Επιτέλους ξυπνήσαμε! Σε επίπεδο κοινωνίας δεν είναι λίγες οι συλλογές υπογραφών και τα κείμενα καταγγελίας της παραβίασης των αποφάσεων της Δικαιοσύνης, της παραβίασης του Συντάγματος (ισονομίας), του Ποινικού Δικαίου και του Σωφρονιστικού Κώδικα στην περίπτωση του Δημήτρη Κουφοντίνα. Τα κείμενα υπογράφονται από δικηγόρους, συνδικαλιστές, εκπαιδευτικούς, αναγνωρισμένους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, δημοσιογράφους, ενεργούς πολίτες και οργανώσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ακολούθησαν πολιτικές οργανώσεις και κόμματα, με πρώτη ανακοίνωση κοινοβουλευτικού κόμματος από το ΜΕΡΑ25. Την τιμή του ΣΥΡΙΖΑ, ευτυχώς, έσωσε η ανακοίνωση των 17 στελεχών του. Κι όταν ήρθαν ως άμεσες αντιδράσεις οι λυσσαλέες δηλώσεις της κυβέρνησης και τα κείμενα των εξωνημένων ΜΜΕ που την υπηρετούν, είδαμε και την επίσημη απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ: «Η τρομοκρατία είναι απολύτως καταδικαστέα και δεν έχει καμία θέση στη Δημοκρατία. Σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος δικαίου ο νόμος ισχύει για όλους». Πιο σύντομη και γενικόλογη ανακοίνωση… πεθαίνεις!

Που το πάει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Αρχικά, μόνο 17 μέλη του είχαν την ευαισθησία και το σθένος να δημοσιεύσουν την εν λόγω ανακοίνωση; Τα υπόλοιπα χιλιάδες μέλη του αδιαφορούν για το θέμα; Φοβούνται και τον ίσκιο τους μπροστά στην εικονική δημοκρατία των ΜΜΕ που τους περιμένουν στη γωνία να στραβοπατήσουν; Καλύπτονται από την άχρωμη και άοσμη κεντρική ανακοίνωση του κόμματος; Ή μήπως συντάσσονται με την κυρίαρχη ιδεολογία του αστισμού που διαλαλεί προς όλες τις κατευθύνσεις ότι καιρός είναι να τελειώνουμε με τον Κουφοντίνα; Μπορεί να ισχύουν όλα αυτά μαζί κατά περίπτωση. Γιατί παρότι ο Κουφοντίνας εκτίει υποδειγματικά τις εξοντωτικές ποινές του εδώ και 18 χρόνια, παρότι είναι ένας ηλικιωμένος άνθρωπος, εξαντλημένος και με επισφαλή κατάσταση της υγείας του, παρότι ο κύκλος της ένοπλης βίας και των αντάρτικων πόλης έχει κλείσει σε όλη την Ευρώπη, φαίνεται ότι αποτελεί ακόμη κίνδυνο για το σύστημα. Ένας άνθρωπος που έζησε σχεδόν όλη την ενήλικη ζωή του στην παρανομία και στις φυλακές, που πήρε πάνω του συνολικά την πολιτική ευθύνη τόσων ενεργειών μιας ένοπλης οργάνωσης, δεν είναι απλή περίπτωση. Το σύστημα θεωρεί απειλή ακόμα και την ύπαρξή του. Παρότι το κράτος διαθέτει πλέον τεράστιες δυνατότητες κι ολοκληρωτικές μεθόδους καταστολής, παρότι κάτω από τον δύσοσμο όρο «τρομοκρατία» έχει σουμάρει κάθε επαναστατική διαδικασία που θίγει την παντοδυναμία του, είναι γεγονός ότι ακόμα φοβάται έναν φυλακισμένο ισοβίτη και προχωρά προς την εξόντωσή του εξωθώντας τον στα άκρα.

 Δεν είναι μόνο η προφανής εκδικητικότητα της «οικογένειας» που κυβερνά τη χώρα και το μίσος που ξεχειλίζει από το σύγχρονο πλέγμα της εξουσίας. Η επιχείρηση εξόντωσης του Δημήτρη Κουφοντίνα φαίνεται να έχει το πράσινο φως από τις ξένες πρεσβείες που μια ζωή διαφεντεύουν τη χώρα. Τι θα γίνει, όμως, αν ένας απεργός πείνας πεθάνει στα χέρια τους; Δεν τους νοιάζει το γεγονός ότι θα ταυτιστούν με χώρες όπως η Τουρκία του Ερντογάν όπου είχαμε πρόσφατα θανάτους απεργών πείνας; Πού έχουν πάει οι ευαισθησίες της πολιτισμένης δύσης και τα ευρωπαϊκά κεκτημένα;

Πρόσφατα άρθρα ( Δαιμονικά )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet