Αφορμή για το παρόν κείμενο αποτέλεσε κοινό κείμενο των συντρόφων Αντώνη Κοτσακά, Πάνου Ρήγα και Νίκου Σκορίνη το οποίο δημοσιεύτηκε στην Αυγή του Σαββάτου 10 Οκτωβρίου 2020, με τίτλο «Από τις τάσεις στα ρεύματα, ανάγκη υπέρβασης και σύνθεσης».

Δεν θα μπω στην ουσία των όσων οι αγαπημένοι –και το εννοώ– σύντροφοι υποστηρίζουν, αλλά δεν μπορώ να διαφωνήσω στην αναγκαιότητα της ώσμωσης και της σύνθεσης. Θα ήθελα όμως να σταθώ σε κάτι. Γράφουν λοιπόν οι σύντροφοι πως «ο ΣΥΡΙΖΑ στη διαδρομή συγκρότησής του από εκλογικό συνασπισμό κομμάτων σε ενιαίο πολιτικό φορέα, βίωσε τη χρήσιμη για την εποχή εκείνη εμπειρία των τάσεων ως μεταβατικό στάδιο των συνιστωσών προκειμένου να υπάρξει ιδεολογική ώσμωση που θα οδηγούσε στην πολιτική ενότητα». Θα ήθελα απλώς να υπενθυμίσω πως οι τάσεις προϋπήρχαν εντός της μεγαλύτερης συνιστώσας, δηλαδή του Συνασπισμού της Αριστεράς, και, κατά κάποιον τρόπο, κληρονομήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τάσεις δεν υπήρχαν πρακτικά σε καμία άλλη από τις συνιστώσες που συγκρότησαν αρχικά το κόμμα μας. Αυτό που υπήρχε και το οποίο γνωρίζαμε όσοι προερχόμασταν από την ανανεωτική αριστερά του ΚΚΕ εσωτερικού και την ΑΚΟΑ στη συνέχεια, ήταν η ελεύθερη έκφραση γνώμης εντός των κομματικών διαδικασιών. Περί τάσεων δεν γνωρίζαμε αλλά μάθαμε στην πορεία.

 

Δεν είναι όμως αυτήν η ουσία αλλά η αφορμή για να ξεδιπλώσω κάποιες σκέψεις αναφορικά με την ύπαρξη των τάσεων. Η συζήτηση έχει άνοιξει, όπως φαίνεται και από το κείμενο στο οποίο προαναφέρθηκα, και καλά θα κάνουμε να την συνεχίσουμε. Αλλά με μία απαραίτητη προϋπόθεση: Να είμαστε όλοι και όλες ειλικρινείς, να την κάνουμε με το χέρι στην καρδιά, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον στα μάτια και συχνά κοιτάζοντας στον καθρέφτη μας.

Τι είναι όμως οι τάσεις; Είναι κλειστές ομάδες οι οποίες λειτουργούν εντός του κομματικού μηχανισμού; Έχουν διαφορετικά πολιτικά σχέδια; Υπηρετούν τις αποφάσεις οι οποίες έχουν παρθεί από κοινού ή η κάθε μία σηκώνει τη δική της παντιέρα; Έχουν τις δικές τους κλειστές και μυστικές διαδικασίες;

Σύμφωνα με το καταστατικό οι τάσεις, δεν είναι τίποτε από τα παραπάνω. Δεν είναι κλειστές ομάδες, δεν έχουν διαφορετικό πολιτικό σχέδιο, δεν έχουν κλειστές διαδικασίες.

Αντίθετα, είναι ανοιχτά πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα, αλλά με κοινό πολιτικό σχέδιο, οι διαδικασίες τους είναι ανοιχτές για όλους και όλες και πραγματοποιούνται εν γνώσει του κόμματος.

Ερώτηση: οι υπάρχουσες τάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ λειτούργησαν με τον πρώτο ή με το δεύτερο τρόπο; Μετά βεβαιότητας πλέον, μπορούμε να αναφερθούμε στην Αριστερή Πλατφόρμα (Αριστερό Ρεύμα, επί ΣΥΝ) και να πούμε πως από την αρχή ως τη στιγμή που αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, λειτούργησε με τον πρώτο τρόπο. Θυμόμαστε ότι ουδέποτε ψήφισε απόφαση της Κ.Ε., πάντοτε είχε δική της πρόταση η οποία μειοψηφούσε και έπαιρνε μπετοναρισμένες ψήφους.

Αντίθετα, οι υπόλοιπες τάσεις, κατέθεταν απόψεις και κείμενα συμβολής εμπλουτίζοντας την τελική απόφαση.

 

Η άλλη όψη

 

Όμως αυτήν είναι μόνον η μία όψη καθώς όλες ο τάσεις, ακόμη και αυτές με τις καλύτερες των προθέσεων, δεν απέφυγαν τα φάουλ. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα συνέβαιναν κάθε φορά που υπήρχαν εσωκομματικές εκλογικές διαδικασίες, με τα τηλέφωνα, τα χαρτάκια, τις παρασυνάξεις.

Είναι επίσης γεγονός πως μετά από κάθε εκλογική διαδικασία, όσες και όσοι εκλέγονται «ανήκουν» ή πρόσκεινται σε κάποια τάση. Έτσι αποκλειόταν όποιες και όποιοι δεν θεωρούσαν πως ανήκουν σε κάποια τάση, δηλαδή σε κάποιο πολιτικο-ιδεολογικό ρεύμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην εκλέγονται, ανεξαρτήτως ικανοτήτων, συντρόφισσες ή σύντροφοι εφόσον δεν είχαν τασική ένταξη.

Και τώρα ας μιλήσουμε για την ταμπακιέρα: Γιατί άνοιξε ξαφνικά αυτή η συζήτηση για τις τάσεις και άρχισε η αμφισβήτησή τους.

Όλα ξεκίνησαν όταν κυκλοφόρησαν κάποια κείμενα τα οποία έκαναν κριτική στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί (ή δεν λειτουργεί) το κόμμα. Και εντάθηκαν όταν κάποια στελέχη εξέφρασαν τις απόψεις τους, οι οποίες, σημειώνω, δεν απέκλιναν από τις θέσεις του κόμματος και τις κομματικές αποφάσεις. Και για να μην παίζουμε κρυφτούλι μεταξύ μας, αυτή που στοχοποιήθηκε και λοιδωρήθηκε, ήταν η τάση των 53. Κι αυτό έγινε από ένα μιντιακό σύστημα το οποίο βρήκε την ευκαιρία να δημιουργήσει εσωτερικές ρωγμές στο κόμμα μας. Δυστυχώς κάποιοι σύντροφοι και κάποιες συντρόφισσες παρασύρθηκαν από την καταιγίδα των «φίλιων» ΜΜΕ και των δημοσιογραφίσκων, οι οποίοι σκοπό έχουν να μετατρέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε εταίρο του νέου δικομματισμού. Κι αυτό οφείλουμε να το αποτρέψουμε, διαφυλάσσοντας τις καταστατικές και τις προγραμματικές μας αρχές καθώς και τις ιδεολογικές μας αναφορές.

Όμως η συζήτηση για τις τάσεις, ούτως ή άλλως, άνοιξε και οφείλουμε να την κάνουμε.

 

Τάσεις και φράξιες

 

Προσωπικά πιστεύω πως δεν επιδείξαμε την ωριμότητα που έπρεπε όσον αφορά τη λειτουργία των τάσεων. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τα συνέδρια με τις παρασυνάξεις, με τις κατευθυνόμενες σταυροδοτήσεις, εικόνα η οποία μας προσβάλλει και είναι άκρως απωθητική, ιδίως για εκείνους/ες οι οποίοι/ες δεν αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους σε κάποια από τις τάσεις.

Προσωπικά, και με την εμπειρία που έχω αποκτήσει, δεν πιστεύω στις τάσεις, όπως έχουν αρχίσει να παγιώνονται, αλλά πιστεύω στην ελευθερία άποψης και έκφρασής της.

Οι τάσεις συχνά δημιουργούν προβλήματα. Όμως προσοχή! Αν η σωστή λειτουργία τους απαιτεί συνειδητοποίηση και ωριμότητα, ακόμη μεγαλύτερη συνειδητοποίηση και ωριμότητα απαιτεί η κατάργησή τους. Επειδή ελλοχεύει μέγας κίνδυνος, η κατάργησή τους να αντικατασταθεί από άλλους υπόγειους μηχανισμούς, οι οποίοι δεν θα λογοδοτούν σε κανέναν. Δηλαδή στο φραξιονισμό! Και έτσι από τις τάσεις να περάσουμε στις φράξιες, που έχουν ταλανίσει το κομμουνιστικό κίνημα και την αριστερά στο παρελθόν.

Αν πάλι, είμαστε υπέρ των τάσεων, ας αποφασίσουμε, με το χέρι στην καρδιά και κοιτάζοντας τις συντρόφισσες και τους συντρόφους μας στα μάτια, πως:

  1. Θα ληφθεί μέριμνα για την εκλογή και τη συμμετοχή στα όργανα, και όσων οι οποίοι/ες δεν μετέχουν σε κάποιο ιδεολογικό ρεύμα (τάση).
  2. Δεν θα υπάρξει καμία κατευθυνόμενη σταυροδοσία για εκλογή οργάνων, μεγάλα παιδιά είμαστε, γνωρίζουμε γράμματα και κυρίως, γνωριζόμαστε μεταξύ μας!
  3. Θα τηρηθούν όλα όσα συλλογικά αποφασίζουμε στο συνέδριο και στα εκλεγμένα καθοδηγητικά όργανα. Καμία παρέκκλιση και από κανέναν/καμία!
  4. Θα υπερασπιζόμαστε συντρόφισσες και συντρόφους από τις επιθέσεις διαφόρων εξωκομματικών δήθεν φίλων, για απόψεις τις οποίες έχουν εκφράσει.

Να συζητήσουμε λοιπόν για τις τάσεις εφόσον υπάρχουν ενστάσεις ώστε να αποφύγουμε τις εντάσεις.

Όσον με αφορά, θα συνεχίσω να ανήκω σε ιδεολογικό ρεύμα εντός του ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύοντας στην αριστερή ταυτότητα του κόμματος, θεωρώντας πως όλες οι τάσεις έχουν λειτουργήσει ακουσίως μεν αποσυσπειρωτικά δε, διεκδικώντας το δικαίωμα στην προσωπική μου άποψη.

Τάσσομαι εναντίον του φραξιονισμού και στις επερχόμενες εκλογές για τις νομαρχιακές επιτροπές δεν πρόκειται να πάρω μέρος σε καμία κατευθυνόμενη σταυροδοσία.

Θα ήμουν ιδιαίτερα ευτυχής εάν όλες οι συντρόφισσες και σύντροφοι έπρατταν το ίδιο.

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet