν δια βίου θητεία. Ίσως έχει έρθει η ώρα να εκμοντερνιστεί και αυτός ο θεσμός, κάτι που ο Μπάιντεν αν εκλεγεί θα κληθεί να αντιμετωπίσει άμεσα.

 

Η βίαιη πολιτικοποίηση από τον κορονοϊό και από το κίνημα Black Lives Matter, τι αποτελέσματα μπορεί να έχει; Θα εξαντληθεί στην ψήφο αυτό το ρεύμα ριζοσπαστικοποίησης;

 Οι κοινωνικές διακρίσεις που πολλαπλασιάστηκαν με την πανδημία, ο συστημικός ρατσισμός στην αστυνομία και η κρατική βία που γιγάντωσαν το κίνημα BLM και ώθησαν τη κοινωνία, λευκούς και μαύρους, στη συνειδητοποίηση ότι οι διακρίσεις είναι υπαρκτές και βαθιά ριζωμένες στο σύστημα. Ο κόσμος αυτός θα πάει να ψηφίσει για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα και επομένως το κίνημα BLM, πιστεύω, θα επηρεάσει σαφώς το εκλογικό αποτέλεσμα. Είναι όμως σημαντικό να μη θεωρηθεί ότι την επόμενη των εκλογών τέλειωσε και ο αγώνας και οι διεκδικήσεις.

Από την άλλη πλευρά, οι λεηλασίες (που είναι λίγες έτσι και αλλιώς) μετά από διαδηλώσεις, η δραστηριότητα παραστρατιωτικών οργανώσεων, η ένταση και η βία  έχουν τρομάξει κάποιο κόσμο. Θα έπρεπε να τους είχε τρομάξει περισσότερο η βία κατά των μαύρων, αλλά προφανώς η συντηρητική κοινωνία της Αμερικής βάζει άλλες προτεραιότητες. Ελπίζω ότι αυτές τις παραμέτρους θα αξιοποιήσουν οι Δημοκρατικοί μετά τις εκλογές για να πάρουν γενναίες αποφάσεις και να φέρουν πολύ σημαντικά νομοθετήματα για τον περιορισμό της χρήσης όπλων, την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων, τα οποία και ο κόσμος θα επικροτήσει. Μετά τις εκλογές, και με τη νέα σύνθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου, θα υπάρξει μεγάλη ανάγκη να συνεχιστούν οι διεκδικήσεις για τη Πράσινη Νέα Συμφωνία και για μεταρρυθμίσεις στην αστυνομία και τον κρατικό μηχανισμό, για ίσα δικαιώματα στα ομόφυλα ζευγάρια, για διαφύλαξη του δικαιώματος στην άμβλωση, θέματα που μέσα στον επόμενο χρόνο θα έρθουν στο Ανώτατο Δικαστήριο.  Μια κυβέρνηση Μπάιντεν θα κληθεί να προστατεύσει τα κεκτημένα δικαιώματα και να αποτρέψει την συντηρητικοποίηση που θα προσπαθήσει να επιβάλει το Ανώτατο Δικαστήριο. Αλλά για να διασφαλιστούν αυτά χρειάζεται μεγάλη κινητοποίηση από τη βάση. Ακόμα και αν κερδίσει ο Μπάιντεν τις εκλογές, δεν θα έχουμε κερδίσει, ακόμα, εμείς.

 

Τα τελευταία χρόνια κυριάρχησε η πράσινη ατζέντα στο πολιτικό τοπίο. Προεκλογικά συζητήθηκε η Πράσινη Νέα Συμφωνία ή αποσιωπήθηκε και αυτή; Και αν ναι, με ποιανού ευθύνη;

Είναι σαφές ότι στην προεκλογική εκστρατεία κατά το 2019, η κλιματική κρίση ήταν το δεύτερο κυρίαρχο θέμα, μετά την οικονομία. Μετά την πανδημία υποβαθμίστηκε λίγο, αλλά εξακολουθεί να παραμένει ένα από τα πρώτα θέματα προς συζήτηση από πλευράς των Δημοκρατικών. Δυστυχώς, όμως, παρόλο που οι περισσότεροι από τους υποψήφιους των προκριματικών του Δημοκρατικού Κόμματος ήταν υπέρ της Πράσινης Νέας Συμφωνίας για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και τη μετάβαση στην αποκαρβουνοποίηση, με την ανάδειξη του Μπάιντεν ανασκευάστηκε η αρχική θέση των Δημοκρατικών και προσαρμόστηκε στις προεκλογικές απαιτήσεις. Για να κερδίσει τη Πενσυλβάνια, το επιτελείο του Μπάιντεν θεωρεί ότι πρέπει να απομακρυνθεί από τις προηγούμενες διακηρύξεις του κατά της εξόρυξης σχιστολιθικού αερίου. Από την άλλη, οι Ρεπουμπλικάνοι  εργαλειοποιούν την Πράσινη Νέα Συμφωνία, το νομοσχέδιο που συντάχθηκε από τους Αλεξάντρια Οκάζιο Κορτες, Μπέρνυ Σάντερς και Ελίζαμπεθ Γουόρεν, προκειμένου να λοιδορήσουν τους Δημοκρατικούς ως υποστηρικτές του σοσιαλισμού. Σε μεγάλο κομμάτι της Αμερικής, η λέξη «σοσιαλισμός» τρομάζει τον κόσμο, γιατί ο μακαρθισμός έχει ριζωθεί πολύ βαθιά στο DNA της γενιάς των baby boomers και της generation x  [ΣτΣ: μπέιμπι μπούμερς είναι η γενιά από το 1946 έως το 1962 και γενιά Χ είναι αυτή που ακολούθησε έως το 1985]. Τα νεότερα παιδιά, οι millennials, δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το σοσιαλισμό, αλλά δεν είναι η καθοριστική εκλογική ομάδα, ακόμα, που αλλάζει τους συσχετισμούς. Πλέον, ο Μπάιντεν με το πρόσχημα ή όχι της επικράτησης εναντίον του Τραμπ έχει μετατοπίσει την ατζέντα προς τα δεξιά.

 

Το φαινόμενο Μπέρνι Σάντερς είναι αυτό που γιγάντωσε το κόμμα των Δημοκρατικών ως προς τα μέλη και άλλαξε και το δημογραφικό/κοινωνικό του προφίλ. Η αποποίηση του Σάντερς δεν μπορεί να φέρει αρνητικό αποτέλεσμα, ίσως μετά τις εκλογές;

Η μετατόπιση προς τα δεξιά μπορεί να μην επιδέχεται, προς το παρόν κριτικής, γιατί απλούστατα πρέπει να φύγει ο Τραμπ. Το Sunrise Movement, ένα από τα πιο ισχυρά περιβαλλοντικά κινήματα της νεολαίας, δεν έχει πει κουβέντα ούτε για το ζήτημα του σχιστολιθικού αερίου ούτε για την αποποίηση της Πράσινης Νέας Συμφωνίας. Και αυτό γιατί όλος ο προοδευτικός κόσμος έχει βρεθεί μπροστά στο δίλημμα «Μπάιντεν ή Τραμπ». Προσωπικά δεν θεωρώ ότι αν κερδίσει ο Μπάιντεν, έχουμε κερδίσει εμείς. Πρέπει να συνεχίσουμε και την επόμενη μέρα τον αντι-Τραμπ αγώνα, τον αγώνα κατά των δεξιών πεποιθήσεων, τον αγώνα του Σάντερς και των προοδευτικών Δημοκρατικών.

 

Η Νατάσσα Ρωμανού, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Διαστημικών Μελετών της NASA

Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet