Δεν περιμέναμε τίποτα καλό από όλον αυτό το συρφετό νεόκοπων πολιτικών καριέρας που στοιχήθηκε γύρω από τη διοίκηση Ζέρβα στο Δήμο Θεσσαλονίκης, εξαργυρώνοντας με πολλαπλά οφέλη τη μεταγραφή τους. Αυτό, όμως, που συνέβη με αφορμή την καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου ξεπερνά τα όρια. Οι δηλώσεις μιας δημοτικής συμβούλου, γυναίκας, ήρθαν να αφήσουν τα γνωστά υπονοούμενα, να δικαιολογήσουν εν μέρει και συμψηφίσουν τις ευθύνες μεταξύ θύτη και θύματος. Το ζήτημα είναι πόσο εύρος έχουν στην ελληνική κοινωνία τέτοιες απόψεις. Μπορεί οι πάντες να βγαίνουν, όψιμα, και να εκδηλώνουν τη συμπαράστασή τους στην Σοφία, μη μου πείτε όμως ότι είναι λίγοι αυτοί που κάνουν σιωπηρά δεύτερες σκέψεις. Και κάνουν σαν ποτέ να μη γνώριζαν τι συμβαίνει ανέκαθεν στις αθλητικές ομοσπονδίες αλλά και στους εργασιακούς χώρους σε σχέση με τη σεξουαλική παρενόχληση των γυναικών. Εκτός από τις θλιβερές περιπτώσεις όπως η δημοτική σύμβουλος Δήμητρα Αλεξίου υπάρχουν και πολύ περισσότερες περιπτώσεις ανθρώπων που γνωρίζουν, αποδέχονται, σιωπούν κι όταν έρθει κάτι στη δημοσιότητα σπεύδουν να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα.

 Η δημοτική παράταξη «Πόλη Ανάποδα-Δύναμη Ανατροπής» παίρνει καθαρή θέση και με ανακοίνωσή της ζητά την άμεση παραίτηση της δημοτικής συμβούλου, η παρουσία της οποίας προσβάλλει το Δημοτικό Συμβούλιο. Απαιτεί επίσης να πάρει άμεσα θέση απέναντί της η παράταξη Ζέρβα που διοικεί τον Δήμο Θεσσαλονίκης:

«Μπορεί ολόκληρη η κοινωνία να δείχνει την αλληλεγγύη της στη Σοφία Μπεκατώρου για τον βιασμό που υπέστη, δυστυχώς όμως υπάρχει ακόμα μια θλιβερή μειοψηφία ανθρώπων που υποστηρίζει τον βιαστή. Ενίοτε μάλιστα, δεν διστάζει να ειρωνευτεί το θύμα. Σε αυτή τη μειοψηφία ανήκει και ένα μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, η Δήμητρα Αλεξίου, ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος (είχε εκλεγεί με την παράταξη «Θεσσαλονίκη Μαζί») που στηρίζει τη διοίκηση Ζέρβα.

Όσοι και όσες λοιπόν απορούν «γιατί δεν το κατήγγειλε νωρίτερα», μπορούν να πάρουν την απάντησή τους μέσα από τα ίδια τους τα λόγια: γιατί, εξαιτίας τους, το θύμα θα πρέπει να αντιμετωπίζει καθημερινά το τραύμα της υπό την πίεση της ειρωνείας και της χλεύης, ή των θεωριών τύπου «τα ‘θελε και τα ‘παθε».

Σε αυτό το μήκος κύματος κινήθηκε και η κ. Αλεξίου, η οποία με δημόσιο σχόλιό της σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης αναρωτήθηκε πώς γίνεται γυναίκες που σε επαγγελματικά συνέδρια διαμένουν στο ίδιο ξενοδοχείο με άνδρες συναδέλφους, να καταλήγουν στο ίδιο δωμάτιο χωρίς τη θέλησή τους. Μάλιστα στη συνέχεια υπεραμύνθηκε της στάσης της φτάνοντας να γράψει ότι την ενοχλεί «αφάνταστα που μέρος των γυναικών τους βολεύει αποποιούμενες κάθε ευθύνη τους να επιρρίπτουν βιασμούς και πολλά άλλα για να ανέβουν επαγγελματικά».

Να εξηγήσουμε λοιπόν στην κ. Αλεξίου και σε ανάλογους καλοθελητές, πως όταν μια γυναίκα βρίσκεται στο ίδιο δωμάτιο με έναν άντρα δεν είναι απαραίτητο να επιδιώκει σεξουαλική επαφή μαζί του και πως το «όχι» -που γιορτάζεται και ως εθνική επέτειος- σημαίνει όχι. Οφείλουμε επίσης να θυμίσουμε στην κ. Αλεξίου ότι το ίδιο ισχύει και για τις φορές που φοιτήτριες βρίσκονται στα γραφεία συναδέλφων της πανεπιστημιακών και ξαφνικά υφίστανται σεξουαλική παρενόχληση με εκβιασμούς για τη βαθμολογία τους. Την καλύτερη εξήγηση όμως μπορεί να την πάρει από την Επιτροπή Ισότητας των Φύλων του ΑΠΘ που έχει συσταθεί γι’ αυτόν τον λόγο.

Απαιτούμε την άμεση παραίτηση της δημοτικής συμβούλου, η παρουσία της οποίας προσβάλλει το Δημοτικό Συμβούλιο. Απαιτούμε να πάρει τώρα θέση απέναντί της η παράταξη Ζέρβα. Η διοίκηση να στηρίξει έμπρακτα και ουσιαστικά τις σχετικές δομές και υπηρεσίες του Δήμου.

Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό της Σοφίας και κάθε Σοφίας.

Η Σοφία Μπεκατώρου κατάφερε να αναμετρηθεί με το προσωπικό της βίωμα και βρήκε το θάρρος να καταγγείλει τον βιαστή της, τον επιφανή παράγοντα της Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας και μέλος του κυβερνώντος κόμματος. Ξέρουμε ότι η απόφασή της ήταν πολύ δύσκολη και θαυμάζουμε το σθένος που επιδεικνύει υψώνοντας τη φωνή της για όλες τις γυναίκες που έχουν υποστεί την πατριαρχική βία σε κάθε της μορφή. Η καταγγελία της Σοφίας έδωσε θάρρος και σε άλλες γυναίκες κι έτσι προέκυψε ένα ντόμινο αποκαλύψεων περιστατικών έμφυλης βίας, κάτι που αποδεικνύει περίτρανα το βάθος του προβλήματος. Η ανάγκη λοιπόν για κοινούς αγώνες ανδρών και γυναικών ενάντια στην πατριαρχία είναι εξαιρετικά επείγουσα.

Σοφία, εμείς σε πιστεύουμε».

Πρόσφατα άρθρα ( Δαιμονικά )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet