Κλείνουν τέσσερις μήνες από τις 7 του περασμένου Νοεμβρίου, όταν το επιτελικό κράτος αποφάσιζε λοκντάουν τεσσάρων εβδομάδων μέχρι τα Χριστούγεννα. Τέσσερις μήνες από τη μέρα που προσωπικά ο πρωθυπουργός προεξοφλούσε πανηγυρικά τον εγκλεισμό ως την τελεσίδικη και λυτρωτική απάντηση στην επερχόμενη νέα, και απειλητικότερη, έξαρση της πανδημίας.

Δεκαεπτά εβδομάδες μετά διαψεύδεται πανηγυρικά από την πραγματικότητα. Ο εβδομαδιαίος μέσος όρος νέων κρουσμάτων κορονοϊού έχει ξεπεράσει τις 2.000. Με αυξητικές τάσεις. Το «σκληρό» λοκντάουν που επιβλήθηκε στην Αττική και σε άλλες περιοχές στις 11 Φεβρουαρίου για να αναχαιτιστεί η εξάπλωση του ιού συνολικά, αποδείχθηκε φιάσκο. Στις 16 Φεβρουαρίου ο εβδομαδιαίος μέσος όρος νέων κρουσμάτων ανέβηκε στα 1.133, από 1.060 μία εβδομάδα νωρίτερα – αύξηση 7%. Μία εβδομάδα μετά, 24 Φεβρουαρίου, 1.278 κρούσματα – αύξηση 13%. Επτά ημέρες αργότερα, Τετάρτη 3 Μαρτίου: 2.702 νέα κρούσματα – αύξηση 33%.

Δεκαεπτά εβδομάδες από την έναρξη των περιοριστικών μέτρων η αύξηση του εβδομαδιαίου μέσου όρου κρουσμάτων έχει εγκατασταθεί επικίνδυνα πάνω από το 60%.

Οι ειδικοί ανησυχούν. Η κυβέρνηση όχι. Ο πρωθυπουργός επέλεξε να διαβάσει διαφορετικά το μήνυμα που εκπέμπουν επίμονα οι εβδομάδες. «Kάθε εβδομάδα που περνά, χτίζουμε το τείχος ανοσίας που θα μας επιτρέψει να αφήσουμε πίσω αυτή την περιπέτεια», διαβεβαίωσε την Τετάρτη σε διαδικτυακό μήνυμά του. Προσβλέπει στη λύτρωση των εμβολίων – επαφίεται στην επιείκεια του καιρού. Ο Απρίλιος, είπε, δεν θα κομίσει μόνο περισσότερες δόσεις εμβολίων, θα φέρει και βελτιωμένες καιρικές συνθήκες.

«Είμαστε στην αρχή του τέλους». Με αυτή τη φράση έκλεισε το μήνυμά του ο κ. Μητσοτάκης. Επαφίεται στα ψυχικά αποθέματα του παραλήπτη η ερμηνεία της – δυσοίωνη ή αισιόδοξη. Το βέβαιο είναι ότι η εμπιστοσύνη στα κυβερνητικά μέτρα, που η φράση αυτή επιχειρεί να εκμαιεύσει από τους πολίτες, έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα.

 

Πρόληψη και διασπορά, άγνωστοι στόχοι

 

Και πώς αλλιώς. Όταν την ίδια ώρα που ο κ. Κικίλιας προειδοποιούσε σε δραματικούς τόνους ότι το ΕΣΥ βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης, ο κ. Χαρδαλιάς ανακοίνωνε ως μέτρα περιορισμού της μετάδοσης του ιού την υποχρέωση των πολιτών να κάνουν τις προμήθειές του εντός ακτίνας δύο χιλιομέτρων και να κομίζουν περίπου άδεια ιατρού όταν μετακινούνται προς βοήθεια ατόμων με πρόβλημα υγείας πέραν του… χιλιομετρικού ορίου – εκτός αν μεταβαίνουν με ποδήλατο. Υπό τον όρο ότι τα σαββατοκύριακα θα πρέπει να το κάνουν πριν τις επτά το απόγευμα – κατά μεγαλόψυχη παραχώρηση μιας επιπλέον ώρας από τα μέχρι πρότινος ισχύοντα.

Πώς αλλιώς. Όταν δεν παίρνουν κανένα μέτρο ελέγχου και πρόληψης της μετάδοσης του ιού στους χώρους εργασίας. Όταν αδιαφορούν για το συνωστισμό στα μέσα μαζικής μεταφορά, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, ειδικά στην πρωτεύουσα, όπου τώρα επικεντρώνεται επικίνδυνα η μεταδοτικότητα της νόσου. Όταν δεν συνταγογραφούν τα τεστ ώστε να υπάρχει ακριβής εικόνα της διασποράς και εντοπισμένος έλεγχος. Όταν δεν επιτάσσουν τις ιδιωτικές κλινικές για να συνδράμουν το ΕΣΥ. Όταν δεν προσλαμβάνουν ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Τα «έξυπνα» περιοριστικά μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση –μέτρα που δεν αποκλείεται να επεκταθούν, με παραλλαγές, μέχρι τον Απρίλιο προκειμένου να συναντηθούν εκεί με… τις νέες δόσεις εμβολίων και την καλοκαιρία– δεν δείχνουν «έξυπνο» σχεδιασμό, προδίδουν πανικό. Η κυβέρνηση έχει παγιδευτεί στην αυτοδέσμευσή της αφενός να εκχωρήσει την Υγεία στους ιδιώτες κλινικάρχες, συρρικνώνοντας μέχρι πνιγμού το ΕΣΥ, αφετέρου να μην κατευθύνει πόρους σε επιδόματα και αναστολές συμβάσεων προκειμένου να περισωθεί όπως-όπως μια οικονομία που έχει καταρρεύσει εξαιτίας της κακοδιαχείρισης της πανδημίας εκ μέρους της.

 

Ξαναζωηρεύει η επιλογή των πρόωρων εκλογών

 

Η κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε μια κατάσταση μη διαχειρίσιμη, με απόλυτα δική της υπαιτιότητα. Στην έξαρση των κρουσμάτων και την καταβύθιση της οικονομίας ήρθαν να προστεθούν το σκάνδαλο Λιγνάδη και η υπόθεση Κουφοντίνα. Και τα δύο λόγω ανεπάρκειας αντανακλαστικών εκ μέρους της. Ή, σωστότερα, εξαιτίας του φόβου ότι οποιαδήποτε υποχώρησή της σε οποιαδήποτε περίπτωση θα εκληφθεί ως αδυναμία. Το επιτελείο της κυβέρνησης και ο επικεφαλής του δεν γνωρίζουν τη δύναμη της μακροθυμίας που μπορεί να κρύβει μια φαινομενική αδυναμία.

Θα επιχειρήσουν, στο αμέσως επόμενο διάστημα, να προχωρήσουν με τη μέθοδο του αντιπερισπασμού, για να επιμηκύνουν  την παραμονή τους μέχρι τις εκλογές. Θα διαψευστούν αν το επιχειρήσουν εκμεταλλευόμενοι την υπόθεση του απεργού πείνας. Όποια τροπή και να πάρει αυτή η ιστορία, τα περιθώρια εκμετάλλευσής της, δια της στοχοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δεν φτάνουν για να τους πάνε μέχρι το φθινόπωρο και τις πρόωρες εκλογές, που φαίνεται να ξαναζωηρεύουν εσχάτως ως επιλογή στην ατζέντα του μεγάρου Μαξίμου, αν σωστά διαβάζουμε, μεταξύ άλλων, την τροπολογία που κατέθεσε στη Βουλή η ΝΔ για αναστολή των κατεδαφίσεων αυθαιρέτων στον αιγιαλό μέχρι τον Νοέμβριο λόγω πανδημίας, επείγουσα τροπολογία που μετά βίας μασκαρεύει ψηφοθηρικές σκοπιμότητες.

Το φθινόπωρο, όχι νωρίτερα. Οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης δεν πρόκειται να αφιχθούν μέχρι τότε, όπως εκλιπαρεί την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ο Μητσοτάκης. Εξάλλου η οικονομική κρίση που θα ακολουθήσει το τέλος της πανδημίας –ακόμη και αν αυτό θα έχει επισυμβεί τον Ιούνιο, πράγμα εξόχως απίθανο– δεν θα ξεδιπλωθεί σε όλο της το εύρος πριν από το τέλος του έτους.

Θα είναι το ίδιο «έξυπνοι», το ίδιο πανικόβλητοι και τότε, ώστε να υποτιμήσουν το σοβαρό ενδεχόμενο η απλή αναλογική να τους στερήσει τη νέα κυβερνητική θητεία που ορέγονται ήδη από την επιτυχημένη έξοδο από την πρώτη υγειονομική κρίση της περασμένης άνοιξης;

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet