Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης καταγράφηκε έντονη προσπάθεια να μείνουν ανοικτά τα σχολεία, ειδικά μετά το Σεπτέμβριο, όταν και υπήρχε μεγαλύτερη σχετική εμπειρία από το πρώτο λοκντάουν που επιβλήθηκε τον Μάρτιο του 2020. Ο λόγος ήταν φυσικά όχι μόνο μαθησιακός, αλλά και οι ψυχολογικές/κοινωνικές επιπτώσεις που αποδείχτηκε ότι είχε για τα παιδιά όλων των ηλικιών η απομάκρυνση τους για μεγάλο διάστημα από τις σχολικές αίθουσες.

 

 

Πρωτοστάτης της λογικής να μείνουν ανοικτά τα σχολεία ήταν η Γαλλία, η οποία αν και στο πρώτο κύμα έκλεισε τα σχολεία της αμέσως μέχρι και τον Μάιο του 2020, από το φθινόπωρο και μετά προσπαθεί να τα κρατήσει ανοικτά πάση θυσία. Εδώ ο λόγος δεν είναι μόνο εκπαιδευτικός ή ψυχολογικός. Πολλά παιδιά στις φτωχές γειτονιές των γαλλικών μεγαλουπόλεων εξαρτώνται από τα σχολικά γεύματα, είχαν δηλαδή, εκτός όλων των άλλων, αντιμετωπίσει το φάσμα της πείνας την περασμένη άνοιξη.

Οπως μπορεί να δει κανείς στο σχετικό γράφημα της εφημερίδας «Le Parisien» και με βάση στοιχεία της UNESCO, τα σχολεία στη Γαλλία έκλεισαν μόνο 9, 7 εβδομάδες. Μικρότερη διάρκεια είχε το κλείσιμο μόνο στην Ελβετία (6,4 εβδομάδες) η οποία πάντως είχε για μεγάλο διάστημα μια πιο χαλαρή αντιμετώπιση της πανδημίας. Ανοικτά παραμένουν αυτή τη στιγμή τα σχολεία και στην Ισπανία, όπου συνολικά έκλεισαν για 15 εβδομάδες. Εκεί πάντως ελήφθησαν μέτρα, όπως η αραίωση των τάξεων και η σπαστή διδασκαλία. Αντίστοιχα μέτρα πήρε από την αρχή και η Ιταλία, όπου σήμερα αλλού είναι ανοικτά και αλλού κλειστά με την πανδημία πάντως να είναι σε έξαρση. Κατά μέσο όρο οι μαθητές έμειναν μακριά από τις τάξεις τους επί 29 εβδομάδες, λίγο πάνω από την Ελλάδα με 27.

Στην Πορτογαλία ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα είχε σταθεί κατ’ επανάληψη στη σημασία των ανοικτών σχολείων, αλλά αναγκάστηκε μετά την εκτόξευση των κρουσμάτων μέσα στο Φεβρουάριο να τα κλείσει και πάλι (σύνολο 17 εβδομάδες).

Στη Γερμανία τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα, αφού η αρμοδιότητα για το άνοιγμα/κλείσιμο ανήκει στις τοπικές κυβερνήσεις. Αυτή τη στιγμή σε κάποια κρατίδια είναι ανοικτά, με προτεραιότητα στις πολύ μικρές ηλικίες, αλλά και στους τελειόφοιτους της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά η επιδείνωση της πανδημίας έχει οδηγήσει και πάλι σε περιορισμούς, παρά την πρόθεση που υπήρξε για συνολικό άνοιγμα.

Παρατηρώντας κανείς το χάρτη βλέπει ότι μεγάλη προσπάθεια να μείνουν ανοικτά τα σχολεία κατέβαλαν όλες οι σκανδιναβικές χώρες, όπου το λουκέτο έμεινε κάτω από τις 20 εβδομάδες και αυτή τη στιγμή παραμένουν εν μέρει ανοικτά. Στη Φιλανδία είναι ανοικτά, αλλά υπάρχουν σκέψεις για κλείσιμο. Πολύ καλά αποτελέσματα έχει να επιδείξει και η Εσθονία όπου η εκπαίδευση έκλεισε μόλις για 11 εβδομάδες. Εξαιρετικά τα αποτελέσματα και της «απομονωμένης» Ισλανδίας (6,1). Κάτω από τις 20 εβδομάδες έμειναν και η Ολλανδία και το Βέλγιο όπου σήμερα τα σχολεία λειτουργούν παρά την άνοδο των κρουσμάτων. Ανοικτά είναι τα σχολεία και στην Αυστρία (20,6). Από τα τέλη Φεβρουαρίου έχει αρχίσει σταδιακά και το άνοιγμα στη Βρετανία (25,9), όχι όμως ακόμα στην Ιρλανδία.

Πρέπει να σημειωθεί πάντως ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πολύχρωμο μωσαϊκό, το οποίο αλλάζει από εβδομάδα σε εβδομάδα, για αυτό και τα στοιχεία αυτά παρουσιάζονται με επιφύλαξη πιθανών... ανατροπών. Κοινή πάντως στις περισσότερες χώρες ήταν η προσπάθεια να βρεθεί τρόπος για ασφαλές άνοιγμα με αποστάσεις μεταξύ των μαθητών, μάσκες, αερισμό των αιθουσών, σπαστά ωράρια και αυστηρά μέτρα υγιεινής. Κάτι που στην Ελλάδα συνέβη σε ελάχιστο βαθμό με τα γνωστά αποτελέσματα.

Πρόσφατα άρθρα ( Ευρώπη )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet