Την Πέμπτη το απόγευμα περιδιαβαίνοντας στο διαδίκτυο έπεσα σε μια είδηση στην ιστοσελίδα σοβαρής εφημερίδας, που αναφερόταν σε μια ομιλία του Πολ Τόμσεν, τον οποίο βεβαίως δεν μπορεί να υπάρχει Ελληνας άνω των 25 ετών, που να έχει ξεχάσει. Ο άλλοτε επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Γραφείου του ΔΝΤ, μιλώντας στο συνέδριο του «Economist» με θέμα «Ελλάδα: 200 χρόνια οικονομικής επιβίωσης», έλεγε κατά λέξη τα εξής:

«Είμαι αρκετά απαισιόδοξος αναφορικά με την ικανότητα της Ελλάδας να ευημερήσει μέσα στην ευρωζώνη. Δεν βλέπω την Ελλάδα να κλείνει κενά, αλλά αντιθέτως νομίζω ότι οι νέοι της θα συνεχίζουν να την εγκαταλείπουν για να ευημερήσουν, κυρίως λόγω του πελατειακού συστήματος της χώρας».

Οταν αργότερα αναζήτησα την είδηση ξανά την είδα αρκετά πετσοκομμένη, στην ίδια αλλά και σε άλλες ιστοσελίδες. Η αυτολεξεί αναφορά του άλλοτε «mister blue eyes» στην ικανότητα της Ελλάδας να επιβιώσει μέσα στην ευρωζώνη με τέτοιο «κράτος» είχε εξαφανιστεί από τα περισσότερα. Ισως γιατί και οι οι πέτρες γνωρίζουν ποιοί το έστησαν και ποιοι συνεχίζουν να το συντηρούν με τις απευθείας αναθέσεις, τους συμβούλους και τους μετακλητούς. Το επίμαχο σημείο είχε τώρα απλώς συσχετισθεί με την αποτυχία των «μεταρρυθμίσεων» κατά την περίοδο της διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Προφανώς τα λόγια του ψυχρού Δανού έπεσαν βαριά σε εκείνους που κάποτε τον είχαν αναγορεύσει σε προφήτη με μαρμάρινες πλάκες, για να μας πείσουν ότι «μαζί τα φάγαμε». Ασχετα για το τι πιστεύει κανείς για το μέλλον της Ελλάδας στην ευρωζώνη ή και για την ίδια την ευρωζώνη γενικότερα, το οποίο πάντως είναι ένα θέμα συζήτησης, έχει ενδιαφέρον το πόσο «ταρακούνησε» ορισμένους η σχετική δήλωση, που έσπευσαν να την καλύψουν. Ισως επειδή ακριβώς αναφερόταν στο σήμερα και στο αύριο, θυμίζοντας τη διαχρονκή συνέχεια εκείνων που μας χρεωκόπησαν «τότε» με αυτούς που μας οδηγούν τώρα στην επόμενη τεράστια οικονομική κρίση. Γιατί αν το μέλλον μας απειλείται από το «πελατειακό κράτος», το οποίο συνεχίζει να μεγαλουργεί σε αυτό τον τόπο, και να διώχνει τους νέους, προφανώς αυτό ζει και βασιλεύει χάρη στη σημερινή κυβέρνηση. Στην ουσία ο κύριος Τόμσεν απογυμνώνει το σύγχρονο αφήγημα του πρωθυπουργού για άλματα δεκαετίας, ανάπτυξη εκατονταετίας και όλα τα παρεμφερή που ακούμε τελευταία. Οπως και το μπαγιάτικο πια ισχυρισμό περί «κυβέρνησης αρίστων».

Αυτά όμως δεν είναι πράγματα, που επιτρέπεται να τα λέει ένας ουδέτερος ειδικός. Ετσι λοιπόν η «είδηση» χάθηκε ή τέλος πάντων αφυδατώθηκε όσο γίνεται, για να μην ενοχλεί. Και ζήσαν αυτοί καλά και με ήσυχη συνείδηση. Και ο Τόμσεν θα γυρίσει στο LSE, όπου έχει βρει καταφύγιο, χωρίς τύψεις κι αυτός, αφού θα μας έχει πει ειλικρινά αυτά που πιστεύει. Ασχετα αν κάποιοι δεν τα άκουσαν. Οπως έκαναν ότι δεν άκουσαν τις πρόσφατες δηλώσεις του περί ανάγκης αναδιάρθρωσης του χρέους ήδη από το 2010, που όταν την επεσήμαιναν κάποιοι τότε ήταν στην καλύτερη περίπτωση αιθεροβάμονες και στη χειρότερη «αμετανόητοι σταλινικοί».

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet