Ο Νίκος Πεντζαρόπουλος (αριστερα) στην Ιντερ.

 

 

 

Ήταν 15η Ιούλη του 1952 και η Εθνική Ελλάδος αγωνίζεται στο Τάμπερε της Φινλανδίας κόντρα στην πανίσχυρη τότε ομάδα της Δανίας για το τουρνουά της Ολυμπιάδας του Ελσίνκι. Η ελληνική ομάδα, παρουσία 7.000 θεατών, γνωρίζει την ήττα με 2-1. Μια ήττα που θα είχε πάρει διαστάσεις συντριβής, αν κάτω από τα δοκάρια δεν ήταν ο Νίκος Πεντζαρόπουλος. Ο τερματοφύλακας του Πανιωνίου πραγματοποιεί πολύ καλή εμφάνιση, με πολλές και σωτήριες επεμβάσεις, απέναντι στους δανούς διεθνείς που σφυροκοπούν την εστία μας. Αποσοβεί μια σίγουρη συντριβή. Η Εθνική Ελλάδος χάνει, αλλά εκείνος αποθεώνεται απ’ τους φιλάθλους. Αποκαλείται «ήρωας του Τάμπερε» από τους έλληνες δημοσιογράφους. «Γεννήθηκε ο νέος Ζαμόρα», έγραψαν οι ευρωπαϊκές εφημερίδες, παρομοιάζοντάς τον με τον κορυφαίο, μέχρι τότε, ισπανό τερματοφύλακα. Μετά από τον αγώνα στο Τάμπερε, η ζωή και η καριέρα του Νίκου Πεντζαρόπουλου θα μπορούσε να είχε αλλάξει.

 

Η πρόταση της Ιντερ

 

Ο προπονητής της μεγάλης Ίντερ Μιλάνου, Αλμπέρτο Φόνι, ήταν στο γήπεδο του Τάμπερε και εντυπωσιασμένος από την απόδοση του Πεντζαρόπουλου, του προτείνει να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο στην ιταλική ομάδα. Ο Πεντζαρόπουλος ήταν μόλις 25 ετών. Η ευκαιρία μοναδική. Είναι μια εποχή που το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν τελείως ερασιτεχνικό και οι ποδοσφαιριστές δεν είχαν οικονομικές απολαβές. Ο Πεντζαρόπουλος προέρχεται από φτωχή, πολύτεκνη οικογένεια. Παράλληλα, με το ποδόσφαιρο έκανε διάφορες δουλειές. Η πρόταση της Ιντερ για επαγγελματικό συμβόλαιο ήρθε ως «μάννα εξ ουρανού». Όμως, η τότε διοίκηση των «κυανέρυθρων» και ο πρόεδρος Δημήτρης Καραμπάτης (μια τεράστια μορφή στην ιστορία του Πανιωνίου) αντιμετώπισε αρνητικά την μεταγραφή και απέρριψε τα, υψηλά για την εποχή, χρηματικά ανταλλάγματα των Ιταλών. Άλλες εποχές, άλλα ήθη ομάδων και παραγόντων. Για τον Πανιώνιο, ο Νίκος Πεντζαρόπουλος ήταν εμβληματική μορφή. Κάθε Κυριακή έδινε ρεσιτάλ με τα εξαιρετικά ρεφλέξ του, την ικανότητά του στις εξόδους, τις αποκρούσεις και τις επιτυχείς επεμβάσεις στα πέναλτι. Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό από ένα αγώνα στο στάδιο Καραϊσκάκη με αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Ο Πεντζαρόπουλος σουτάρει το ελεύθερο απ’ το ύψος της μεγάλης περιοχής, αλλά η μπάλα, λόγω του αντίθετου ανέμου, φθάνει ως το κέντρο. Ο Ανδρέας Μουράτης του Ολυμπιακού, που φημιζόταν για το δυνατό του σουτ, εξαπολύει έναν «κεραυνό» στέλνοντας την μπάλα με δύναμη προς την εστία του Πανιωνίου. Ο Πεντζαρόπουλος κάνει βήματα με την πλάτη προς την εστία. Στο ύψος της μικρής περιοχής βλέποντας ότι η μπάλα τον ξεπερνά, σηκώνεται στον αέρα, γυρίζει το σώμα του 90 μοίρες, τεντώνεται, και την διώχνει με την γροθιά πέφτοντας μέσα στα δίχτυα. Οι φίλαθλοι τον αποθεώνουν για την εκπληκτική απόκρουση κι ο Μουράτης τρέχει, τον σηκώνει και τον φιλάει.

 

Η φυγή στο Μιλάνο

 

Ο Πεντζαρόπουλος έφυγε για το Μιλάνο τον Αύγουστο του 1952. Υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ίντερ και ξεκίνησε προπονήσεις, ελπίζοντας ότι η διοίκηση του Πανιωνίου θα του έδινε μεταγραφή. Στα φιλικά παιχνίδια, που αγωνίστηκε με την Ίντερ ήταν εντυπωσιακός. Ενδεικτικό του θαυμασμού των Ιταλών για την αξία του, είναι ένα δημοσίευμα ιταλικής εφημερίδας με μεγάλη φωτογραφία, που απεικονίζει τον Πεντζαρόπουλο σε μια εκπληκτική εκτίναξη να μπλοκάρει την μπάλα και να είναι κυριολεκτικά οριζοντιωμένος λίγο κάτω απ’ το οριζόντιο δοκάρι. Το άρθρο είχε τίτλο: «Ο ιπτάμενος τερματοφύλακας». Ο Πεντζαρόπουλος έμεινε στην Ιταλία σχεδόν ένα χρόνο. Όμως ο Δ. Καραμπάτης και η διοίκηση του Πανιωνίου δεν άλλαξε άποψη. Η πολυπόθητη μεταγραφή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

 

Η επιστροφή στην Αθήνα

 

Ο «ήρωας του Τάμπερε» επέστρεψε απογοητευμένος στην Ελλάδα το 1953. Όπως περιγράφει ο Τύπος της εποχής, οι φίλαθλοι του Πανιωνίου τού επεφύλαξαν εντυπωσιακή υποδοχή. Λίγο καιρό μετά επανήλθε στον Πανιώνιο, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 1955, χωρίς όμως να φτάνει στα επίπεδα που λάτρεψαν όλοι οι Έλληνες φίλαθλοι και απογοητευμένος εγκατέλειψε την ενεργό δράση σε ηλικία μόλις 28 ετών. Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με την προπονητική και στη συνέχεια με τις εφηβικές ομάδες του Πανιωνίου. Όνειρό του ήταν να ιδρύσει μια σχολή τερματοφυλάκων. Δεν πρόλαβε. Στις 29 Μαρτίου του 1979, πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 52 ετών. Λίγους μήνες μετά, ο Πανιώνιος που υπηρέτησε 12 ολόκληρα χρόνια κατακτούσε το πρώτό του κύπελλο Ελλάδος.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet