Αποχαιρετούμε τον φίλο, το σύντροφό μας, τον Άνθρωπο Σεραφείμ, που έζησε μια ζωή γεμάτη με τη συμμετοχή στην πολιτική δράση της Αριστεράς, αλλά και σε ποικίλες πολιτιστικές, οικολογικές και κινηματικές δραστηριότητες. Για να τιμήσουμε τη δράση του αυτή, τη στάση ζωής που είχε επιλέξει ο Σεραφείμ, θα ήθελαν να είναι στην τελετή αρκετοί φίλοι, σύντροφοι και συναγωνιστές, που συμπορεύτηκαν μαζί του σε όλες αυτές τις δραστηριότητες. Έχοντας πάντα δίπλα του την Ηλέκτρα και τις κόρες του, Ρόζα και Αλκμήνη, που του συμπαραστάθηκαν δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους.

Ο Σεραφείμ από μικρός μπήκε στα βάσανα, στο μεροκάματο. Πολύ γρήγορα συνειδητοποίησε την ανάγκη της κοινής δράσης, τη συνδικαλιστική αρχικά και στη συνέχεια εντάχθηκε στη νεολαία της εποχής εκείνης, τους Λαμπράκηδες και έκτοτε μετείχε ενεργά στην Αριστερά, την ΕΔΑ. Μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ, τάχθηκε με την ανανεωτική αριστερά, εντάχθηκε στο ΚΚΕ-εσωτερικού και μέσα από τις οργανώσεις του, με τη δράση του και τις πολιτικές του απόψεις, αναδείχθηκε σε καθοδηγητικές θέσεις. Ο Σεραφείμ ήταν πάντα ανοιχτός στις νέες ιδέες, διάβαζε και αναζητούσε απαντήσεις πέρα από την επιφανειακή προπαγάνδα. Με τα εφόδια αυτά και τη βαθιά συναίσθηση της ευθύνης που τον διέκρινε έδωσε όλες του τις δυνάμεις στις οργανώσεις του ΚΚΕ εσωτ. όπου βρέθηκε: στην Αττική, στη Βοιωτία και γενικότερα στη Στερεά. Απ’ όπου και αν πέρασε, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις με τη συνέπειά του, την ανιδιοτέλεια και την ευρύτητα των γνώσεών του. Ο Σεραφείμ με πυξίδα τις αρχές της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς πορεύτηκε σε όλη του τη διαδρομή, τη δύσκολη και αρκετά δύσβατη πορεία αυτής της Αριστεράς που αντιμετώπισε πολλές προκλήσεις, με κριτική στάση. Αυτά θυμούνται –και θα θυμούνται- οι φίλοι του και σύντροφοί του.

Εμείς εδώ, οι χωριανοί του, οι φίλοι και σύντροφοί του έχουμε πολλούς λόγους να τον τιμούμε και να τον θυμόμαστε. Αυτό το ζωηρό παιδί, που φώναζε το σύνθημα «Ψηφίστε Νικόλαο Πλαστήρα» που έμελλε να παραμείνει το προσωνύμιό του, με το οποίο έγινε γνωστός και έξω από τα όρια του χωριού. Οι αγώνες του, βέβαια, ήταν αυτοί που τον έκαναν να γνωριστεί και να αγαπηθεί. Για τις οικολογικές του ευαισθησίες και την επιμονή του να σταματήσει η υποβάθμιση του τόπου μας. Ο Σεραφείμ είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για το χωριό, πήρε μέρος σε όλες τις εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες, για την πολιτιστική, κοινωνική προκοπή του. Στάθηκε αλληλέγγυος σε όλους όσους είχαν ανάγκη. Για αυτό και τιμήθηκε από τους συγχωριανούς μας, με το να εκλέγεται για μεγάλο χρονικό διάστημα στο διοικητικό συμβούλιο των «Απανταχού Χωστιαναίων».

Σεραφείμ βιάστηκες να φύγεις. Ανήμερα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου βρεθήκαμε στο νεκροταφείο του χωριού να σου πούμε το ύστατο αντίο. Ήσουν εκεί και εσύ τότε, μαζί με τη νεολαία και το λαό, που φώναζε το σύνθημα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία». Εσύ, όμως, δεν μίλησες ποτέ, ούτε αναφέρθηκες στο γεγονός αυτό. Άλλοι που απείχαν ή που βρέθηκαν απέναντι διεκδικούν την παρουσία τους εκεί, εκδίδοντας όμως απαγορευτικές διαταγές. Αυτή είναι η ειρωνεία της ιστορίας. Αν είχες τη δυνατότητα να αντιδράσεις, σίγουρα θα είχες πολλά να πεις με το οξύ πνεύμα που σε διέκρινε. Αυτό το οξύ πνεύμα, στοιχείο της προσωπικότητάς σου, θα επιχειρήσουμε εμείς οι φίλοι σου, στεκόμενοι στο πλευρό της οικογένειας, να τιμήσουμε όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες, όπως αρμόζει σε έναν αγωνιστή. Σεραφείμ θα διατηρήσουμε πάντα ζωντανή τη μορφή σου, στο νου και την καρδιά μας. Καλό σου ταξίδι, φίλε, αδελφέ.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet