Στο δρόμο που χάραξε ο Στιβ Μπάνον δείχνει να βαδίζει το επικοινωνιακό επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου, υιοθετώντας την τακτική του «Gaslighting», όπως ονομάζεται στην ψυχολογία και την επικοινωνιολογία η μέθοδος χειραγώγησης που χρησιμοποιείται από πολιτικούς με ναρκισσιστική δομή προσωπικότητας, παρακάμπτει τα γεγονότα και τα επιχειρήματα και στηρίζεται στη σπορά αμφιβολιών και στην κατασκευή πλασματικών εικόνων, με στόχο να απαξιώσει και να αποσταθεροποιήσει τον αντίπαλο.

Ψέματα, πολλά ψέματα, 33 μέτρησαν οι συντάκτες της εφημερίδας «Αυγή» (28/10) στην ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη την περασμένη Κυριακή στη βουλή. Τα ίδια ή ανάλογα ψέματα χρησιμοποίησε και μεγάλη μερίδα βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας που πήρε το λόγο στη συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας κατά του υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα. Αδιαφορώντας, παντελώς, τόσο για τις αντιδράσεις που θα προκαλούσαν όσο και για τις μακροχρόνιες συνέπειες των λόγων τους είπαν, μεταξύ άλλων, ότι «οι φορείς τοποθετήθηκαν θετικά για το νομοσχέδιο», «Ο ΣΥΡΙΖΑ κατήργησε την προστασία της πρώτης κατοικίας τον Φεβρουάριο του 2019», «Η μεγάλη έκρηξη του ιδιωτικού χρέους έγινε επί ΣΥΡΙΖΑ», «Στην Εθνική Αντίσταση πολέμησε όλος ο ελληνικός λαός», «τις δωρεάν εξετάσεις για τον καρκίνο του μαστού καθιέρωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης» και πολλά άλλα.

Παράλληλα, από τα φιλικά προς το κυβερνών κόμμα μέσα ενημέρωσης είτε δεν αποκαλύπτονται τα ψεύδη είτε ακόμα και υποστηρίζονται, ενώ από μεμονωμένα πολιτικά στελέχη, που κινούνται μεταξύ του δεξιού και του ακροδεξιού χώρου, γίνονται δηλώσεις και δημοσιεύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που ενισχύουν και διαιωνίζουν τα ανυπόστατα στοιχεία που ανέφερε στην ομιλία του ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Στόχος τους ήταν και παραμένει, όχι μόνο να ξεπεράσουν τις δυσκολίες μιας κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης, αλλά, κυρίως, να χειραγωγήσουν ψυχολογικά, τον μέσο ψηφοφόρο.

Με δεδομένο ότι το 20% - 30% του εκλογικού σώματος είναι αυτό που μετακινείται, συνήθως, μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων και τελικά «βγάζει κυβέρνηση», στοχεύουν να του σπείρουν αμφιβολίες για ζητήματα που ο πολιτικός αντίπαλος τους θεωρεί δεδομένα και την κατάλληλη στιγμή, πιθανότατα με υποσχέσεις ή προεκλογικές παροχές, να τον φέρουν με το μέρος τους. Η μέθοδος, που βρίσκεται πέρα από κάθε ηθική και πολιτικό πολιτισμό, έχει εφαρμοστεί στο παρελθόν με επιτυχία για αυταρχικά κόμματα αλλά με τραγικά για τους ψηφοφόρους αποτελέσματα.

 

 

Επικίνδυνος πολιτικός παράγοντας

 

Ο Στίβεν Κέβιν Μπάνον, ο οποίος, εκμεταλλευόμενος το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έφερε με δυναμικό τρόπο το Gaslighting και τα Fake News στα γραφεία πολιτικού σχεδιασμού, ήταν ειδικός σύμβουλος σε θέματα διακυβέρνησης και στρατηγικής του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και είχε διατελέσει διευθυντής της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ στις εκλογές του 2016. Πριν ασχοληθεί με την πολιτική, ήταν πρόεδρος του ομίλου στον οποίο ανήκει ο ακροδεξιός ειδησεογραφικός ιστότοπος Breitbart News. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας το 2016, είχε χαρακτηριστεί στον τίτλο αφιερώματος που του έγινε από τον ειδησεογραφικό οικονομικό οργανισμό Bloomberg, ως ο πιο επικίνδυνος πολιτικός παράγοντας στις ΗΠΑ.

Το γραφείο του ανέλαβε, μεταξύ πολλών άλλων, το σχεδιασμό της προεκλογικής εκστρατείας του Ζαΐρ Μπολσονάρο στη Βραζιλία και παρείχε συμβουλευτικές υπηρεσίες στον Χουάν Γκουαϊδό, στην Βενεζουέλα. Προσπάθησε να οργανώσει γραφείο και στην Ευρώπη, αρχικά στις Βρυξέλες, και αργότερα να δημιουργήσει σχολή στελεχών σε μοναστήρι που ζήτησε να αγοράσει στην Ιταλία. Τον περασμένο Αύγουστο, συνελήφθη στη Νέα Υόρκη κατηγορούμενος για υπεξαίρεση χρημάτων και απάτη.

 

Από το θέατρο στην πολιτική

 

Ο όρος «Gaslighting» (Φως από λάμπα υγραερίου) οφείλει την ονομασία του στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Πάτρικ Χάμιλτον, που ανέβηκε σε σκηνή του Λονδίνου το 1938. Η υπόθεση του έργου, το οποίο αργότερα μεταφέρθηκε αρκετές φορές και στον κινηματογράφο, στην Ελλάδα γυρίστηκε το 1964, σε διασκευή του Γιάννη Μαρή με τίτλο «Αμφιβολίες», συνοψίζεται στις προσπάθειες ενός άνδρα ο οποίος, θέλοντας να αποσπάσει από τη σύζυγο του σημαντικά περιουσιακά της στοιχεία, την κάνει να αμφισβητήσει τη λογική της, αρνούμενος γεγονότα, πράξεις και λόγια που ειπώθηκαν μεταξύ τους και δημιουργώντας της αμφιβολίες ακόμα και για περιστατικά τα οποία η ίδια έχει βιώσει. Στόχος του να τεθεί υπό αμφισβήτηση η λογική, η προσωπικότητα της.

Ως επιστημονικός όρος, στην ψυχολογία, πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και, στη συνέχεια, χρησιμοποιήθηκε από ειδικούς ψυχικής υγείας, οι οποίοι αναφέρθηκαν στη χειριστική τακτική ανθρώπων με ναρκισσιστική δομή προσωπικότητας, που προσπαθούν να κάνουν έναν άλλο άνθρωπο να αμφισβητήσει την πραγματικότητά του.

Ο όρος χρησιμοποιείται, πλέον, και στην πολιτική επικοινωνία και αναφέρεται στη σπορά αμφιβολιών σε άτομα ή ομάδων ατόμων, έτσι ώστε να μην είναι βέβαια για την ίδια τους την μνήμη, αντίληψη και λογική. Χρησιμοποιώντας συνεχή άρνηση, παραπλάνηση, αντιφάσεις και ψεύδη, ο θύτης προσπαθεί να αποσταθεροποιήσει το θύμα και να απαξιώσει τις πεποιθήσεις του. Στην προκειμένη περίπτωση θύτης είναι το Μέγαρο Μαξίμου και θύμα οι Έλληνες ψηφοφόροι.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet