Η «Εποχή», μπροστά στο λεγόμενο τρίτο κύμα της πανδημίας, μιλά με την καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρο του Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής Αθηνά Λινού για τους λόγους που φτάσαμε πάλι ως εδώ, αλλά και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, ώστε κάποια στιγμή να βγούμε από αυτόν τον φαύλο κύκλο. Οι αυστηρές απαγορεύσεις κυκλοφορίας μάλλον στερούνται λογικής, όπως εξηγεί η ίδια, και είναι προτιμότερο να εστιάσουμε σε σοβαρότερα μέτρα, όπως τηλεργασία, διευρυμένα τεστ, αποσυμφόρηση των ΜΜΜ, ατομικά μέτρα προστασίας και εμβολιασμούς.

 

 

Τις τελευταίες μέρες παρατηρείται αύξηση των κρουσμάτων και γίνεται λόγος για αρχή του τρίτου κύματος. Χωρίς βέβαια να έχει τελειώσει καλά καλά το δεύτερο, όπως και το λοκντάουν του Νοεμβρίου. Πώς φτάσαμε πάλι εδώ, δεν λάβαμε τα κατάλληλα μέτρα ή είναι αναμενόμενο βάσει των χαρακτηριστικών του ιού;

Νομίζω και τα δύο. Τα σοβαρά μέτρα που ελέγχονταν από την πολιτεία, δεν λήφθηκαν. Πρώτον, δεν βελτιώθηκαν οι συνθήκες στα ΜΜΜ. Έχει γίνει γνωστό ότι υπήρξαν κρούσματα στους εργαζόμενους στο μετρό, χωρίς βέβαια να έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για το τι συμβαίνει στους εργαζόμενους των μέσων. Ούτε έχουν βελτιωθεί οι συγκοινωνίες στο κέντρο της Αθήνας, αφού δεν έχουν προστεθεί λεωφορεία στα δρομολόγια. Επίσης δεν εφαρμόστηκε το μέτρο που είχε προταθεί για παροχή κουπονιών σε εργαζόμενους για μετακίνηση με ταξί, ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός στα ΜΜΜ. Δεύτερον, δεν γενικεύτηκαν τα τεστ στους εργαζόμενους στα σχολεία και δεν έχουμε πλήρη εικόνα για τυχόν συρροές σε σχολικά συγκροτήματα. Ακόμα και τα τεστ που αιτούνται μόνοι τους οι εκπαιδευτικοί, καθυστερούν να υλοποιηθούν κάποιες μέρες, ακόμα και βδομάδα, που σημαίνει ότι μέχρι τότε μπορεί να γίνεται διασπορά του ιού. Τρίτον, δεν έχει εφαρμοστεί επαρκώς η τηλεργασία στις δημόσιες υπηρεσίες και στους ΟΤΑ, ούτε έχουν αξιοποιηθεί αρκετά οι γιατροί εργασίας, ώστε να υπάρχει καλύτερη αξιολόγηση της κατάστασης στους χώρους που δεν μπορεί να εφαρμοστεί η τηλεργασία. Όλα αυτά μαζί, συν κάποια χαλάρωση, όπως και ότι μαζί με το μικροεμπόριο άνοιξαν και τα μεγάλα πολυκαταστήματα, οδήγησαν σε αύξηση των κρουσμάτων, που δεν ξέρουμε ακριβώς πόση είναι και δεν είναι εξειδικευμένη στις περιοχές των μεγάλων αστικών κέντρων. Αυτό οδήγησε με τη σειρά του σε εν μέρει ανεπαρκή πληροφόρηση και άρα ανεπαρκή τήρηση των μέτρων εξειδικευμένων ανά περιοχή ή οικονομική δραστηριότητα κ.ο.κ.

 

Σε αυτό παίζει ρόλο και ότι δεν διενεργούνται ευρέως τεστ, ώστε να υπάρξει σωστή ιχνηλάτηση, σωστά;

Δεν διενεργούνται ούτε αρκετά τεστ, που θα έπρεπε να είναι πολύ περισσότερα, αλλά ούτε και εξειδικευμένα ανά είδος μετάλλαξης. Έτσι δεν είναι γνωστός, τουλάχιστον στο ευρύτερο κοινό, ο δείκτης θετικότητας, αφού δεν ξέρουμε πόσα τεστ έγιναν σε κάθε περιοχή.

 

Το γεγονός ότι πλέον μιλάμε και για κρούσματα μετάλλαξης του ιού, τι αλλάζει επιχειρησιακά στη λήψη των μέτρων; Πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε για τι είδους στέλεχος κορονοϊού πρόκειται;

Είναι σημαντικό να ξέρουμε για ποιο στέλεχος πρόκειται, γιατί έχουν διαφορετική μεταδοτικότητα, άρα σε κάποιες περιπτώσεις θα πρέπει να είναι και πιο έντονα τα μέτρα και εξειδικευμένα. Όχι όμως απλώς βάσει του αριθμού των κρουσμάτων, αλλά της αναλογίας τεστ και κρουσμάτων, γιατί μπορεί να υπάρχουν περιοχές που εμφανίζονται τώρα χωρίς κρούσματα, αλλά να συμβαίνει αυτό μόνο γιατί δεν έγιναν τεστ. Θα πρέπει, λοιπόν, να αυξηθούν τα τεστ και μετά να γίνεται συστηματική εξέταση, για να δούμε ποια μετάλλαξη έχει επικρατήσει σε ποιες περιοχές.

 

Αναφερθήκατε πριν στα σχολεία, όπου τα μέτρα για το άνοιγμά τους φαίνονται να είναι ανεπαρκή. Τώρα ξανασυζητιέται το κλείσιμό τους. Η δική σας γνώμη ποια είναι για το ζήτημα;

Πιστεύω ότι για ψυχολογικούς, κοινωνικούς και εκπαιδευτικούς λόγους, τα σχολεία πρέπει να μείνουν ανοιχτά. Όμως, θα πρέπει να ληφθούν πολλά ακόμη μέτρα. Το πρώτο, και βασικότερο, είναι να εξετάζονται με, έστω rapid, τεστ όλοι οι εκπαιδευτικοί μια φορά την εβδομάδα και, δεύτερον, να γίνεται τυχαιοποιημένο δείγμα και στα παιδιά. Όπου εντοπιστεί, έγκαιρα έτσι, κρούσμα -γιατί αυτή τη στιγμή χάνεται χρόνος- να εφαρμόζονται σοβαρά πρωτόκολλα. Το προηγούμενο διάστημα υπήρξαν σχολεία ή τμήματα που έκλεισαν λόγω κρούσματος και μετά άνοιξαν χωρίς κανένα έλεγχο αν υφίστανται ακόμα κρούσματα ή όχι, ούτε στους εκπαιδευτικούς, ούτε στα παιδιά.

 

Όσον αφορά στα άλλα μέτρα που εξετάζονται (σ.σ. η συνέντευξη έχει πραγματοποιηθεί λίγες ώρες πριν τις εξαγγελίες της Παρασκευής), πιστεύετε ότι η απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 6 το απόγευμα αποδίδει σαν μέτρο, ιδίως στην Αττική που θα αφορά μόνο τα Σαββατοκύριακα, ή απλά ταλαιπωρεί τον κόσμο;

Δεν υπάρχει μελέτη που να δείχνει ότι κάτι τέτοιο απέδωσε, οπουδήποτε εφαρμόστηκε στην Ευρώπη. Και δεν έχει και απόλυτη λογική, γιατί αν μείνουν οι άνθρωποι τόσες ώρες κλεισμένοι στα σπίτια τους, και μάλιστα τις βραδινές ώρες που δεν αερίζονται συνήθως λόγω του καιρού- μπορεί να υπάρξει πολλή μεγάλη ενδοοικογενειακή διασπορά. Θέλει μεγάλη σύνεση πριν αποφασιστεί κάτι τέτοιο και ίσως μια γρήγορη μελέτη, για να δούμε πόσα κρούσματα οφείλονται σε ενδοοικογενειακή διασπορά, ώστε να εφαρμοστεί η μεθοδολογία για την απομόνωση των κρουσμάτων εντός της οικογένειας.

 

Το ΕΣΥ μπροστά στο τρίτο κύμα, θα μπορέσει να ανταποκριθεί; Όλο αυτό το διάστημα έγινε κάποια ουσιαστική ενίσχυσή του;

Ακόμα δεν ξέρουμε πόσα κρούσματα θα χρειαστούν νοσηλεία, καθώς έχουμε αύξηση, αλλά αυτή δεν είναι τόσο δραματική. Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα, είναι να δοθούν οδηγίες και να υπάρξει ένα πρωτόκολλο για το τι γίνεται με τους θετικούς στον ιό, που στέλνονται για παραμονή στο σπίτι. Με τι τρόπο παρακολουθούνται, αφενός από πλευράς συμπτωμάτων, ώστε γρήγορα να έρθουν στο νοσοκομείο αν υπάρξει επιδείνωσή τους -κάτι για το οποίο μέχρι τώρα δεν υπάρχει μέριμνα. Και αφετέρου για την τήρηση όντως της καραντίνας τους, ώστε να μη διασπείρουν τον ιό κάπου αλλού.

 

Το μεγάλο όπλο που περιμέναμε για να βγούμε από την πανδημία, ήταν το εμβόλιο. Η πορεία των εμβολιασμών, όμως, είναι μάλλον απογοητευτική. Γιατί αυτή η καθυστέρηση;

Υπάρχουν τρία προβλήματα. Το πρώτο είναι ότι δεν έχουμε αρκετά εμβόλια, ώστε να εμβολιάσουμε γρήγορα τον πληθυσμό. Το δεύτερο είναι ότι δεν υπάρχει οργανωμένο και γνωστό πρόγραμμα εμβολιασμών, με σχετικές ημερομηνίες διεξαγωγής και ενημέρωση των πολιτών για το πότε θα μπορούν να το κάνουν, ώστε να υπάρχει και σχετική διαφάνεια στο ζήτημα. Το τρίτο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει καν καμπάνια υπέρ του εμβολίου, ώστε να πληροφορηθεί και να πεισθεί ο κόσμος ότι πρέπει να εμβολιαστεί. Υπάρχει επίσης και έλλειψη σχεδίου για την περίπτωση που για κάποιο λόγο περισσέψουν εμβόλια ή κινδυνέψουν να καταστραφούν από κάποια τεχνική βλάβη. Σε αυτά τα σημεία πρέπει να επικεντρωθούμε, ώστε να υπάρξουν εμβόλια, να αξιοποιηθούν όσα έχουμε και να υπάρξει οργάνωση για το πότε θα εμβολιαστεί ο καθένας.

 

Συμπερασματικά, λοιπόν, ποια είναι τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν το επόμενο διάστημα για τη διαχείριση της πανδημίας, κατά τη γνώμη σας;

Διεύρυνση της τηλεργασίας, κυρίως στο δημόσιο τομέα, αξιοποίηση πολύ περισσότερων τεστ, για καλύτερη οργάνωση και παρακολούθηση της πανδημίας, εφαρμογή των μέτρων ατομικής προστασίας, ενημέρωση του πληθυσμού και προετοιμασία για το εμβόλιο. Γενικά η λύση είναι: μάσκα, αποστάσεις, αερισμός του χώρου, τεστ και εμβόλια.

Πρόσφατα άρθρα ( Υγεία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet