Αν κάτι έγινε σαφές στα επεισόδια της περασμένης Τρίτης κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για τον (κουτσουρεμένο, ελέω πανδημίας) εορτασμό του Πολυτεχνείου αυτό ήταν η καθαρή πρόθεση της κυβερνητικής πλευράς να συγκρουστεί. Σχεδόν με κάθε τίμημα. Ηταν σαν να αναζητούσε την αφορμή από το ξεκίνημα της ημέρας. 

Ως προς την έντασή της, η καταστολή δεν παρουσίασε μεγάλες διαφορές σε σχέση με προηγούμενα περιστατικά (από τον Ιούλιο του 2019 όταν ήρθε στην εξουσία η ΝΔ και τα χέρια των αστυνομικών «λύθηκαν» σύμφωνα με τις δηλώσεις των συνδικαλιστικών τους εκπροσώπων). Ωστόσο αυτό ήταν και το εξόχως ανησυχητικό.

 

Η ένταση της καταστολής δεν μειώθηκε, ακόμα και όταν απέναντι στα όργανα της τάξης βρέθηκαν επικεφαλής κομμάτων. Το να προπηλακίζεται ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μαζί με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο Θανάση Παφίλη από αστυνομικούς, μέχρι την Τρίτη φάνταζε απίστευτο. Αποτελεί όμως χειροπιαστή πραγματικότητα. 

Ωστόσο, από πού προκύπτει η κυβερνητική πρόθεση να χτυπήσει όπως και να έχει; Αξιόπιστες πηγές ανέφεραν στην «Εποχή» ότι ο αριθμός των αστυνομικών που κλήθηκαν τελικά να πάρουν μέρος σε αυτό το σχέδιο της ΕΛΑΣ ήταν εντυπωσιακά δυσανάλογος με τις ανάγκες της επιχείρησης. Ήταν γνωστό ότι στη χειρότερη, για την ελληνική αστυνομία, περίπτωση, θα παρατάσσονταν μπροστά της μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές. Ποιος ο λόγος να επιστρατευτούν 6.000 άνδρες και γυναίκες του σώματος – πολλοί μάλιστα ήρθαν από την επαρχία;

Και επίσης, όταν η ένταση κορυφώθηκε στην οδό Πανεπιστημίου το μεσημέρι της Τρίτης, παρατηρήθηκε το φαινόμενο αστυνομικοί να κυνηγούν διαδηλωτές για να τους καταφέρουν χτυπήματα, ενώ δεν έλαβαν χώρα συμπλοκές σώμα με σώμα, όπως έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν. Αυτή η τάση των ανδρών της ΕΛΑΣ να κυνηγούν άοπλους και ειρηνικούς διαδηλωτές, μέλη του ΚΚΕ στην περίπτωση της οδού Πανεπιστημίου, παρόντων μάλιστα των κορυφαίων στελεχών του κόμματος, «μαρτυρά» μεγάλη αγωνία και ξεκάθαρη προτίμηση για την επιλογή της βίας. 

 

Στόχος να χτυπήσει

 

Σημειώστε και αυτό: Στην οδό Πανεπιστημίου υπήρχε αύρα, ενώ φυσικά οι αστυνομικοί διέθεταν και χημικά. Παρά το γεγονός όμως ότι έγινε χρήση και των δύο όπλων (νερό και δακρυγόνα), εν συνεχεία επιστρατεύτηκε και το ωμό ξύλο κατά βούληση. Δεν ήθελε, κοντολογίς, η ΕΛΑΣ να αρκεστεί στη διάλυση του πλήθους, ήθελε και να χτυπήσει! Και κάπου εκεί χάθηκε ο έλεγχος...

Η κίνηση αυτή της Ελληνικής Αστυνομίας ερμηνεύτηκε από πολλούς ως πολιτικό χαρακίρι του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ουδέποτε οι αστυνομικές δυνάμεις ήταν τόσο προκλητικές και βίαιες με πολιτικά στελέχη – και μάλιστα υψηλόβαθμα). 

Η στάση του Υπουργού στη συνέντευξη που έδωσε το ίδιο βράδυ στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι δείχνει πολλά. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης επιχείρησε να αντικρούσει την εκ δεξιών κριτική που του ασκήθηκε (γιατί δεν τους συλλάβατε αφού παραβίαζαν την απαγόρευση των συναθροίσεων), αλλά ουσιαστικά τα έκανε χειρότερα χωρίς να μπορέσει ποτέ να βρει πειστικά επιχειρήματα. Ήταν και η γλώσσα του σώματός του κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. Αμυντική, έδειχνε άνθρωπο ο οποίος βρίσκεται κάτω από τρομακτική πίεση. Η αβεβαιότητά του αποτυπωνόταν στο βλέμμα και στον τρόπο της ομιλίας του. 

 

Με μάσκα την καταστολή

 

Η μοναδική του «επιθετική» ενέργεια ήταν να ξεκαθαρίσει ότι δεν θα ανοίξει ρουθούνι στις 6 Δεκεμβρίου, ανήμερα της επετείου της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Η αξιοπιστία όμως τόσο του Υπουργού όσο και γενικότερα της κυβέρνησης βρίσκεται τόσο χαμηλά, έχει, θα έλεγε κανείς, κουρελιαστεί τόσο, ώστε ουδείς μπορεί να παίρνει στα σοβαρά αυτά που ισχυρίζεται ο κ. Χρυσοχοΐδης. 

Μπορεί όμως να υπολογίζει σοβαρά τα όσα πράττει. Τα γεγονότα της Τρίτης έχουν φαρδιά-πλατιά τη σφραγίδα του για τους λόγους που εξηγήσαμε και παραπάνω. Και όταν ένας Υπουργός αποτυγχάνει με τέτοια ένταση και διάρκεια, είναι αδύνατον η ευθύνη να μην αγγίζει και τον πρωθυπουργό... 

Είναι, τέλος, και τα επεισόδια στα Σεπόλια, πολύ μακριά από το πεδίο της σύγκρουσης στην οδό Πανεπιστημίου. Εκεί παρατηρήθηκε και το φαινόμενο της… οικογενειακής σύλληψης. Εκτός από το γιο, συνελήφθησαν ο πατέρας (που εν τω μεταξύ υπέστη και καρδιακό επεισόδιο) και η αδερφή της ίδιας οικογένειας. Η επίσημη δικαιολογία ήταν η ρίψη αντικειμένων εναντίον αστυνομικών δυνάμεων. Ήρθε όμως πολύ καθυστερημένα, μόλις τα ξημερώματα της Τετάρτης, και ενώ τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχαν πάρει φωτιά. Την επόμενη μέρα τα δύο αδέλφια αφέθηκαν ελεύθερα... 

Τελικό συμπέρασμα: Με τα δεδομένα της επιδημίας στη χώρα να επιδεινώνονται συνεχώς, η κυβέρνηση δείχνει να επιθυμεί να επενδύσει στην καταστολή και στο δόγμα του νόμου και της τάξης. Προβλέψιμο, αν μη τι άλλο…

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet