Σε παράταση της πολιτικής αστάθειας οδηγεί το αποτέλεσμα των εκλογών της Τρίτης στο Ισραήλ, με το ενδεχόμενο μιας πέμπτης διαδοχικής εκλογικής αναμέτρησης να διακρίνεται ξεκάθαρα στον ορίζοντα. Ο σχηματισμός μιας νέας κυβέρνησης συνεργασίας φαίνεται σχεδόν αδύνατος, ενώ ακόμα και οι πιο έμπειροι πολιτικοί αναλυτές της χώρας δεν είναι σε θέση καν να φανταστούν ποιος συνασπισμός κομμάτων θα μπορούσε να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των 61 εδρών στην Κνέσετ.

Σε μια αναμέτρηση με φόντο την πανδημία, που (ελλείψει στιβαρής αντίπαλης υποψηφιότητας) πήρε σαφή χαρακτήρα δημοψηφίσματος με το ερώτημα «ναι ή όχι στον Νετανιάχου», τα κόμματα που έχουν παραταχθεί απέναντι στον, υπόδικο για μικρές και μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς, πρώην πρωθυπουργό, είναι από ετερόκλητα έως και ακραία εχθρικά μεταξύ τους, με διαφορετικές ατζέντες και χωρίς πρόσωπο κοινής αποδοχής για τη θέση του πρωθυπουργού.

 

Τα αντίπαλα κόμματα

 

Πρόκειται για δύο κόμματα της Κεντροδεξιάς, το Μπλε-Άσπρο του πρώην συμμάχου (και σήμερα εχθρού) του Νετανιάχου, Μπένι Γκάντζ και το Υπάρχει Ελπίδα, του πρώην μιντιακού αστέρα Γιαϊρ Λαπίντ, που είχαν κατέλθει μαζί στις εκλογές του περασμένου Μαρτίου και τώρα κατήλθαν ξεχωριστά, αλλά έχασαν ποσοστά λόγω της φθοροποιού συνεργασίας τους με το Λικούντ και τις περίτεχνες τρικλοποδιές του Νετανιάχου. Τρία κόμματα του προοδευτικού τόξου, το αριστερό Μέρετζ, που κατήλθε αυτόνομα, φάνηκε αναζωογονημένο και αύξησε σημαντικά τις δυνάμεις του. Το πάλαι ποτέ πλειοψηφικό και σήμερα συρρικνωμένο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα Εργασία, που με νέα επικεφαλής την Μεράβ Μιχαέλι στράφηκε προς τη δικαιωματική ατζέντα και ανέβασε τα ποσοστά του. Την Κοινή Λίστα, που αποτελείται από το Χαντάς, το Τα’αλ και άλλα αριστερά και αραβικά κόμματα, η οποία διατήρησε τις δυνάμεις της. Δύο ακροδεξιά κόμματα, πρώην σύμμαχοι του Νετανιάχου: το Ισραήλ, Σπίτι μας του Αβιγκντόρ Λίμπερμαν και το Νέα Ελπίδα, που είναι διάσπαση του Λικούντ.

Στο άλλο στρατόπεδο, ο πρώην πρωθυπουργός δείχνει φανερά αδύναμος να σχηματίσει πλειοψηφία, καθώς έχει μείνει εγκλωβισμένος στο 30% του συμπαγέστατου πυρήνα των δεξιών ψηφοφόρων του Λικούντ, οι οποίοι παρά τη φαιδρή, αλλά και ανησυχητικά εντεινόμενη προσωπολατρία προς τον «Μπίμπι, βασιλιά του Ισραήλ», φαίνεται πως τελικά δεν είναι αρκετοί για να τον κρατήσουν στο θρόνο του.

Ακόμα πιο δεξιά του, οι πιθανοί σύμμαχοί του συναγωνίζονται σκληρά μεταξύ τους σε σκοταδισμό, ρατσισμό, μισαλλοδοξία, πατριαρχία και ομοφοβία. Πρόκειται για δυο θεοκρατικών αντιλήψεων κόμματα ultra ορθόδοξων Εβραίων, το Σας των Μιζραχί και Σεφεραδιτών θρήσκων και ο Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τορά των Ασκενάζι θρήσκων, που απέχουν έτη φωτός από τη δυτική πολιτική κουλτούρα, και τους Καχανιστές, που χωρίς καμία υπερβολή αποτελούν την εβραϊκή έκδοση του ναζισμού, τόσο σε απόψεις, όσο και σε βιαιότητα, προκαλώντας σοκ και ανατριχίλα στο δημοκρατικό κόσμο του Ισραήλ.

Ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα βρίσκονται άλλα δύο κόμματα, επίσης αντίπαλα μεταξύ τους, που δηλώνουν ανοικτά και προς τις δύο πλευρές. Η Ενωμένη Αραβική Λίστα, που είναι διάσπαση της Κοινής Λίστας, και το κόμμα Δεξιά, του επίσης πρώην συμμάχου του Λικούντ, Ναφτάλι Μπένετ.

Ωστόσο, παρ’ όλη την πανσπερμία κομμάτων και σχηματισμών, κανείς δεν έχει βρεθεί μέχρι στιγμής που να μπορεί να προσδιορίσει ένα συνασπισμό με προοπτικές συμφωνίας σε μια κοινή κυβερνητική ατζέντα και στο πρόσωπο του επόμενου πρωθυπουργού.

 

Κορονοϊός και προπαγάνδα

 

Και ο κορονοϊός; Είναι δυνατόν να γραφτεί η αποτίμηση μιας εκλογικής μάχης στην εποχή της πανδημίας, χωρίς να εξεταστεί η επιρροή της πρωτοφανούς συγκυρίας στο αποτέλεσμα; Και μάλιστα στη χώρα που επιτυχημένα εξήλθε πρώτη από τα λοκντάουνς και επανήλθε άμεσα στην κανονικότητα; Κι όμως, η πανδημία τελικά έπαιξε μικρό ρόλο. Κυρίως έδωσε ένα καλό επιχείρημα στους στριμωγμένους πολιτικά υποστηρικτές του Νετανιάχου, για να συσπειρωθούν και να προσποιηθούν τους νικητές -«μας έσωσε, είμαστε οι πρώτοι στον κόσμο, είναι ήρωας, μόνο Μπίμπι».

Ο αρχηγός του Λικούντ έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να το εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά και πολιτικά. Οι απαγορεύσεις αντικυβερνητικών διαδηλώσεων με καταστολή, ο βομβαρδισμός προπαγάνδας μεσσιανικής αισθητικής για το ρόλο του στη σωτηρία του έθνους, το τάξιμο άμεσων διακοπών (και στην Ελλάδα) με άνοιγμα των αεροδρομίων, το άρον - άρον άνοιγμα της εστίασης και των κέντρων διασκέδασης, το μοίρασμα επιδομάτων και επιχορηγήσεων σε επιχειρήσεις, ήταν μόνο μερικά από τα χαρτιά που έριξε στο τραπέζι. Και στην κορυφή, ένα πατερναλιστικό ύφος που χτύπησε κόκκινο, όταν λίγα 24ωρα πριν τις κάλπες ανέβηκε στη σκηνή ροκ συναυλίας για εμβολιασμένους και φώναξε στο πλήθος: «Είσαστε χαρούμενοι; Περνάτε καλά; Σας επέστρεψα στη ζωή», σαν τον μπάρμπα που επιθεωρεί ένα εφηβικό πάρτι, για να δει ότι όλα πάνε καλά. Παρ΄ όλα αυτά, δεν τα κατάφερε, όπως προεξοφλούσε αυτός και οι οπαδοί του. Ίσως γιατί, παρότι δεινοί πολιτικοί παίκτες, ξέχασαν έναν πολύ βασικό κανόνα της πολιτικής: ότι δεν υπάρχει ψήφος επιβράβευσης για τα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης, αλλά ψήφος για το μέλλον. Και όσο γρήγορα οι πολίτες ξέχασαν την ταλαιπωρία της πανδημίας, μόλις άνοιξε το πρώτο εστιατόριο και έβαλε μουσική το πρώτο μπαρ, άλλο τόσο γρήγορα ξέχασαν και ποιος τους «έσωσε» απ’ αυτήν.

Και οι Παλαιστίνιοι; Πρέπει να ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του Ισραήλ που το Παλαιστινιακό δεν πέρασε ούτε ξυστά από την προεκλογική ατζέντα. Ίσως είναι και η πρώτη φορά που οι εκατέρωθεν φανατικοί και υποδαυλιστές της αέναης σύγκρουσης και του μίσους είχαν κάτι άλλο να ασχοληθούν από το να εκτοξεύουν απειλές αφανισμών ή όποιος μπορεί να σκοτώνει όποιον μπορεί. Ίσως, υπό αυτή την έννοια, αυτό το κομμάτι της Μέσης Ανατολής να νοσταλγήσει κάποτε αυτήν την περίεργη χρονιά, τη χρονιά που ζήσαμε την Ειρήνη της Κορώνας, και ίσως -insha’allah- το τέλος του Νετανιάχου.

Πρόσφατα άρθρα ( Μέση Ανατολή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet